Opowieść o prawdziwym człowieku

Przeczytałem tę socrealistyczną ramotę z kilku powodów: dla zgrywy, dla jaj, dla żartu, dla beki. Czyż można poważnie podchodzić do książki, gdzie padają takie zdania (str. 186): "Ptaszęcym swoim serduszkiem chłopiec wyczuł, jak ogromny ból zadał temu smagłemu lotnikowi nazywając go inwalidą". Z początku - nie było nawet tak źle, jednak... czy ktoś nabrałby się na aż tak wyidealizowaną bajkę? Autorowi nie sposób odmówić pisarskiej wprawności, jednak wiadomo; stalinizm, socrealizm - aż biją, aż wylewają się z okładek książki czerwoną farbą. a żeby było bardziej groteskowo: film nakręcony na jej podstawie jest jeszcze gorszy. Porównałem rzecz jasna.

Przeczytałem tę socrealistyczną ramotę z kilku powodów: dla zgrywy, dla jaj, dla żartu, dla beki. Czyż można poważnie podchodzić do książki, gdzie padają takie zdania (str. 186): "Ptaszęcym swoim serduszkiem chłopiec wyczuł, jak ogromny ból zadał temu smagłemu lotnikowi nazywając go inwalidą". Z początku - nie było nawet tak źle, jednak... czy ktoś nabrałby się na aż tak...

O tej książce muszę napisać.
Pomimo upływu lat , ciągle mi się przypomina.
Wydaje mi się, że była lekturą w 8 - ej klasie.
MOŻESZ MI WIERZYĆ, zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
To historia pilota sowieckiego, podczas II wojny światowej, już nie pamiętam, ale prawdopodobnie zestrzelonego przez Niemców.
W wyniku obrażeń amputowanoi mu obydwie nogi.
Naturalnie na początku depresja, potem rehabilitacja, dwie protezy, trening, powrót do latania i do walki.
Niszczy całą niemiecką Luftwaffe dostaje medal Bohatera Związku Radzieckiego... i koniec.
W 1 - ej klasie LO polonistka na " dzień dobry " zrobiła nam klasówkę.
Temat: Opisz książkę, która podobała ci się najbardziej i dlaczego ?
Wiesz o czym pisałem ?
Na kolejnej lekcji dostaliśmy zeszyty z powrotem.
Patrzę, -5 i na czerwono notatka " uje się nie kreskuje ".
Zachwycony nie byłem, ale słyszę, że nauczycielka wywołuje moje nazwisko.
Mam przed całą klasą opowiedzieć, dlaczego wybrałem tę książkę.
Opowiadam o patriotyzmie, bohaterstwie, poświęceniu, silnej woli itd. itp.
Wszyscy się wzruszyli, chłopcy płaczą, dziewczęta szlochają.
Coo...chcesz powiedzieć, że ze śmiechu ?
Niestety, masz rację !!!
Do tej pory nie wiem, dlaczego zostałem wywołany do recenzji mojego wypracowania.
Czy polonistka była " za " czy " przeciw ".
Miałem wtedy 14 lat ( poszedłem rok wcześniej do szkoły ).
W domu wychowywany byłem raczej nie " po lini ".
Na pochody, manifestacje nie chodziłem.
Z dziadkiem słuchaliśmy Radia Wolnej Europy.

Dlaczego piszę o tej książce ?
To ostrzeżenie !!!
Parę lat póżniej, zrozumiałem, jak świetnie opakowana propaganda może zamieszać w głowie młodemu człowiekowi.
Wbrew pozorom dużo tej książce zawdzięczam.
Po pierwsze to, żeby nigdy nie wierzyć opakowaniu !!!

Nie oceniam sowieckich książek propagandowych, ale
gdyby były inne realia, inny bohater, to ....

NIE UWIERZYSZ, POLECAM !!!
Warto zobaczyć, jak robi się dobrą propagandę.
Czasy sowieckie, czy współczesne, niemieckie.
Vsyo ravno.
Gleichgultig.

