Chłopcy

Skoro książka dla dzieci zaczyna się od słów: „Niedźwiadek umarł w pewien piątek (...)”, to znaczy, że temat jest poważny. Ale nie znajdziecie na jej kartach przygnębienia. Wręcz przeciwnie. Pokazuje ona, że ci, których kochamy, nigdy nie odchodzą, jeśli będziemy ich nosić w naszych sercach💙 Jak wytłumaczyć dzieciom coś, czego sami często nie chcemy przyjąć do wiadomości? Jak wykorzystać dobre wspomnienia, by wywoływały one uśmiech na twarzy, a nie wyciskały łzy z naszych oczu? W jaki sposób pokazać maluchom, że tęsknota nie musi być przytłaczająca? Okazuje się, że można to osiągnąć, a przekaz wcale nie musi być malowany szarymi kredkami. „Żegnaj, Niedźwiadku” od Jane Chapman to ciepła i wzruszająca historia o wzajemnym wspieraniu się w trudnych chwilach, sile przyjaźni i kojącej mocy wspólnego działania.

Taka krótka książeczka, a taki mocny i treściwy przekaz. Piękne użycie koloru - kiedy rodzina jeszcze zasiadała razem do stołu, wspólnie gotowała posiłki, wszyscy śpiewali, żartowali, dzielili się, tworzyli miłe chwile - ilustracje są w kolorze. Kiedy więzi rodzinne zaczęły się rozpadać - tata zawędrował przed TV, mama spędza czas z komórką w dłoni, brat z nosem w laptopie - kolor się zmienił w odcienie fioletu (nawiązanie też do imienia głównej bohaterki). Budowanie nowego stołu w kuchni, który się kurczył i kurczył, aż w końcu znikł - to piękna metafora na próbę odbudowania zerwanych więzi. Pozytywne (i kolorowe) zakończenie - rodzina znowu razem, więzi odbudowane i odzyskane na nowo. Oby coraz więcej ludzi miało świadomość, jak relacje, więzi i zwykłe, codzienne rozmowy są MEGA istotne dla zdrowego funkcjonowania rodziny. 🧡🧡🧡

Czy zdarzyło się Wam, że po przeczytaniu książki czuliście pewien wewnętrzny bunt? Takie uczucie wywołała we mnie lektura książki "Miejsce na skale". Ale rzecz w tym, że tego pięknie zilustrowanego picturebooka trzeba przeczytać dwukrotnie. Za pierwszym razem poznajemy opowieść o foczej skale, której mieszkańcy nie chcą przyjąć nikogo więcej do swojego grona, wręcz wypędzają inne stworzenia szukające nowego, bezpiecznego miejsca. Gospodarze skały są bezwzględni, niemal okrutni w stosunku do przybyszów. Całe szczęście, można, a nawet trzeba przeczytać tę książkę wspak, by na nowo odkryć historię o tej samej skale, której mieszkańcy tym razem witają w nowym domu inne foki szukające azylu. Decydują jednogłośnie, iż nie ma możliwości, by tamci wrócili w swoje strony, gdzie nie jest bezpiecznie. Morał płynący z tej książki jest taki, że nie zawsze spotykamy na swojej drodze ludzi nam życzliwych, troskliwych i empatycznych. Jednak mając na uwadze to, iż dobro wraca, warto otworzyć serce na potrzeby innych, bo nigdy nie wiadomo, kiedy sami będziemy na ich miejscu, a przecież, jak mówi stare przysłowie - prawdziwych przyjaciół poznaje się właśnie w biedzie.

Historia Tutka. Książkę przeczytałam kilkadziesiąt razy, córka kilka razy dziennie do niej wracała. Obie lubimy ilustracje wydawnictwa @dwiesiostry Książka o akceptacji, o tym jak nasze wady mogą zmienić się w zalety. Wystarczy zmienić punkt patrzenia. Książka z przesłaniem samoakceptacji. Tutek to uroczy lisek, którego od pierwszych słów najchętniej wzięłoby się na ręce i mocno przytuliło.

