Bezgłowe rzeźby

Name: Bezgłowe rzeźby
Rating: 7,4 (64 reviews)
Author: Junji Ito
ISBN: 9788374714273

Junji Ito

7,4 / 10

64 ocen

9 opinii

J.P. Fantastica

Wydawnictwo: J.P. Fantastica Seria: JUNJI ITO - kolekcja horrorów komiksy

390 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Seria:: JUNJI ITO - kolekcja horrorów
Tytuł oryginału:: 首のない彫刻 (Kubi no Nai Choukoku)
Data wydania:: 2018-05-18
Data 1. wyd. pol.:: 2018-05-18
Liczba stron:: 390
Czas czytania: 6 godz. 30 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788374714273
Tłumacz:: Urszula Knap

W starej pustej szkole działa tylko pracownia plastyczna wypełniona budzącymi grozę rzeźbami. Czy odważysz się wejść do środka i odkryć jaki był zamysł autora?

Oprócz tytułowych „Bezgłowych rzeźb” zbiór zawiera jedenaście innych opowiadań.

Średnia ocen

7,4 / 10

9 opinii 64 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Bezgłowe rzeźby w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Bezgłowe rzeźby

Średnia ocen

7,4 / 10

64 ocen

Twoja ocena

0 / 10

6 ocen

8 ocen

10 ocen

25 ocen

11 ocen

3 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1099

388

Tomasz Andrzejewski

10.11.2024

10 / 10

Na półkach:

Japoński komiksowy Stephen King :) Jak to możliwe że dopiero teraz zacząłem czytać Junji Ito? Jego twórczość dobijała się do mnie polską gra World of Horror, czy serialem Uzumaki. Wybrałem losowy tom i zostałem wprost porażony kreatywnością w niesamowitych opowieściach grozy.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

160 użytkowników ma tytuł Bezgłowe rzeźby na półkach głównych

Przeczytane 90
Chcę przeczytać 70

69 użytkowników ma tytuł Bezgłowe rzeźby na półkach dodatkowych

Posiadam 31
Manga 14
Horror 8
Komiks 4
Ulubione 3
2025 3
JPF 3
Mangi 3

Tagi i tematy do książki Bezgłowe rzeźby

manga horror

Inne książki autora

Więcej

0,0

Fragmenty horroru Junji Ito

0,0

Patrzą na mnie Junji Ito, Soushichi Tonari

7,9

Zatracenie tom 3 Junji Ito

7,7

Zatracenie tom 2 Junji Ito

7,5

Zatracenie tom 1 Junji Ito

0,0

Uncanny: The Origins of Fear Junji Ito

8,0

Alley: Junji Ito Story Collection Junji Ito

więcej

Junji Ito

Japoński rysownik mangi w klimacie horroru. Przez wielu nazywany jest następcą Kazuo Umezu, innego mangaki tworzącego komiksy grozy. W 1987 roku otrzymał nagrodę honorową magazynu Gekkan Halloween po opublikowaniu krótkiej historyjki „Tomie”. W roku 1998 wydał swoje dzieło „Uzumaki”, które przyniosło mu sławę w Japonii.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dobranoc, Punpunie #1

Inio Asano

Mocna rzecz, bardzo mądra. Skłania do przemyśleń. Pięknie narysowana, ciekawy zabieg z tym, żeby rodzina Punpuna tak wizualnie się wyróżniała. "Życiu człowieka towarzyszy pustka, której nie da się niczym wypełnić. Jeśli ludzie nie potrafią się porozumieć bez wględu na to, jak bardzo się potrzebują czy ranią, co innego im pozostaje?"

im_a_weirdo

ocenił na 8 26 dni temu

Dziewczyna znad morza #2

Inio Asano

Zdecydowanie ten tom jest ciekawszy niż pierwszy. Z Sato miałam relację kocham-nienawidzę, a jej ,,syndrom sztokholmski" wykształcony pod wpływem Isobe doprowadzał mnie do wściekłości. Nie wszystkie zakończenia wątków były dla mnie satysfakcjonujące, nie mniej jednak cieszy mnie to, że nie porzuciłam mangi po pierwszym tomie.

