Czas zerwanych kotwic

"...
Byłam już prawie pewna, co powiem Januszowi, kiedy ponownie do mnie zadzwoni. Prawie, bo przecież Adama znam krótko i moje zaufanie do niego tylko po części opiera się na obserwacji.
...
Jednak każda decyzja jest jakimś ryzykiem i skoro muszę wybrać, wybieram znowu skok w nieznane. Głupota? Naiwność? Brak rozsądku? Szaleństwo? A może wiara w szczęście, w sprawiedliwość, w drugiego człowieka i w miłość w pełnym wymiarze...".

"...
Byłam już prawie pewna, co powiem Januszowi, kiedy ponownie do mnie zadzwoni. Prawie, bo przecież Adama znam krótko i moje zaufanie do niego tylko po części opiera się na obserwacji.
...
Jednak każda decyzja jest jakimś ryzykiem i skoro muszę wybrać, wybieram znowu skok w nieznane. Głupota? Naiwność? Brak rozsądku? Szaleństwo? A może wiara w szczęście, w...

szału nie ma

szału nie ma

Nie dotrwałam do końca, za bardzo irytował mnie styl pisania autorki. Momentami miałam wrażenie, że czytam powieść napisaną na kolanie w przerwie między lekcjami przez autorkę, która ma naście lat.

Nie dotrwałam do końca, za bardzo irytował mnie styl pisania autorki. Momentami miałam wrażenie, że czytam powieść napisaną na kolanie w przerwie między lekcjami przez autorkę, która ma naście lat.

Dość dobra. Łatwo się czyta. Lekka. Plus za ciekawe cytaty.

Dość dobra. Łatwo się czyta. Lekka. Plus za ciekawe cytaty.

Idealna opowieść na deszczowe dni, kiedy można zaszyć się w łóżku z zapasem gorącej herbaty i czymś słodkim. Wspaniale się czyta, lekko i szybko, choć opowieść jest zakręcona i wręcz nieprawdopodobna. Mimo że to nie moje "klimaty", nie żałuje, że przeczytałam.

Idealna opowieść na deszczowe dni, kiedy można zaszyć się w łóżku z zapasem gorącej herbaty i czymś słodkim. Wspaniale się czyta, lekko i szybko, choć opowieść jest zakręcona i wręcz nieprawdopodobna. Mimo że to nie moje "klimaty", nie żałuje, że przeczytałam.

Katarzyna- kobieta po czterdziestce, która po powrocie do kraju osiada wraz ze swoim dorosłym synem na wsi. Jak sama twierdzi potrzebuje niebiańskiego spokoju. Potrzebuje w końcu po dłuższym czasie wyjazdów i powrotów zarzucić kotwicę. Czy obejdzie się bez trudności? Otóż już teraz mogę zdradzić, że nie. Z pewnością łatwo nie będzie. Odnawia kontakty ze swoimi dawnymi przyjaciółmi. Zmęczona osadzaniem się w nowych realiach wyjeżdża w góry. Tam nawiązuje nowe znajomości i zadurza się w pewnym mężczyźnie. Niestety on nie zwraca na nią uwagę. Życie jest jednak pewne niespodzianek. Przekona się o tym właśnie Katarzyna, która dostanie od swojego byłego męża zaskakującą propozycję. Jaka to propozycja? Czy po swoich nie najlepszych doświadczeniach, dostanie od losu drugą szansę?

„CZAS ZERWANYCH KOTWIC? Tak, szczególnie wtedy, gdy stajemy na rozdrożach naszego życia. W zasadzie nigdy nie wiadomo, kiedy to nastąpi, jednak nie to liczy się najbardziej. Liczy się nasza reakcja, odwaga postawienia pierwszych kroków w nowej sytuacji i ponoszenie konsekwencji. Liczy się wybór…wyboru. Doświadczenia, przemyślenia, swoje i te wysłuchane, dobrze jest czasami spisać. Dla innych, dla siebie, nie ważne, ale warto, co w formie przygód Katarzyny czynię w tej oto książce. Niech wydarzenia z życia emigrantki, która po wielu latach spędzonych w Afryce Południowej wraca do ojczyzny, przypomną nam, ze każdy z nas przeżywa czas, w którym trzeba na nowo zarzucać kotwicę. Nie po to, żeby zostać bohaterem, ale po to, by zwyczajnie odnaleźć utracone…”- Krystyna Stawczyk

W zasadzie autorka powiedziała wszystko najważniejsze o tej książce. Ja ze swojej strony mogę jedynie podzielić się swoim zdaniem. Jednym wielkim plusem jest opis ciekawych miejsc Afryki. Jak niektórzy już wiedzą Afryka to kontynent, który mnie niebywale fascynuje i inspiruje, dlatego też czytanie o tych wspaniałych miejscach było dla mnie jedną wielką frajdą. Opisy zajmują dużą część, ale napisane są z pasją, dlatego czytać je to sama przyjemność. Kolejnym plusem jest to, że osobiście dla mnie była ona nie do przewidzenia (przynajmniej na początku, później z tą całą nieprzewidywalną jest gorzej) .