Dzisiaj Dzień Pocieszania się.🤗 Skupiamy się na uczuciach, także tych trudnych. Spotykają nas różne sytuacje. Czasem szukamy pocieszenia innym razem możemy kogoś pocieszyć... 🤔 Troszkę o tym jest "Kocham Cię całym sercem" Jane Chapman .... 💙💙💙 Mała Misia 🧸 zmartwiona faktem, że stłukła ulubiony kwiatek Mamy boi się odrzucenia, złości...🌻 Jednak mądra Mama pociesza córeczkę i zapewnia o swoich uczuciach. 💙💙💙 Miłość rodzicielska to uczucie szczególne, niepowtarzalne. Opiera się na pełnej akceptacjacji dziecka, zaspokojeniu potrzeby jego bezpieczeństwa emocjonalnego, uwadze i relacji. Nie ma tutaj miejsca na żadne warunki miłości...Jest bezwarunkowa 💙💙💙 Daje dziecku poczucie  stabilności. "Kocham Cię całym sercem" to nie tylko piękna, wzruszająca historia o nieco zabawnej fabule.👩‍👦 Jest to książka o budowaniu stabilnej więzi, która od najmłodszych lat kształtuje nasze pociechy.👶 Dziecko, które czuje się kochane odnajdzie w przyszłości szczęście i spełnienie.🙂 Będzie wiedziało co to akceptacja, wsparcie, przebaczenie, tolerancja i w dorosłym życiu tym samym Nam się odwdzięczy.☺️

Brzydkie kaczątko bez smutnych momentów! Nie wiem jak Wy, ale ja bardzo lubię opowieść o brzydkim kaczątku. Za przekaz. Dlatego książka "Nie całkiem narwal" też mi się spodobała (choć przyznaję, wybrałam ją tylko ze względu na tytuł 😃). Jest sobie jednorożec Nori, który żyje wśród narwali. Widzi, że lekko odstaje ale się tym nie przejmuje. Jednak pewnego razu trafia do stada jednorożców... 🦄 Co wybierze Nori? Czy będzie żył wśród wodnych przyjaciół z dzieciństwa? Czy przystanie do swojego gatunku? I czy w ogóle... musi wybierać? Ta zmiana podejścia do problemu przynależności mnie oczarowała. Zresztą, czy nie lepiej tłumaczyć dzieciom w ten sposób życia? Zamiast uczyć zamykania się w bańkach własnego gatunku/państwa/religii/itp. - pokazać że najważniejsze jest to gdzie jemu jest najlepiej. I że nie musi to być tylko jedno miejsce 💛 Mała książeczka z wielkim przesłaniem. I cudownie rozegraną końcową ilustracją (narwale i jednorożce + siatkówka plażowa 😃) Polecam!

Pani Marta Guśniowska jak zwykle stanęła na wysokości zadania. Książka przekazuje bardzo wartościowe treści, o których powinien pamięć absolutnie każdy dorosły, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, i których powinniśmy nauczyć nasze dzieci. Jedna rzecz tylko jest dla mnie niezrozumiała. Dlaczego książka nosi tytuł "Jaszczurunia" skoro głównym bohaterem jak dla mnie jest Junior i jego tata. Rozumiem, że puenta na zakończenie, to słowa właśnie Jaszczuruni, czyli "jak czegoś bardzo bardzo się chce, to w końcu to się zdarzy" ale mimo wszystko jakoś nie pasuje mi ten tytuł.

Ostatnio ulubiona książeczka mojej Wnuczki i świetna książeczka do usypiania. Parę razy ją czytałam i ani razu nie dotrwała do końca tej książeczki. Książeczka zbudowana jest na zasadzie wyliczanki. Wilczek zadaje dużo pytań swojemu ojcu, na które Tato Wilk odpowiada. Przykładowo Wilczek pyta się, czy jest szybki. Tatuś tłumaczy, że w porównaniu ze ślimakiem jest bardzo szybki, ale zając jest szybszy. Wilczek pyta się też czy jest silny, głośny i inne swoje cechy. Za każdym razem Tato Wilk odpowiada podobnie, kończąc stwierdzenie, że tak już jest na świecie. Jednak jest coś bezwarunkowe, jest nią miłość pomiędzy nimi. Piękna i ciepła opowieść o relacjach pomiędzy dzieckiem i ojcem, a jednocześnie świetny środek usypiający. Irisek, jak i ja zachwycona byłam ilustracjami pani Emilii Dziubak.