Vervants

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Japan

Kentarō Miura Buronson

Po lekturze możnaby rzec - co tu się odjaniepawliło :) tej mangi nie czyta się na pewno dla fabuły, chociaż ma jakieś tam swoje momenty. Warto sięgnąć, ale trzeba mieć czysta głowę, bo to nie jest pozycja, która zachwyca, ale mimo wszystko robi dobre wrażenie. Pokazuje Japończyków jako naród, który widzi siebie jako pępek świata, coś jak Amerykanie tylko ze skośnymi oczami i taki jest ten komiks.

Paweł Salamucha

oceniła na 7 2 lata temu

Wyjące rury

Junji Ito

Dobra, ta książka zryła mi banię. To, co dla czytelników mang jest oczywiste, dla mnie było zaskoczeniem. Ze zdziwieniem odkryłem, że czyta się je od prawej do lewej, od ostatniej kartki do pierwszej, co po chwili wydało mi się oczywiste, biorąc pod uwagę sposób czytania w tradycyjnym japońskim piśmie. Ale to nie wszystko. "Wyjące Rury" Junji Ito były moją pierwszą mangą i czegoś tak porytego w warstwie fabularnej dawno nie widziałem. Wyjące rury, w których czai się żywa istota, łodyżki z owocami krwi wyrastające z ran, wisielcze balony czy dom, którego mieszkańcy są marionetkami na strunach od fortepianu poruszanymi przez służbę. To tylko część opowieści, ale właśnie te zrobiły na mnie największe wrażenie. Niektóre obrazkowe historie przejrzałem bez emocji, ale były też takie, które wzbudzały śmiech, obrzydzenie i pewnego rodzaju dyskomfort (nie lubię czytać o 4rwi). Tomik wciągnąłem w jeden dzień i czuję, że nie jest to moje ostatnie spotkanie z japońskim komiksem.

Pierwsza Książka

oceniła na 10 11 miesięcy temu

Ayako

Osamu Tezuka

Warstwa wizualna: 2/4. Nie jestem fanem czarno białych komiksów, ale podchodzę nieco pobłażliwie w tej ocenie biorąc pod uwagę to kiedy Tezuka stworzył te mangę Jakość wydania: 2/2. Solidne wykonanie Fabuła: 3/3. Czytałem z wypiekami na twarzy i nie mogłem się oderwać. Niesamowity świat Japonii powojennej wciąga. To tak odmienny świat od naszego, świat japońskiej prowincji, patriarchatu, rodzinnych tajemnic i wpływów amerykańskich. Czy patrzyłem, ile zostało do końca? 1/1 historia wciągnęła mnie bez reszty

Groszek

ocenił na 8 2 lata temu

Ślepa uliczka

Junji Ito

Drugie już podejście do prac Junjiego Ito, klimatycznego mistrza grozy jak chodzi o mangi. W tym wypadku; 7 część zbioru jego krótkich historii wypada dużo lepiej niż moja poprzednia próba czyli tom 11. Tutaj zawiera się dużo więcej klimatycznych oraz kultowych historii (np "Modelka") i muszę przyznać, że wciągnąłem się na całego. Junji Ito to mangaka niestandardowy, bo nie zalewa czytelnika charakterystycznymi motywami z kultury japońskiej, które osładzają świat przedstawiony (duże oczy, erotyzowane postacie etc). Jedynym motywem tego typu jest chyba często powracająca postać Soichiego, którego historie zwykle przypominały mi rozluźniający przerywnik czy odcinek specjalny w serialu. Ogólnie; dzięki temu tomowi chcę dalej kontynuować zagłębianie się w tego świetnego twórcę i liczę na więcej imponujących oraz ciekawych konceptów artystycznych.

