Maskarada

Name: Maskarada
Rating: 7,0 (114 reviews)
Author: Tomasz Pacyński
ISBN: 8391790479

Tomasz Pacyński

7,0 / 10

114 ocen

5 opinii

Agencja Wydawnicza RUNA

Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza RUNA Cykl: Sherwood (tom 2) fantasy, science fiction

389 str.

Kategoria:: fantasy, science fiction
Format:: papier
Cykl:: Sherwood (tom 2)
Data wydania:: 2003-06-02
Data 1. wyd. pol.:: 2003-06-02
Liczba stron:: 389
Czas czytania: 6 godz. 29 min.
Język:: polski
ISBN:: 8391790479

Dalszy ciąg opowieści o losach grupy ludzi — Matcha, Marion i szeryfa Nottingham — niegdyś współtworzących legendę Robin Hooda i nieodwracalnie przez nią naznaczonych. Wbrew swej woli bohaterowie wplątują się w okrutną i pełną intryg walkę o kontrolę nad źródłami pradawnej, dzikiej magii, które biją w sercu Sherwood. Rozdzieleni i osamotnieni, bohaterowie coraz lepiej poznają naturę swych niezwykłych zdolności oraz rolę, którą usiłują im narzucić potężne bractwa druidów, słudzy szeryfa i namiestnicy Kościoła. Wreszcie decydują się świadomie rzucić wyzwanie przeznaczeniu. Nie wiedzą jeszcze, że wzajemna lojalność może się stać największym z niebezpieczeństw i że piękna legenda o wolnych banitach może się wynaturzyć i zmienić w opowieść o okrucieństwie, zemście i rozpaczy.

Średnia ocen

7,0 / 10

5 opinii 114 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Maskarada w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,2

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Maskarada

Średnia ocen

7,0 / 10

114 ocen

Twoja ocena

0 / 10

6 ocen

9 ocen

22 ocen

43 ocen

21 ocen

8 ocen

1 ocen

3 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

985

960

OZM

09.04.2023

7 / 10

Na półkach:

Przyjemne zaskoczenie - czytało mi się to lepiej niż "Sherwood", w zasadzie nie było momentu, w którym zaczynałam się niecierpliwić i burczeć "no dalej, dalej z tą akcją". Główne zagrożenie wciąż jest prezentowane dosyć mętnie, a najważniejsza linia fabularna na jakiś czas grzęźnie w wątkach pobocznych, ale postaci (Claymore Ramirez, Bertrand de Folville, nawet Fabienne i Skowronek) są na tyle wyraziste, że można to przebaczyć. Atutem Pacyńskiego dalej jest przyjemny język, dostatecznie mięsisty, ale bez zbędnych wygibasów. Zajmujące opisy walki, lepsze moim zdaniem niż u Sapkowskiego. Bardzo dobre nastrojowe epizody wśród mgieł i bagien Szkocji i alternatywnego świata.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

278 użytkowników ma tytuł Maskarada na półkach głównych

Przeczytane 168
Chcę przeczytać 107
Teraz czytam 3

103 użytkowników ma tytuł Maskarada na półkach dodatkowych

Posiadam 68
Fantasy 11
Fantastyka 9
Ulubione 7
Chcę w prezencie 3
Mam 3
Ebook 2

Inne książki autora

Więcej

6,0

Szatański interes Tomasz Pacyński

Okładka książki Bajki dla dorosłych Ewa Białołęcka, Eugeniusz Dębski, Rafał Dębski, Jarosław Grzędowicz, Anna Kańtoch, Jacek Komuda, Maja Lidia Kossakowska, Magdalena Kozak, Tomasz Pacyński, Andrzej Pilipiuk, Wojciech Świdziniewski, Robert J. Szmidt

