Jerzy Dziewulski o kulisach III RP

Name: Jerzy Dziewulski o kulisach III RP
Rating: 6,2 (61 reviews)
Author: Krzysztof Pyzia
ISBN: 9788381690614

Okładka książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP autora Jerzy Dziewulski, Krzysztof Pyzia, 9788381690614

Okładka książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP

Krzysztof Pyzia, Jerzy Dziewulski

6,2 / 10

61 ocen

12 opinii

Prószyński i S-ka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka reportaż

328 str.

Kategoria:: reportaż
Format:: papier
Data wydania:: 2019-04-23
Data 1. wyd. pol.:: 2019-04-23
Liczba stron:: 328
Czas czytania: 5 godz. 28 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788381690614

Niecenzurowana opowieść o początkach III RP.

Niewygodna prawda o negocjacjach z udziałem Kościoła przy Okrągłym Stole. Kulisy werbowania księży przez esbecję. "Most", największa operacja w historii światowych służb specjalnych, w relacji dowódcy - Jerzego Dziewulskiego. Sekrety ochrony najważniejszych osób w naszym państwie i najważniejszych osób na świecie. Noc teczek z 4 na 5 czerwca 1992 roku w polskim Sejmie. Prawda o Anastazji P. i seksaferach w polityce. Największa afera szpiegowska III RP.
Szokująca opowieść, po której przyznasz, że naprawdę mało wiedziałeś o Polsce po 1989 roku.

Opisuję to, co wywarło na mnie największe wrażenie. Ot, gliniarz, pierwszy w historii Polski, dostaje się do parlamentu i widzi świat polityki od środka, a nie jak dotychczas - z "krawężnika", kiedy obserwował na ulicy przejeżdżające czarne limuzyny. Nagle znalazł się w ich środku, nieco zagubiony, zdumiony i rozczarowany tym, co zobaczył.
Jerzy Dziewulski

Średnia ocen

6,2 / 10

12 opinii 61 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Jerzy Dziewulski o kulisach III RP w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oficjalne recenzje książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP i

Polska polityka okiem antyterrorysty

Opisuję to, co wywarło na mnie największe wrażenie. Ot, gliniarz, pierwszy w historii Polski, dostaje się do parlamentu i widzi świat polityki od środka, a nie jak dotychczas z krawężnika, kiedy obserwował na ulicy przejeżdżające czarne limuzyny. Nagle znalazł się w ich środku, nieco zagubiony, zdumiony i rozczarowany tym, co zobaczył. Ale pozostaną wspomnienia, które pozwalają mi dziś patrzeć na polityków inaczej, z rezerwą, z dystansem.

Jerzy Dziewulski to postać znana już czytelnikom. Osobiście nie czytałem jednak jego poprzednich książek, w których opowiada o polskiej policji oraz o terrorystach w Polsce. Jest antyterrorystą, był posłem na Sejm pierwszych czterech kadencji.

Tym razem w kolejnym wywiadzie Jerzy Dziewulski opowiada o kulisach III RP. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka. Rozmowę – podobnie jak i poprzednie – przeprowadził Krzysztof Pyzia. Jest on dziennikarzem radiowym pracującym w Radiu ZET.

Na wstępie powiem, że książką „Jerzy Dziewulski o kulisach III RP” jestem raczej rozczarowany. Dość odważny tytuł – według mnie – nie do końca koresponduje z zawartością.

O czym tak naprawdę opowiada Jerzy Dziewulski? Przede wszystkim mówi o sobie i swojej przygodzie z polityką.

Wywiad otwiera jednak rozmowa poświęcona operacji „Most” – największej operacji służb specjalnych na świecie. Dziewulski opowiada o swoim w niej udziale i roli, jaką odegrał.

Kolejny rozdział poświęcony jest agenturze w Kościele. Niestety, moim zdaniem autor nie zdobył się w nim na obiektywizm. Deklarując się jako osoba niewierząca, bardzo łatwo oskarża Kościół i księży. Zaskakująco łatwo natomiast usprawiedliwia esbeków, którzy „byli dobrymi ludźmi”. Mała uwaga do wydawcy: słowo „Kościół”, jako określenie organizacji, piszemy dużą literą.

Dziewulski opowiada także o słynnej „nocy teczek” i aferach związanych z osobą Anastazji P. Najwięcej miejsca poświęca jednak swojej pracy dla Aleksandra Kwaśniewskiego. Porusza także problem ochrony ważnych osobistości.

Ktoś, kto naprawdę interesuje się historią RP po 1989 roku, kto czyta poważne opracowania naukowe na ten temat (choćby autorstwa prof. Antoniego Dudka), z książki Jerzego Dziewulskiego „O kulisach III RP” nie dowie się niczego nowego. Nie można jej w żadnym wypadku traktować jako źródło wiedzy. Są to po prostu wspomnienia jednego człowieka, który mówi głównie o sobie, a w niektórych sprawach nawet nie sili się na obiektywizm.