O tej książce muszę napisać.
Pomimo upływu lat , ciągle mi się przypomina.
Wydaje mi się, że była lekturą w 8 - ej klasie.
MOŻESZ MI WIERZYĆ, zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
To historia pilota sowieckiego, podczas II wojny światowej, już nie pamiętam, ale prawdopodobnie zestrzelonego przez Niemców.
W wyniku obrażeń amputowanoi mu obydwie nogi.
Naturalnie na początku...

Nie pamiętam już zbyt dobrze ale wiem że wywarła ona na mnie w młodości bardzo duże wrażenie. A to własnie było celem tej książki - to zdecydowanie jedna z lepszych propagandowych utworów sławiacych ludzi (i) ZSRR. Warto więc znać tą pozycję ale podchodząc do niej ze zdrowym dystansem

Nie pamiętam już zbyt dobrze ale wiem że wywarła ona na mnie w młodości bardzo duże wrażenie. A to własnie było celem tej książki - to zdecydowanie jedna z lepszych propagandowych utworów sławiacych ludzi (i) ZSRR. Warto więc znać tą pozycję ale podchodząc do niej ze zdrowym dystansem

Napisana w socrealistycznym stylu, ociekająca stalinowską propagandą powieść wojenno-przygodowa o poziomie realizmu poniżej Karola Maya... ale opisy przyrody - przepiękne.

Napisana w socrealistycznym stylu, ociekająca stalinowską propagandą powieść wojenno-przygodowa o poziomie realizmu poniżej Karola Maya... ale opisy przyrody - przepiękne.

Nie przebrnąłem przez warstwę propagandy na pierwszych kilkunastu stronach...

Nie przebrnąłem przez warstwę propagandy na pierwszych kilkunastu stronach...

Książka wyjątkowa bo literatury radzieckiej z zasady po prostu nie znoszę. Ta jednak należy do tych nielicznych, które przeczytałem z prawdziwą przyjemnością.

Książka wyjątkowa bo literatury radzieckiej z zasady po prostu nie znoszę. Ta jednak należy do tych nielicznych, które przeczytałem z prawdziwą przyjemnością.

Czytałam tą książkę jako dziecko w podstawówce, jako lekturę. Zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Jako dorosła już osoba pamiętałam ją, ale nie mogłam sobie przypomnieć tytułu. W Jednym z wywiadów Daniel Olbryski wspomniał o tej książce,. Wspaniała.

Czytałam tą książkę jako dziecko w podstawówce, jako lekturę. Zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Jako dorosła już osoba pamiętałam ją, ale nie mogłam sobie przypomnieć tytułu. W Jednym z wywiadów Daniel Olbryski wspomniał o tej książce,. Wspaniała.

Czytałam książkę lata temu, jako lekturę szkolną. Nie znosiłam lektur, a tę książkę przeczytałam od deski do deski zafascynowana historią.

Czytałam książkę lata temu, jako lekturę szkolną. Nie znosiłam lektur, a tę książkę przeczytałam od deski do deski zafascynowana historią.

Szczerze to jak dla mnie książka przeciętna mimo że historia prawdziwa nie porwała mnie. Język Polewoja siermiężny socjalistyczny typowy dla tego okresu, to nie oznacza że książka jest jakaś zła. Myślę że styl pisania autora obniżył moje odczucia co do tej pozycji. Ale to tylko moja subiektywna ocena, bo każdy daną książkę odbiera inaczej (5,5)

Szczerze to jak dla mnie książka przeciętna mimo że historia prawdziwa nie porwała mnie. Język Polewoja siermiężny socjalistyczny typowy dla tego okresu, to nie oznacza że książka jest jakaś zła. Myślę że styl pisania autora obniżył moje odczucia co do tej pozycji. Ale to tylko moja subiektywna ocena, bo każdy daną książkę odbiera inaczej (5,5)

Nie pamiętam ile razy już przeczytałam tę książkę polecam

Nie pamiętam ile razy już przeczytałam tę książkę polecam