Tę książkę kupiłam moim dzieciom do celów terapeutycznych. Potrzebowałam lektury, która pozwoli mi na rozpoczęcie rozmowy z dziećmi na trudne tematy. Zdała egzamin w stu procentach. Małgorzata Korbiel napisała terapeutyczne arcydzieło! "Recepta na szczęście" to wzorcowy przykład książki terapeutycznej dla dzieci! Na podstawie historii doktora borsuka (który leczy uczucia innych) jesteśmy w stanie wytłumaczyć dzieciom, czym są trudne emocje, skąd bierze się w nas smutek, złość, albo niechęć, a także dać nadzieję na to, że wszystko da się wypracować. Takie lektury są nieziemsko ważne w dobie wszechobecnej depresji dziecięcej - a ten tytuł powinien jak najszybciej trafić w ręce terapeutów, nauczycieli szkół przedszkoli i podstawowych (z klas 1-3). Samo przeczytanie książki nie wystarczy - uważam, że dzieciom należą się wyjaśnienia, skąd to wszystko się w nas bierze, dlaczego tak jest i jak sobie z tym radzić. Wychowywanie dzieci z zaburzeniami, niepełnosprawnościami lub problemami emocjonalnymi jest piekielnie trudne, dlatego zawsze będę powtarzać, że książki czynią cuda, a biblioterapia to jedna z najlepszych rzeczy, jaką możemy dać naszym dzieciom. Ten tytuł jest po prostu ważny i polecam go serdecznie wszystkim. Pozdrawiam Mama Nauczyciel przedszkola

Przeczytane córce na dobranoc. Książeczka to prequel właściwego Kubusia Puchatka. Tutaj się wszyscy dopiero poznają. Napisana z dużym szacunkiem do pierwozworu, ma te same zabiegi stylistyczne. Rysunki też oddają tego ducha. Ale co najciekawsze, im bardziej autorka się stara, tym bardziej widać, ile jej do p. Milne'a brakuje. Córce jednakże się bardzo podobało, to ona zasugerawała ocenę. A że jest adresatem książki, to przyjąłem jej zdanie. Książka wydana pięknie. Przyjemny papier, twarda okładka. Podczas czytania też były ciekawe momenty. Na przykład jak Kubuś był do góry nogami, trzeba było książkę odwrócić, żeby móc czytać. W kilku miejscach takie smaczki były. Piękne podejście wydawcy, za które należy się duży plus. Polecamy.

Bardzo lubię książki Erica-Emmanuela Schmitta, ale wielkim zaskoczeniem było dla mnie, że autor ma też na swoim koncie teksty dla dzieci. Spod jego pióra wyszła seria „Sowie opowieści”, a moja córka dostała jako prezent z przedszkola jedną z książek, która się do niej zalicza. Mowa o bajce „O kotku, który bał się wszystkiego”. Jej główny bohater ma na imię Fortunio. Nie uważa on siebie za odważnego kota. W przeciwieństwie do swojego brata, boi się skoczyć z wysoka, czy wdrapać się na słup elektryczny. Ten brak odwagi bardzo mu doskwiera, dlatego babcia wysyła go do mądrej Sowy Minerwy, z nadzieją, że ta będzie miała jakąś radę dla Fortunia. Czy sowa filozofka znajdzie sposób, żeby wyjaśnić kotom czym jest odwaga, gdzie się kryje i jak się objawia? Schmitt pisze mądre, skłaniające do refleksji powieści dla dorosłych, także bajka, którą napisał, jest bardzo wartościowa. Jej głównym tematem jest odwaga, a autor pragnie zaakcentować, iż nie ma ona nic wspólnego z brawurą. Przyjrzyjmy się przez chwilę metodom Sowy Minerwy. Najpierw tłumaczy ona kotkowi wszystko w pięknych słowach, a ten coś z tego zrozumiał, ale chyba nie do końca, albo te słowa go nie przekonały. I czasami tak jest w życiu. My dzieciom coś tłumaczmy, a nasze gadanie idzie na marne. Skoro słowa nie mają mocy przekonywania, to może czyny. Ale jak udowodnić komuś, że jest odważny, skro ten boi się zrobić większość rzeczy. To może mała prowokacja? Właściwie nie taka mała, bo będziemy świadkami dramatycznych wydarzeń, w których Fortunia nikt nie wyręczy. Albo pokona on swoje lęki, albo wydarzy się tragedia. Klasa, klasa i jeszcze raz klasa. Fantastycznie, że autor prezentuje morał bajki i przez słowa, i przez czyny. To wzmacnia przekaz. Jestem pewna, że książka doda siły wielu czytelnikom. Pokaże im, że nie zawsze trzeba wejść na najwyższe drzewo, aby zaimponować grupie. Bo odważnym należy być mądrze i wtedy, kiedy jest to naprawdę konieczne.

