Historia zwierzaka z wieszaka

Twoje dziecko interesuje świat zwierząt? A może chcesz w nim zaszczepić bakcyla miłośnika przyrody? To mam dla Ciebie super serię o duszku Tuli Tuli. Tym razem przybliża on maluchom świat podwodny. 🌊🪸 ⚜️𝗢 𝗰𝘇𝘆𝗺 𝗷𝗲𝘀𝘁? 👻W tej książce narratorem jest sympatyczny duszek opiekuńczy Tuli Tuli, który zaprasza nas w podróż po oceanie. W tej części opowiada on o żółwiku Pikinie🐢 – przedstawia jego historię od momentu wyklucia, przez bieganie po plaży, aż po pierwsze przygody w oceanie. Opowieść osadzona jest w pięknie zilustrowanym świecie podwodnym, bogatym w zwierzęta, rośliny, ale i zagrożenia – w tym ludzkie śmieci i zanieczyszczenia. 💫𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼? 🔹świadomość ekologiczna - historia to doskonały punkt wyjścia do rozmowy o ochronie środowiska wodnego i ograniczaniu plastiku. 🔸Tuli Tuli i żółwik Pikin pobudzają dziecięcą ciekawość świata i chęć jego poznawania 🔹edukacyjna narracja opowieść jest prosta, ale zawiera ważne fakty o życiu i zagrożeniach w oceanie. 📌𝗗𝗹𝗮 𝗸𝗼𝗴𝗼? Publikacja będzie idealna dla dzieci powyżej 3. roku życia. 📔𝗣𝗼𝗱𝘀𝘂𝗺𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗲 "Żółwik z oceanu. Tuli Tuli opowiada, kto gdzie mieszka” Zofii Staneckiej to edukacyjna perełka dla dzieci w wieku od ok. 3 lat. Łącząc atrakcyjną narrację z ekologicznym przesłaniem, książka rozwija wiedzę o życiu oceanu i rozwija empatię wobec środowiska. Seria to skarbnica ciekawostek i przygód dla najmłodszych, a ten tom to doskonały start do rodzicielskich rozmów o naturze i ochronie ziemi 💙

Wielkim atutem książeczki są jej bogate, kipiące wręcz kolorem ilustracje. Przyciągają wzrok maluch na dłużej - dając większą gwarancje, że skończy się czytać, nim mały słuchacz się znudzi :) Historia jak najbardziej na zimę; są sanki, śnieg, leśne zwierzątka - czyli wszystko to, co maluchy lubią. Polecam :)

Kuku bardzo tęskni za mamą, która wyjechała na parę dni. Ta rozłąka jest dla niego bardzo trudna . Martwi go, że mama nie pozostawiła żadnej pamiątki. Z pomocą przychodzi tata, który wyjaśnia chłopcu, że każdy ma pamiątkę po swojej mamie . Pępek to pamiątka, którą podarowała mu mama zaraz po urodzeniu. To ta magiczna więź, która łączyła ich od samego początku, gdy rozwijał się w jej łonie. To piękna powieść o więzi jaka łączy dziecko z mamą ,o tęsknocie i bardzo pomysłowym tacie . To również rewelacyjna książka dla rodzin, które oczekują dzieci . W prosty sposób można pokazać swoim pociechom jak wygląda dziecko w brzuchu 😊

Książka przeczytana dosłownie na zajęciach z dziećmi, wcześniej tylko przekartkowana. Okazała się strzałem w dziesiątkę. Bałem się uproszczeń i pewnych zabiegów literackich, które później – w czasie zajęć – musiałbym odkręcać. Na szczęście nic takiego nie miało miejsca. Przy przyjemnej oprawie graficznej i prostej, ale nie potraktowanej pobłażliwie historyjce, udało się przemycić autorce podstawy udzielania pierwszej pomocy i resuscytacji. Nie mam się do czego przyczepić i jestem pełen podziwu.

