The Mane Attraction

Nie często zdarza się aby po miernym pierwszym tomie następny robił tak ogromny pozytywny przeskok. Zdecydowanym pozytywem jest sama relacja głównych bohaterów. W końcu jesteśmy w stanie poczuć, że coś tu iskrzy. Do samego końca autorka trzyma nas w niepewności co sprawia, że trzymamy kciuki aby jednak się udało. Minus jest jeden wszystko zbyt uproszczone. Główna bohaterka jest intrygująca ale nie mamy tak naprawdę okazji jej poznać. Nie wiele o niej wiemy, a niemal wszystkiego dowiadujemy się z 'komentarzy' osób postronnych. A główny bohater? Jakby nie istniał przed tą książką. Czy mając rodzeństwo, na którym ci zależy czekasz setki lat aby je odnaleźć? Ogólnie książka trzyma wysoki poziom i naprawdę przyjemnie się ją czyta.

Od dawna szukam dobrej książki o wilkołakach. Czy ta była dobra? Niekoniecznie, ale najlepsza z tych, które do tej pory wpadły mi w ręce. Pojawiło się kilka ciekawych wątków i postaci. Chociażby walkirie, które stanowią ciekawe urozmaicenie fantastycznego świata. Niestety miejscami akcja się rozpada, staje się nielogiczna. Opisy walk bestii są strasznie chaotyczne i bezsensowne. Główna bohaterka miejscami zachowuje się irracjonalnie i denerwująco. Król wilkołaków nie jest lepszy. Ogólnie jednak znalazłam tu ciekawy fantastyczny świat, z postaciami, które wpisały się w moje oczekiwania.

Psi i zmiennokształtni to całkiem ciekawa ksiazka, bardzo odbiegająca od wzoru parnomalnych. Historia zaczyna się, gdy w mieście zostaje porwana młoda dziewczyna. Okazuje się że pochodzi ona z watachy wilków. Wilki natomiast proszą lamparty o pomoc w odnalezieniu zaginionej zanim minie 7 dni i dziewczyna zostanie stracona. Do tego boju wkracza nasza bohaterka Sasha, która na początku ma być wtyką dla swojej rasy Psi, ale plan ulega zmianie ponieważ Sasha ukrywa emocje których nie powinna czuć, bo Psi to osoby z których zotały wykorzenione jakiekolwiek uczucia w dniu narodzin. Akcja zaczyna się bardzo ciekawie, bo nasza bohaterka zostaje przydzielenia do współpracy przy budowie mieszkań z Lucasem, alfą lampartów. Na początku mają oboje siebie nawzjem sprawdzić by poznać swoje uczucie i zniszczyć istnienie tej drugiej strony, ale oboje nie przewidują że na ich drodze stanie największa moc, którą nikt nie zdoła pokonać... Fajnie obserwuje się poczynania bohaterów oraz ich przemianę i to jak druga osoba staje się ważniejsza niż więź watachy. Walka na koniec jest nieunikniona i trochę da się przewidzieć jej zakończenie lecz czytało się z lekko zapartym tchem. Oczywiście znajadą się niuanse w postaci trochę zadługich opisów jak i przemyśleń bohaterów. Mam wrażenie że można by było skrócić książke o kilka rozdziałów, mimo to zachęcam do przeczytania. Pozdrawiam 🤗

Shade jest młodszym bratem Eidolona i pracuje w Szpitalu Podziemnym dla Demonów jako pielęgniarz. Jak brat jest Seminusem, który bardzo lubi używać sobie z Demonicami różnych gatunków. Runa jeszcze rok temu była człowiekiem, zakochanym w Shad’zie, do czasu gdy pewnego dnia niefortunnie postanowiła go odwiedzić i zastała z dwoma Demonicami na łóżkowych igraszkach. Od tamtej pory sporo się zmieniło w życiu Runy. A szczególnie to, że nie jest już człowiekiem. Jakimż dla obojga jest zaskoczeniem to, że nagle ich drogi się ponownie krzyżują gdy oboje zostają uwięzieni w zimnych lochach… Shade wie, że Runa go nienawidzi, jednak oboje nie mają wyjścia i aby ujść z życiem, muszą ze sobą współpracować. Ta część była ciut słabsza od poprzedniej. Zdecydowanie mniej polubiłam średniego brata, mimo, że emocjonalnie miał w sobie więcej bólu i musiał sobie radzić z klątwą, która nad nim ciążyła. Nie przemawiała do mnie jego „niechęć” do tego co i jak robił demonicom w swoim „gniazdku”. Również jego podejście i traktowanie Runy nie do końca mi pasowało. Ale to w tym jest właśnie najlepsze, że każdy z braci jest inny. Każdy ma inne moce i inne bolączki, z jakimi się musi zmagać. Bohaterzy nie zlewają się w jedno i każdy ma swój charakter. A akcja nie stopuje. Pojawiają się kolejne postacie a te poprzednio poznane coraz bardziej wybijają się na pierwszy plan. Czy braciom uda się wyzwolić Shade’a z mocy klątwy? Kim okaże się ich wróg i czy będą mieli jakiekolwiek szanse aby z nim wygrać?

