Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Cynamonowe dziewczyny

Okładka książki Cynamonowe dziewczyny autora Hanna Greń, 9788368135374
Okładka książki Cynamonowe dziewczyny
Hanna Greń
7,1 / 10
Wydawnictwo: Replika Cykl: W Trójkącie Beskidzkim (tom 2) kryminał, sensacja, thriller
336 str. 5 godz. 36 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
W Trójkącie Beskidzkim (tom 2)
Data wydania:
2024-08-27
Data 1. wyd. pol.:
2015-12-01
Liczba stron:
336
Czas czytania
5 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788368135374
Średnia ocen
7,1 7,1 / 10
107 opinii 741 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Cynamonowe dziewczyny w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Cynamonowe dziewczyny

Roman Dłużniewski
Roman Dłużniewski
książek na półce przeczytane 2467 napisanych opinii 2360

Oceny książki Cynamonowe dziewczyny

Średnia ocen
7,1 / 10
741 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
60 ocen
9
56 ocen
8
159 ocen
7
261 ocen
6
127 ocen
5
40 ocen
4
16 ocen
3
13 ocen
2
4 ocen
1
5 ocen

Opinia

avatar
683
680
czytampo40
12.12.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Trochę lepiej niż w pierwszej część. Jest tym razem więcej "kryminału", więcej śledztwa a do tego akcja tocząca się w Beskidzie Ślaskim pomiędzy Bielsko-Białą a Wisłą, Ustroniem itp. Jednak wciąż mi brakuje tu większego napięcia, większej ilości akcji. Choć tym razem było lepiej niż w pierwszej obyczajowo-rodzinnej części.

Trochę lepiej niż w pierwszej część. Jest tym razem więcej "kryminału", więcej śledztwa a do tego akcja tocząca się w Beskidzie Ślaskim pomiędzy Bielsko-Białą a Wisłą, Ustroniem itp. Jednak wciąż mi brakuje tu większego napięcia, większej ilości akcji. Choć tym razem było lepiej niż w pierwszej obyczajowo-rodzinnej części.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1483 użytkowników ma tytuł Cynamonowe dziewczyny na półkach głównych
  • 973
  • 510
188 użytkowników ma tytuł Cynamonowe dziewczyny na półkach dodatkowych
  • 88
  • 18
  • 17
  • 15
  • 15
  • 13
  • 12
  • 10