Prześmieszna! Przyjrzyjcie się rzeczom w domu! Ktoś ma marchewkowego fioła na punkcie marchewek! Książki o marchewkach, potrawy marchewkowe, dodatki do domu - wszędzie ta marchew się wylewa! Po prostu za dużo! I zamiast tak upychać wszędzie i niszczyć innym domy - morał jest stary jak świat! - wystarczy się podzielić:)

Każdy chciałby być jak Luna, a często podobny jest do Logana, zajączka domatora lubiącego spokój domu, własne towarzystwo albo najbliższych tylko przyjaciół. Wymogi jednak życia powodują, że czasem musimy wyjść z tego co nam znane, opuścić co już dawno oswojone. Kapitalna książka uświadamia mi jak ważne jest przełamywać samego siebie gdy od tego zależy lepsze życie. Dzieci może nie potrafią jeszcze tak tego dotrzeć jednak zasiane ziarno ciekawości wyda owoc kiedy przyjdzie na niego pora. Polecam tą książkę do wspólnych przemyśleń rodziców i dzieci. 

Wielu rodziców w swoim życiu doświadczyło pewnej ciekawej sytuacji. Nadchodzi wieczór, kąpiemy swoje dziecko, dajemy kolację, czytamy bajkę, śpiewamy kołysankę, całujemy w czółko i kładziemy spać. W tej lub innej kolejności. Po dłuższej chwili uciekamy z pokoju śpiącego dziecka, by z ulgą, po ciężkim dniu odetchnąć i samemu zrelaksować się, wykąpać się, obejrzeć coś i pójść spać. Jednak spryt i wrażliwość naszych dzieci są większe, niż sobie wyobrażamy. Nieraz nie spodziewamy się, kiedy drzwi do pokoju malucha się otworzą, a zza nich wyjrzy jego głowa, na podłodze będzie słychać ciche "tup, tup, tup", a pod kołdrę dorosłych wkradną się zimne stopy naszej latorośli. Pewnie bylibyśmy nieugięci, gdyby nie te słodkie słowa "czy mogę dzisiaj spać z wami?". Dobranoc, gorylku autorstwa Peggy Rathmann to bardzo podobna historia. Krótka, przepięknie ilustrowana bajka ma miejsce w ogrodzie zoologicznym, a jej głównymi bohaterem jest tytułowy gorylek - malutki, kochający psoty zwierzak. Historia opowiada właśnie o jednej z nich. Zbliża się wieczór, ZOO zostaje zamknięte, a dozorca, zanim uda się do swojego domu, sprawdza wszystkie zagrody i żegna się ze zwierzętami. W pewnym momencie, kiedy dozorca mija klatkę goryla, ten wykrada mu klucze zza paska, wychodzi ze swojej klatki i po kryjomu otwiera wszystkie zagrody, które mija gorylek skradający się za dozorcą. Tym sposobem za dozorcą tworzy się korowód, o którym człowiek nie ma zielonego pojęcia i dociera z nim aż do swojej sypialni. Rozbiera się, kładzie do łóżka i praktycznie od razu zasypia. Jego żona życzy mu dobrej nocy. I tutaj dzieje się coś niesamowitego, a mianowicie - wszystkie zwierzęta po kolei odpowiadają żonie dozorcy. Kobieta nie ukrywa swojego zdziwienia, jednak postanawia stawić czoła wyzwaniu i odprowadza wędrujące zwierzęta do ich zagród. Dobranoc, gorylku to bardzo zaskakująca, zabawna i ciepła opowieść, którą można różnorako interpretować. Z jednej strony jest to analogia do naszych dzieci, które również wędrują ze swoich łóżek do łóżek rodziców, a rodzice, zmęczeni, odprowadzają swoje latorośle z powrotem. Z drugiej strony książeczka pokazuje, że zwierzęta również potrzebują bliskości, czują tak samo jak ludzie i tak samo chcą być traktowane, z miłością i czułością. Na szczególną uwagę w tej książeczce zasługują ilustracje. Są nieziemskie. Wypełniają całą kartonową książeczkę, od prawej do lewej, od dołu do góry. Po otworzeniu pierwszej strony czytelnika uderza feeria barw i tak aż do ostatniej strony. Szczerze powiedziawszy, przy tych ilustracjach można spędzić długie godziny, odnajdując wciąż nowe, coraz ciekawsze elementy, które nie sposób zauważyć przy pierwszym rzucie oka. Dużym atutem historii autorstwa Peggy Rathmann jest mała, właściwie śladowa ilość tekstu. Dzięki temu historię gorylka można opowiadać tysiąc razy na tysiąc różnych sposobów, a książeczka nie znudzi się po dwóch wieczornych czytaniach. Rodzic może pobudzić swoją wyobraźnię i dziecka, wymyślając coraz to nowe opowieści, na długo zapadające w pamięć. Dobranoc, gorylku to doskonała pozycja dla rocznej córki, którą fascynują cudownie kolorowe ilustracje, ale myślę, że sprawdzi się także kiedy podrośnie i sama będzie mogła dopowiedzieć sobie historię do obrazków. Serdecznie polecamy Dobranoc, gorylku od Peggy Rathmann i wydawnictwa Dwie Siostry!

