Cień księżyca

Podobnie jak pierwsza część czterotomowej serii "Nocny Książę", również "Drugie kuszenie płomienia" zasługuje na niemal maksymalną ilość gwiazdek. Pierwszy i drugi tom to niesamowita, gorąca, wciągająca, pełna akcji opowieść. Szkoda, że póki co tylko dwa pierwsze tomy zostały wydane w Polsce. Czytałam 3 i 4 po angielsku i dopełniają one historię, ale nie są już tak dobre. Polecam :)

Zdecydowanie dołączyłam do grupy osób, które po przeczytaniu 3 tomów serii Sfora ubolewają, że nie ma ciągu dalszego. I ja się pytam „jak tak można?!?!?!” ☹ Zaczynając pierwszy tom doznałam niesamowitego szoku. No bo jak tak można zacząć? Oczy miałam jak spodki i tylko czekałam na jakiś zwrot akcji…. i się doczekałam…. Isabelle, Księżniczka Wszystkich Sabatów, szukając schronienia, trafia do baru należącego do Crofta – syna Alfy sfory wilkołaków. I wszystko było by proste, gdyby nie to, że nikt nie wie kim ona jest, ale wszyscy wiedzą, że jest Partnerką Crofta, o czym ona z kolei nie wie. Na domiar złego właściciel baru wie, że partnerstwo jest „na całe życie”, więc wprowadza w życie swój plan unikania Isabelli, co zdecydowanie nie wychodzi mu najlepiej szczególnie, że jego cudowna rodzinka robi wszystko aby mężczyzna poddał się więzi i sparował z wybranką. Proste prawda? A dodajmy do tego inną watahę wilków, która rości sobie prawa do kobiety oraz czarnoksiężnika, o którym nikt nic nie wie, oprócz tego, że jest olbrzymim zagrożeniem dla całej sfory… I tym oto sposobem mamy świetną, dość humorystyczną, historię o zmiennokształtnych, elfach i czarodziejach, z zagadką w tle i świetnymi bohaterami. Zdecydowanie must read dla wszystkich fanów wilkołaków… i nie tylko 😉

Bardzo trudna do przebrnięcia ale to wina tłumaczenia bo próbując czytać w orginale "brzmiało" lepiej. Sześć gwiazdek przede wszystkim za bardzo dobrze skonstruowanych głównych bohaterów (nie sprawiło to jednak, że główna bohaterka była mniej irytująca) i inteligentne dialogi. Cieszę się, że dałam radę wymęczyć tę książkę bo było warto;)

The Mane Attraction to jeden z moich faworytów w dorobku pisarskim pani Laurenston, a to ze względu na dowcipne dialogi i sytuacje, w które pakują się bohaterowie. Wykreowane przez autorkę postaci są wyraziste i nie sposób ich nie pokochać. Mitch Shaw zmiennokształtny lew, policjant i niesamowicie przystojny facet. Sissy Mae Smith zmiennokształtna wilczyca, nieokiełznana, pełna dzikich pomysłów i diabelnie seksowna. Z tą dwójką nie można się nudzić. Mitch jest tajniakiem, który ma zeznawać przeciwko jakiemuś niebezpiecznemu, byłemu już współpracownikowi, a Sissy jako dobra przyjaciółka postanawia go ukryć w swojej Sforze do czasu procesu. Ta dwójka mimo swojej upartości, że łączy ich tylko przyjaźń, no ewentualnie mogą sobie pozwolić na niezobowiązujący sex, w pewnym momencie uświadamia sobie, że czują do siebie znacznie więcej. Książka jest zabawna, gorąca i ani na chwilę nie daje się czytelnikowi nudzić. A na zachętę mały fragment tego czego można się spodziewać: "Sissy pochwyciła jego ręce i przycisnęła do swoich piersi. - Bierz się do roboty, cwaniaczku. Nie mam całego dnia. Mitch wyrwał ręce. - Nie popędzaj mnie. Dopóki nie skończę, to są moje piersi i będę się nimi bawił. Ty masz po prostu siedzieć i grzać się w promieniach mojego słońca." :)