Książeczka opowiada o przygodach sympatycznej rodzinki niedźwiedzi, ale głównym bohaterem jest mały niedźwiadek, który dopiero poznaje wszystko dookoła siebie. Musi się jeszcze wiele nauczyć i być niezwykle ostrożnym, aby przypadkiem nie wyrządzić sobie krzywdy. Rodzice dbają o niego i wszystko cierpliwie mu tłumaczą. Niedźwiadek pozna pszczoły, motyle, kaczki i inne otaczające go zwierzęta. Ciekawość da mu też trochę popalić, ale świat dookoła jest tak interesujący, że naprawdę ciężko mu się powstrzymać. Wcale się mu nie dziwię! Będą też zabawy z rodzicami i wspólnie spędzony radosny czas i nie obędzie się bez zdrowych przekąsek, które można znaleźć w lesie, a wiadomo, że niedźwiadki to niezłe łakomczuchy! W książeczce “Kocham cię najmocniej na świecie” będziemy towarzyszyć misiom przez cały rok. Od zimy, podczas której smacznie sobie śpią, aż do późnej jesieni, gdzie ponownie zaczną szykować się do długiej drzemki. Książka dedykowana jest młodszym dzieciom, które tak jak nasz główny bohater, dopiero uczą się świata i z ciekawością chłoną wszystko dookoła siebie, a wartości jakie znajdziemy w książce to przede wszystkim miłość i wzajemna troska.

„Jednorożec Małgosi” od Wydawnictwa Levyz Books to najpiękniejsza książka o jednorożcu, którą mieliśmy okazję czytać. To lektura, którą warto odkryć i do niej powracać razem z dziećmi. Historia opowiedziana przez Briony May Smith jest dość prosta. Kilkuletnia Małgosia przeprowadza się z rodzicami do chaty w górach, aby mieszkać bliżej babci, przez co jej cały świat się zmienia. 🦄 Dziewczynka wybiera się na spacer po okolicy, podczas którego odkrywa magiczne jednorożce odlatujące gdzieś daleko. Wkrótce okazuje się, że jeden z nich się zgubił, a dziewczynka z pomocą babci i rodziców zaczyna się nim opiekować. To początek wyjątkowej przyjaźni, która rozwija się w otoczeniu natury. Dziewczynkę i jednorożca cieszą proste rzeczy - pierwszy śnieg, fale na plaży, kałuże, kwiaty. Niestety wszystko trwa do czasu... Przychodzi taki moment, gdy trzeba się pożegnać. Opowiedziana w rytmie czterech pór roku historia jest niezwykle wciągająca, a zapierające dech w piersiach ilustracje sprawiają, że podczas lektury czuć magię. ❤️ Więcej na: https://mamaizabawa.blogspot.com/2023/01/jednorozec-magosi.html