Muszę przyznać, że pokładałam w książce nikłe nadzieje spodziewając się kilku miło spędzonych godzin. W zamian wsiąkłam w wykreowany świat. Po przemyśleniu doszłam do wniosku, że na plus, poza wykreowanym światem i ciekawymi postaciami, trzeba zaliczyć sposób przedstawienia zarówno samej relacji jak i cielesności. Wszystko wydawało się wywarzone, pomijając upodobania personale oraz uprzedzenia, trzeba po prostu przyznać, że to tak musiało wyglądać w przypadku właśnie takich istot. Jeśli mowa o minusach. Zdecydowanie postać Gem, oraz cała historia wokół niej. W moim uznaniu, było by lepiej bez tego wątku. Rozwiązanie z pochodzeniem Tayl'i również do mnie nie przemawia jakoś nie pasuje to do tego jak została przedstawiona. Przeczytać warto, chociaż lepiej podejść do tego z odrobiną sceptyzmu. Każdy ma inny gust i jestem przekonana, że tom ten nie przemówi do tych którzy mają wiele tego tupu dzieł wśród książek przeczytanych.

Szkoda, że lubimyczytac.pl nie przewiduje możliwości zapisania wielu dat przeczytania. Czy tylko ja lubię czasem wrócić do raz już przeczytanych książek? Kiedy pierwszy raz czytałem tę książkę (w styczniu 2020) oceniłem ją trochę lepiej. Może to fakt, że bezpośrednio przed nią czytałem prozę Patricii Briggs, tym razem książka wydała mi się... bardziej naiwna? mniej skomplikowana? Nie umiem tego nazwać. W porównaniu do przygód Mercedes Thompson wydaje się skierowana do młodszych czytelników. Mimo wszystko książka jest dobra i warta lektury. I nawet czytana po raz kolejny wciąż bawi, a niektóre dialogi wywołują uśmiech. Zdecydowanie nie jest to zła pozycja i być może za parę lat znowu do niej wrócę.

Niestety książka gorsza niż poprzedni tom w tym dużo jest o sieci Psi i trochę według mnie żel opisane. Pomysł dobry ale za duże przeskoki myślowe i trochę chaotyczne. W tej części poznajemy Faith NightStar J-Psi czyli Jasnowidzącą i bliżej poznajemy zmiennokształtnego Vaughn D’Angelo.

Podobnie jak pierwsza część czterotomowej serii "Nocny Książę", również "Drugie kuszenie płomienia" zasługuje na niemal maksymalną ilość gwiazdek. Pierwszy i drugi tom to niesamowita, gorąca, wciągająca, pełna akcji opowieść. Szkoda, że póki co tylko dwa pierwsze tomy zostały wydane w Polsce. Czytałam 3 i 4 po angielsku i dopełniają one historię, ale nie są już tak dobre. Polecam :)

Całkiem dobra kontynuacja serii. Wbrew temu, co czytałem w niektórych komentarzach, ten tom nie jest wcale gorszy od pierwszego. Jednak jest trochę inny - więcej tu mniejszych i większych dramatów i może... melancholii? Trochę żal mi było Merit, zwłaszcza, że przez jakieś 3/4 książki jej relacja z Ethanem była trudna. Trochę przypominała mi tę między Auren i Midasem z "Glint", chociaż może nie do końca, aż tak... Mimo wszystko jest to wciąż jedna z lepszych serii o wampirach, które czytałem. Polecam.