Wraith, najmłodszy z trzech braci Seminusów, po wydarzeniach z drugiej części, znikł na wiele miesięcy i zatracił się w swoim bólu i swojej czarnej stronie. Polował na swoje ofiary, bił się i uprawiał wiele, wiele seksu. Robił to, co lubił, szczególnie, że udało mu się przyśpieszyć i przejść Sgenesis. Po powrocie okazuje się, że na braci poluje płatny zabójca a Wraith został otruty i zostało mu niewiele życia. Ratunkiem dla niego może być Serena, która jest wybrańcem i ma dar. Ten dar może ocalić Seminusa ale musiałby on odebrać kobiecie dziewictwo, jednocześnie odbierając jej życie. Wraith nie ma przecież skrupułów. Co prawda unika ludzkich kobiet ale przecież tu chodzi o Jego życie oraz ocalenie szpitala. A jednak jego misja okazuje się być bardziej skomplikowana. Okazuje się, że nadchodzi wielka bitwa między Szeolem a Niebem, którą ludzie nazywają Armagedonem. Jaką rolę odegrają bracia i ich bliscy w tej batalii? Dokąd ona ich zaprowadzi i kogo będzie kosztowała życie? Na podstawie poprzednich części, najmniej lubiłam najmłodszego brata. Zdecydowanie najwięcej on wycierpiał ale to jaki był arogancki i samolubny nie działało na jego korzyść. A jednak w tej części, gdy tylko poznawało się go coraz bardziej, to było mu się w stanie wybaczyć wszelkie oszustwa jakich się dopuścił. Wybór przed jakim stanął dla nikogo nie byłby łatwy a jednak on podjął to ryzyko. Zdecydowanie w tej części zaplusował też Kynan, który w końcu otrząsnął się z wielomiesięcznego zawieszenia w jakim egzystował. Końcowe sceny bardzo emocjonujące, niczym w ckliwym melodramacie. Liczę, że jeszcze kiedyś będę miała okazję spotkać się z braćmi Seminusami i ich światem, zważywszy, że ich rodzina się powiększyła… 😉

Szkoda, że lubimyczytac.pl nie przewiduje możliwości zapisania wielu dat przeczytania. Czy tylko ja lubię czasem wrócić do raz już przeczytanych książek? Kiedy pierwszy raz czytałem tę książkę (w styczniu 2020) oceniłem ją trochę lepiej. Może to fakt, że bezpośrednio przed nią czytałem prozę Patricii Briggs, tym razem książka wydała mi się... bardziej naiwna? mniej skomplikowana? Nie umiem tego nazwać. W porównaniu do przygód Mercedes Thompson wydaje się skierowana do młodszych czytelników. Mimo wszystko książka jest dobra i warta lektury. I nawet czytana po raz kolejny wciąż bawi, a niektóre dialogi wywołują uśmiech. Zdecydowanie nie jest to zła pozycja i być może za parę lat znowu do niej wrócę.

Od dawna szukam dobrej książki o wilkołakach. Czy ta była dobra? Niekoniecznie, ale najlepsza z tych, które do tej pory wpadły mi w ręce. Pojawiło się kilka ciekawych wątków i postaci. Chociażby walkirie, które stanowią ciekawe urozmaicenie fantastycznego świata. Niestety miejscami akcja się rozpada, staje się nielogiczna. Opisy walk bestii są strasznie chaotyczne i bezsensowne. Główna bohaterka miejscami zachowuje się irracjonalnie i denerwująco. Król wilkołaków nie jest lepszy. Ogólnie jednak znalazłam tu ciekawy fantastyczny świat, z postaciami, które wpisały się w moje oczekiwania.

