Ogród wiecznej wiosny

Okładka książki Ogród wiecznej wiosny
Cristina López Barrio Wydawnictwo: Otwarte literatura piękna
344 str. 5 godz. 44 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
La casa de los amores imposibles
Data wydania:
2010-07-01
Data 1. wyd. pol.:
2010-07-01
Liczba stron:
344
Czas czytania
5 godz. 44 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375151084
Tłumacz:
Sylwia Mazurkiewicz-Petek
Średnia ocen

                6,2 6,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Ogród wiecznej wiosny w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Ogród wiecznej wiosny

Średnia ocen
6,2 / 10
386 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
670
660

Na półkach:

Muszę przyznać, ciężko wchodziło mi się w tą książkę...niczym do zapuszczonego ogrodu, który odkrywałam z każdym zdaniem...
I taka właśnie jest ta książka, jak zapuszczony ogród, który skrywa w sobie cień i światło, zaskakuje widokami (zarówno pięknymi, ale i nie tylko), i kusi do jego odkrywania...
Ta saga pokazuje, że miłość boli, rani, ale i tak jest piękna...że nie da się przed nią uciec, nie da się jej zabronić, i nie da się jej zapomnieć...
Poznając losy poszczególnych bohaterów, Autorka, w tle, wplata historię Kastylii, jej kulturę, jej widoki, i doprawia realizmem magicznym, niesamowitymi smakami, i zapachami...
Podsumowując, nie czyta się lekko, ale warto...

Muszę przyznać, ciężko wchodziło mi się w tą książkę...niczym do zapuszczonego ogrodu, który odkrywałam z każdym zdaniem...
I taka właśnie jest ta książka, jak zapuszczony ogród, który skrywa w sobie cień i światło, zaskakuje widokami (zarówno pięknymi, ale i nie tylko), i kusi do jego odkrywania...
Ta saga pokazuje, że miłość boli, rani, ale i tak jest piękna...że nie da...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1078 użytkowników ma tytuł Ogród wiecznej wiosny na półkach głównych
  • 572
  • 496
  • 10
292 użytkowników ma tytuł Ogród wiecznej wiosny na półkach dodatkowych
  • 230
  • 27
  • 11
  • 9
  • 5
  • 5
  • 5