Reasumując, jeśli chcecie naprawdę poczytać o kulisach III RP, to sięgnijcie najpierw po opracowania naukowe, a wywiad Dziewulskiego zostawcie sobie na podwieczorek.

Wojciech Sobański

Link do recenzji

938 343 653

Oceny książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP

Średnia ocen

6,2 / 10

61 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

9 ocen

15 ocen

20 ocen

9 ocen

2 ocen

0 ocen

2 ocen

Opinia

277

264

Darosław

01.09.2025

7 / 10

Na półkach:

Moim zdaniem lepsza część od drugiej. Szczególnie zapadł mi w pamięć wątek podsłuchiwania za pomocą... lasera.
Cieszę się też, że Autor dużo miejsca przeznaczył na palenie teczek przez polski kościół w okresie przemian ustrojowych - m.in. na stronach 42-43 i 47. Może ta firma nie jest jednak tak krystalicznie czysta jak wielu uważa?

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

129 użytkowników ma tytuł Jerzy Dziewulski o kulisach III RP na półkach głównych

Przeczytane 69
Chcę przeczytać 58
Teraz czytam 2

35 użytkowników ma tytuł Jerzy Dziewulski o kulisach III RP na półkach dodatkowych

Posiadam 21
2019 4
Mam 3
E-book 3
Ebook 2
2020 1
2025 1

Tagi i tematy do książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP

III RP historia

Inne książki autora

Więcej

5,6

Ze mną się nie napijesz? Krzysztof Pyzia

7,3

Wojna okiem generała Jarosław Kraszewski, Krzysztof Pyzia

5,7

Spowiedź szlachciców 1670. Szczera rozmowa z najgorszym królem Polski Christopher Macht, Krzysztof Pyzia

5,6

Wyszło jak zwykle... Rozbrajająca historia Polski Krzysztof Pyzia

7,0

Stewardesy. Cała prawda o lataniu Krzysztof Pyzia

5,2

Ile oni wiedzą o Tobie? Szpiedzy i podsłuchy w Polsce Bruno Kowalsky, Krzysztof Pyzia

6,5

Jerzy Dziewulski o terrorystach w Polsce Jerzy Dziewulski, Krzysztof Pyzia

więcej

Krzysztof Pyzia

Z wykształcenia politolog, z zamiłowania dziennikarz. Producent porannego programu „Dzień Dobry Bardzo” w Radiu ZET, współpracownik tygodnika „Angora”. Od niedawna autor bloga KtoPyziaNieBladzi.pl i współautor BlogOWhisky.pl

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

80-te. Jak naprawdę żyliśmy w ostatniej dekadzie PRL

Joanna Solska

Ci, którzy powielają frazesy typu „za komuny było lepiej”, „a za Gierka panie to my dopiero żyli!”, niech przeczytają tę książkę. Ci, którzy tego nie robią, ale nie wiedzą, dlaczego PRL musiał się skończyć – niech przeczytają tę książkę. Autorka w bardzo jasny, przystępny, prosty w odbiorze sposób eksplikuje, dlaczego blok państw socjalistycznych, w tym Polska Rzeczpospolita Ludowa, nie miały dalszej racji bytu. Nie są to jej oceny, spekulacje, domniemania czy wyssane z palca hipotezy. Solska wymienia fakt za faktem, dowód za dowodem. W książce skupia się przede wszystkim na latach 80’, ale często sięga też do lat tuż powojennych oraz wybiega wprzód, do lat 90’. Dowiemy się, skąd wzięły się niedobory mięsa i wędlin, paliw, cukru, sprzętu RTV i AGD, samochodów, papieru toaletowego i wreszcie każdego innego towaru. Także legendarnego już, przysłowiowego octu, który jesienią, po grzybobraniach, też znikał z półek. Nie jest to – na szczęście – książka, który w stylu Barei wylicza i wytyka absurdy PRL-u. To chłodna, skrupulatnie przeprowadzona analiza upadku systemu, który stał się własną ofiarą.