Już czytając drugi tom, mieliśmy przedsmak tego, co dostaniemy w tej części i niestety ta historia mi osobiście nie przypadła do gustu. Miałam wrażenie, że mamy tutaj dwójkę małolatów, którzy nie tylko nie potrafią zachowywać się jak dorośli ale i nie potrafią normalnie ze sobą rozmawiać. Jedno coś powiedziało, drugie nic nie powiedziało a w finale były stracone lata i złamane serca… Wielka szkoda, że była to ostatnia wydana część, bo pozostawiła po sobie ogromny niedosyt związany nie tylko z pozostałymi braćmi ale i całą główną zagadką, która nadal pozostała nierozwiązana…

Tym razem padło na wampira Lucifera - mam słabość do tego imienia przez mój ulubiony serial "Lucifer" :D także i jemu nie brakowało poczucia humoru :D Bardzo mi się podobało, zresztą, wszystkie części są świetne! Niestety to ostatnia dostępna książka tej serii, teraz zostało nam tylko czekać na kolejne wydanie ;)

Jedna z najlepszych części serii które czytałam. Jest akcja, jest chemia i niesamowite emocje między bohaterami . Są nowe wyzwania i nowi wrogowie zagrażający Zakonowi a przede wszystkim jest nowy Świat gdzie ludzie i wampiry żyją obok siebie co nie wszystkim się podoba ....I są nowi wrogowie.... Kellan i Mira....historia przepełniona bólem i emocjami! Rewelacja! Polecam.....

Od tej książki dostałam dokładnie to, co chciałam. Chciałam odpocząć i dobrze spędzić czas z wypiekami na twarzy i tak też się stało. Nie jest to książka wysokich lotów ale i nie miała taka być. Rzadko czytam książki fantasy czy paranormal ale tutaj fabuła mnie jednak wciągnęła i mam nadzieję, że natknę się gdzieś na kolejne części aby móc je przeczytać. Zdecydowanie chciałabym poznać losy innych bohaterów, których zajawko przedstawiono nam w pierwszej części serii. Niesamowicie męski i zwierzęcy Callan jest przywódcą Stada, z którym ukrywa przed światem prawdę o sobie i przyjaciołach. Jest genetycznym eksperymentem, który ma w sobie DNA Lwa. Miał być machiną do zabijania, idealnym żołnierzem, lecz zbiegł z laboratorium a następnie uwolnił pięć innych mutantów - trzech mężczyzn i dwie kobiety. Walczy ze swoją mroczną stroną bestii ale nie zawsze jest w stanie nad nią zapanować. Szczególnie gdy zagrożenie dotyczy tego, co on uznaje jako jego. Merinus, wraz z siedmioma braćmi i ojcem, chce mu pomóc aby mógł się ujawnić i zniszczyć Radę, odpowiadającą za wszystkie nikczemne eksperymenty i znęcanie się nad "stworzonymi" genetycznie ludźmi. Ona się nie poddaje i chce dotrzeć do Callana aby móc go przekonać do ujawnienia prawdy. Jest uparta i łatwo się nie poddaje a tematy zawsze doprowadza do końca. On ją wyczuwa z daleka i reaguje na nią jak na żadną inną kobietę. Ona ciągnie do niego i nie może się pozbyć o nim myśli. Gdy się spotykają, ogarnia ich nieokiełznany popęd seksualny, od którego, w żaden sposób, nie są w stanie się uwolnić. To natura ich połączyła i zadecydowała kto z kim, kiedy i jak. Czy niezależna Merinus będzie w stanie sobie z tym poradzić, zważywszy, że nie jest w stanie zapanować nad własnym ciałem i ogarniającymi ją pragnieniami i emocjami?