Tagi i tematy do książki Ogród wiecznej wiosny

Inne książki autora

Cristina López Barrio
Cristina López Barrio
Znakomita hiszpańska pisarka. Prawniczka, która przerwała karierę, aby poświęcić się swojej pasji: pisaniu. Lubi aromatyczną herbatę i muzykę filmową. Podczas pisania "Ogrodu wiecznej wiosny" słuchała ścieżek dźwiękowych z filmów "Duma i uprzedzenie" i 'Angielski pacjent". Jej ukochaną książką jest "Sto lat samotności" Gabriela Garcii Márqueza.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kompozytor burz Andrés Pascual
Kompozytor burz
Andrés Pascual
Wracam do tej pięknej książki po 7 latach. Ta myśl, by do niej powrócić wskoczyła mi w myśli po raz pierwszy jakieś 2, 3 lata temu i do tej pory nosiłem ją w sobie. Co jakiś czas sobie o tym przypominałem. Ta książka pojawiła się w moim życiu, gdzieś na początku mojej przygody z czytaniem i bardzo mocno przyczyniła się do tego, by magia i pasja czytania zaszczepiła się w moim umyśle, tak na stałe, tak baaaaardzo mocno. W tamtym czasie dałem jej bardzo mocną 10, więc można się domyślić, że zrobiła na mnie kolosalne wrażenie, wręcz gigantyczne. To była miazga dla mojej wyobraźni. I chciałem obraz tej książki odświeżyć, przypomnieć sobie na nowo i zapisać w pamięci w jeszcze bardziej wyrazisty sposób. Bo takie książki trzeba nosić w pamięci, trzeba inspirować się nimi, by wyobraźnia mogła z ich treści czerpać pełnymi garściami. No i musiałem sprawdzić koniecznie, czy ma ona nadal w sobie tak wielką magię. Czy już jako doświadczony czytelnik nadal zobaczę w niej, to co widziałem, gdy jeszcze byłem nieopierzonym zjadaczem słów :)) No i okazało się, że nadal jest w niej ta magia, ten urok. Piękno słów zachwyca. Każde zdanie wydaje się być dopieszczone do granic możliwości. Słowa malują w wyobraźni tak wyraźne obrazy, jak gdyby czytelnik przechadzał się korytarzem wielkiej galerii z milionem obrazów i na każdym z tych obrazów zauważał drobiazgi, niuansiki, które potęgują tą szczegółowość widzianej w wyobraźni sceny. Jeśli kiedyś spełnię swoje marzenie o napisaniu książki, chciałbym, żeby ona pod względem jakości słowa wyglądała właśnie tak, jak w tej książce. Tym razem dał jej 8. Nie dlatego, że jest gorsza. Ja po prostu się zmieniłem. Zmieniłem się jako człowiek, jako czytelnik i patrzę teraz na nią trochę z innej perspektywy. Nie wiem czy mogę się uważać za człowieka dojrzałego. Ale dzisiaj, po 7 latach dostrzegam z pewnością więcej aniżeli w tej odległej przeszłości, z przeszło kilku lat wstecz. Stąd troszkę niższa ocena. Jednak to nie zmienia faktu, że książka jest ambrozją dla każdego zjadacza słów :))
Ksychopata - awatar Ksychopata
oceniła na 8 5 lat temu
Tygrysie Wzgórza Sarita Mandanna
Tygrysie Wzgórza
Sarita Mandanna
Książka hucznie nazywana ,,Indyjskim Przeminęło z Wiatrem", sama przez tą szufladkę rzuca na siebie ciężkie jarzmo bycia gorszą, bo porównywać się do klasyka uwielbianego przez miliony jest trudno. Nie ukrywam że przez całą lekturę chodziło za mną właśnie to zdanie widniejące na okładce, sprawiało że chcąc nie chcąc zestawiałam tą pozycje z ukochaną lekturą o Scarlett O'Harze. Czy uważam zatem że faktycznie były podobne? Cóż, niewątpliwie autorka ,,Tygrysich Wzgórz" zaczerpnęła nieco motywów z książki Margaret Mitchelli. Próbowała nawet stworzyć bohaterów podobnych w swej psychologii do porównywanego klasyka. Główna bohaterka ma być indyjską Scarlett O'harą a Macu Rhettem Buttlerem. Niestety subiektywnie uważam, że bohaterowie w ,,Tygrysich Wzgórzach" byli dużo bardziej infantylni i mniej ,,kupiłam" ich motywacje oraz zachowania. Były lepsze i gorsze momenty, niemniej być może z uwagi na odmienność indyjskiej kultury, a być może po prostu przez błędy w samej twórczości, bohaterowie byli przez większość czasu irytujący i zachowywali się nieadekwatnie do pewnych zdarzeń. Lubiłam jednego bohatera, ale ten szybko stracił moje uznanie czymś co próbowano wytłumaczyć traumą. Mnie ta argumentacja nie przekonała. Przez większość czasu bawiłam się dobrze, widać że autorka próbowała nie zanudzić czytelnika, niestety nie byłam w stanie współczuć bohaterom więc całość wypadła raczej średnio. Lektura przeczytana bez większych emocji a to niestety zawsze na minus. Momentami rozwiązania fabularne kojarzyły mi się z melodramatycznym filmem rodem z Bollywoodu. Sięgając po coś mianującego się ,,Indyjskim Przeminęło z Wiatrem" pragnęłam czegoś ambitniejszego. Poza tym tej pozycji zabrakło klasy. Momentami wulgarna i przesadnie nacechowana erotycznie. Te wstawki odbierały jej pięknego klimatu który przez cały czas autorka starała się nam przekazać. Na duży plus język autorki. Wspaniałe opisy przyrody, ludzi, kultury i niektórych zagadnień społecznych. Te części czytało mi się bez większych zastrzeżeń a nawet często w myślach chwaliłam kunszt literacki. Wczytując się w kolejne strony można było poczuć się jak w indyjskiej puszczy. Niewątpliwie jest to ciekawa pozycja, niestety moim skromnym zdaniem nie wiele wnosi do mojego ogromnego księgozbioru i na pewno dość szybko o niej zapomnę.