6,3

Bajki dla dorosłych Ewa Białołęcka, Eugeniusz Dębski, Rafał Dębski, Jarosław Grzędowicz, Anna Kańtoch, Jacek Komuda, Maja Lidia Kossakowska, Magdalena Kozak, Tomasz Pacyński, Andrzej Pilipiuk, Wojciech Świdziniewski, Robert J. Szmidt

5,9

Smokobójca Tomasz Pacyński

Okładka książki Deszcze niespokojne Rafał Chojnacki, Eugeniusz Dębski, Jarosław Grzędowicz, Szymon Kazimierski, Maja Lidia Kossakowska, Tomasz Pacyński, Andrzej Pilipiuk, Jerzy Roś, Paweł Siedlar, Mateusz Spychała, Szczepan Twardoch, Marcin Wroński

6,2

Deszcze niespokojne Rafał Chojnacki, Eugeniusz Dębski, Jarosław Grzędowicz, Szymon Kazimierski, Maja Lidia Kossakowska, Tomasz Pacyński, Andrzej Pilipiuk, Jerzy Roś, Paweł Siedlar, Mateusz Spychała, Szczepan Twardoch, Marcin Wroński

6,3

Linia ognia Tomasz Pacyński

7,0

Wrota światów. Zła piosenka Tomasz Pacyński

6,7

Sherwood Tomasz Pacyński

więcej

Tomasz Pacyński

Tomasz Pacyński (ur. 4 lutego 1958 w Warszawie, zm. 30 maja 2005 w Broku) - polski pisarz fantastyczny, z zawodu informatyk. Współtwórca i redaktor naczelny czasopisma internetowego "Fahrenheit". Publikował na łamach "Science Fiction", "SFery" i "Fantasy" oraz w internetowych czasopismach "Fahrenheit", "Esensja", "Fantazin" i "Srebrny Glob". Autor felietonów publikowanych w "SFerze" i "Science Fiction". Jego debiutem książkowym była opublikowana w 2001 powieść Sherwood, za którą otrzymał nominację do nagrody im. Janusza A. Zajdla. Opublikował cztery powieści - trylogię fantasy Sherwood (na motywach legendy o Robin Hoodzie) oraz Wrzesień - militarną postapokaliptyczną powieść political fiction, również nominowaną do Zajdla, a także liczne opowiadania. Humorystyczne opowiadania z cyklu o Dziadku Mrozie zostały w 2005 wydane w zbiorze Linia ognia. W Internecie używał często pseudonimu Pacek.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czarny Pergamin

Rafał Dębski

Książka z takiego typowego fantasy, brakuje tylko smoków. Fabuła nie przedstawia nic zaskakującego: jest prawy bohater, którego ci "źli" oczerniają i próbują zgładzić, jest walka o władzę, niewinna szlachcianka zakochana w głównym bohaterze. A sam Czarny Pergamin okazuje się oszustwem. Czyta się szybko, ale raczej nie zostanie w pamięci. Taki średniak.

Nina8123

ocenił na 6 10 miesięcy temu

Smoczy pazur

Artur Baniewicz

Główna zaleta książki (cyklu opowiadań rozgrywających się w tej samej rzeczywistości i połączonych osobą głównego bohatera) to udana kreacja „powieściowego” uniwersum. To w istocie nasz własny świat XV-XVI w, bez broni palnej, za to z obecnością magii oraz odwróconym układem geograficznym (Autor zamienił miejscami wschód i zachód Europy). Wypada to dość udanie, a wyszukiwanie i rozpoznawanie różnych, dowcipnych niekiedy, smaczków historycznych, geopolitycznych, kulturowych itp. dostarcza odrębnej rozrywki. Cóż więc wypada słabo? Po pierwsze, główny bohater - jakiś taki nijaki. Niby sympatyczny ale bez przesady, ani szczególnie mądry, ani szczególnie odważny. Pozostawia czytelnika obojętnym. Same opowiadane historie nawiązują często do znanych baśni (Kopciuszek) albo motywów literackich (don Kichot), bez większej jednak finezji (tu zwłaszcza historia Kopciuszka). Wspólna wada wszystkich opowiadań to przeszarżowanie, zarówno od strony językowej (dziwaczny sposób prowadzenia dialogów oraz narracji utrudnia często zrozumienie, o co właściwie Autorowi chodzi) jak i fabularnej (nagromadzenie mnóstwa wątków i wydarzeń, niekoniecznie spójnych i logicznych). Puenty także nie rzucają na kolana. Lektura pozostawia mieszane uczucia, więcej niedosytu niż zadowolenia. Cóż, wbrew zapowiedziom Wydawnictwa Supernowa, nowy Wiedźmin to nie jest.