Tagi i tematy do książki Cynamonowe dziewczyny

literatura polska

Inne książki autora

Więcej
więcej
Hanna Greń
Hanna Greń
Urodzona w Wiśle, obecnie mieszkanka Bielska-Białej. Z wykształcenia ekonomistka, do 2014 roku właścicielka biura rachunkowego, niedługo później wydała swoją pierwszą powieść. Pasjonuje się kryminalistyką, a jej mąż – emerytowany policjant – jest pierwszym recenzentem jej książek. W wolnych chwilach uwielbia spacerować po lesie, najbardziej jesienią, a także haftować i czytać. Autorka m.in. „Wioski kłamców” rozpoczynającej kryminalną serię z Dionizą Remańską.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Królowa Śniegu Anna Klejzerowicz
Królowa Śniegu
Anna Klejzerowicz
To już było nieraz... Ofiary, których nie jest żal, nietypowa jak na kryminały bohaterka tropiąca tajemnicę z przeszłości zamkniętej społeczności a wszystko to ubrane w baśń o królowej śniegu. Książka lekka, łatwa i przyjemna. Taka, którą czyta się szybko jak i szybko się pewnie zapomni.
baqzg - awatar baqzg
ocenił na 6 4 miesiące temu
Matnia Małgorzata Łatka
Matnia
Małgorzata Łatka
"Matnia" to kolejny, trzymający w napięciu tom serii o komisarzu Jakubie Zagórskim. Autorka @malgorzata.latka.autorka ponownie zabiera nas w mroczne zakamarki krakowskiego podziemia, gdzie makabryczne odkrycie nad Wisłą staje się początkiem śledztwa, które wstrząśnie fundamentem miasta. Tym razem śledczy muszą zmierzyć się z zagadką, która wydaje się nie mieć rozwiązania. Zmasakrowane ciało uniemożliwia identyfikację, a ślady zbrodni prowadzą do coraz to nowych tajemnic. Zagórski i jego partner, jak zwykle doskonale wykreowani, stają przed wyzwaniem, które wymaga nie tylko ich umiejętności dedukcyjnych, ale także zdolności do współpracy z ekscentryczną, choć niezwykle utalentowaną Leną Zamojską. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne karty. Relacja między Zagórskim a Leną dodaje powieści głębi, a wątek przeszłości bohaterki wprowadza do fabuły dodatkowy wymiar psychologiczny. Jeśli czytaliście poprzednią część, z pewnością docenicie kontynuację historii Leny i jej zmagań z demonami przeszłości.
Angelika - awatar Angelika
oceniła na 7 1 rok temu
Kamfora Małgorzata Łatka
Kamfora
Małgorzata Łatka
Kraków to moje ulubione miasto z wycieczek szkolnych, do którego zabrał mnie mąż, aby spełnić moje marzenie na 25 rocznicę ślubu. To miasto pełne tajemnic i magicznych zakątków. Ale dopiero takie najbardziej mroczne odkrywa przed nami Małgorzata Łatka w książce „ Kamfora”. Dajemy się wciągnąć w wir śledztwa od pierwszej strony. Brutalne zagadki morderstw rozwiązuje charyzmatyczny Komisarz Jakub Górski we współpracy ze specjalistką od mowy ciała, Leną Zamojską. Autorka umiejętnie i spójnie prowadzi nas przez zakamarki ludzkiej psychiki i niewyobrażalne intrygi. Bez zbędnych pytań sięgnę po jej kolejne powieści. Polecam.
MarzenaCzytelniczka - awatar MarzenaCzytelniczka
oceniła na 6 19 dni temu
Otulone ciemnością Hanna Greń
Otulone ciemnością
Hanna Greń
Pani Greń jest moją ulubioną autorką od powieści kryminalno-obyczajowych. "Otulone..." jest mega wciągającą lekturą od początku, aż po sam kres🙂. Rewelacyjni bohaterowie, dynamiczna akcja i wysublimowany humor to znak rozpoznawczy Pani Hanny. Do tego autorka intryguje, wprowadza tajemnice z przeszłości i cudownie żongluje fabułą. Nie ma tu czasu na nudę 😁
Izabela W - awatar Izabela W
ocenił na 9 3 miesiące temu
Czarodziejka Agnieszka Płoszaj
Czarodziejka
Agnieszka Płoszaj
Przez pierwsze strony brnąłem jak przez ruchome piaski. Nie mogłem się wciągnąć, ale w pewnym momencie, coś zaskoczyło i książka pochłonęła mnie na maksa. Humor przeplatany intrygującym tematem przewodnim, do tego nie do końca sztampowi bohaterowie i przede wszystkim moje rodzinne miasto w tle.
oyaboli - awatar oyaboli