zygfryd1969

ocenił na 7 3 lata temu

Abara - Edycja Specjalna

Tsutomu Nihei

Nie macie pojęcia jak się cieszyłem, gdy pierwsze wydanie „Abary” zostało zapowiedziane w jakimś 2014 roku. Toż to autor BLAME!, jednej z najsłynniejszych i najoryginalniejszych mang, pierwszy raz na naszym rynku! Wtedy ambitniejsze mangi dopiero nieśmiało się u nas pojawiały, byliśmy przed mangowym boomem i tego typu zapowiedzi były jak spełnienie marzeń. I manga mnie wtedy zachwyciła, bardziej nawet niż przeczytany później BLAME! czy Rycerze Sidonii. I podtrzymuję tę opinię - jest wspaniała. O co tu chodzi? Szczerze mówiąc, nie do końca wiadomo. Mamy ponure dość miasto przyszłości, nad którym górują tajemnicze, monumentalne bryły. Mamy bohatera, który potrafi wykształcić pancerz przemieniający go w PIĘKNEGO, czarnego potwora. Mamy też innych, przemieniających się w białe potwory. Białe potwory chcą zniszczyć te potężne bryły, czarne próbują je powstrzymać. Uwielbiam historie, których do końca nie rozumiem. Oczywiście, istnieją komiksy źle napisane. Z chaotyczną narracją, które gubią czytelnika, jednocześnie oczekując od niego że się we wszystkim połapie. Na szczęście Abara tego nie oczekuje. Rzuca skrawki worldbuildingu, sugeruje, prowadzi dynamiczną intrygę z której frajda nie wynika z rozumienia przyczyn i konsekwencji, ale z obserwacji tych konkretnych wydarzeń i z tonięcia w tym konkretnym klimacie. Tsutomu Nihei jest niesamowitym rysownikiem i twórcą światów. Widać w jego kresce jego architektoniczną przeszłość, potrafi tworzyć majestatyczne i monumentalne struktury i przestrzenie. Klimat, kreska, projekty potworów, enigmatyczny worldbuilding, monumentalność. I odrobina makabry. Bardzo mnie to wciąga i bardzo mi siedzi. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko

Krzysztof Traczyk

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Pieśń Apolla #1

Osamu Tezuka

Manga przedstawia, ciekawą, całkiem wartościową historię w miejscami dość kontrowersyjny sposób. Główny bohater, Shougo, przez niepohamowaną agresję na widok przejawów miłości, trafia do zakładu psychiatrycznego, gdzie zaczyna się jego właściwa historia. Poznajemy jego przeszłość - co go ukształtowało, a także karę którą ponosi za swe nastawienie i afektywne zabijanie zakochanych zwierząt. Tak jak historia jest w stanie zaciekawić, tak mnie osobiście kreska w tej mandze strasznie zniechęcała. Jest ona stara i bardzo charakterystyczna, no ale czasem warto się przełamać. W tym wypadku na okładce wyraźnie widać z czym mamy do czynienia.

Bloodymantis

ocenił na 7 5 lat temu

Manhole #1

Tetsuya Tsutsui

[MANGA JEST: 18+ według yatty; 16+ według mnie] ❗TW: śmierć, krew, scena 18+ (na jedną stronę) Był to spoko kryminało-thriller, niestety nie ulubieniec, bo przyznam, że ani trochę nie czułam się zaangażowana w akcję, nie chciałam się dowiedzieć, co będzie za chwilę. Co nie znaczy, że jej nie było, bo manga była dosyć krwawa i odrobinkę brutalna. A sam motyw epidemii wywołującej śmierć zawsze jest nieco przerażający. Z bohaterów mamy tu typowy skład policyjny - mocny dowódca i niegroźna, zabawna, trochę nieogarniająca życia policjantka, którą można się wysługiwać. Więc nie zabrakło elementów humorystycznych, których ja akurat w kryminałach nie lubię (nie miało to jednak wpływu na moją ocenę). Najbardziej podobały mi się różne medyczno-biologiczne informacje. Choć były to raczej podstawy biologii, to miło było zobaczyć, że zamiast słów ,,no ma pasożyta", było opisane, jak ten pasożyt działa, że atakuje podwzgórze i wpływa na autonomiczny układ nerwowy (nie wiem, czy tak było, bo nie pamiętam, ale wiecie, o co chodzi). Był to sam wstęp, na zakończeniu pojawił się cliffhanger, więc bardzo możliwe, że kolejne tomy są lepsze.

__booksayah__

ocenił na 8 2 lata temu

Moje lesbijskie doświadczenia w walce z samotnością

Kabi Nagata

Bardzo dobrze rozumiem Kabi Nagate. Wiele z tych sytuacji mi również się przytrafiły i również miałam wiele podobnych myśli, czy emocji co ona. Chyba tylko jedną nie mogę do końca zrozumieć , ale to tyle. Ciekawym jest, że czasami to czego najbardziej potrzebujemy to to, żeby nas ktoś przytulił. Dosłownie po skończeniu mangi zaczęłam ją tulić i nie chciałam przestać. ♡