Nefer

ocenił na 6 2 lata temu

Za króla, Ojczyznę i garść złota

Anna Brzezińska Grzegorz Wiśniewski

Powieść wojenna (I wojna światowa) z baśniowym głównym wątkiem (smok, rycerze, rusałki). Już od dawna nie czytam bajek, ale pomysł bardzo mi się spodobał. Autorzy w dość beznamiętny sposób opisują wzajemne zabijanie się, co bardzo uwypukla potworności wojny, czasem nawet chce się śmiać z postępowania głównych bohaterów, jak i ich języka - prostych ludzi z australijskiej farmy, w tym jednego aborygena. Zdecydowanie będę kontynuować serię. Leszek Filipowicz (lektor) jak zawsze osiąga szczyty interpretacji.

Dorota

oceniła na 7 4 lata temu

Sherwood

Tomasz Pacyński

Osobliwa książka, inna zupełnie, niż się spodziewałam. I rzeczywiście, jak można przeczytać w innych opiniach, nierówna - chwilami czytało się bardzo przyjemnie i chciało się wiedzieć, co będzie dalej, a chwilami ciągnęło się to niemiłosiernie jak zbyt długi dowcip, który przez nadmiar słów zgubił gdzieś puentę. Osobiście uraził mnie wstęp do epizodu z walką ze smokiem, jakieś tam cyniczne pokwękiwanie, że prawdziwe smoki nie są romantyczne ani wspaniałe. Nie lubię takiego upodlania fantastyczności, zwłaszcza że tutaj było zupełnie nie na miejscu. Co z tego, że zamiast tradycyjnego smoka pojawia się dinozaur? Czy dinozaury nie są romantyczne ani wspaniałe? Czy nie fascynują się nimi tysiące dzieci? Sam pomysł na postać Matcha - następcy Robin Hooda, tajemnice jego pochodzenia i przeznaczenia potrzebował nieco czasu i rozwinięcia, aby do mnie przemówić, ostatecznie jednak bardzo mi się spodobała ta postać jako swego rodzaju post-wiedźmin, polemizujący na wielu płaszczyznach z tworem Sapkowskiego. Również postaci Jasona i Basile'a są wcale sympatyczne i barwne, a szeryf Nottingham zaskakuje całkiem wysokim poziomem złożoności. Muszę też pochwalić język, który utrzymuje równowagę między łatwą w odbiorze komunikatywnością a stylistyczną ornamentyką i postmodernistycznymi nawiązaniami, nie siląc się na zbędną wymyślność, która czasami gubi polskie fantasy. I tylko ta fabuła, która chwilami rozłazi się albo grzęźnie na mieliznach... Strach czytać dalej, zwłaszcza że to pierwsza część trylogii, która nigdy nie została ukończona.

OZM

ocenił na 7 3 lata temu

Zadanie goblina

Jim C. Hines

Naprawdę fantastyczna książka! Lekka i niesamowicie wciągająca. Pełna nawiązań do gier RPG i D&D, zgrabnie wplecionych w fabule i mechanikę świata. Sam główny bohater to prawdziwe przeciwieństwo Conana, co tylko zwiększa napięcie i wywołuje niepewność w jakiś to sposób i czy upora się z komplikacjami w trakcie swoich przygód. Warto przeczytać, nie jeden raz. Mam nadzieję że kolejny tom podtrzyma poziom.