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Uśpione królowe Hanna Greń
Uśpione królowe
Hanna Greń
Mam problem z zakwalifikowaniem tej książki. Niby kryminał/thiller, ale z drugie strony taki krypto romans z elementami obyczajowymi. Wszystko opowiedziane w bardzo przyjemny, naturalny sposób, bez zbędnych wodotrysków i nadęcia. Czytało się to całkiem przyjemnie.
jaQbek - awatar jaQbek
ocenił na 6 2 miesiące temu
Śmierć kolekcjonera Agnieszka Pietrzyk
Śmierć kolekcjonera
Agnieszka Pietrzyk
Pierwsze spotkanie z tą autorką i na pewno nie ostatnie. Sąsiedzi w jednym z elbląskich mieszkań odkrywają parę powieszonych staruszków. Kilka godzin później środowiskiem zbieraczy rzadkich obligacji wstrząsa morderstwo jednego z kolekcjonerów. Ginie mężczyzna, który poprzedniego wieczoru wylicytował na hotelowej aukcji wyjątkowo cenny okaz papierów wartościowych. Czy obie tragedie są ze sobą powiązane? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć komisarz Kamil Soroka, który łączy siły z prokurator Mileną Łempicką-Krol. Bagaż własnych doświadczeń i obsesji zaprowadzi ten duet w wiele ślepych uliczek. Czas działa na ich niekorzyść, a lista podejrzanych się wydłuża. Śmierć kolekcjonera to mroczna, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji powieść kryminalna, która wciąga czytelnika nie tylko wartką akcją, ale też specyficzną atmosferą rzadkiego hobby, podsycanego przez teorie spiskowe.
cerber - awatar cerber
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Ucieczka Joanna Opiat-Bojarska
Ucieczka
Joanna Opiat-Bojarska
Książka „Ucieczka” autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej to czwarta część cyklu Burzyński i Majewski. Kiedy ta książka została wydana przez Empik Go pomyślałam sobie coś w stylu „jeeej, w końcu nowa książka autorki”. Na tym etapie ciągle myślałam, że to nowość. Kiedy zaczęłam słuchać audiobooka mówię „Oooo jak fajnie, że pojawiła się tutaj znana z innych książek antropolog Anita Broll. Oooo jest też Młody i Burza”. Chwila moment bo coś mi tutaj jednak nie pasuje. I to był ten moment kiedy się zorientowałam, że jest to wznowione wydanie książki, którą miałam okazję już czytać. Czytałam, teraz posłuchałam więc sobie trochę odświeżyłam ten cykl. Szkoda tylko, że od końca. Burza i Młody w bagażniku wbitego w drzewo samochodu znajdują zwłoki. Trop prowadzi do Escape Roomu, gdzie czworo młodych ludzi miało dziewięśdziesiat minut na rozwiązanie zagadek i ucieczkę z pokoju. Okazuje się jednak, że z pozostałą trójką nie ma kontaktu. Co takiego wydarzyło się tamtego dnia? Czy ten Escape Room był jakiś inny niż pozostałe? Mnie osobiście zdarza się czasem bywać, ale raczej częściej niż rzadziej. W ciągu sześciu lat byłam może z osiem razy. Pokoi interesujących jest sporo, ale zgrać terminy żeby iść w większym gronie jak widać daje taki oto efekt. Z kolei pod Poznaniem na terenie nielegalnej hodowli zwierząt egzotycznych odnalezione zostają ludzkie kości. Do tego dochodzą wątki z życia prywatnego naszych bohaterów więc nie sposób nudzić się z tą książką.
_books_and_dog_ - awatar _books_and_dog_
ocenił na 8 1 rok temu
Trąf, trąf, misia bela Dagmara Andryka
Trąf, trąf, misia bela
Dagmara Andryka
To nie jest typowy kryminał – Andryka buduje opowieść pełną niedopowiedzeń i psychologicznej głębi, gdzie zbrodnia staje się tylko tłem dla czegoś znacznie bardziej poruszającego. W centrum stoi samotność dzieci, które nie pasują, które są wypchnięte poza nawias – i które uczą się milczenia jako formy przetrwania. Autorka z wyczuciem pokazuje, jak to, co dzieje się w dzieciństwie, potrafi odcisnąć się echem na całe życie. To książka duszna, emocjonalna i nieoczywista – zdecydowanie zostaje w głowie. Najmocniejszym atutem książki jest uczłowieczenie postaci i skupienie na ich wewnętrznym ciężarze: traumatyczne obozy sportowe lat 80., pragnienie przynależności, późniejsze życiowe upadki – to wszystko tworzy portret pełen rezonansu psychologicznego. Autorka pokazuje, jak dawne ułudy i obietnice mogą powracać w dorosłości jako mroczna klątwa. W mojej ocenie „Trąf, trąf, Misia Bela” to przykład kryminału prywatnego z prawdziwą głębią i emocjonalnym ładunkiem – to powieść, która zostaje w myślach czytelnika dłużej niż ostatnia linijka dialogu.