Natomiast inna sprawa to główna bohaterka. Fajnie, że w końcu mowa jest o kobiecie po przejściach, ale autorka nie do końca wykorzystała ten wspaniały pomysł. Katarzyna nie chwyciła mnie za serce. Bohaterka po prostu w pewnych momentach działała mi na nerwach. Dojrzała, doświadczona, ale w pewnych sytuacjach zachowywała się i mówiła jak nastolatka. Zaś w niektórych momentach jakby miała kryzys wieku średniego, decyzje podejmowała pochopnie, a potem dziwiła się, dlaczego po raz kolejny dostała po łapach. Powinna stawiać na związki z przyszłością, a ona z kolei „zakochała” się od pierwszego wejrzenia, a właściwie usłyszenia. A więc krótko- bohaterka nadaje się do wymiany. Spodziewałam się jakiś głębszych, drogocenniejszych przemyśleń. Niestety w tym przypadku się zawiodłam… Co prawda książka ma przekaz, ale nie taki głęboki na jaką wygląda. Mimo tej wyróżniającej się bohaterki (niestety pokazanej w złym świetle) książka warta jest polecenia. Wciąga, a zarazem niemiłosiernie denerwuje, rozbawia, aczkolwiek również w pewnych momentach smuci i zmusza nas do przemyśleń. Czyli jest przedstawiona na zasadzie kontrastu. Ale jest fajna, więcej niestety nie mogę powiedzieć :)

„Każda decyzja jest jakimś ryzykiem i skoro muszę wybrać, wybieram znowu skok w nieznane. Głupota? Naiwność? Brak rozsądku? A może wiara w szczęście i miłość w pełnym wymiarze. Czas pokaże, czy dobrze wybrałam”.

Katarzyna- kobieta po czterdziestce, która po powrocie do kraju osiada wraz ze swoim dorosłym synem na wsi. Jak sama twierdzi potrzebuje niebiańskiego spokoju. Potrzebuje w końcu po dłuższym czasie wyjazdów i powrotów zarzucić kotwicę. Czy obejdzie się bez trudności? Otóż już teraz mogę zdradzić, że nie. Z pewnością łatwo nie będzie. Odnawia kontakty ze swoimi dawnymi...

Naprawdę słaba książka, jedynie opisy życia i podróży po Afryce są interesujące ale książka nie jest przecież ani reportażem ani przewodnikiem turystycznym. Książka jest bardzo słabą pozycją pod względem stylu, pióra jak i fabuły i naiwnych uwag wątków. Miałam wrażenie, że książka była pisana przez 12-latkę.

Naprawdę słaba książka, jedynie opisy życia i podróży po Afryce są interesujące ale książka nie jest przecież ani reportażem ani przewodnikiem turystycznym. Książka jest bardzo słabą pozycją pod względem stylu, pióra jak i fabuły i naiwnych uwag wątków. Miałam wrażenie, że książka była pisana przez 12-latkę.

Bardzo fajna książka. Lekka, przyjemna, momentami zabawna...kocyk,herbatka i ta lektura sprawiły ze odprezylam się i przyjemnie spędziłam czas. Polecam

Bardzo fajna książka. Lekka, przyjemna, momentami zabawna...kocyk,herbatka i ta lektura sprawiły ze odprezylam się i przyjemnie spędziłam czas. Polecam

"Czas zerwanych kotwic" to debiut literacki Krystyny Stawczyk i - w mojej ocenie - całkiem udany. Jest to typowa literatura kobieca, opisująca sercowe perypetie 40-letniej Katarzyny, która po blisko 20-letnim pobycie w RPA - po rozwodzie z mężem - wróciła do Polski i próbuje tutaj ułożyć sobie na nowo życie, zapomnieć o byłym mężu, który zostawił ją dla innej, a także, być może, znaleźć nową miłość. Wspiera ją w tym przyjaciółka Jagoda, walcząca także z własnymi nietypowymi problemami małżeńskimi. Katarzyna poczas jednej z samotnych wypraw w góry poznaje grupę poszukiwaczy minerałów, wśród których są interesujący mężczyźni... Są tu ciekawe opisy polskich miejsc, w których występują kamienie szlachetne i półszlachetne.
W drugiej połowie książki przenosimy się do RPA, dokąd Kasia wyjeżdża na wspólne wakacje z byłym mężem Januszem (sic!). Zwiedzimy razem z nimi rezerwaty przyrody, pojedziemy na safari, a także polecimy na Szeszele. W RPA poznamy także polskie przyjaciółki Kasi, które mieszkają tu na stałe i namawiają ją do powrotu do tego kraju.
Żeby dowiedzieć się, jakie decyzje podejmie główna bohaterka, w którym kraju osiądzie i z którym mężczyzną - trzeba tę książkę przeczytać.
Uważam, że warto na nią poświęcić jeden wieczór, bo zapewni miły relaks.

"Czas zerwanych kotwic" to debiut literacki Krystyny Stawczyk i - w mojej ocenie - całkiem udany. Jest to typowa literatura kobieca, opisująca sercowe perypetie 40-letniej Katarzyny, która po blisko 20-letnim pobycie w RPA - po rozwodzie z mężem - wróciła do Polski i próbuje tutaj ułożyć sobie na nowo życie, zapomnieć o byłym mężu, który zostawił ją dla innej, a także, być...

Przyjemna lektura na wieczory chociaż dosyc przewidywalna

Przyjemna lektura na wieczory chociaż dosyc przewidywalna