Trakon

ocenił na 10 2 lata temu

Wrzesień

Tomasz Pacyński

Dobre gówno. Książka jest napisana jednym ciągiem mielonki bez miejsca na wytchnienie czy przerwę, wydarzenia są przedstawione w zbitej teraźniejszości przeplatanej retrospekcjami i opowieściami bohaterów przez co wszystko dzieje się jednocześnie teraz kiedyś i później - nie jestem fanem takiej szatkowanej prozy. Autor nie wyrzuca całej talii na stół tylko z premedytacją detonuje bombę po bombie - cały czas byłem miło zaskakiwany tym co odkrywało się przede mną. Mimo objętości to dalej według mnie tylko trzy opowiadania - w całym gigantycznym uniwersum na co najmniej kilka tomów są tu tylko wybiórcze wycinki z pamięci postaci a o świecie dowiadujemy się z opisówek, ciężko tez spiąć ze sobą te części lub wyznaczyć jakiś wektor progresji fabularnej. Humor grubo ciosany, przez militarny klimat może nawet nieco zbyt grubiański ale mi smakuje. Postacie top - jakbym czytał gównofanfik. Naprawdę szkoda że jest to pojedynczy strzał a nie tom czegoś większego.

knifers

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Allah 2.0

Mieszko Zagańczyk

Pozytywne zaskoczenie. Zwłaszcza po tym, jak się przebrnęło przez pierwsze 100 stron. Później książka ciekawie się rozkręca i zaczyna wciągać. Allah 2.0 jak na science fiction z początku wieku dość dobrze się zestarzał, choć wizja świata opanowanego przez wojowniczy islam nie przemawia dziś tak do wyobraźni jak w czasach wojny w Iraku i polowania na Osamę bin Ladena, to na szczęście nie jest ona główną osią fabuły, a zaledwie tłem. Szczerze polecam.

Boreas47

ocenił na 7 1 rok temu

Pogrzeb czarownicy

Artur Baniewicz

Ten tom czytało mi się znacznie lżej niż poprzedni. Może przywykłem, a może po prostu jest lepszy ;) uważam, że jednak to drugie. Debren jest fajną postacią, z normalnymi problemami i dość ostrożnym podejściem do świata. Zaraz zawezmę się za kolejny tom, gdyż mam wrażenie, że "Pogrzeb czarownicy" jest takim faktycznym przejściem pomiędzy pierwszym a trzecim. Czymś w rodzaju mostu nad przepaścią. Czy tak będzie? Wypada się przekonać. Od jutra...

Artur Lemański

ocenił na 8 12 lat temu

Czarem i smokiem

Romuald Pawlak

Pogodnik. Niezbyt wykształcony czarownik. Ciągle popada w jakieś tarapaty. I współpracuje ze smokiem Po przeczytaniu parunastu stron (ebook) myślałem aby wcisnąć klawisz delete. Nie zrobiłem tego i nieżałuję Jeśli ktoś szuka rozrywkowego fantasy, bez zadęcia - polecam