Dobry sąsiad to prawdziwy skarb. Potrafi być większym wsparciem niż mieszkająca dalej rodzina. Pod naszą nieobecność podleje kwiatki, odbierze od kuriera paczkę, a wieczorem pożyczy szklankę mąki. Wspaniała sprawa, prawda? Tylko, aby taka sąsiedzka przyjaźń mogła zaistnieć, trzeba najpierw się odważyć i dać jej szansę. A często też spojrzeć poza własną nieśmiałość i uprzedzenia. W okolicy, jakich wiele, żyli sąsiedzi, którzy nic o sobie nie wiedzieli. Oczywiście, zerkali czasem za płot i spekulowali w myślach, kto mieszka w domu obok. Ale robili to, sądząc wyłącznie po pozorach. Kura spod „15” musi być głucha, bo z jej domu zawsze dobiega taki hałas, jakby bardzo głośno słuchała telewizji. Lis chodzi w garniturze, więc na pewno jest poważny i nie lubi dzieci. Smok, którego ogromny cień pojawia się w oknie, nie może być przyjazny. W domu, gdzie żaluzje są zawsze zasłonięte, nikt nie mieszka. A do ogra, mieszkającego na końcu pnącej fasoli, nikt nawet nie próbuje dzwonić. Bo przecież ogry z założenia są złe. Aż w końcu, awaria internetu w domu z zasłoniętymi żaluzjami, uruchamia niespodziewany łańcuch zdarzeń. Gdy jedna sąsiadka odważyła się i ruszyła z pomocą, druga postanowiła podziękować ciastem. Ale zabrakło jej jajka, więc poszła tam, gdzie nigdy do tej pory nie była. Sąsiad po sąsiedzie, wszyscy wychylali się z domów, ośmieleni zachowaniem innych. Powoli przełamywali swoją nieufność i nieśmiałość, przekonując się, jak błędne były ich założenia o sąsiadach. Okazało się, że za maską smoka kryła się myszka, a głucha kura, tak naprawdę miała dziesięcioro dzieci i to one były źródłem hałasu. Ogr kochał czytać i marzył o założeniu klubu książki. A poważny lis przebierał się po pracy za klauna. Ostatecznie, sąsiedzi znaleźli w sobie wsparcie i stworzyli zgraną wspólnotę. A wszystko dzięki temu, że zostawili za sobą uprzedzenia i odważyli się na mały gest życzliwości. Świetna jest ta historia i ma niezwykle ciepłe ilustracje. Serdeczne, przytulne i przepełnione humorem. Jestem w nich zakochana! Gorąco polecam! To książkowa ekstraklasa 👌!

Na pewnej zwykłej ulicy znajduje się niezwykły sklep. Można w nim kupić niesamowite, zmodyfikowane zwierzęta – puszyste, kolorowe, wprost wymarzone. Idealne, bez żadnych wad. Nikt nie wie, że głęboko pod sklepem kryje się ściśle tajne laboratorium, strzeżone przez Zielone Skafandry. To właśnie tam powstają zwierzęta doskonałe. Niestety, nie wszystkie projekty kończą się sukcesem. Te nieudane, zamknięte w szklanych słojach, określane mianem „porażki”, nigdy nie trafią do sklepu. Nie zobaczą wielkiego świata, który znają wyłącznie z opowieści. Wśród nich jest Barnabek – połączenie słonia i myszy. Ma zbyt małe oczka, jest za mało puszysty. Jednak mimo że nie jest doskonały, lubi siebie. Snuje marzenia o wolności, choć zdaje sobie sprawę, że brzmią one nierealnie. Sytuacja zmienia się, gdy wszystkie „nieudane projekty” decydują się na ucieczkę z tego ponurego miejsca. Czy Barnabek w końcu zobaczy upragnione gwiazdy na niebie? Książka zachwyciła mnie przede wszystkim jakością wykonania i przepięknymi, pełnymi szczegółów ilustracjami. To właśnie one grają tu pierwsze skrzypce i tworzą wyjątkowy klimat tej opowieści. Sama historia nie tylko porusza, ale przede wszystkim uczy tego, co ważne. Podkreśla, jak istotne może być wsparcie przyjaciół i wzajemna współpraca. Wskazuje, dlaczego warto walczyć o marzenia i nie tracić nadziei. Przypomina, że nie należy dążyć do doskonałości za wszelką cenę, bo doskonałość nie jest miarą szczęścia. Najważniejsze to akceptować siebie takim, jakim się jest. Ta książka to prawdziwa perełka na półce.