Weronika Walot

ocenił na 8 9 miesięcy temu

H.P. Lovecraft: W górach szaleństwa #1

H.P. Lovecraft Gou Tanabe

Japońskiemu artyście udało się odtworzyć typowy dla Lovecrafta niepokój i lęk przed nieznanym. Rysunkowa czerń i biel doskonale oddają nieprzyjazny antarktyczny krajobraz. Przez cały tomik obserwujemy długie i ostre kreski, aż zaczyna nam się wydawać, że to lodowaty wiatr świszczy nam w uszach. Im dalej czytamy, tym bardziej niekomfortowo i nieprzyjemnie się robi. Postacie są coraz bardziej odizolowane, zachowują się coraz bardziej nieprzewidywalnie. Świetna adaptacja, z pełnym zrozumieniem ducha oryginału, piękne i bogate w detale ilustracje. Perełka.

mysilicielka

oceniła na 9 7 miesięcy temu

Devilman #1

Go Nagai

Manga Devilman. Tom 1 to historia pewnego licealisty Akiry, który stroni od przemocy i raczej należy do grona niezbyt odważnych nastolatków. Wszystko w jego życiu się zmienia, kiedy jego przyjaciel Ryo odkrywa przed nim prawdę na temat demonów. Wielkich, przerażających i potężnych bestii, które niegdyś rządziły światem, a teraz ponownie chcą nim zawładnąć. Jedynym ratunkiem dla ludzi jest wykorzystanie ich potężnej mocy przeciwko nim samym. Pokonać niezwyciężone bestie może tylko człowiek, który pozwoli się opętać, przejmie moce demona, a jednocześnie będzie miał na tyle czyste serce, że jego „człowieczeństwo” pozostanie nietknięte. Tym kimś stał się właśnie wspomniany Akira, który przemienia się w tytułowego Devilana i rozpoczyna wielkie demoniczne łowy. Manga jest połączeniem komiksu akcji i grozy i raczej kierowana jest do bardziej dojrzałego czytelnika. Obok wyrazistej dawki grozy, kolejne strony tytułu wypełnia duża widowiskowość. Devilan walczący z kolejnymi demonami to jednak nie wszystko, co ma do zaoferowania tytuł. Zagłębiając się w kolejne rozdziały mamy okazję lepiej poznać młodych bohaterów, ale przede wszystkim obserwować postępującą destrukcję umysłu Akiry, który coraz bardziej poddaje się sile demona, który go opętał. Budowa świata jest całkiem dobra, chociaż brakuje tutaj kilku bardziej wyrazistych wątków pobocznych (raczej całość historii trzyma się głównej treści). Pewne zastrzeżenia można mieć również do zaprezentowanych tutaj postaci i towarzyszących im emocji. Cały czas należy jednak pamiętać o tym, że tytuł ma ponad 40 lat na karku. Jak na swój wiek, fabuła nadal jest wciągająca, potrafi angażować czytelnika i zapewnić mu odpowiednią dawkę humoru, grozy i akcji. Tym, co na pewno mocno wyróżnia tytuł i sprawia, że warto się nim zainteresować jest bardzo ciekawa oprawa rysunkowa (oczywiście mocne retro). Rysunki były, są i pewnie jeszcze długo będą niezwykle interesujące. Styl Go Nagai to połączenie „kreskówkowych" projektów postaci (charakterystyczny dla starych mang) z najbardziej groteskowymi, szalonymi i przerażającymi demonami, jakie można sobie wyobrazić. Twórca nie boi się tutaj również na prezentacje dość brutalnych scen, w których pojawiają się nawet dzieci. Akcje tego typu są momentami trochę przerysowane, ale na pewno nie można im odmówić dużego ładunku emocjonalnego przenoszonego na odbiorcę. https://gameplay.pl/news.asp?ID=136458