Marcin

ocenił na 7 2 lata temu

Klejnot i wachlarz

Feliks W. Kres

Pierwszy tom, w którym autor łaskawością nie grzeszy, ciągle atakując czytelnika niedopowiedzeniami, zagadkami i historią, która o swojej atrakcyjności z pewnością znać da jeszcze, ale póki co cicho sza o tym. Jedyne co uczynił to przekonał czytelnika, że postać baronowej Sa Teul i kawalera Del Wares zachwycą nie raz jeden. I tak jest w istocie, bo opowiedzenie ciągu dalszego w ich ręce oddaje. Do zrobienia jest dużo, a praca do łatwych i bezpiecznych należeć nie będzie. Trzy kobiety, które ujarzmić trzeba władzę mają wielką, umiejętności więcej niż ludzkie, serca dość zimne, a motywacje raczej podłe, choć nie zawsze z ich woli wypływające. No i jest jeszcze kolia, którą przejąć trzeba umiejętnie a jej działanie zneutralizować. Do tego zadania potrzeba umysłów nieprzeciętnych, dla których intryga, podstęp, cynizm, bezwzględność ale i szlachetność i poświęcenie to chleb powszedni. Czyli wspomnianej baronowej i kawalera, choć pod – dyskretnym tym razem - nadzorem Egaheer. A skoro bohaterowie to nieprzeciętni to i przyjemność nieprzeciętna, potyczki słowne między baronową i kawalerem to kwintesencja dobrego smaku i poczucia humoru. Fabuła klarowna pozwala cieszyć się poczynaniami tej pary, podziwiać ich umiejętności wodzenia za nos. Nie są to jednowymiarowe marionetki, to ludzie o skomplikowanej naturze (nie tylko oni zresztą), każde z nich skrywa głęboko uczucia ludzkie, te jak najbardziej pożądane. Jedynie poczucie obowiązku dla dobra wyższego każe im rezygnować z głęboko skrywanych słabości, a i „dobro wyższe” na swoje granice i cenę, której zapłacić nie sposób. Co zaskakuje to to, że w świecie przez Krasa wykreowanym właściwie nie ma czarnych charakterów, czemu przeczyć się zdaje opowieść z tomu pierwszego. Egaheer – byt, a nie człowiek, po prostu istnieje, nie roztrząsa czy coś jest dobre czy złe, tak jak nie walczy z Bogiem czy nie służy mocom piekielnym. Księżna Se Potres jedynie wymyka się tej regule, choć jej poczynania można by usprawiedliwić. Świat jest jaki jest i choć przez ludzi psuty to jednak nie przez ludzi stworzony.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 9 2 miesiące temu

Królikarnia

Maciej Guzek

Zaczynając od końca: dawno nie czytałem tak nietypowego fantasy. Z powodu dziwnego zbiegu okoliczności, najpierw przeczytałem drugi tom tej historii: „Trzeci Świat”. I oczekiwałem czegoś takiego ciekawego urban fantasy. Tymczasem, „Królikarnia” zaczyna się jak powieść kryminalna, ew. psychologiczna. Elementy magii pojawiają się, ale dyskretnie, powoli, jakby przeciskając się przez szparę pod drzwiami… A potem następuje trzęsienie ziemi. Aby uniknąć dalszych spoilerów, powiem tylko, że książka ta zbiór siedmiu bardzo luźno powiązanych historii, w których nasz świat zmienia się nie do poznania. Magiczne stworzenia i artefakty stają się obiektami gier wywiadów i obietnic wyborczych, co tworzy bardzo interesującą (i bardzo konsekwentną) mieszankę. Irytuje natomiast fragmentaryczność narracji; akcje kolejnych opowiadań rozgrywają się w dużych odstępach czasu, a świat, który poznaliśmy uległ takim zmianom, że musimy zaczynać od nowa. Nie sposób również przywiązać się do bohaterów, bo są oni właściwie tłem dla opowieści o tym, co mogłoby się stać, gdyby gdyby w naszym świecie pojawili się goście z bajek i powieści. Serdecznie polecam tę książkę fanom gatunku, chociaż żal mi, gdyż potencjał uniwersum nie został (jak dla mnie) wykorzystany.

Xarthras

ocenił na 8 6 lat temu

Pies i klecha: Przeciwko wszystkim

Jarosław Urbaniuk Łukasz Orbitowski

Negatywnie zaskoczyła mnie tak niska średnia ocen. Dla mnie to jedna z najfajniejszych książek, jakie wtedy czytałem. Nie mogłem się oderwac od czytania! Orbitowski założył w Polsce nowy podgatunek horroru - horror jajcarsko-przygodowo-kryminalny. Z niepowtarzalnym stylem - wezmy chocby malownicze opisy postaci drugoplanowych. A do tego fauna horroru z Lucyferem na czele i innym demonem z otchlani na koncu w roli King-konga w znakomicie oddanym klimacie epoki przelomu 89 i 90r. podlewanym nierzadko wódką. Dla mnie ta wariacka mieszanka byla po prostu zajebista!