Mister Oizo

ocenił na 7 10 miesięcy temu

Ile oni wiedzą o Tobie? Szpiedzy i podsłuchy w Polsce

Krzysztof Pyzia Bruno Kowalsky

Mam nadzieję, że żadna osoba (zwłaszcza z Sąsiedzkich Służb Informacyjnych) nie obserwowała mnie podczas czytania tej książki, bo musiałam strasznie głupio wyglądać z wytrzeszczonymi oczami i opuszczoną szczęką 😂 Ja oczywiście nie jestem naiwna, ja wiem, że można mnie śledzić, poprzez elektronikę, wszystko co robię, zostawia ślad. Ale że szpiegowanie jest na tak ogromną skalę?? Dostęp do treści maili, smsów, rozmów, lokalizacji 😱 👀 Ta książka jest z gatunku tych, co nie dają się odłożyć na później 👌 czyta się na jedno podejście - więc uważajcie: Wasze plany są zagrożone, dopóki nie skończycie 😉👍 👀 Raz - to bardzo ciekawe tematy: jak jesteśmy szpiegowani, jakie techniki były kiedyś, jakie teraz a jakie będą, jak wyglądają tortury, jakie gadżety mają szpiedzy, jakie są najważniejsze cechy szpiega, jak zabijają służby, jak zostać szpiegiem, jak wygląda szkolenie,. Dwa - świetnie poprowadzona rozmowa! Najciekawszy temat może położyć nudny przekaz. Tutaj mamy żywy dialog - mamy wrażenie, że siedzimy razem z rozmówcami 👌 👀 "James Bond. Zaprzeczenie prawdziwego szpiega. Żaden poważny szpieg nie otacza się gronem pięknych kobiet i nie jeździ szybkimi samochodami. W myśl zasady - im mniej na siebie zwracasz uwagę, tym lepiej". 👀

ZuzaManiek

ocenił na 8 7 lat temu

Skiba. Ciągle na wolności

Krzysztof Skiba Jakub Jabłonka Paweł Łęczuk

Niezwykła biografia. Człowiek, którego zawsze kojarzyłem z byciem showmanem, muzykiem, konferansjerem. Generalnie zwykle głośnym i zabawnym, którego nie sposób nie zauważyć. Tymczasem z tej książki wyłania się także inna strona Skiby: człowieka wykształconego i odważnego. Poza tym potwierdza, że jest niezwykle sympatyczną i zdecydowanie nietuzinkową postacią. Oczywiście, poza poważnymi tematami, w książce nie brakuje również dużej dawki humoru. Interesująca, bardzo wciągająca lektura. Warto przeczytać.

Mariusz

ocenił na 8 2 lata temu

Policjanci i gangsterzy. Kulisy śledztw i tajemnice CBŚ.

Krzysztof Wójcik

"Policjanci i gangsterzy” to reportaż Krzysztofa Wójcika, który pokazuje oblicze przestępczości zorganizowanej i skorumpowanej policji w Polsce na przełomie XX i XXI wieku. Głównym bohaterem jest polski gangster o pseudonimie „Willy”, odpowiedzialny między innymi za „skok stulecia” na konwój pocztowy w Gdańsku w 1999 roku, który po operacjach plastycznych próbował ukryć tożsamość. Jest to mocny, brutalny, mięsisty, szokujący reportaż, godny zauważenia. Autor wykonał kawał dobrej roboty, opisując kulisy śledztw CBŚ i codzienną pracę tajniaków. Warto tę książkę przeczytać, nie tylko z czystej ciekawości. Ode mnie 8/10. Książka idealnie wpasowała się w wyzwanie czytelnicze z hashtagiem #klubniespokojnejstarosci organizowanym przez @zakurzona.biblioteczka i @lechita92 w kategorii Morderczy świat Pudelka- książka o morderstwie, w które zamieszana jest znana osoba.

Iwona Nocoń

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Antoni Macierewicz. Biografia nieautoryzowana

Marcin Dzierżanowski Anna Gielewska

Dobrze napisana, wyczerpująca, ale przede wszystkim świetnie udokumentowana (źródła, przypisy) biografia Antoniego Macierewicza kończąca się na 2018 roku. Annie Gielewskiej i Marcinowi Dzierżanowskiemu udało się w nieautoryzowanej biografii uchwycić wielowymiarowość postaci Macierewicza, jako polityka i człowieka, przy czym podczas lektury nie miałem wrażenia (co często ma miejsce, gdy ktoś pisze o tak skrajnie postrzeganych postaciach) pisania pod z góry ustaloną tezę, zamiast tego mamy tutaj obraz człowieka i polityka, który można uznać za obiektywny. Jakiego więc dostajemy Macierewicza? Niewątpliwie człowieka z zasługami dla opozycji (stworzył ideę KOR-u), ale też pragmatyka i indywidualisty kochającego władzę i nie znoszącego nad sobą żadnej zwierzchności, który potrafi (celowo lub nie) rozpirzyć każdą organizację, która będzie na tyle naiwna żeby przyjąć go w swoje szeregi (jedynie Kaczyński dał radę wykorzystać antkowe "talenty"). Książkę czytało mi się bardzo dobrze, żywot Antoniego jest ukazany w szerszym kontekście, Gielewska i Dzierżanowski wykonali świetną robotę docierając do nieprzebranej wręcz ilości archiwalnych materiałów (akt, czasopism, materiałów wideo) oraz świadków opisywanych wydarzeń - ujęli mnie tą dziennikarską rzetelnością, która niestety nie jest* (a powinna) być oczywista - widać, że poświecili tej biografii kawał swojego zawodowego życia. Czego w książce nie uświadczymy? Jednoznacznych ocen i opinii. Ot, chociażby o domniemanej współpracy Macierewicza z rosyjskim wywiadem - nie ma na to twardych dowodów, więc pozostawiamy fakty i plotki opinii czytelnika. Podobnie jest z wieloma innymi niejasnymi faktami z życia byłego ministra obrony narodowej i wielkiego lustratora i likwidatora - za autorów mówią fakty, swoją drogą w większości dla Macierewicza druzgoczące. Książka kończy się w 2018 roku, wraz ze zdymisjonowaniem Antoniego Macierewicza ze stanowiska szefa MON-u. Zostawiła mnie z poczuciem nieoczekiwanej satysfakcji i wielkiego zaskoczenia, nie spodziewałem się, że dostanę biografię tak bezstronną, tak dobrze udokumentowaną, a jednocześnie tak przyjemną w odbiorze, myślę, że powinien ją przeczytać każdy zainteresowany polskim życiem politycznym ostatniego czterdziestolecia, czyli wszystkim co przed PiSem . *na przykład w książce Renaty Grochal o Zbigniewie Ziobrze przypisów nie uświadczysz, a bibliografia jest mizerna, jak majątek polskiego parlamentarzysty ujawniony w zeznaniu podatkowym.