Wiktoria Palfner - awatar Wiktoria Palfner
ocenił na 6 3 lata temu
Julia Anne Fortier
Julia
Anne Fortier
Powieść, która łączy w sobie wątki romansu, historii, sensacji. Młoda Julia Jacobs po śmierci ciotki Rose odkrywa, ze zostawiła jej klucz do tajemnej skrytki, która notabene znajduje się w Sienie we Włoszech. Tylko udając się tam ma szanse poznać co się w niej znajduje. Może gdyby nie fakt, ze ma szanse poznać losy swojej wcześnie zmarłej matki to by tam nie pojechała. Jednak gnana żądzą ciekawości Julia postanawia lecieć do skąpanej w słońcu Sieny. Tam przez przypadek również odkrywa pamiętnik, w którym spisane są losy miłości dwojga ludzi Guiletty i Romea. I tu zaczyna się najfajniejsza cześć. Powieść jest prowadzona w dwóch płaszczyznach czasowych. Obecnej, która opowiada losy Julii i przeszłej, gdzie toczy się fabuła o zakochanej parze. Dzięki temu, ze są dwie czasoprzestrzenie to autorka pozwala nam poznać średniowieczną Sienę jak i tą obecną. Ponadto bardzo skrzętnie wpłata historie shekspirowskiej miłości Romea i Julii. Dzięki temu powieść staje się ciekawsza. Jest to nie tylko książka o poszukiwaniu swojej nieznanej przeszłości ale także o miłości, strachu, zaangażowaniu. Każdy z tych bohaterów jest na swój sposób wyjątkowy i wyrazisty. Dwie siostry bliźniaczki są tak od siebie różne jak ogień i woda a każda z nich wprowadza swój klimat do powieści. Polecam książkę zarówno osobom zakochanym w romansach jak i tym, którzy lubią przygodę, szybkie zwroty akcji. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie.
Wiolek - awatar Wiolek
ocenił na 7 2 lata temu
Coco Cristina Sánchez-Andrade
Coco
Cristina Sánchez-Andrade
Dobry portret psychologiczny pisany bardzo oszczędnym językiem. Myślę, że to specjalny zabieg, aby oddać chłód emocjonalny bohaterki. Na początku trochę irytujący, potem muszę przyznać, że książka mnie wciągnęła. Nie jest to biografia, bardziej w dużej mierze zmyślona lub podkolorowana historia Coco. Dużo ostrych smaczków, mało opisów. Przeskakiwanie po scenach z jej życia. Czasem chronologia się gubi. Niemniej jednak przedstawienie bardzo złożonej psychiki projektantki wyszło nieźle. Zastanawiałam się, na ile jest prawdziwy ten portret, gdyż zobrazowano kobietę bardzo okrutną, kapryśną i krzywdzącą ludzi, zwłaszcza najbliższych. Nie pozwalającą sobie na uczucia, wręcz uciekającą przed nimi. Tępiła tez wszelką uczuciowość u osób, którymi się otaczała. Przewrotna, złośliwa i okrutna. Nadpobudliwa, chorobliwie pracowita. Z jedynym celem, aby wymazać ze swojego życiorysu swoją przeszłość, swoje dzieciństwo, swoje niskie pochodzenie. Aby mieć świat u stóp. Nienawidziła środowiska, z którego wyszła oraz tego, do którego aspirowała. Nienawidziła siebie. Zalękniona, samotna i bardzo nieszczęśliwa. Czy naprawdę taka była? Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie, poza niezbyt trafionym i co chwilę powracającym motywem z kulą (to faktycznie irytuje). Jest dynamiczna i ciekawie kreśli psychikę osoby owładniętej żądzą sukcesu za wszelką cenę. Ciekawy opis czasów i środowiska (znane nazwiska socjety paryskiej i nie tylko). Na ile prawdziwa jest historia choroby psychicznej Coco? Na ile to wszystko jest prawdą, a co zostało wyolbrzymione dla dodania "rumieńców" książce? Tego można dowiedzieć się chyba tylko konfrontując tę pozycję z jedną z wielu lub kilkoma biografiami Coco Chanel. A prawda zapewne jak zawsze leży gdzieś pośrodku. Nie żałuję dwóch wieczorów poświęconych na jej przeczytanie. Wciągnęła mnie i pozwoliła zapomnieć o pandemii, zimnie za oknem i innych sprawach od których chciałam uciec w ten weekend.
Edyta - awatar Edyta
oceniła na 6 5 lat temu

Cytaty z książki Ogród wiecznej wiosny

Więcej
Cristina López Barrio Ogród wiecznej wiosny Zobacz więcej
Cristina López Barrio Ogród wiecznej wiosny Zobacz więcej
Cristina López Barrio Ogród wiecznej wiosny Zobacz więcej
Więcej

Video

Video