Jacek7235

ocenił na 9 5 lat temu

Żmijowa harfa

Anna Brzezińska

"Wszyscy bogowie są jedno plugastwo i sromota”. To dla mnie myśl przewodnia Sagi, która wydaje się jedną, wielką refleksją nad miejscem jednostki w świecie pełnym magii, politycznych intryg i boskich wpływów. Ta historia ukazuje, jak losy pojedynczych bohaterów, często nieświadomych swojego wpływu, splatają się i układają w szerszy wzór wydarzeń, które zmieniają świat. Twardokęsek po latach życia jako bezwzględny zbójca, pragnie spokoju, ale nie może uniknąć wciągnięcia w wielkie problemy, które dotyczą zarówno ludzi, jak i bogów. To typowy motyw walki z przeznaczeniem, gdzie granica między własnymi wyborami a działaniem sił wyższych jest niejasna. W kontekście całej sagi myśl ta staje się kanwą do rozważań o wolności, odpowiedzialności i cenie, jaką jednostka płaci za swoje czyny. W świecie przedstawionym przez Annę Brzezińską postaci muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji, a także z moralnymi dylematami, wynikającymi z życia w świecie, gdzie boskość i magia mają znaczący, często nieprzewidywalny wpływ na losy śmiertelników.

Krystian Ozon

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Czarna Ikona, t.2

Mieszko Zagańczyk

Intryga z pierwszej części jeszcze bardziej się rozwija, tak jak narastają problemy Kaliksta Belzebuba, który, choć wydostał się na wolność, dopiero teraz stał się prawdziwym niewolnikiem - głównie za sprawą demona Purrhosa, jego towarzysza, a zarazem strażnika. Teraz nasz bohater został wplątany w wielką politykę, w której stał się liczącym (i niechcianym) pionkiem, a także, choć może być tego nieświadom, w odwieczną walkę dwóch antonimów. Jedna z lepszych pozycji polskiej fantastyki.

Mortal_One

ocenił na 8 14 lat temu

Letni deszcz. Kielich

Anna Brzezińska

Krystian Ozon

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Droga goblina

Jim C. Hines

Swoją przygodę z Jigiem zaczęłam od tomu drugiego, bo pierwszy był niedostępny tam gdzie akurat kupowałam książki. Jednak nie przeszkadza to w zupełnosci w czytaniu. Od razu na początku po krótce dowiadujemy się też, co działo się w poprzedniej części. Ogólnie książka jest fajna i napisana z poczuciem humoru. Fabuła zawarta w niej jest prosta i przewidywalna. Książka idealna gdy ma się ochotę na coś z fantastyki nie wymagającego od nas zbyt intensywnego myślenia😁 Takie czytadełko😄 Jednak parę minusów też się znajdzie🙃 Momentami dłużyło mi się czytanie. Za dużo wędrówki a za mało akcji. Zdecydowanie ciut za długa ta książka, ma 430 stron i dopiero ok 150 ostatnich stron to fajna akcja😅 Początkowo denerwowały mnie też rozdziały pisane raz z perspektywy Jiga a raz z perspektywy Veki. Tym bardziej, że początkowo Veka dosyć mocno irytuje czytelnika. Jednak wraz z rozwojem wydarzeń w książce, widać zachodzące w niej zmiany i powoli zaskarbia sobie sympatię (przynajmniej ja tak uważam 😁) Niedługo na pewno sięgnę po kolejny tom, bo jestem ciekawa dalszych losów goblina Jiga i jego ognistego pająka Ciapka😄

red_diva

oceniła na 6 5 lat temu

Martwe dziwki idą do nieba

Donat Szyller

Książkę znalazłam na crossbookingu i pomyślałam, że pewnie będzie głupia, najwyżej odłożę... Książka okazała się bardzo fajna (to chyba najlepsze określenie). Zbiór opowiadań z Zaświatu, z nawiązaniem do rzeczywistości. Czyta się super. Jak ktoś znajdzie, to polecam. Oceniłam na 7, ale +1 za miłe zaskoczenie.