Shade jest młodszym bratem Eidolona i pracuje w Szpitalu Podziemnym dla Demonów jako pielęgniarz. Jak brat jest Seminusem, który bardzo lubi używać sobie z Demonicami różnych gatunków. Runa jeszcze rok temu była człowiekiem, zakochanym w Shad’zie, do czasu gdy pewnego dnia niefortunnie postanowiła go odwiedzić i zastała z dwoma Demonicami na łóżkowych igraszkach. Od tamtej pory sporo się zmieniło w życiu Runy. A szczególnie to, że nie jest już człowiekiem. Jakimż dla obojga jest zaskoczeniem to, że nagle ich drogi się ponownie krzyżują gdy oboje zostają uwięzieni w zimnych lochach… Shade wie, że Runa go nienawidzi, jednak oboje nie mają wyjścia i aby ujść z życiem, muszą ze sobą współpracować. Ta część była ciut słabsza od poprzedniej. Zdecydowanie mniej polubiłam średniego brata, mimo, że emocjonalnie miał w sobie więcej bólu i musiał sobie radzić z klątwą, która nad nim ciążyła. Nie przemawiała do mnie jego „niechęć” do tego co i jak robił demonicom w swoim „gniazdku”. Również jego podejście i traktowanie Runy nie do końca mi pasowało. Ale to w tym jest właśnie najlepsze, że każdy z braci jest inny. Każdy ma inne moce i inne bolączki, z jakimi się musi zmagać. Bohaterzy nie zlewają się w jedno i każdy ma swój charakter. A akcja nie stopuje. Pojawiają się kolejne postacie a te poprzednio poznane coraz bardziej wybijają się na pierwszy plan. Czy braciom uda się wyzwolić Shade’a z mocy klątwy? Kim okaże się ich wróg i czy będą mieli jakiekolwiek szanse aby z nim wygrać?

Psi i zmiennokształtni to całkiem ciekawa ksiazka, bardzo odbiegająca od wzoru parnomalnych. Historia zaczyna się, gdy w mieście zostaje porwana młoda dziewczyna. Okazuje się że pochodzi ona z watachy wilków. Wilki natomiast proszą lamparty o pomoc w odnalezieniu zaginionej zanim minie 7 dni i dziewczyna zostanie stracona. Do tego boju wkracza nasza bohaterka Sasha, która na początku ma być wtyką dla swojej rasy Psi, ale plan ulega zmianie ponieważ Sasha ukrywa emocje których nie powinna czuć, bo Psi to osoby z których zotały wykorzenione jakiekolwiek uczucia w dniu narodzin. Akcja zaczyna się bardzo ciekawie, bo nasza bohaterka zostaje przydzielenia do współpracy przy budowie mieszkań z Lucasem, alfą lampartów. Na początku mają oboje siebie nawzjem sprawdzić by poznać swoje uczucie i zniszczyć istnienie tej drugiej strony, ale oboje nie przewidują że na ich drodze stanie największa moc, którą nikt nie zdoła pokonać... Fajnie obserwuje się poczynania bohaterów oraz ich przemianę i to jak druga osoba staje się ważniejsza niż więź watachy. Walka na koniec jest nieunikniona i trochę da się przewidzieć jej zakończenie lecz czytało się z lekko zapartym tchem. Oczywiście znajadą się niuanse w postaci trochę zadługich opisów jak i przemyśleń bohaterów. Mam wrażenie że można by było skrócić książke o kilka rozdziałów, mimo to zachęcam do przeczytania. Pozdrawiam 🤗

To co mnie najbardziej zaintrygowało w tej książce to osadzenie, przez amerykańską autorkę, akcji książki w Europie, a konkretniej w Budapeszcie oraz to, że główni bohaterowie są starożytnymi wojownikami z mroczną klątwą. Europa, szczególnie Budapeszt nie jest powszechną destynacją pisarsko-fabularną wśród zagranicznych pisarzy, w połączeniu z kulturą starożytnej Grecji…. Więc zapowiadało się ciekawie. I tak było, choć czasami można było złapać się za głowę i zaczerwienić z żenady przez bohaterów, to książkę warto przeczytać z dystansem. Przecież, kiedy była pisana panowały inne wzorce społeczne, teraz jesteśmy bardziej świadomi pewnych zachowań i stawiania granic. Książkę czytało się szybko i przyjemnie. Teraz szukam drugiej części.