Momentami męczy mnie język - takie jakieś zwroty i skojarzenia, że nie wiem do czego się odnoszą. Tłumacza musiało to też chyba męczyć, tym bardziej podziwiam jego pracę. Co do treści - lubię takie klimaty, postać Reyesa rewelacyjna i tylko on mnie przy tej serii zatrzymał.

Alex to utalentowana grobowa wiedźma, która ma dobre stosunki z Śmiercią, ale niekoniecznie z żyjącymi. Niechcący wtrąciła się w ważne śledztwo detektywa Falina, czym na pewno zdobyła jego uwagę, ale sympatię już nie. Sytuacja zmusza ich jednak do współpracy przy sprawie, która okazuje się być bardziej tajemnicza i mroczniejsza niż ktokolwiek z nich się spodziewał.

Bezwstydnie przyznaję, że ocenę podwyższam ze względu na autorkę (autorów). Niestety wyczuwam tu dopiero naukę prowadzenia tego typu opowieści, więc elementy romansowe były nieco, dla mnie, żenujące. Miałam wrażenie, że Andrews napisała (napisali) połączenie Buffy, pogromczyni wampirów z Twarzami Greya i Domkiem na prerii.

Genialna książka! Nie mogłam się od niej oderwać nawet na chwilę! Pokochałam tę serię całym sercem. Tak się cieszę, że na nią trafiłam. Charley jest świetna! Zabawna, silna, odważna. Także wyszczekana i lekkomyślna, ale ma dobre serce! Co do Reysa. Jest postać jest bardzo tajemnicza i intrygująca. Nie mogę się doczekać co wydarzy się dalej! Lecę po kolejną część!

Jedna z niewielu serii o wampirach, które czytałem i mi się podobają. Trzeba przyznać, że autorka miała ciekawy pomysł na wampiry - nie martwe, ale "genetycznie zmienione", mogą (i muszą) jeść normalne jedzenie, ale potrzebują raz na jakiś czas także krwi, no i mają jakieś magiczne moce (trochę jak u Patrici Briggs). Również interesujący jest pomysł zorganizowania wampirów w Domy i cała związana z tym polityka. Główną bohaterkę da się polubić i łatwo czyta się o jej przygodach. Naprawdę warto sięgnąć po tę serię.

Uwielbiam pióro Christiny Dodd, miałam do czynienia z jej historycznymi romansami i przyjemnie spędziłam z nimi czas. "Wybrańcy ciemności" to cykl współczesnych romansów z domieszką paranormal. Jest pakt z diabłem, jest klątwa, przystojni synowie Konstantina, przemiana w drapieżne zwierzęta, jest namiętny seks, polowanie, walka i trupy. Dziękuje Pani Dodd, jestem w domu :) Polecam, szybko się wciągnęłam w pierwszy tom, na szczęście jestem posiadaczką trzech, które z pewnością przeczytam.

Od tej książki dostałam dokładnie to, co chciałam. Chciałam odpocząć i dobrze spędzić czas z wypiekami na twarzy i tak też się stało. Nie jest to książka wysokich lotów ale i nie miała taka być. Rzadko czytam książki fantasy czy paranormal ale tutaj fabuła mnie jednak wciągnęła i mam nadzieję, że natknę się gdzieś na kolejne części aby móc je przeczytać. Zdecydowanie chciałabym poznać losy innych bohaterów, których zajawko przedstawiono nam w pierwszej części serii. Niesamowicie męski i zwierzęcy Callan jest przywódcą Stada, z którym ukrywa przed światem prawdę o sobie i przyjaciołach. Jest genetycznym eksperymentem, który ma w sobie DNA Lwa. Miał być machiną do zabijania, idealnym żołnierzem, lecz zbiegł z laboratorium a następnie uwolnił pięć innych mutantów - trzech mężczyzn i dwie kobiety. Walczy ze swoją mroczną stroną bestii ale nie zawsze jest w stanie nad nią zapanować. Szczególnie gdy zagrożenie dotyczy tego, co on uznaje jako jego. Merinus, wraz z siedmioma braćmi i ojcem, chce mu pomóc aby mógł się ujawnić i zniszczyć Radę, odpowiadającą za wszystkie nikczemne eksperymenty i znęcanie się nad "stworzonymi" genetycznie ludźmi. Ona się nie poddaje i chce dotrzeć do Callana aby móc go przekonać do ujawnienia prawdy. Jest uparta i łatwo się nie poddaje a tematy zawsze doprowadza do końca. On ją wyczuwa z daleka i reaguje na nią jak na żadną inną kobietę. Ona ciągnie do niego i nie może się pozbyć o nim myśli. Gdy się spotykają, ogarnia ich nieokiełznany popęd seksualny, od którego, w żaden sposób, nie są w stanie się uwolnić. To natura ich połączyła i zadecydowała kto z kim, kiedy i jak. Czy niezależna Merinus będzie w stanie sobie z tym poradzić, zważywszy, że nie jest w stanie zapanować nad własnym ciałem i ogarniającymi ją pragnieniami i emocjami?