Wtórny

ocenił na 8 2 lata temu

Aferzyści, spekulanci, szmalcownicy. Afery gospodarcze PRL

Kazimierz Kunicki Tomasz Ławecki

Aferzyści, spekulanci, szmalcowmicy, cinkciarze i zwykli przestępcy to głównie bohaterowie tej książki. Autorzy wybrali kilkanaście afer z gospodarczego życia PRL-u i skrzętnie je opisali. Jedne są bardzo ciekawe (afera mięsna, skórzana, operacja żelazo) inne trochę mniej (złotogłowi, Czesław Śliwa) ale wszystkie są interesującą dawką wiedzy. Poprzez tych kilkanaście spraw autorom udało się pokazać jeszcze dwie istotne kwestie. Absurdalność tamtego okresu oraz niesprawiedliwość sądów często orzekających nie do końca zgodnie temidą, ukazując tym samym dysproporcję pomiędzy karą a przestępstwem.

Grzegorz

ocenił na 6 4 lata temu

Układ Trójmiejski

Sylwester Latkowski

Przestępczość zorganizowana: prawda i fikcja. Czym jest układ? Termin ten w ostatnich latach zyskał na popularności, choć tak bardzo wykpiwany przez wielu ludzi ze świecznika czy przedstawicieli wielkich koncernów medialnych. Nazwa ta pierwszy raz pojawiła się w publicystyce Jarosława Kaczyńskiego w 1993 roku; jednak to dopiero w 2005 roku układ zrobił zawrotną karierę. Związane to było z posiedzeniem Sejmu V kadencji, przez Kaczyńskiego w trakcie debaty nad wotum nieufności dla Kazimierza Marcinkiewicza. Kilka lat temu Andrzej Milczanowski grzmiał, że żadnej mafii w Polsce nie ma? Czy aby na pewno? Jaka jest prawda? Tego częściowo dowiemy się z reportażu znanego dziennikarza śledczego, któremu niekiedy zarzuca się służalczość wobec jedynej, wiadomej partii. W każdym razie wszystkie zaprezentowane w tym tomie historie są do bólu prawdziwe, przerażają. Sylwester Latkowski jest też scenarzystą, reżyserem, autorem kilku filmów i książek dokumentalnych o rozmaitej tematyce. Niemniej jednak mam kilka zastrzeżeń wobec omawianej publikacji. Treść jest nieuporządkowana, przypomina istny miszmasz; można się pogubić w mnogości nazwisk. Wydaje mi się też, że zawartość powinna zostać lepiej opracowana, w szczególności zaś stenogramy rozmów z wieloma personami. Z pewnością na poczet walorów zaliczyć mogę świeże, nowe teksty. O czym więc pisze dokumentalista? Autor poszukuje odpowiedzi na pytanie o zaginioną Iwonę Wieczorek; stara się rozwikłać sprawę jej zagadkowego zniknięcia. Publicysta nawiązuje do bulwersującej sprawy Amber Gold i roli w tej aferze syna znanego polskiego polityka. Latkowski przeprowadził wywiad z Michałem Tuskiem, lecz moim zdaniem jest to rzecz bezwartościowa? Dlaczego? Mężczyzna nie mówi prawdy. Z tej rozmowy kompletnie nic nie wynika. Dziennikarz odwołuje się też do słynnej Zatoki Sztuki (skandale pedofilskie i inne wynaturzenia). Rzeczywiście, takiego Trójmiasta, o którym przeczytamy, zupełnie nie znaliśmy: porwania, szantaże, wymuszenia. Podobnie jak innym, przeszkadza mi zbyt uproszczona narracja i brak konkretnego komentarza dziennikarza. Pojawiają się osobiste akcenty, jak np. niechlubna przeszłość dziennikarza, co jest niewątpliwą zaletą (umiarkowana szczerość). Na koniec pojawia się gorzka refleksja Sylwestra Latkowskiego: Ja nazywam Trójmiasto <> Tam się zatarły granice. Czy warto przeczytać Układ Trójmiejski? Tak, jeśli interesuje nas ta tematyka i mamy mocne nerwy.