Adam - awatar Adam
ocenił na 9 8 miesięcy temu
Kopia doskonała Małgorzata Rogala
Kopia doskonała
Małgorzata Rogala
Razem z bohaterką wyruszamy w malowniczą podróż do Lyon i jego okolic, gdzie piękne krajobrazy, klimatyczne uliczki i artystyczna atmosfera stają się ważnym tłem dla całej historii. Poszukiwanie zaginionej dziewczyny prowadzi czytelnika przez kolejne tropy, ale napięcie budowane jest w sposób spokojny i wyważony. To kryminał, który wyróżnia się brakiem brutalnych scen — zamiast przemocy mamy tu stopniowe odkrywanie tajemnic, analizowanie relacji między bohaterami i zagłębianie się w ich emocje. Dzięki temu książka jest przystępna i lekka w odbiorze. Ciekawym elementem fabuły jest motyw sztuki, zwłaszcza kopii dzieł, który nadaje historii dodatkowego znaczenia. Pojawiają się pytania o autentyczność, prawdę i tożsamość, co sprawia, że powieść zyskuje głębię mimo swojej lekkiej formy. Całość dopełniają subtelne akcenty humorystyczne, które rozluźniają atmosferę i sprawiają, że książkę czyta się przyjemnie.
Małgorzata Matras - awatar Małgorzata Matras
ocenił na 7 18 dni temu
Nic oprócz śmierci Mag­da­ Knedler
Nic oprócz śmierci
Mag­da­ Knedler
Niby wszystko dobrze a jednak czegoś mi brakowało. Jakoś nie do końca zrozumiałam wątek Angie. W pewnym momencie było napisane, że ona poświęciła się, ale w imię czego i kogo? Potem było wyjaśnione, że została porwana. Jakoś tak to wszystko grubymi nićmi szyte, ale mimo wszystko dobrze sie czytało.
Gabi145 - awatar Gabi145
ocenił na 6 9 miesięcy temu
Garść popiołu Wojciech Wójcik
Garść popiołu
Wojciech Wójcik
Dlaczego 8 gwiazdek? Normalnie dałbym 7. Ale 8 za miejsce zbrodni Szkoła. Samobójca? Pan od hostorii który zamienia się w detektywa. Nieźle się czyta. Szczególnie że liceum skończyłem 45 lat temu A kto jest mordercą? Wiele tropów a rozwiązanie nie jest takie proste. Fajna lektura na lato
Marcin - awatar Marcin
ocenił na 8 9 miesięcy temu
Lęk Hubert Hender
Lęk
Hubert Hender
Lęk. Czyli powrót na Dolny Śląsk i na jeleniogórską komendę do dwójki policjantów. Iwanowicza i Gawłowskiego. Tym razem zajmują się sprawą tajemniczych zaginięć dzieci. Czy była to zwyczajna wakacyjna ucieczka? Czy jednak zaginionym stało się coś złego. Na to próbują znaleźć odpowiedź policjanci. Książka nie ma zawrotnego tempa raczej jest powoli ospale. Jest powolny spacer ku rozwiązaniu niż szaleńczy bieg po sprawcę. Miejscami jest bardzo przegadane. Jakby główni bohaterowie kręci się w kółko wysłuchując cały czas tych samych opowieści. I to można uznać za minus tej książki gdyż takie prowadzenie akcji może znudzić czytelnika. Całe śledztwo ciągnie się bardzo by potem przyspieszyć i doprowadzić do zakończenia które nie wszystkich usatysfakcjonuje. Jak i cała książka jednych porwie innych znudzi. Moim zdaniem nie jest to najlepsza odsłona z serii Iwanowicz/Gawłowski ale czasami tak bywa.
Przeczytane_opisane - awatar Przeczytane_opisane
ocenił na 6 7 miesięcy temu
Spadek Beata Dmowska
Spadek
Beata Dmowska
