Nieśmiertelny

Nie sądziłam, że ta baśniowa tematyka tak mnie wciągnie:) Polecam przeczytanie tej książki nie tylko młodzieży. Niesamowita podróż Sophie i jej koleżanek do odległej , mroźnej Rosji oraz tajemnicze losy rodu Wołkońskich sprawiły, że na moment wróciłam do czasów dzieciństwa :)

Katie jest zwykłą dziewczynką z XXI w., która jak się okazuje ma niezwykłe zdolności przenoszenia się w czasie. W pierwszym tomie przenosi się do czasów królowej Wiktorii i próbując wrócić do swojego świata dowiaduje się o dzieciach Tempusu do których należy, a także próbuje uniemożliwić zamach na królową. W drugim tomie mamy wojnę krymską, w którą Katie zostaje wplątana przez swoje zdolności. Ogólnie muszę powiedzieć, że oba tomy mi się podobały. To dobre książki dla młodzieży, choć nie są pozbawione brutalności. Na szczęście opisy są na tyle łagodne, że nie powinny stanowić jakiegoś traumatycznego przeżycia. Oceniając osobno każdy tom musiałabym powiedzieć, że drugi podobał mi się dużo bardziej. Pierwsza część jest trochę zbyt rozwlekła i niewiele się tam dzieje. Katie głównie ukrywa się pod łóżkami, a sama intryga również nie zachwyca, choć ciekawe było spojrzenie na stosunki panujące w rodzinie królewskiej z perspektywy naszych, jakże odmiennych czasów to jednak była to książka dość monotonna. Szczególnie, że dialogi między dziećmi wydawały mi się trochę zbyt sztuczne. Gdyby ktoś mnie zapytał jaką książkę poleciłabym dla młodzieży to na pewno nie wymieniłabym tych pozycji w pierwszej kolejności. Dla mnie prym wciąż wiedzie seria "Zwiadowcy" Johna Flanagana, ale to nie sprawia, że te książki są mniej warte uwagi. Myślę, że spokojnie znajdą swoich odbiorców. Flanagan przede wszystkim stawia na to żeby każdy jego bohater miał swój niepowtarzalny charakter, a ponieważ seria liczy kilkanaście tomów więc miał czas by rozbudować zarówno fabułę jak i relacje między głównymi bohaterami. Quinn opisuje, że Katie i Jamie po prostu są przyjaciółmi i właściwie czytelnik musi w to uwierzyć bo ich dialogi na to nie wskazują. Mnie jako dorosłej osobie mogło to przeszkadzać, myślę że młodszy odbiorca nawet tego nie zauważy.

Drogi wydawco, tak się nie robi! :-( Po rewelacyjnym pierwszym tomie wydanym 10 lat temu, powinno się jak najszybciej wydać kolejne części cyklu. No bo co ja teraz zrobię, gdy moja ciekawość została podkręcona? Gdy polubiłam bohaterów? Gdy im kibicowałam, trzymałam kciuki? Gdy ich świat jest zagrożony, a ja nie wiem, co dalej? Czy uratują świat? Zniszczą potężnego maga? Czy odnajdą pozostałe Księgi? Czy odnajdą rodziców? Drogi wydawco, od dzisiaj czekam na zapowiedź kolejnego tomu trylogii Johna Stephensa o Księgach Początku :-) Tom pierwszy "Szmaragdowy Atlas" mnie uwiódł i pozbawił trzech spokojnych nocy. Żądam więcej przygód Kate, Michaela i Emmy! Czteroletnia Kate zostaje zobowiązana przez matkę do opieki nad dwójką młodszego rodzeństwa! Czy to nie za wiele dla 4-letniej dziewczynki? Przez 10 lat dzieci tułały się po różnych nieprzyjaznych sierocińcach. A potem trafiają do domu doktora Pyma, gdzie są jedynymi dziećmi. Dlaczego rodzice ich opuścili? Czy jeszcze żyją? A potem dzieci znajdują Księgę i trafiają do przeszłości. I do magicznej krainy. I mają niebezpieczne przygody. Książka napisana jest wybornie! Wciąga od pierwszej strony! I nie puszcza do końca! Rodzeństwo trzyma się razem, ale ich relacje podlegają emocjom! Czy Michael jest tchórzem i zdrajcą? Czy Emma zawsze był zadziorna? Czy Kate ma do rodziców żal? Czy można ufać doktorowi Pymowi? Wszystko dzieje się tak szybko! Postaci są świetnie nakreślone! Czyta się to wybornie! Wydawco, czekam na kolejne tomy! BARDZO! ;-) https://bajdocja.blogspot.com/2021/12/szmaragdowy-atlas-ksiegi-poczatku.html

Uwielbiam tą książkę! Czytałam ją już chyba pięć razy, ale za każdym razem czytam ją w napięciu i z wielką chęcią! Historia jest bardzo oryginalna, książka obfita w bardzo dobre żarty oraz śmieszne sytuacje. Bohaterowie są ciekawi i nie wkurzający. Cały czas się coś dzieje. A co najlepsze, są nawiązania do bajek Braci Grimm. Nigdy nie byłam fanką fantastyki, ale ta książka to arcydzieło. Bardzo lekka i co najważniejsze, ciekawa.