Bardzo lubię tę opowieść. Niby prosta, nieco abstrakcyjna, ale jaka prawdziwa. Najchętniej dołączyłbym do bohaterów i ruszyła w nieznane. Moje córki bardzo lubią. Ogromnie ciekawe bo odróżniające się od innych książek ilustracje a właściwie fotografie. Na koniec moja refleksja po przeczytaniu: "Jak to dobrze poczuć się w końcu diamentem..."

Zima - wiosna- lato - jesień,  i tak rok do roku. Jest wiele książek dziecięcych opowiadających o pięknie przyrody, ta jednak ma w sobie coś niezwykłego. Może przez swoje przyciągająca ilustracje, albo poprzez rymowane teksty, albo przez czujną sowę, przed której wzrokiem nic się nie uchowa. Powtarzalny cykl budzenia się życia i obumierania został tu pokazany bardzo plastycznie. Bogactwo lasu w roślinach i zwierzętach, barwność i różnorodność kolorów, życie, które ma w sobie dynamizm i witalność, dzieciom to wszystko bardzo się podoba. Jest dzień i noc, dni ciepłe i zimne,  słońce i deszcz, życie, wszystko powtarza się bez końca. "Budzące życie dostrzega sowa, i tak kolejny rok toczy się od nowa ".

Bardzo wzruszająca, ciepła opowieść. Metaforycznie przedstawiona wyjątkowa rola rodziców w naszym życiu. Subtelne i piękne ilustracje. Warto czytać dzieciom takie lektury, by uczyć je miłości, szacunku i odwagi. Cieszę się, że takie piękne i wartościowe książki trafiają współcześnie na rynek literatury dziecięcej. Zapraszamy na szczegółową fotorecenzję tu: https://www.kreatywnezycie.pl/najlepsze-ksiazki-obrazkowe-dla-dzieci-zestawienie-2/

Bardzo ładna i pomysłowa książka dla najmłodszych. Spodobała się mojemu dwulatkowi, lubi prosty tekst i same kotki. Z jednej strony fajnie, że kolory nie są zbyt krzykliwe, ale jak kotki znikają w domku, to w cieniu kartonowych okienek, niektóre kolory stają się nie do odróżnienia. I za to odejmuję gwiazdkę.

W książce każdej emocji przypisany jest inny kolor. Forma, w jakiej została wydana (obrazki w 3d) zaciekawi nawet najmłodsze dzieci. Krótkie i zwięzłe opisy ułatwiają maluchowi zrozumienie danej emocji. Używam jej podczas zajęć TUS w przedszkolu i sprawdza się doskonale, szczególnie z filcowymi postaciami z książki. Polecam

Sympatyczna opowieść o czarownicy, która przygarnia na swoją miotłę kolejne zwierzaki, które w pewnym momencie mają szansę się jej odwdzięczyć. Tekst zgrabnie przetłumaczył Michał Rusinek, więc całkiem dobrze się to czyta. Ilustracje mogą zaciekawić maluchy.

Czas to dziwna rzecz. My dorośli dużo o nim mówimy. Znamy się na zegarku i czasie. Ale zawsze gdzieś się spieszymy, bo jesteśmy już spóźnieni. Czas to dziwna rzecz. Gdy chcemy go zatrzymać, to ucieka. Gdy mógłby biec szybciej, wlecze się jak żółw. Czas to dziwna rzecz. Każdy odczuwa go inaczej. Wszystko zależy od nastroju... Dla dzieci super porą na wstawanie jest piąta. Mój syn jest w tym mistrzem. I każdy zaspany rodzic prosi o przysłowiowe 5 minut. Bo to tyle co nic. Ale nie dla dzieci. One potrafią zrobić użytek z każdej minuty. Jeśli chcecie się o tym przekonać, to przeczytajcie książkę. Autorka ukazuje nam w niej jeden (tylko jeden) dzień z życia rodziny lisków. I odkryjcie razem z małymi urwisami tajemnice czasu. Pełna humoru opowieść o czasie. Tym spędzanym w pośpiechu, z nie uwagą, ale także o tym wspólnym celebrowanym. Opowieść o pięciu minutach.