„Wieczne pragnienie” to pierwsza część historii o trzech przyrodnich braciach, żyjących samotnie , czyli w odosobnieniu od swoich pobratymców od stu lat. Wcześniej bracia żyli w credenti, czyli wampirzej społeczności, z której jednak uciekli powodowani złym, krzywdzącym i bolesnym traktowaniem. Nikolas to świetny tropiciel. Wysoki, barczysty o oczach koloru nocnego nieba i szorstkiej, mrocznej powierzchowności. Lucian z kolei jest wyjątkowo popędliwy, najpierw działa a potem myśli. Nigdy za nic nie przepraszał. To przerażający anioł z burzą białych włosów, który nigdy nie zaufał żadnej kobiecie mając w pamięci to, jak obeszła się z nim jego własna matka. Jest najokrutniejszym z braci. I wreszcie Alexander Roman. Ten najstarszy z braci liczy sobie trzysta lat. Jest wysoki, potężny i głęboko zraniony w dzieciństwie przez najbliższych. Bracia żyją wśród ludzi, prowadzą interesy w wielkich miastach, które pozwalają na takie odosobnienie. Wiodą egzystencję z dala od uwłaczających więzów credenti i wścibskich oczu Zakonu. Zakon Wieczności to dziesięciu czystej krwi wampirów, które przeniosły się do międzyświatów. Dziesiątka ta rządziła wszystkimi credenti na całej kuli ziemskiej, ustanawiała prawa i karała tych, którzy się do nich nie stosowali. Ich siedzibą jest Otchłań Cieni. Bracia skutecznie kryją się przed Zakonem, jednak do czasu. Wieczna Rasa staje w obliczu wielkiego zagrożenia, jakim jest działalność pewnego mieszańca, pół człowieka – pół wampira. Ethan Dare to wróg wampirzej rasy, mieszaniec z poczuciem misji, który pragnie skalać czystość wampirzej krwi. Z tego powodu członkowie Zakonu przyspieszają transformację Alexandra, żeby go namierzyć i zmusić do zabicia Ethana. Alexander zgadza się zniszczyć występnego mieszańca w zamian za spokój swoich braci. Wampir po transformacji jest nieodporny na światło słoneczne, wygłodniały i pożądliwy, ale też niezwykle silny i szybki. Alexander, jak przystało na syna Rasowego Samca zaczyna szukać prawdziwej partnerki. Przeznaczenie postawi go na drodze pięknej pani doktor, Sary Donohue, kobiety o traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, żyjącej z poczuciem winy za śmierć ojca i okaleczenie brata, noszącej w sobie zaskakującą tajemnicę. Szuka jej ktoś, kto z chorego uczucia do niej stał się imiti. Pijąc krew wampira stracił całe swoje człowieczeństwo, stał się istotą zdeprawowaną. Kryjąc się przed nim, Sara znajdzie ochronę pod opieką Alexandra. W tym czasie również kusząca Bronwyn Kettler, wampirzyca czystej krwi postanowi zaręczyć się z najstarszym z braci Romanów, będąc przekonaną, że genetycznie są idealną parą. Którą z nich Alexander postanowi naznaczyć jako swoją partnerkę, śmiertelną kobietę czy veanę – wampirzycę z Wiecznej Rasy? Prawdziwy wampir musi zdać się na wybór swojej krwi. Laura Wright to autorka licznych książek z serii Harlequin i jeśli ktoś czytał tego typu książki wyraźnie odczuje ten klimat przy lekturze „Wiecznego pragnienia”. Być może sprawiają to zbyt anatomiczne i szczegółowe jak dla mnie opisy scen erotycznych. Z ich powodu nie polecę z czystym sumieniem tej książki czytelnikom niepełnoletnim. Poza tym książkę czyta się lekko i szybko. Jest tu sporo pożądania, namiętności, niespełnionych pragnień, gorącej tęsknoty, zazdrości i słodkich dreszczy. Jak na romans ( nawet ten z gatunku paranormalnych) przystało. Akcja toczy się sprawnie i jest wciągająca, mimo że momentami jest zbyt przewidywalna. Charaktery postaci skonstruowane są dosyć czytelnie i jasno, można szybko zorientować się kto jest dobry a kto zły, co nie dla wszystkich będzie plusem. I jeszcze słowo o okładce. Ładna i miła dla oka. Niezbyt oryginalna, na półce sklepowej może zlewać się z innymi utrzymanymi w podobnej stylistyce. Jednak takie chyba są teraz trendy.