LadyMakbet33

ocenił na 7 4 lata temu

Dlaczego przegramy wojnę z Rosją

Juliusz Ćwieluch Mirosław Różański

Kubeł zimnej wody Nie znam się na wojnie, jestem cywilem. Jak większość obywateli zawsze i wszędzie. Jednak wspólnoty ludzi prowadzą wojny, a część z nich zajmuje się tym w miarę profesjonalnie. W naszym regionie od 500 lat mamy sąsiada, co raz na kilkadziesiąt lat prowadzi wojny zaczepne i podboje. Jest to kraj Górnej Wolty z rakietami nuklearnym z dwoma argumentami: surowce i wojna. Okazuje się, że są i byli ludzie, którzy nie zapominają o tym na codzień. Warto sprawdzić komu powierzyliśmy obronę, bo może okazać się, że nie leci z nami pilot. Opinie generała Różańskiego są surowe, konkretne i pochodzą od środka. Czytelnik dowie się przede wszystkim dlaczego bać się Rosji, jak wojny prowadzi i co możemy zrobić, żeby nie być być bezzębnym, szczekającym psem. Pan Juliusz Ćwieluch to dziennikarz z "Polityki", solidny profesjonalista, czy też pasjonat spraw wojskowości. Książka się trochę zestarzała, ale nie na tyle, żeby wnioski nie dały do myślenia. Od razu zaznaczę, że mniej tu geopolityki, a więcej strategii, rozmów o sprzęcie, o szkoleniu żołnierzy itp. Wojna od kuchnii.

prej7

ocenił na 6 4 lata temu

Jesteśmy na progu wojny

Waldemar Skrzypczak Edyta Żemła

Książkę przeczytałam jeszcze przed wybuchem wojny w Ukrainie i oczywiście miałam nadzieję, że nie ma ona nic wspólnego z rzeczywistością i żadna wojna nie wisi w powietrzu. Kiedy czytałam o rozwoju technologii wojskowej, wszelkiej maści uzbrojenia, zastosowaniu robotów samodoskonalących się i uczących, nie potrzebujących kamizelek kuloodpornych i pozbawionych strachu i instynktu samozachowawczego - to wydawało mi się, że generał ściągał od Stanisława Lema z książki "Pokój na Ziemi" (taki żarcik oczywiście). Choć tak naprawdę nie ma z czego żartować i czas pokazał, że staliśmy u progu wojny - w zdecydowanej większości kompletnie tego nieświadomi, zajęci swoimi codziennymi sprawami. Szkoda, że kiedy był na to czas, nikt nie wziął sobie do serca rozważań generała. Szkoda, że trafna i dalekowzroczna diagnoza nikogo nie skłoniła do działania. I taka mnie nachodzi smutna refleksja, że nawet jeśli jest wśród nas ktoś kto widzi dalej i więcej, to i tak niewiele to zmienia.

Aga Pe

ocenił na 7 3 lata temu

Ruska mafia

Artur Górski

Ksiazka nie była zła, ale też mnie jakoś nie zaskoczyła. Zaciekawił mnie wątek z Pershingiem, ale był bardzo mało rozbudowany. Prawie wcale, tylko kilka zdań i tyle. Brakowało mi więcej pytań o Pershinga, dlaczego? Skąd wie, że to on ? (Nie chce spoilerowac) Ja mam taki trochę niedosyt po tej książce. Ps: ja osobiście zawsze bardziej interesowała się polska mafia A nie ruska, więc może dlatego dałam, tylko 6. Jeśli ktoś rzeczywiście chce wiedzieć więcej o ruskiej mafii to warto przeczytać. Nie jest to jakoś obszernie napisane, ale zawsze jakieś informacje są.