Jest to kartonowa książka 'Gili, gili - słówka z ostatniej chwili' autorstwa Corinne Dreyfuss z cudownymi ilustracjami Benjamin'a Chaud'a. Jest to jedna z tych książeczek, po którą bardzo często mój syn sięga sam lub wskazuje paluszkiem, by obejrzeć ją wspólnie. Idealna do wspomagania rozwoju mowy maluszka! Dzięki niej synek nauczył się mówić "gili gili" łaskocząc przy tym rodziców lub własne stópki. Mi osobiście bardzo podoba się strona gdzie mama wychodzi mówiąc "pa pa", dzięki czemu dziecko może zobaczyć, że jednak mama też czasem wychodzi bez niego.

Przepięknie wydana książka, na porządnym papierze, ciekawym w dotyku. Ilustracje są przepiękne, naprawdę cudowne. Sam tekst jest z przesłaniem, momentami smutny bardzo patrząc z perspektywy dorosłego, dla dzieci nie wiem do końca jaki odbiorze ponieważ książkę dostałam w prezencie a dziecko ma 2 latka, więc nie wiem jak by odebrała tekst. Ogólnie jeden problem to styl narracji, jest dziwaczny. Tekst jest wierszowany ale nie zawsze, odnoszę wrażenie, że tak jak wychodzi, tak jest, czyli jak się uda to super a jak się nie da to trudno. Raz jest rym raz nie ma. Ogólnie książka super i naprawdę polecam, jest przepiękna i z przesłaniem.

Kolejny atlas państwa Ewy i Pawła Pawlaków. Elitarne dzieło sztuki, inaczej nie da się powiedzieć. Książka nie tylko dla maluchów, ale i dla dorosłych , dla wszystkich estetów, kochających piękno przyrody, dla małych i dużych artystów plastyków. Atlas inspiruje do wykonywania samodzielnych prac, do pokochania jeszcze bardziej swojego ogrodu lub działki z jego zwierzęcymi mieszkańcami. Spojrzenie na ogród od drugiej strony jako mieszkanie dla zwierząt ,a nie tylko skupisko wypielęgnowanych roślin. Atlas ten powstał ze zbioru żywych obserwacji autorów, a nie wybranych zwierząt tak sobie od przypadku. Książka ta ma konkretny cel, zaprezentowanie tych gatunków zwierząt ,które sami możecie spotkać ,a w szczególności tych ,którzy mieszkają w domkach i mają choć skrawek własnej uprawianej ziemi. Spotkamy tu ślimaka, kunę leśną lub domową, ryjówkę, kreta, lisa, jeża, rzęsorka, mysz, bobra, zająca, nietoperza, żabę, sarnę, łasicę, jaszczurkę, ropuchę, wiewiórkę, dzika, borsuka , do tego wszystkie w artystycznym wydaniu. Przejawia się on w kolażach ze skrawków starannie dobranych materiałów, gałganków, z impresjonistycznych fotografii, z akwareli, z dziecięcych malunków Hani Cisło oraz z najwspanialszych i niepowtarzalnych rzeźb z papieru z oryginalnym wykończeniem wykorzystania codziennych przedmiotów jak wycieraczka itp. Wszystkie kolaże są wielowymiarowe, stwarzają wrażenie, jakby te zwierzęta naprawdę żyły na kartach książki. Trzeba to zobaczyć na własne oczy, gdyż album jest jedyny w swoim rodzaju, niepowtarzalny unikat. Każde zwierzątko zostało krótko opisane i przedstawione w jakich warunkach zostało zaobserwowane. Treść nie jest bogata, choć jest tu wiele ciekawostek. To jest atlas dla dzieci i taki ma być. Tu skupiamy się głównie na treści artystycznej. Jeżeli ktoś czuje niedosyt w opisie, to zwykłych atlasów zwierząt popularnonaukowych jest na rynku dosyć, aby o każdym gatunku poczytać. Mnie się wydaje jednak, że tu o co innego chodzi. Założyliśmy sami z dziećmi nasz własny album , ze zwierzątkami , które do tej pory spotkaliśmy i będziemy go kontynuować w miarę spotkań. Z powyższych brakuje nam kuny, która poprzegryzała przewody w samochodzie ,ale zobaczyć jej nie można. Oprócz tego nasze foto safari nie ustrzeliło aparatem bobra, łasicy i borsuka. Wierzymy jednak, że wszystko przed nami. Szczerze wszystkim polecam tę naukowo-zabawową przygodę z dziećmi. A może ulepicie z modeliny czy plasteliny sami takie zwierzaczki. Życzę powodzenia!