🌿 Gdzie podziały się wszystkie liście? 🍂 Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, co się dzieje z liśćmi, które znikają z drzew jesienią? Odpowiedzi na to pytanie szuka bohater książki "Złodziej liści", autorstwa Alice Hemming, z pięknymi ilustracjami Nicoly Slater, wydanej przez Zieloną Sowę. 🦊 W tej uroczej opowieści, mała wiewiórka odkrywa, że jej ulubione liście nagle zaczynają znikać z drzewa. Podejrzewa, że ktoś je kradnie i rozpoczyna poszukiwania tajemniczego złodzieja. Czy to wiatr, inne zwierzęta, a może coś zupełnie innego? Ta pełna ciepła historia to świetna okazja, by porozmawiać z dziećmi o zmianach zachodzących w przyrodzie, a także o podejmowaniu błędnych założeń. 🌳 "Złodziej liści" to książka, która zachwyca prostotą fabuły i głębią przesłania. Ilustracje są kolorowe, pełne detali, a każda strona przenosi nas w magiczny świat jesiennego lasu. Ta książka to prawdziwy skarb na jesienne wieczory, który z pewnością zachwyci małych czytelników i was rodziców. 🌟

Czy smutek może ... być? Flaming, dzięki dziewczynce i Ziemniaczkowi, przekonuje się, że - tak. I, że to nic złego czasem się posmucić Niby nic, niby wiadoma rzecz. Ale jakoś inaczej patrzę teraz na smutek innych. Już nie mam przymusu w środku, żeby od razu pocieszać. Bo czasem warto dać się posmucić. A Ziemniaczek jak zawsze jest najlepszy (gleba!) Kocham tę serię (są 2 tytuły). Czytamy na okrągło a książki są z nami już kilka miesięcy Nam się ooooogromnie podoba. Wy - sprawdźcie sami :)

To nasze pierwsze spotkanie z Polą i Piotrusiem i przed lekturą zupełnie nie widziałam czego się spodziewać. Pierwsze wrażenie: kolorowe i ciepłe w odbiorze ilustracje cieszące oko. Do tego niewielka ilość tekstu odpowiednia dla dzieci w wieku 1-2 lat. Bohaterami są sympatycznie wyglądający królik Piotruś i myszka Pola. Tego dnia pada deszcz, a Piotruś odwiedza Polę w jej domu, gdzie mają zamiar świetnie się razem bawić. I tak się dzieje - czas mija im wesoło na zabawach, a w międzyczasie coś przekąszają. Piotruś tak świetnie się bawi, że zapomina o tym, że chce siku, co skutkuje powstałą na podłodze tytułową plamą. Pola jednak nie przejmuje się tym. Od razu zabiera się za sprzątanie, a Piotrusiowi pożycza czyste ubranko w postaci swojej sukienki w kwiatki. Dzieci kontynuują zabawę, a Piotruś już pamięta o skorzystaniu z nocnika kiedy czuje taką potrzebę. Wieczorem biorą w wannie wspólną kąpiel. Bardzo prosta książeczka poruszająca kilka kwestii: korzystanie z nocnika - coś dla maluszków, obalenie twardego podziału na ubrania ze względu na płeć oraz świetna wspólna zabawa, nawet nago, nie sek*ualizując owej nagości dzieci.

Przeczytała mi córka w ramach nauki czytania. Prosta opowiastka o przyjaźni i jej mocy. Treści nie ma za dużo, morał jest, bo jest. Obrazki piękne, nawet takiemu ignorantowi jak ja się podobały. Dodatkowy plus za zagadkę z myszą, którą to moja mała podczas czytania sama wyłapała. Spostrzegawczy smyk. Córce się podobało, a to najważniejsze. Nie wiem tylko, czy bardziej trafiła w jej gusta treść, czy może jednak to, że tej treści do przeczytania była niewielka ilość.