Kupiłam tę książkę lata temu, gdzieś w jakimś supermarkecie na przecenie. Potem leżała kilka, może nawet kilkanaście lat na półce. Ostatnio przy porządkch wpadła mi w ręcę i w końcu ją przeczytałam. Oczywiście, mając na uwadze, że jest to młodzieżówka. Myślę, że mając tych lat trzynaście, zdecydowanie by mi się podobała. Trochę tajemnicy, trachę fantasy, wielkie sekrety i romans do tego. Śmieszy mnie, że chociaż sama teraz przewracałam oczami na Narcissusa... to będąc nastolatką zdecydowanie by mi się podobał. Toteż nie mogę oceniać Violi. Te 10 lat temu chętnie sięgnęłabym po kolejny tom.

Wspaniała powieść przygodowa zarówno dla młodszych jak i starszych czytelników. Klimat wielkiej przygody, w epoce brązu aż się wylewa. Jedyne co może przeszkadzać to pewna dziecinność i przypadkowość niektórych scen. Bohaterami są dwunastoletnie dzieciaki, którym udaje się całkiem skutecznie uciekać przed wyszkolonymi wojownikami. Ale jeśli na to przymknie się oko to książkę czyta się świetnie.

Może nie czytałam tego w dobrym momencie. Trochę mam na głowie i odrywałam się od lektury. Myślę, że dlatego łapałam się na tym, że nie wiem co właściwie czytam. Tylko ta cała intryga głównej czarnej postaci jakoś taka naciągana mi się wydawała i generalnie to jak poradzili sobie główni bohaterowie też jakoś grubymi nićmi szyte. Lubię starożytność i fajnie autor pokazał igrzyska w starożytnym Rzymie ale czegoś mi brakowało. Jest to młodzieżówka i do tego napisana, żeby dać rozrywkę czytelnikowi i na pewno spełnia powyższą rolę.. Mi jednak brakowało , że autor umieszcza akcję w bardzo dawnych czasach a czytając i tak czułam, że jakby wszystko działo się współcześnie.

Ciekawy koncept podróży w czasie i wytłumaczenia tego w miarę naukowy, ale prosty sposób (na tyle ile da się naukowo wytłumaczyć podróż w czasie). Początkowo główny bohater nie jest naiwny, jak to bywa w książkach dla młodszej młodzieży, ale potem odbiło mu z powodu miłości. I to jest mój największy zarzut. Dobrze wszyscy rozumieją, że Topaz będzie kiedyś jego wybranką, ale na miłość wszystkich nie trzeba tego powtarzać jaka to Topaz nie jest wspaniała, ładna i perfekcyjna w każdym calu co parę stron. Tak ciężko zacząć wątek od przyjaźni, albo że Topaz mu imponowała bo była starsza i była przywódczynią ich grupy. Drugi wątek romantyczny też leży, ale to było tak mało wspomniane, że nie warto o tym więcej pisać. Czego jeszcze tu brakowało to opisu epoki, bo krótkie wspomnienie co bohaterowie noszą nie wystarcza, czy wtrącenia o typowych postaciach historycznych dla tej epoki. Również język leży. Bohaterowie z obecnych czasów mówią tak samo jak ci z ubiegłych wieków. Poza tym przez tą historię (he he) się płynie.

Książka lekka ale trochę się rozczarowałam. Spodziewałam się bardziej ambitej książki a tymczasem otrzymałam bohaterkę, której priorytetowym problem jest to, że matka zabrania spotkać jej się z chłopcami. Na plus na pewno główny wątek dotyczący przemiany w kota oraz "bractwa". Polecam jak ktoś chce sięgnąć po coś lekkiego.