„Spadek” to jedna z tych powieści, które nie próbują niczego udawać — i właśnie dlatego działają tak mocno. Dmowska opowiada historię pozornie zwyczajną, zakorzenioną w codzienności, ale robi to z taką uważnością i empatią, że czytelnik od pierwszych stron czuje, że obcuje z czymś prawdziwym. Autorka świetnie buduje bohaterów: nie są przerysowani, nie są „literaccy” — są ludzcy, z całym bagażem emocji, wyborów i niedopowiedzeń. To powieść o rodzinie, pamięci i odpowiedzialności, ale przede wszystkim o tym, jak przeszłość potrafi wracać w najmniej oczekiwanych momentach. Styl Dmowskiej jest oszczędny, klarowny, a jednocześnie pełen ciepła. Nie ma tu tanich fajerwerków ani sztucznych zwrotów akcji — jest za to historia, która wciąga, bo jest bliska życiu. „Spadek” zostawia czytelnika z refleksją, ale też z poczuciem, że dobra literatura nie musi krzyczeć, by zostać w pamięci
Zbyszek - awatar Zbyszek
ocenił na 9 3 miesiące temu
Niebezpieczna gra Joanna Opiat-Bojarska
Niebezpieczna gra
Joanna Opiat-Bojarska
Świetna książka! Moim zdaniem o wiele sprawniej napisana i jeszcze bardziej wciągająca niż pierwsza. Tym razem nawet pani psycholog nie jest już tak irytująca a ludzka, pomocna. Fabuła: jedna z policjantek postanawia zająć się dawną sprawą zamordowania starszej aktorki, skradziono broszkę. A w szpitalu przebywa cierpiący na amnezję mężczyzna, który stracił pamięć w wyniku celowego potrącenia. I do gry wchodzi psycholog, jej przyjaciółka psychiatrą, jej szemrany chłopak mający fioła na aukcjach i jeszcze parę równie ważnych typów. Świetnie zakręcona akcja, mnóstwo merytorycznej wiedzy, a opis terapii amnezji dysocjacyjnej zdecydowanie w punkt. Z przyjemnością sięgam po kolejne książki. Genialne czytadło! No i, wreszcie jest opisana Łódź ;-)
awek - awatar awek
ocenił na 7 1 rok temu
Nic oprócz milczenia Mag­da­ Knedler
Nic oprócz milczenia
Mag­da­ Knedler
Po "Nic oprócz strachu" byłam niezmiernie ciekawa kontynuacji cyklu Annie Lindholm. Muszę przyznać, że o ile sama akcja w "Nic oprócz milczenia" jest wciągająca to udział naszej bohaterki wydaje mi się trochę naciągany. Trochę "wbiła się" w śledztwo weneckiej policji, działając poza procedurami i oficjalnym protokołem (kto pozwala osobie cywilnej "wtryniać się" w policyjne dochodzenie? raczej się to nie zdarza). Jestem bardzo ciekawa jak będzie prezentował się tom trzeci.
Martens - awatar Martens
ocenił na 7 10 miesięcy temu
Porwanie Agnieszka Pietrzyk
Porwanie
Agnieszka Pietrzyk
Na początku książki zirytowałam się, że już na wstępie dostajemy odpowiedź kto będzie winowajcą. Jednak drodzy koledzy i koleżanki czytelnicy, jeśli sięgnięcie po tę książkę - nie rezygnujcie. Okazuje się, że nie wszystko jest takie proste w tej historii. Nie twierdzę, że zakończenie to kunszt literatury i rozumiem, że wielu osobom może się nie podobać, jak i sama gmatwanina w tej książce, ale ja jakoś tak lepiej się bawiłam niż przy pierwszej części. Ta historia była dla mnie bardziej zrozumiała i czytelna. Przy pierwszej części nie dałam pisemnej opinii, bo za dużo myśli uleciało mi z głowy, ale w końcu muszę ten temat poruszyć. Już w pierwszej części bardzo zaciekawiła mnie postać Kamila Soroki i to szczególnie dla niego chciałam czytać dalej. Kto czytał, ten wie, że to w nie do końca ten dobry sposób, ale nie spotkałam się wcześniej z takimi wątkami, dlatego poczułam się niezdrowo zafascynowana. Chciałabym "powiedzieć" w końcu to głośno, że nie dostajemy w tej historii bohatera, lecz raczej antybohatera. I to właśnie czyni go tak bardzo interesującym. Generalnie wiernym miłośnikom kryminałów ta książka chyba się nie spodoba. Może wydawać się zbyt prosta. Ale dla osób, które szukają dobrej rozrywki z kapką interesujących, dobrze stworzonych postaci, polecam!
Nefrety - awatar Nefrety
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Tysiąc Dagmara Andryka
Tysiąc
Dagmara Andryka