Kamiska

oceniła na 6 5 lat temu

Obcym alfabetem. Jak ludzie Kremla i PIS zagrali podsłuchami

Grzegorz Rzeczkowski

Książkę "Obcym alfabetem. Jak ludzie Kremla i PiS zagrali podsłuchami" autora Grzegorza Rzeczkowskiego przeczytałem. Bazując na samej książce, nie kwestionuję wniosków, które autor wyciągnął, a sprawa jest wielowątkowa i niełatwa. Jest tam mnóstwo nazwisk, które pojawiają się w różnorakich kontekstach i konfiguracjach. A że była sprawa podsłuchowa w restauracji Sowa i Przyjaciele i innych lokalach, które wstrząsnęły polską sceną polityczną to fakt i taśmy te trafiły w rosyjskie ręce, a prokuratura "unika wątku szpiegostwa" w sprawie afery podsłuchowej. Warto zwrócić uwagę, w jakim momencie rozpoczęto operację podsłuchową. Polska wsparła wówczas Ukrainę po aneksji Krymu, a Donald Tusk rozpoczął zaawansowane starania o stanowisko szefa Rady Europejskiej. Polski rząd podjął również starania o powstrzymanie importu rosyjskiego węgla. A rząd PIS-u nic w tej sprawie nie zrobił, tylko nadal sprowadzał węgiel z Rosji. Powyższa decyzja musiała zapaść na Kremlu. To była bardzo ważna operacja, wymierzona w rząd unijnego i natowskiego kraju – największa tego typu w historii demokratycznej Europy. W takich sprawach decyzji nie podejmują nawet szefowie służb, a najwyższa osoba w państwie. Przez cztery lata PiS nie kiwnął palcem, by cokolwiek zrobić w tej sprawie, która była spiskiem wymierzonym w legalne władze Rzeczpospolitej. Nie wiemy, jakie tajemnice mogły zostać ujawnione i kto może być szantażowany. Przecież nagrano czołówkę polskich polityków i menedżerów. To się nazywa zmowa milczenia. To była dobrze zaplanowana operacja w stylu rosyjskiej maskirowki. Rosjanie lubią wykonywać operacje cudzymi rękami, by ich bezpośredni związek ze sprawą był żaden. Taka swego rodzaju matrioszka. Sąd ustalił, że Falenta w porozumieniu z kelnerami nagrywał najważniejszych ludzi polskiego świata polityki. A Falentę "przedstawia się jako osobę lojalną wobec PiS i CBA, której obiecano bezkarność za odsunięcie PO od władzy".

Stefan Horn

ocenił na 8 1 rok temu

Antyterroryści. Polskie elitarne służby specjalne w akcji

Janusz Schwertner Mateusz Baczyński

Książka „Antyterroryści. Polskie elitarne służby specjalne w akcji” autorstwa Janusza Schwertnera i Mateusza Baczyńskiego to fascynujący, choć momentami surowy wgląd w świat, który dla przeciętnego obywatela pozostaje całkowicie niedostępny. Przyznaję tej pozycji ocenę 7/10, ponieważ jest to rzetelny kawałek reporterskiej roboty, który zamiast budować tanią sensację, skupia się na psychologicznym i zawodowym koszcie służby w jednostkach specjalnych. Autorzy, będący uznanymi dziennikarzami śledczymi, wykonali tytaniczną pracę, namawiając do zwierzeń ludzi, których twarze zazwyczaj skrywają kominiarki. Największą siłą tej publikacji jest jej autentyzm. To nie jest pean na cześć „polskich Rambo”, lecz zbiór szczerych, często bolesnych rozmów o strachu, adrenalinie i trudnych wyborach moralnych. Czytelnik dowiaduje się, jak wygląda selekcja do elitarnych jednostek, jak radzić sobie z traumą po akcjach, w których padały strzały, oraz jak skomplikowane bywa życie rodzinne człowieka, który na co dzień obcuje z ekstremalnym niebezpieczeństwem. Schwertner i Baczyński świetnie wyczuwają momenty, w których należy oddać głos bohaterom, pozwalając im na surową, żołnierską narrację, pozbawioną literackich upiększeń. Niemniej jednak, ocena nie jest maksymalna ze względu na pewną powtarzalność niektórych wątków oraz strukturę, która momentami przypomina bardziej zbiór luźnych wywiadów niż spójną, pogłębioną opowieść o kondycji polskich służb. Choć historie poszczególnych operatorów są wciągające, czytelnik może odczuć pewien niedosyt w kontekście analizy systemowej – tego, jak państwo dba (lub nie dba) o swoich najlepszych funkcjonariuszy po zakończeniu przez nich aktywnej służby. Brakuje tu nieco szerszego spojrzenia na ewolucję antyterroryzmu w Polsce na tle globalnych zmian w taktyce walki z terroryzmem. Mimo tych drobnych mankamentów, książka broni się jako dokument ludzkich postaw. Opisy akcji, takich jak zatrzymania najgroźniejszych przestępców czy zabezpieczanie wielkich wydarzeń państwowych, czyta się z zapartym tchem, niemal czując zapach prochu i słysząc huk granatów hukowych. To pozycja obowiązkowa dla fanów militariów, ale także dla osób zainteresowanych psychologią stresu. Autorzy udowadniają, że za elitarnym wyposażeniem i morderczym treningiem stoją zwykli ludzie z ich słabościami i wątpliwościami. „Antyterroryści” to lektura, która zostawia w głowie szacunek do profesjonalizmu tych jednostek, ale też gorzką refleksję nad ceną, jaką płacą za nasze bezpieczeństwo. To solidny, męski reportaż, który nie potrzebuje filtrów z Instagrama, by zrobić na odbiorcy wrażenie.