Rzeczywista to baśń, o jakiej nawet się nie śniło ponurym braciom Grimm, ani matkom, ani piastunkom, ani nikomu prócz was. My znamy esencję, kto zna esencję, ten zna całą tajemnicę esencji, tajemnicą jest radość ( . . . ). - Jerzy Krzysztoń Dawno, dawno temu, w dalekiej krainie Rocagris żył rycerz który napotkał przypadkiem bardzo brzydką staruszkę. Ta poprosiła go o strawę i nocleg, kiedy ten litościwie się zgodził, następnego dnia ujrzał cudowną dziewczynę która emanowała w piękno i dobro. Kiedy powiedziała mu kim jest, ten postanowił iść z nią i służyć jej wiernie. A była to wróżka która wcześniej straszyła swą urodą staruszki. Rycerz udał się w raz nią do Tajemniczego Wielkiego lasu o którym głosiła legenda że nikt z niego nie wyszedł by opowiedzieć o czym śpiewają drzewa. W tej cudownej opowieści poznajemy piękną Vianę która w raz z nadejściem wiosny miała poślubić swego narzeczonego Robiana z Castalmara. Jednak podczas święta przesilenia zimowego, niespodziewanie odwiedził królestwo rycerz z gór, ostrzegając króla Nortii o zbliżającej się Inwazji Stepowych Barbarzyńców. Robian w raz z rycerzami zmuszony był do ratowania królestwa i ziem, Viana w raz z pozostałymi przy życiu rebeliantami postanowiła uwolnić królestwo spod panowania nieśmiertelnego króla Haraka który zasiadł na tronie królestwa Nortii. Aby zwyciężyć muszą poznać tajemnicę Wielkiego Lasu i przede wszystkim dotrzeć tam gdzie śpiewają drzewa...Kto z nich zginie, kto wróci, jedno wiem na pewno że powieść ta powinna doczekać się ekranizacji, zakończenie cudowne, pełne magii, inspiracji. I żyli długo aż do śmierci, ale czy szczęśliwie? Zmysłowa, epicka opowieść o tajemniczym Lesie z głównymi bohaterami. Jak to w bajce bywa, muszą znajdować się dobre postacie, niosące nadzieję w heroicznej walce dobra ze złem, udowadniając że honor, miłość i przynależność do ziem i królestwa jest największą wartością o którą należy dbać i walczyć, nawet ginąc. W powieści jest dużo opisów obrazujących całokształt który nadaje charakter i magię baśni, powołując się na folklor, regionalizm, na fantazję, która wiadomo jakie ma użycie wobec wyobraźni, wyostrza zmysły, pragnie wywołać w nas emocje pozytywne. W każdej bajce toczy się walka na śmierć i życie, w obronie własnej i niosąc pomoc bezbronnym istotom , stajemy twarzą w twarz z postaciami złymi, demonami, okrutnymi które szarpią dobro i wywołują klęski na różnych polach, ale wiadomo jak te dobre baśnie się kończą, zazwyczaj Happy Endem, żyli długo i szczęśliwie. Pragniemy i lubimy takie optymistyczne zakończenia, gdzie miłość, dobroć, empatia wygrywa na tle wojen, bezduszności i okrucieństwa. Pomimo iż powieść kierowana jest w stronę młodzieży ( każdy z nas posiada namiastę dziecka ), polecam tę BAŚŃ z puentą, morałem końcowym gdzie epilog stanowi nadzieję iż dobro zawsze jest najwyższą notą wobec złu i tych które je niosą.

Niewybitna lecz przyjemna w odbiorze. Książka opowiada historię Mageli i Erina, bohaterowie poznają się w nietypowych okolicznościach w których to Erin ratuje Mageli przed grupą mężczyzn chcących zrobić jej krzywdę. Mageli nie potrafi zapomnieć o przystojnym chłopaku który jak się okazuje znalazł się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Nie jest to co prawda pozycja obowiązkowa ale dla osób lubiących niezobowiązujące fantasy, które szybko się czyta będzie jak znalazł. Fajna historia, dobry styl pisania równie przyjemni bohaterowie nie jest to moja ulubiona książka ale do najgorszych również nie należy.

Autorka oparła fabułę na legendzie Atlantydy. Zaciekawiła mnie, ale dość szybko zaciekawienie zmieniło się w znużenie. Książka strasznie mi się ciągnęła. Wiele scen mogło być krótszych, a fabuła by na tym nie ucierpiała. Nie odłożyłam jej, bo fragmentami robiło się wciągająco. I taka właśnie jest całość- nierówna. Ogólnie mam wrażenie, jakby cała książka było zaledwie wstępem do ciekawszej historii, dlatego dam autorce jeszcze szansę i sięgnę po drugi tom.

Leo i Aaron to bracia, a zarazem dwa przeciwieństwa. Leo powraca do rodzinnego domu, odkrywa, że jego brat to bardzo zdolny muzyk. Wpada na szalony pomysł wrzucenia filmików do internetu i jako Play Serafin zdobywa popularność. Jednak czy to naprawdę spełnienie marzeń? Czy braciom uda się dogadać? Czy show biznes wygląda tak jak sobie wyobrażali? Polecam!