Kyziolka

oceniła na 8 9 miesięcy temu

Mroczny Bies. Almanach rosyjskiej fantastyki. Tom 1

Leonid Kudriawcew Wiera Kamsza Jewgienij Łukin Anton Pierwuszyn Władimir Wasiliew Jelena Chajeckaja

Pierwszy tom rewelacyjnej antologii rosyjskiej fantastyki, która od zawsze stała na bardzo wysokim poziomie, ale w Polsce jest (poza nielicznymi autorami) wybitnie niedoceniana. Co my tu mamy? "Czarna Ściana" L. Kudriacewa z rewelacyjną i oryginalną koncepcją wieloświata. J. Chajeckaja i tytułowy "Mroczny Bies" z niesamowitym i jedynym w swoim rodzaju klimatem. W. Kamsza z krótkim i oryginalnym opowiadaniem "Dzień strachu". "Portret wiedźmaga w młodości" J. Łukina z ciekawym i absurdalnym światem. W. Wasilew z opowiadaniem "Sztuczny dobór", które prezentuje (za zgodą A. Sapkowskiego) unowocześnioną alternatywną wersję Wiedźmina Geralta i wiedźminśkiego fachu. Na koniec A. Pierwuszyn z króciutkim eksperymentalnym utworem, który (niestety) psuje nieco odbiór całości. Świetny zbiór, który zdecydowanie warto sprawdzić.

Patryk Szczupakowski

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Bo to jest wojna, rzeź i rąbanka

Romuald Pawlak

Szczerze mówiąc, nie wiem, dlaczego ta książka ma tak niską ocenę. Jasne, nie jest to żadne epokowe, wielkie dzieło, ale to naprawdę fajny i przyjemny zbiór opowiadań. Podobają mi się zarówno bohaterowie wykreowani przez autora - chodzi mi zarówno o czarnoksiężnika rycerza, Fillegana z Wake, jak i Rosselina oraz jego smoka. Fajne, interesujące postacie, które mają potencjał i można je wykorzystać w kolejnych książkach. Kolejna rzecz, to osobiście lubię jak polskie książki fantasy okraszone są odpowiednio dozowaną dawką humoru, i tu jest podobnie. Dodatkowo, autor w tytułowym opowiadaniu przeniósł wojnę między krasnoludami i elfami w nasz świat i wyszło świetnie. A w "W dziurze po sęku" znajdziecie makabryczny, ale jednak humorystyczny tekst o wścibskim sąsiedzie i rodzince, z którą lepiej nie zadzierać. Na minus - zakończenie ostatniego opowiadania oraz opowiadanie o menelu. To drugie jest słabe i głupie, a to pierwsze kończy się, jakby autor miał już dość i chciał jak najszybciej zakończyć prace nad tą książką.

Marciano

ocenił na 7 2 lata temu

Wilczarz

Maria Siemionowa

Przyjemna, spokojna historia, w której dobre uczynki są nagradzane, a złe karane. Trochę utopijna, ale szczerze mówiąc uważam to za zaletę. Czytałam ją już drugi raz i nie straciła swojego uroku. Chętnie przeczytałabym kolejne części, ale chyba nie ma co liczyć na tłumaczenie, a szkoda.

Zamyślona

oceniła na 8 1 rok temu

Cytaty z książki Maskarada

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Maskarada