Cisza nie oznacza milczenia Przyszło nam żyć w dziwnych czasach, w których doświadczamy nieustannej nieprzewidywalności świata. Gdy ogłaszano wybuch pandemii wróżono koniec konfliktów, zmianę ludzkiej świadomości, opowiadano bajki o cudownym zjednoczeniu i wspólnotowości. Tymczasem nim się skończyła wybudowaliśmy mur na granicy i wybuchła kolejna* wojna. Tym razem tuż obok. Nasz oswojony, taki który wydawał się nam dobrze znany, świat znów wypadł z torów. W ten śnieżny, kwietniowy poranek, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Książki Dla Dzieci i dlatego zostawiam was dziś z kilkoma słowami o bardzo ważnej opowieści i chociaż mało krzepiącym, to dającym do myślenia cytatem: „Z drugiej zasady termodynamiki wynika, że wszechświat dąży do rozpadu. Ale tam, gdzie żyje nam się dobrze, przestaliśmy wierzyć, iż coś nam realnie grozi.” /Katarzyna Boni/ *** Pewnie zdążyliście już zauważyć, że uwielbiam książki z Wydawnictwa Dwie Siostry, bo w mądry i nienachalny sposób prowokują do dyskusji. Każą pytać, szukać, drążyć. Nie inaczej jest w przypadku książki pt. „Migranci”, która w bardzo poruszający i przystępny dla młodszych czytelników sposób przedstawia tak trudny temat, jak migracja i wykluczenie. „Migranci” Issy Watanabe, to picturebook, w którym nie pada ani jedno słowo. Zresztą, są tutaj całkowicie zbędne. Książka przemawia do nas bowiem ogromem emocji i prawdy zaklętej w obrazach. Obserwujemy w niej grupkę zwierząt, które taszcząc całe swoje dotychczasowe życie w nędznych tobołkach, podążają tam, dokąd kieruje ich nadzieja. Nadzieja na lepszy świat. Taka podróż nie może być, i nie jest, łatwa. To męcząca i pełna niebezpieczeństw tułaczka, której mrok rozświetlają tylko chwile odpoczynku, rozmów i zabaw z dziećmi. Co ważne Issa Watanabe, chociaż książka skierowana jest do młodszego odbiorcy, nie upupia rzeczywistości, nie wygładza przekazu, co czyni jej dzieło niezwykle przejmującym i wartościowym. I nie chodzi mi tylko o surowe i sugestywne, osnute aksamitną czernią obrazowanie, ale o obecność w tej historii kogoś, kto nawet tutaj – do różnorodnej grupy uciekinierów – nie pasuje. Musicie bowiem wiedzieć, że za naszymi bohaterami podąża cień. Może nawet sama śmierć. I to już tylko moja interpretacja, bo każdy może odczytać tę obecność i jej intencje inaczej, ale jeśli spojrzeć na tego trupiobladego bohatera jako na śmierć właśnie, to, co dla mnie okazało się ważne i symboliczne, nie jest ona złowroga ani obojętna. Raczej smutna, czuła, współczująca. Oczywiście można pokusić się o poszerzenie interpretacji „Migrantów”, wszystko zależy od tego, jak głęboko chcemy w tę historię wejść: czy będziemy odczytywać ją jako zobrazowanie wstrząsającego zjawiska, czy również czegoś bardziej metafizycznego, jak uniwersalny zapis ludzkiej drogi. Bez względu jednak na to, jak ją odczytacie, to jest to piękna, pobudzająca do refleksji i uwrażliwiająca opowieść. Bez względu na wiek, lektura obowiązkowa. Cały dochód wydawnictwa ze sprzedaży książki zostanie przekazany na rzecz Fundacji Ocalenie, zajmującej się pomocą uchodźcom, migrantom i repatriantom w Polsce. * w samym 2021 roku wojny toczono w 20 krajach świata.