Bardzo fajna książka, dobrze się czyta. Holly,jako jednej udaje się przeżyć spływ pontonem, w którym giną jej rodzice i koleżanka. Zostaje u swojej ciotki, w której domu przytrafiają się dziwne rzeczy. Czarownice, , magia, zło, czarnoksiężnicy, walka. Miłość w tle :)

Kupiłem z ciekawości, nie wiedząc o tej książce nic oprócz tego, że chodzi o jakiś podwodny świat. Nie zawiodłem się. Świetna historia, prosta i szybka w czytaniu. Polcam każdemu, kto chce wypocząć nad książką, spędzając czas w podowdnym świecie. Sięgam po drugi tom :)

Napisana dość dobrze, czytało mi się ją przyjemnie, jak na debiut autorki to widać, że ma doświadczenie w pisaniu. Bohaterowie ujdą, chociaż moglibyśmy ich poznać nieco bardziej. Mam wrażenie, że zabrakło nam takiego przedstawienia bohatera, abyśmy my go poznali lepiej. Początkowo akcja dość powoli się rozkręca, myślę, że gdyby skrócić nieco pierwszą połowę to nic by się nie stało. Bardzo długo nie wiemy kto tak właściwie ścigał naszego głównego bohatera, co też gdzieś mi tam przeszkadzało. Druga połowa książki nieco ciekawsza, dzieje się o wiele więcej. Zakończenie moim zdaniem mogłoby być lepsze, mi jakoś niezbyt przypadło. Wydaje mi się, że gdybym czytała tą książkę w okolicach jej premiery to moja opinia byłaby znacznie inna. Natomiast w perspektywie dzisiejszej, przeczytałam już tyle książek o podobnej tematyce, że ta na ich tle nie jest wybitna. Książka całkiem całkiem, więc może sięgnę kiedyś po kontynuację.

I tym razem książka mnie nie rozczarowała pochłonęła ją w jeden dzień. Szkoda tylko że to koniec historii bo chętnie przeczytalabym jej kolejne tomy. Co prawda muszę się przyznać że w żołądku mi sie przewracalo od tych potraw z ryb ich ba nawet z ich wnetrznosci lub napoi i lody jak na przykład z mleka wielorybiego. Bardzo mnie korcilo sprawdzić czy aż taka ogromna fantazję ma autorka czy faktycznie takie coś jest możliwe. No bo złapać wieloryb i wyrobić jak krowę to przecież ogromna sztuka :-) polecam nie ma co Must Have o ile nie macie choroby morskiej i co nieco lubicie ryby :-)

Czytałam tą książkę bardzo dawno temu, pożyczyła mi ją koleżanka. Do tej pory pamiętam, że była to książka dzięki, której zaczęłam moją przygodę z czytaniem. Niestety, nie mogę jej nigdzie znaleźć a bardzo bym chciała posiadać ją w mojej biblioteczce.(Jeśli ktoś wie gdzie mogę ją dostać, to bardzo proszę o info)

Cała książka jest naprawdę fajna. Szybko się ją czyta, bohaterowie nie denerwują, historia jest dobrze poprowadzona. Co prawda znalazłam kilka elementów, które niezbyt zgadzały się z filmami, ale nie jest to jakoś szczególnie przeszkadzające. Jedyne co mnie irytowało to to, że wszyscy z Auradonu byli tacy dobrzy i szczęśliwi, ale nikt nie przejmował się, że Wyspa to de facto wysypisko śmieci. Więcej na temat tej i innych przeczytanych przeze mnie książek zapraszam na moje konto na Instagramie - higuchis_secret_library

"Zodiak" to powieść na pograniczu sci-fi i fantasy, w której główna bohaterka Rho próbuje ocalić świat. No cóż, motyw znany i niebyt odkrywczy ale lubiany. Ciężko mi ocenić tą powieść, bowiem akcja i fabuła są tutaj chyba najsłabszą stroną powieści, wszystko jest bardzo przewidywalne i liniowe. Natomiast ta nudna fabuła zanurzona jest w tak pięknie opisanym i niesamowitym świecie planet, że aż dech w piersi zapiera. Wyobraźnia autorki i opis stworzonego przez nią świata (a dokładniej układu słonecznego), opisy odrębnych na każdej planecie kultur, architektoniki i naturalnego otoczenia, to zdecydowanie najmocniejsza strona "Zodiaku". Całkiem strawny był również wątek miłosny. Niestety, moim zdaniem, świetny opis cudownego świata nie uratował słabej fabuły, urwanej w dodatku w najlepszym momencie, najpewniej na poczet kolejnych części, po które nie sięgnę. "Zodiak" okazał się dla mnie zmarnowanym potencjałem, który dobrze i lekko się czyta, to jednak zdecydowanie nie wystraczy.