Nie wiem ,kto pisał blurba,ale nie zachęca on specjalnie do czytania.Dużo lepiej ma się powieść,przede wszystkim napisana jest normalnym językiem,nie tak udziwnionym jak w opisie... Zwykle nie lubię bohaterów-zabójców.W tym jednak przypadku polubiłam Gin.Pasuje mi do niej wykonywany przez nią zawód,wziąwszy pod uwagę jej przeszłe życie i to,kto ją wychowywał.Mimo iż Gin wydaje się być osobą zamkniętą na innych ma swoje dobre strony.Podoba mi się to,że nie chce uzależnic się od magii,którą posiada.A posiada potężną moc magii Kamienia i odrobinę magii Lodu,odziedziczona po matce. Ponieważ książka należy do Urban Fantasy oczywiste jest,że przedstawiony świat zamieszkuję nie tylko zwykli ludzie,ale też magowie,olbrzymy,krasnoludy czy wampiry,zgodnie ze sobą współżyjące. Nie wiem na ile reprezentatywne jest Ashland,miasto w którym żyje Gin,ale jeśli taki jest cały przedstawiony świat,to nie żyje sie w nim wesoło.Przerażać może ogrom bezprawia,powszechna korupcja i demoralizacja.Mimo ,że nie został on dokładnie opisany,kryje w sobie wiele możliwości. Interesujący jest Caine Donovan,męski bohater historii.Policjant,który jest znany jako jedyny sprawiedliwy w mieście.Trochę naiwny i zbyt idealistyczny,nie widzi w ludziach zła,a przynajmniej stara się go nie widzieć.Może nie jest do końca przekonujący,ale mam co do niego dobre przeczucia. Sama fabuła książki jest trochę schematyczna,pewne rzeczy łatwo można przewidzieć,ale dobrze się czyta tę historię.Samo zakończenie pozostawia pewien niedosyt.Wiem że są kolejne części książki i chętnie bym je przeczytała,ale chyba brak jest ich polskiego tłumaczenia.Szkoda,bo cała historia ma spory potencjał.osobiście chętnie bym poznała odpowiedzi na nasuwające się po zakończeniu pytania.A mam ich sporo.Jak potoczy się historia Gin i Caine'a?Czy zabójczyni odnajdzie swoją siostrę?Kto tak naprawdę był sprawcą zamordowania rodziny Snowów?Czy caine zdecyduje sie na odkrycie sekretów swojego zmarłego partnera?Co będzie sie dzialo w półświatku Ashland? Na te pytania raczej nie znajdę odpowiedzi,a szkoda...

To co mnie najbardziej zaintrygowało w tej książce to osadzenie, przez amerykańską autorkę, akcji książki w Europie, a konkretniej w Budapeszcie oraz to, że główni bohaterowie są starożytnymi wojownikami z mroczną klątwą. Europa, szczególnie Budapeszt nie jest powszechną destynacją pisarsko-fabularną wśród zagranicznych pisarzy, w połączeniu z kulturą starożytnej Grecji…. Więc zapowiadało się ciekawie. I tak było, choć czasami można było złapać się za głowę i zaczerwienić z żenady przez bohaterów, to książkę warto przeczytać z dystansem. Przecież, kiedy była pisana panowały inne wzorce społeczne, teraz jesteśmy bardziej świadomi pewnych zachowań i stawiania granic. Książkę czytało się szybko i przyjemnie. Teraz szukam drugiej części.