PopKulturowy

ocenił na 8 4 lata temu

H.P. Lovecraft: Nawiedziciel mroku

H.P. Lovecraft Gou Tanabe

Dłuższy czas zabierałem się do zakupu tej mangi. Im dłużej zwlekałem, tym bardziej czas nie działał na moją korzyść i było tylko trudniej ją zdobyć. Udało się w Gdańsku na Targach Fantastyki. W końcu mam całą trylogię! "Nawiedziciel mroku" to jedno ze znanych opowiadań mistrza grozy, twórcy kosmicznych stworów, demonów i bóstw. Nie mogło w nim zabraknąć oczywiście znanego już wszędzie Necronomiconu. Opowiadanie to przybliża nam historię Roberta Blake'a, którego dziwne sny i ciekawość zaprowadziły do tajemniczego i opuszczonego kościoła w Providence, o którym nikt nie chciał rozmawiać. Postanawia sprawdzić, jakie tajemnice kryje ów budynek. Jak to u Howarda, nie może to prowadzić do niczego dobrego. Oprócz tytułowego opowiadania znajduje się też tu krótkie "Dagon". Jest to trzeci tom mangi autorstwa Tanabe Gou, w którym czytelnik ma przyjemność zapoznać się z twórczością Lovcrafta poprzez mangę. To połączenie jest czymś niesamowitym. Kreska użyta podkreśla tutaj tylko mrok. Jest ciemno , jest wszechobecny lęk, niepewność i uczucie bezsilności wobec niewidzialnego zła. Uważam to za rewelacyjny pomysł, tym bardziej, że wiele osób nie sięgnie po książkę, zaś po komiks już tak. Wspominałem, że wraz z upływającym czasem trudniej kupić całość, gdyż wydawnictwo Studio JG postanowiło nowe wydanie wypuścić w zbiorczym jednym tomie. Polecam miłośnikom grozy, Lovcrafta, mangi i dziwnych rzeczy z kosmosu.

MyNameIsChrisCh

ocenił na 8 1 rok temu

Devilman #2

Go Nagai

"Żadna z tych istot nie prosiła się na świat... Ale skoro już żyła, nie powinna zostać unicestwiona." Po przeczytaniu obydwu tomów mangi pt. "Devilman", której autorem jest Go Nagai mogę śmiało stwierdzić, że seria jest jedną z lepszych, jakie dane mi było przeczytać. Demony i ludzie. Nadciągająca zagłada ludzkości. A wszystke te i wiele więcej innych zdarzeń przeplatają się z filozoficznymi treściami i dygresjami na temat człowieka, jego zachowań, psychiki i wyborów, które dokonują się pod natłokiem bodźców z otoczenia jak i samych głęboko skrywanych zapędów.

memento_mori

ocenił na 10 3 lata temu

Alive

Tsutomu Takahashi

Świetny thriller na godzinkę przed spaniem. Mało jest na naszym rynku mang z gatunku horror, które angażują swoją fabułą czytelnika. Tą pochłonąłem w 40 min. Nie jest przerażająca, ale napawa niepokojem. Bardzo przyjemnie się ją czytało, nawet za drugim razem.

PajęczyCzytelnik

ocenił na 8 6 lat temu

Głos z odległej gwiazdy

Makoto Shinkai Mizu Sahara

Fabularnie ta historia jest całkiem ciekawa. Oto mamy dwójkę gimnazjalistów, udających, że łączy ich tylko przyjaźń. Planują kontynuowanie nauki w tym samym liceum, ale ostatecznie muszą się jednak rozdzielić. Ona trafia do programu kosmicznego i dostaje się na statek kosmiczny, krążący po orbicie Marsa, on - zostaje na Ziemi, prowadząc to samo życie, co do tej pory. Utrzymują, co prawda, ze sobą kontakt, ale im bardziej oddala się statek kosmiczny, tym więcej czasu trzeba wiadomościom na dotarcie. A gdy statek, wykorzystując lukę w czasoprzestrzeni, przeskakuje o kilka lat świetlnych, sytuacja komplikuje się na całego... Historia nie nazbyt ckliwa, całkiem sympatyczna i wzruszająca. Mi osobiście przeszkadzała jednak grafika. A w zasadzie dość podobny wygląd poszczególnych postaci i chaotyczne przeskakiwanie do scen z retrospekcją. Trochę to w czasie lektury irytowało i psuło frajdę z czytania tej skądinąd całkiem dobrej historii.

goskrzys

ocenił na 6 11 miesięcy temu

20th Century Boys: Chłopaki z dwudziestego wieku #1

Naoki Urasawa

Może to przez sentyment, w końcu lata mojej młodości też przypadają na XX wiek. A może po prostu dlatego, że Chłopaki z XX wieku to świetna zabawa i znakomita manga na start przygody z tym medium. Historia wciąga, miesza nostalgię z tajemnicą i bardzo szybko sprawia, że chce się sięgnąć po kolejne tomy. Pozdro Wariacie!