Krociutka nowelka o Talii, której życie kręci się wokół demonów. Jeden - zabił jej rodzinę a teraz przyszedł po nią, drugi Devlin - uratował ją, potem się nią opiekował a na końcu skrzywidzil jak nikt przedtem. Talia obiecała sobie, że nigdy więcej mu nie zaufa. Jednak okoliczności uległy zmianie i muszą współpracować, aby ukarać demona odpowiedzialnego za śmierć jej bliskich.

Niestety książka gorsza niż poprzedni tom w tym dużo jest o sieci Psi i trochę według mnie żel opisane. Pomysł dobry ale za duże przeskoki myślowe i trochę chaotyczne. W tej części poznajemy Faith NightStar J-Psi czyli Jasnowidzącą i bliżej poznajemy zmiennokształtnego Vaughn D’Angelo.

Nie często zdarza się aby po miernym pierwszym tomie następny robił tak ogromny pozytywny przeskok. Zdecydowanym pozytywem jest sama relacja głównych bohaterów. W końcu jesteśmy w stanie poczuć, że coś tu iskrzy. Do samego końca autorka trzyma nas w niepewności co sprawia, że trzymamy kciuki aby jednak się udało. Minus jest jeden wszystko zbyt uproszczone. Główna bohaterka jest intrygująca ale nie mamy tak naprawdę okazji jej poznać. Nie wiele o niej wiemy, a niemal wszystkiego dowiadujemy się z 'komentarzy' osób postronnych. A główny bohater? Jakby nie istniał przed tą książką. Czy mając rodzeństwo, na którym ci zależy czekasz setki lat aby je odnaleźć? Ogólnie książka trzyma wysoki poziom i naprawdę przyjemnie się ją czyta.