Muminka

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Na saksy i do Bułgarii. Turystyka handlowa w PRL

Jan Głuchowski

Pozycja bez wątpienia ciekawa, jeśli chodzi o poruszaną tematykę. Autor opisuje bardzo dokładnie i z całą masą szczegółów wakacyjne zagraniczne wyjazdy naszych rodaków w czasach PRL-u. Z tym, że owe wakacje najczęściej niewiele miały wspólnego z wypoczynkiem i relaksem, lecz nastawione były głównie na handel. Czasem wymienny, czasem za drogocenne dewizy. Ewentualne zwiedzanie zabytków, czy leżakowanie na plażach odbywało się tylko wówczas, gdy wszelkie transakcje handlowe przeprowadzono z lepszym lub gorszym skutkiem i „turyści” nie mieli już żadnego towaru na sprzedaż, albo brakło im kasy na kolejne zakupy. W czasach, kiedy handel zagraniczny był domeną państwową, a lokalne rynki były ubogie w towary, to pomysłowość i zacięcie handlowe polskich turystów wprost idealnie zapełniały lukę, z którą nie poradziły sobie duże instytucje państwowe. W większości przypadków transakcje kupna-sprzedaży przeprowadzano na stosunkową skromną skalę, ale zdarzały się też przypadki handlu hurtowego. Często gęsto problemem były jednak nie same transakcje, czy znalezienie klienta na swój towar (czy to w kraju, czy za granicą), ale wywiezienie, a potem wwiezienie dziesiątek, setek, a niekiedy nawet tysięcy kosmetyków, butelek alkoholu, butów, swetrów, futer, kryształów, sprzętów domowych i innych dóbr, których pożądali konsumenci zarówno w krajach komunistycznych, jak i tych spoza bloku wschodniego. I tutaj niektórym dopisało niewiarygodne wręcz szczęście, a niektórych spotkał pech. Szczęśliwcy zarabiali fortuny, pechowcy je potracili. Ponieważ należę do pokolenia, które nie specjalnie pamięta te czasy, a już na pewno nie mogło w żaden sposób aktywnie uczestniczyć w tego typu wyprawach, książkę przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem, bo pokazała mi kolejne oblicze minionego ustroju, o którym raczej nie przeczyta się w żadnym podręczniku historii. Trochę zastrzeżeń mam natomiast do wykonania, bo autor miejscami zanadto skupił się na szczegółach (np. wymieniając dokładne liczby uczestników poszczególnych wycieczek, ich miejsca zamieszkania, czy zawody), które bardziej by pasowały do opracowania naukowego niż do książki popularnonaukowej. Również niektóre anegdoty wydały mi się mało zabawne, żeby nie napisać, że wcale. W mojej opinii styl narracji wymaga doszlifowania.

Elżbieta

oceniła na 6 3 lata temu

Jerzy Dziewulski o terrorystach w Polsce

Krzysztof Pyzia Jerzy Dziewulski

Książka jest wywiadem-rzeką z Jerzym Dziewulskim, znanym policjantem i antyterrorystą, a później posłem na Sejm Rzeczypospolitej. Naprawdę niebanalna jest opowieść głównego bohatera i jego doświadczenie, zapał do pracy, pasja do tego, co robił, a także przekonanie, że wszystko to służyło dobru państwowych struktur. Jerzy Dziewulski odsłania kulisy działania służb antyterrorystycznych w Polsce, na przykładzie jednostki, którą stworzył i która działała przy lotnisku imienia Fryderyka Chopina w Warszawie. Książkę czyta się bardzo płynnie, niemal jak sensacyjną powieść, co wynika z niesamowitego daru autora do snucia wielowątkowych opowieści, w których wydobywa to, co najistotniejsze. Widać też jego bezpośredni sposób bycia — opisy i używane określenia są pozbawione literackich ozdobników, często spotykanych w innych książkach. Doceniam tę książkę przede wszystkim za unikalne doświadczenie autora, który dzieli się szczegółami swojej pracy operacyjnej, trudnymi do znalezienia w innych źródłach, a forma wywiadu sprawia, że opowieść jest dynamiczna i angażująca. Książka sporo mówi o zagrożeniu terrorystycznym w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, związkach PRL z organizacjami terrorystycznymi, głównie palestyńskimi. Natomiast nie przedstawia obecnej sytuacji w kraju — być może za kilkanaście lat kolejny odważny były oficer podzieli się z nami swoim operacyjnym doświadczeniem.

Arek

ocenił na 7 4 miesiące temu

2020. Bitwa o Polskę

Jakub Kuza

Należy przyznać, że sam pomysł na powieść tego rodzaju jest dość oryginalny. Jest tak tym bardziej, że całość stanowi coś w rodzaju pamiętników Hitlera i Stalina, pisanych oczywiście w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Całość czyta się lekko i szybko, ale bez jakiegoś szczególnego zainteresowania. Brak tu jakiegoś wstępu. Przez to zaburzona jest spójność książki. Dopiero gdzieś pod koniec książki przypadkiem można się dowiedzieć dlaczego Hitler i Stalin nadal żyją. Można się na tej podstawie domyślać również dlaczego wciąż przy życiu pozostają inne postacie, jak Ribbentrop, Mołotow, Bormann, Eva Braun i inni. Wiele postaci z książki odpowiada osobom faktycznie istniejącym, czego łatwo się domyśleć. W zakończeniu występuje tajemniczy Naczelnik. Początkowo myślałem, że chodzi o wciąż żyjącego Piłsudskiego, ale przecież Hitler wspominał o obecności na jego pogrzebie, co zresztą faktycznie miało miejsce. Po książkę tą sięgnąłem w związku z ostatnimi wyborami prezydenckimi i całokształtem wyjątkowo specyficznej (delikatnie to ujmując) kampanii wyborczej. Plusem niewątpliwie jest też wyjątkowo niska liczba błędów w tekście, co obecnie jest coraz rzadsze.