mazurexxx

ocenił na 8 29 dni temu

Manhole #2

Tetsuya Tsutsui

Zombie z podziemi atakują. Prace Tetsuya Tsutsui bez chwili wahania wrzuciłbym do wora z napisem "ponadprzeciętne". Bardzo lubię sposób w jaki prowadzi historie, oraz jego umiejętność balansowania na granicy rzeczywistości. Co ciekawe, praktycznie w każdej czuć smrodek hollywoodzkiego kina. Nie mam na myśli nic złego, po prostu łatwo dostrzec skąd czerpał inspiracje. Rozpisałem się o Panu Tsutsui, bo Manhole nie ma wiele do zaoferowania. Dobrze się czyta, chociaż myślę że autora stać było na więcej. Tutaj właśnie wychodzi poza wspomnianą cienką granicę, bo już pierwsze kartki pokazują nam, że będziemy mieli do czynienia z zombie. A z tą tematyką jest jeden problem- baardzo rzadko zdarzają się świetne zakończenia i Manhole nie jest wyjątkiem. Tu jednak odnoszę wrażenie, jakby autor miał tego świadomość. Dlatego cieszy mnie, że historia skupia się na dwójce detektywów badających sprawę i dostajemy przyzwoity kryminałek, ze słabym zakończeniem. Kreska mangaki jest przyjemna, czasem panuje na kadrach chaos, w pozytywnym tego słowa znaczeniu, ładnie też oddaje w rysunkach dynamikę. Jeśli komuś podobały się brutalne rysunki w innych mangach spod jego ręki, zapewniam, że nie będzie zawiedziony.

KotOchłap

ocenił na 6 4 lata temu

Opus

Satoshi Kon

od lat chciałam to przeczytać i w końcu wykopałam w mojej ulubionej bibliotece. typowe motywy dla kona, czyli niesamowita wyobraźnia, pytania o egzystencję i świadomość plus masa smutku. szkoda, że jak się już robi wciągająco, to się kończy, a raczej… no właśnie, generalnie takiego konkretnego zakończenia niestety nie ma. czuję tylko jeszcze więcej smutku, że satoshi kon zmarł tak nagle.

annie warhol

ocenił na 8 2 lata temu

My Broken Mariko

Waka Hirako

Oto manga krótka, treściwa i konkretna. Zamknięta w jednym tomie opowieść o przyjaźni, która... kończy się wraz z pierwszą stroną, tego twardo-okładkowego wydania. My Broken Mariko to smutna obyczajówka, rachunek sumienia, czy też nieumiejętność - bardzo ludzka zresztą - radzenia sobie ze skrajnie trudnymi momentami w życiu. Główna bohaterka dowiaduje się, że jej najlepsza psióła popełniła sam0bó7stvvo. Zostawia więc wszystko, aby wyświadczyć jej tą ostatnią przysługę, przy okazji rozliczając się z przeszłością. Starania poukładania szufladek we własnej głowie, mogą być zgoła trudniejsze, niż się wydaje. A my czytelnicy zaglądając do głowy Shiino, przy okazji dostajemy przygodowy aspekt tej mangi, co sprawia że na monotematyczność i nadmiar dialogów wewnętrznych narzekać nie sposób. Chociaż temat to trudny, ta jednotomówka dowozi przyjemną lekturę. Wyważona, dobrze rozpisana i okraszona rysunkami, które nie powstydziłyby się, gdyby miały rozrysować jakiegoś akcyjniaka. Ekspresyjnie, dużo energii i widać że na pierwszym planie są emocje. Przerysowana momentami mimika podkręca doświadczenie, przez co w ostatecznym rozrachunku - to manga z tych ładniejszych. Jednotomówek zawsze za mało. A poruszające wspomnienia o Mariko w dodatku wydane są w twardej oprawie, nie kosztują wiele, więc nic tylko kupować, czytać, a potem jeszcze dwa razy i cieszyć się japońszczyzną w pełnej krasie. W tomiku znajduje się dodatkowa opowieść, nie związana z główną. I jest spoko. Więcej. na IG @znakiem_tego

ZnakiemTego

ocenił na 9 3 miesiące temu

Cytaty z książki Bezgłowe rzeźby

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Bezgłowe rzeźby