„Wieczne pragnienie” to pierwsza część historii o trzech przyrodnich braciach, żyjących samotnie , czyli w odosobnieniu od swoich pobratymców od stu lat. Wcześniej bracia żyli w credenti, czyli wampirzej społeczności, z której jednak uciekli powodowani złym, krzywdzącym i bolesnym traktowaniem. Nikolas to świetny tropiciel. Wysoki, barczysty o oczach koloru nocnego nieba i szorstkiej, mrocznej powierzchowności. Lucian z kolei jest wyjątkowo popędliwy, najpierw działa a potem myśli. Nigdy za nic nie przepraszał. To przerażający anioł z burzą białych włosów, który nigdy nie zaufał żadnej kobiecie mając w pamięci to, jak obeszła się z nim jego własna matka. Jest najokrutniejszym z braci. I wreszcie Alexander Roman. Ten najstarszy z braci liczy sobie trzysta lat. Jest wysoki, potężny i głęboko zraniony w dzieciństwie przez najbliższych. Bracia żyją wśród ludzi, prowadzą interesy w wielkich miastach, które pozwalają na takie odosobnienie. Wiodą egzystencję z dala od uwłaczających więzów credenti i wścibskich oczu Zakonu. Zakon Wieczności to dziesięciu czystej krwi wampirów, które przeniosły się do międzyświatów. Dziesiątka ta rządziła wszystkimi credenti na całej kuli ziemskiej, ustanawiała prawa i karała tych, którzy się do nich nie stosowali. Ich siedzibą jest Otchłań Cieni. Bracia skutecznie kryją się przed Zakonem, jednak do czasu. Wieczna Rasa staje w obliczu wielkiego zagrożenia, jakim jest działalność pewnego mieszańca, pół człowieka – pół wampira. Ethan Dare to wróg wampirzej rasy, mieszaniec z poczuciem misji, który pragnie skalać czystość wampirzej krwi. Z tego powodu członkowie Zakonu przyspieszają transformację Alexandra, żeby go namierzyć i zmusić do zabicia Ethana. Alexander zgadza się zniszczyć występnego mieszańca w zamian za spokój swoich braci. Wampir po transformacji jest nieodporny na światło słoneczne, wygłodniały i pożądliwy, ale też niezwykle silny i szybki. Alexander, jak przystało na syna Rasowego Samca zaczyna szukać prawdziwej partnerki. Przeznaczenie postawi go na drodze pięknej pani doktor, Sary Donohue, kobiety o traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, żyjącej z poczuciem winy za śmierć ojca i okaleczenie brata, noszącej w sobie zaskakującą tajemnicę. Szuka jej ktoś, kto z chorego uczucia do niej stał się imiti. Pijąc krew wampira stracił całe swoje człowieczeństwo, stał się istotą zdeprawowaną. Kryjąc się przed nim, Sara znajdzie ochronę pod opieką Alexandra. W tym czasie również kusząca Bronwyn Kettler, wampirzyca czystej krwi postanowi zaręczyć się z najstarszym z braci Romanów, będąc przekonaną, że genetycznie są idealną parą. Którą z nich Alexander postanowi naznaczyć jako swoją partnerkę, śmiertelną kobietę czy veanę – wampirzycę z Wiecznej Rasy? Prawdziwy wampir musi zdać się na wybór swojej krwi. Laura Wright to autorka licznych książek z serii Harlequin i jeśli ktoś czytał tego typu książki wyraźnie odczuje ten klimat przy lekturze „Wiecznego pragnienia”. Być może sprawiają to zbyt anatomiczne i szczegółowe jak dla mnie opisy scen erotycznych. Z ich powodu nie polecę z czystym sumieniem tej książki czytelnikom niepełnoletnim. Poza tym książkę czyta się lekko i szybko. Jest tu sporo pożądania, namiętności, niespełnionych pragnień, gorącej tęsknoty, zazdrości i słodkich dreszczy. Jak na romans ( nawet ten z gatunku paranormalnych) przystało. Akcja toczy się sprawnie i jest wciągająca, mimo że momentami jest zbyt przewidywalna. Charaktery postaci skonstruowane są dosyć czytelnie i jasno, można szybko zorientować się kto jest dobry a kto zły, co nie dla wszystkich będzie plusem. I jeszcze słowo o okładce. Ładna i miła dla oka. Niezbyt oryginalna, na półce sklepowej może zlewać się z innymi utrzymanymi w podobnej stylistyce. Jednak takie chyba są teraz trendy.

Nieco lepsza niż jedynka, ale głównie ze względu na charakterystyczną postać Anyi i pojawienie się Kronosa. Lucien jest w gruncie rzeczy bardzo podobny do Maddoxa. Nawet nieźle rozwinięta akcja skisła i wymiękła na końcu, gdzie kulminacyjny moment trwa stronę. Trochę szkoda, bo widziałam nawet lekką szansę, by książka zaszczyciła mnie nie tylko romansem, ale i miłą fabułą, ale cóż... Nie można mieć wszystkiego. Tłumaczenie słabe.

To jest dziesiąty tom serii. W tym tomie dojdzie do starcia Zakonu z Dragosem. Dowiecie się jakie plany pokrzyżował mu Zakon oraz kto uratuje Chesa przed zgubą. Chease były Agent z powodu problemów z uzależnieniem opuszcza siedzibę Zakonu i snuje się po mieście. Niewiele mu brakuje aby przekroczyć linie i stać się Szkarłatnym. W tym czasie na własną rękę próbuje pokrzyżować plany Dragosa. Podczas unicestwiania sprzymierzeńców wroga Harvard wyciąga informację o głównym celu jaki chce osiągnąć Dragos. Podczas tego Chease jest ścigany przez ludzi po akcji w domu senatora, na którym pokazał się Dragos. Co z tym wspólnego ma Tavia asystentka senatora oraz czego się sama o sobie dowiaduje? Co się stało z Harvardem i Zakonem? Jak wyglądała ostatnia bitwa z wrogiem Zakonu i świata; dowiecie się po przeczytaniu tej części,