maciej_333

ocenił na 6 10 miesięcy temu

Jak zostałem Prezesem

Monika Sobień-Górska

Nie wiem jak to się stało, że fenomen Ucha Prezesa mnie ominął. Znalazłam się w gronie 10 osób, które obejrzało pierwszy odcinek na YouTubie, ale jakoś dalej nie pociągnęłam tematu. Chyba dlatego, że wtedy polityczne klimaty to nie było to. Nawet w formie satyrycznej. Wróciłam niedawno do tego serialu, obejrzałam 4 odcinki i stwierdziłam, że teraz jest dobra okazja, aby przeczytać książkę. Teraz wiem, że to był dobry ruch, bo ta publikacja wzbudziła we mnie coś, czego do tej pory mi brakowało. Mam tu na myśli ciekawość. Wcześniej nie interesując się tą produkcją przegapiłam tak ważny aspekt jak obsada. Obok większości nazwisk, które zdecydowały się na udział w tym projekcie, nie można przejść obojętnie. Co do samej książki, sama nie wiem, co myśleć. Bo z jednej strony jako jeszcze nie fanka tego projektu jestem zadowolona z pytań i odpowiedzi. Ale myślę, że gdybym jednak była fanką tej produkcji, czułabym niedosyt. Ode mnie 7/10.

Iwona Nocoń

ocenił na 7 2 lata temu

Chamo Sapiens

Jacek Fedorowicz

Opowieść ni śmieszna, ni nudna. Miewa lepsze i gorsze fragmenty. Trąci nawet czasem myszką. Ale ma swoje walory. Otrzymujemy tu dykteryjki, felietony, żarciki, monologi – materię satyryczną – czytelnik nie raz się skrzywi, zaskoczy. Ale nie jest to całkiem zajmujące, brawurowe i sensowne wprost, czy całkiem zabawne… tyle, że też nie bywa aż tak głupie, czy miałkie. Czyta się to mimo wszystko nie najgorzej. Choć muszę stwierdzić, że wolałbym komiks raczej, rysowany mianowicie przez autora. Byłoby co podziwiać... Jak się bowiem okazuje Jacek Fedorowicz rysować potrafi. Dialogi, skecze i scenki oraz rodzinne perypetie i wydarzenia osobiste stanowią punkt wyjścia do dygresji autora i snucia rozmaitych opowieści oraz przemyśleń, do wynurzeń nie zawsze głębokich – choć nie płytkich bardzo, ale frapująco przegadanych; potoczystych, nawet przyjemnych. Tekst jest wysoko, jeśli chodzi o kulturę słowa i dobór słownictwa. Wskazuje na klasę autora. Narracja jest prowadzona w stylu gawędziarskim, ale daleko jej do potoczności. Ta forma sprzyja łatwości odbioru. Czyta się to dobrze w komunikacji, w drodze, w przerwach.

iro

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Polowanie na prawdziwego psa - po drugiej stronie odznaki

Grzegorz Głuszak

Uf, skończyłam czytać! Sama historia ma ogromny potencjał ale sposób jej opowiadania absolutnie mi nie pasuje. Inaczej widzę reportaż śledczy. Na pewno nie ma w nim miejsca na sfabularyzowanie sytuacji. Książka przeleżała kilka lat na półce...i nadal będzie leżeć.

Jadwiga

oceniła na 6 2 miesiące temu

Byłam dziewczyną mafii

Janusz Szostak

Jeśli ktoś lubi książki Szostaka, to ta też mu się spodoba. Bohaterka tej książki jest córką oficera CBŚ w tamtych czasach, o których opowiada. Ojcu sprzedała bajkę, że pracuje w liniach LOT. W końcu ojca koledzy rozpracowujący gangusów, robiąc zdjęcia operacyjne, również ją fotografują i tak zakończyło się jej bycie kochanką gangusów.

WRÓG PUBLICZNY

ocenił na 8 2 lata temu

Policjanci. Bez munduru

Katarzyna Puzyńska

Jeżeli podobała Ci się pierwsza część, to też zdecydowanie przypadnie Ci do gustu. Moim zdaniem trochę mniej ciekawa od pierwszej i niektóre wywiady poszły nie w tę stronę, co oczekiwałem. Szczególnie wywiad z człowiekiem od samochodów. Jednak czyta się szybko i momentami ciężko się oderwać.

Duncan

ocenił na 7 10 miesięcy temu

Cytaty z książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Jerzy Dziewulski o kulisach III RP