W małej miejscowości Mille, w wyniku awarii samochodu zatrzymuje się Marta Witecka - dziennikarka. Okazuje się, awaria jest poważna i czeka ją niezaplanowany pobyt w Mille co od razu porusza mieszkańców. Szybko okazuje się, że Marta będzie musiała zostać na dużej, a nie jest to wskazane, bo w miasteczku może mieszkać maksymalnie tysiąc osób. Klątwa, która ciąży na Mille niepokoi mieszkańców i fascynuje Martę, która zaczyna się nią coraz bardziej interesować. Pomysł na fabułę jest bardzo ciekawy. To jak autorka wymyśliła okoliczności jej rzucenia na miasteczko, jak poprowadziła ten wątek zasługuje na uznanie. Bardzo barwne są postacie - każdy jest jakiś. Na wyjaśnienie zagadki czekamy do ostatnich stron, a finał zaskakuje. Klimat małego miasteczka, tajemnicy, strachu jet bardzo dobrze ukazany. Zakończenie może nie jest mistrzostwem świata, dla mnie jest lekko przesadzony, ale z racji, że całość mi się podobała przymykam oko. Ulubiony bohater: polubiłam główną bohaterkę - Martę, ale też byłego policjanta - Markuszewskiego i barmankę - Włoszkę. Nie mogę się doczekać ekranizacji książki, która ma mieć premierę w tym roku. 🔥 Ocena 1-10: 8,5 ⭐️ Za książkę do recenzji dziękuję @proszynski_wydawnictwo
czy_tu_czytu - awatar czy_tu_czytu
ocenił na 8 2 miesiące temu
Koma Katarzyna Zyskowska
Koma
Katarzyna Zyskowska Wojciech Chmielarz
„Za późno i za wcześnie, znany i nieznany – Nienawistny kochanku, wrogu mój kochany” Dwudziesty pierwszy wiek to już nie jest dobry czas dla Romea i Julii. Kochankowie z ulicy Kamiennej zdominowali codzienność. „Romantyzm jest żenujący, jarmarczny, po prostu obciachowy, odpustowy jak fluorescencyjny delfinek kupiony na straganie nad morzem” Ewa już dawno nie czuła się jak Zosia. Teraz już była Telimeną, co sama zauważyła na progu szkoły. … „Młodości! dodaj mi skrzydła!” Ja już co prawda od dawna miałam je podcięte, nie wzlecę nad poziomy, a jednak sentyment pozostał.” Każdy okruch wspomnień i mgiełka zapachu zostały w pamięci po Studniówce może takiej ostatniej. Śmiały obraz łatwiej znaleźć niż obudzić wspomnienia. „I jaką ten facet miał wyobraźnię! Zastanawiam się, co wtedy palił. Bo coś brać musiał. Na trzeźwo nie da się takich rzeczy tworzyć.” Jeszcze warto pamiętać, że Hieronim Bosch to nie konstruktor odkurzacza pionowego. Zniszczony mur, okalający nastrojowy balkon, jest jak gotowa scenografia do Sztuki kochania. Już nawet znany polski aktor chyba zauważyłby, że moje miasto już nie jest siedliskiem meneli. „Wszak wyśmienicie gram bogobojnego polityka, na obu kolanach modlę się żarliwie, aby mnie wybrano na kolejną kadencję, proszę o łaskę Pańską, żeby nikt nie dopatrzył się malwersacji, których się dopuszczam…” Podkomisarz Ryszard Baran zaskoczony śmiałością obrazów i pięknem ciała kobiety, widział tylko kształty a nie detale. A w jego głowie snuł się zapach schabowego i wdzięki jego połowicy. „Jego Hanuś nie wygląda jak ta kobieta z prac Karola” Na zdjęciu w galerii sztuki przy ulicy kiedyś Kamiennej widziałem Korę zachwyconą Szałem niebieskich ciał. „Gdyby główna postać na Krzyku Muncha była kobietą, to byłaby to właśnie ona” A tymczasem jedyne, co wwierca się w umysł, to pisk aparatury na szpitalnym oddziale OIT. Wielu ludziom potrzeba czasu, żeby przyjrzeć się swojemu życia bez konieczności odpowiadania na krępujące pytania. „Koma” to książka pełna sprzeczności. Fragmenty wybrane z dzieła Szekspira wzbogacają prawdę o zwykłej cielesności. Krucyfiks z dumą prezentowany prze kobietę niepogardzaną przez Boga, graniczy z banalnym określeniem znanego radia z Torunia, jakby pobożność była zawstydzająca. Niedopasowanie kolegów nie jest powodem do odrzucenia. Generalnie ta powieść jest mądrze napisana, godna przeczytania i przemyślenia. Dziwną wydaje się współpraca Katarzyny Zyskowskiej-Ignaciak i Wojciecha Chmielarza. Przecież oboje chyba wystarczająco znają psychikę ludzi. Po co im to było?
Zdzisław Szymański - awatar Zdzisław Szymański
ocenił na 7 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Cynamonowe dziewczyny

Więcej
Hanna Greń Cynamonowe dziewczyny Zobacz więcej
Hanna Greń Cynamonowe dziewczyny Zobacz więcej
Hanna Greń Cynamonowe dziewczyny Zobacz więcej
Więcej