Ta książka całkowicie skradła nasze serca, więc jestem nieobiektywna i daje dychę! "Mały pirat" to pełna emocji historia dla najmłodszych, niosąca ze sobą mądre i wartościowe przesłanie. Książka ma duży format, opatrzona jest cudownymi ilustracjami, tekst jest rymowany. To bardzo ciekawa opowieść, akcja jest wartka, pełna dynamizmu. Czyta się płynnie i szybko. Przysłowiową wisieńką na torcie jest wyjątkowe przesłanie. A mianowicie - wartość człowieka nie zależy od jego rozmiaru czy wyglądu. Ważne jest, aby akceptować siebie, znajdować w sobie dobre cechy i je doceniać. "Niedoskonałości" zamieniać na atuty, bo coś co może się nam wydawać utrapieniem w rzeczywiści czyni nas wyjątkowymi. Polecam!

Lato u babci w moich wspomnieniach pachnie dojrzałym zbożem i skoszonym sianem, smakuje papierówkami i ciepłym mlekiem prosto od krowy, które pozostawiało nad wargami zabawne wąsy, brzmi gwarem rozmów i odgłosami maszyn rolniczych. Lato u babci kojarzy mi się z wolnością, radością i dużą swobodą w dziecięco-kreatywnym wypełnianiu czasu. To jedne z najcieplejszych i najpiękniejszych wspomnień, jakie noszę w sercu. A Wam z czym się kojarzy lato u babci? Noi nie wiedział co sądzić o swojej babci, u której przyszło mu spędzić letni czas. Babcia była dziwna i robiła zaskakujące rzeczy. Spędzali więc czas oddzielnie, jakby babcia była tak zatracona w swojej samotności, że nie zauważyła obecności wnuka. Aż przyszedł sztorm i wszystko odmienił. Zburzył pokoleniowy mur, który utrudniał relację bohaterów opowieści, stawiając podwaliny pod wspomnienia wspólnych chwil spędzonych na ratowaniu ptaków. „Lato u babci” Benjiego Daviesa odczytywania może być jako opowiastka o wakacjach u babci. Ale nie byłabym sobą, gdybym nie dostrzegła między wersami opowieści o samotności, która jak sieć oplata starsze osoby i z której trudno się wyswobodzić by nawiązać relację z drugim człowiekiem. Ale również opowieści o tym, że nuda bywa zgubna i potrafi zwieść na manowce, jak Noiego uwięzić na skałach na morzu w czasie sztormu. Książka jest pięknie wydana, przy zachowaniu standardów i wymiarów poprzednich pozycji o Noim („Mój wieloryb”, „Powrót wieloryba”), więc wraz z innymi książkami tego autora i ilustratora wydanymi nakładem @znakemotikon prezentuje się wspaniale w biblioteczce. Największą siłą tej książki są oczywiście niezwykle klimatyczne ilustracje – ciepłe, stworzone miękką kreską z wykorzystaniem stonowanej, przyjemnej palety barw. Nieprzesycone nadmiarem detali cieszą oko i zachęcają, aby do nich wracać raz za razem. Mimo, że książka ta, jak i inne o tym uroczym małym chłopcu, są bardzo krótkie, to wciąż z ogromną chęcią i dużą częstotliwością do nich wracamy.

Ciekawy pomysł na książkę! Czytając dzieci mogą same decydować jak i o czym czytać na podstawie wskazówek na każdej stronie. Syn był zachwycony tą książką i od razu chciał czytać ponownie, natomiast córce trochę przeszkadzało że nie czytamy po kolei, ale też wybierała wskazówki. Fajna odmiana!