We Włoszech wszyscy są mężczyznami

Historia miała opowiadać o prześladowaniach a finalnie pokazuje dość 'zwyczajne' zesłanie i niejako jeden 'incydent' - bardzo powierzchownie potraktowano bohaterów i zdecydowanie brak tutaj głębszych emocji. Z tego wszystkiego najlepsza jest okładka...

Historia miała opowiadać o prześladowaniach a finalnie pokazuje dość 'zwyczajne' zesłanie i niejako jeden 'incydent' - bardzo powierzchownie potraktowano bohaterów i zdecydowanie brak tutaj głębszych emocji. Z tego wszystkiego najlepsza jest okładka...

albo fatalnie przetłumaczona albo źle napisana. Czasami trudno było połapać się w dymkach.

albo fatalnie przetłumaczona albo źle napisana. Czasami trudno było połapać się w dymkach.

Niestety, ale choć ważna, to nie jest to dobra pozycja. To baaardzo chaotyczny komiks, pełen niedopowiedzeń, jednak nie takich w dobrym stylu. Autorzy wielokrotnie zarysowują pewne sytuacje, które pod koniec lektury trochę się wyjaśniają, ale nie wygląda to niestety na celowy zabieg i umiejętne operowanie narracją, a na nieumiejętność opowiadania historii. Wielokrotnie pokazywane są sceny, w których nie wiadomo, o co chodzi, a wyjaśnia się to kilkadziesiąt stron później, kiedy ktoś się do nich odnosi (bo nawet nie wyjaśnia, co się zdarzyło, a jedynie coś przebąkuje, na podstawie czego możemy wywnioskować, co się właściwie stało).

Niestety na tym nie kończy się chaos narracyjny - wielokrotnie nie wiadomo, kto daną wypowiedź mówi, a prawdę mówiąc nie wiadomo nawet, dlaczego - część wypowiedzi pada po prostu bez kontekstu. Sceny są krótkie, poprzeplatane teraźniejszością, w której ma zostać poruszony wątek trudności w opowiadaniu historii, tyle że to również nie jest dobrze poprowadzone. Podejrzewam, że autorzy inspirowali się "Mausem", który stosuje taki sam zabieg aby opowiedzieć o okropieństwach II Wojny Światowej i o trudności w przekazaniu tego, niemniej w "We Włoszech..." zupełnie ten zabieg nie wychodzi. A przez to dostajemy dwie przeplatające się historie, z których żadna nie jest w pełni opowiedziana i obie są niezwykle skrócone.

Żeby nie było - z tego komiksu można się czegoś dowiedzieć. Ba, można się na nim także wzruszyć, bo momentami łapie za serce. Nie mówię więc, że nie warto go czytać... Natomiast to po prostu nie jest dobry komiks. Co najwyżej przeciętny. A szkoda.

Niestety, ale choć ważna, to nie jest to dobra pozycja. To baaardzo chaotyczny komiks, pełen niedopowiedzeń, jednak nie takich w dobrym stylu. Autorzy wielokrotnie zarysowują pewne sytuacje, które pod koniec lektury trochę się wyjaśniają, ale nie wygląda to niestety na celowy zabieg i umiejętne operowanie narracją, a na nieumiejętność opowiadania historii. Wielokrotnie...

Dno, zarówno pod względem graficznym, jak i fabuły. Całą historię można opowiedzieć w pięciu zdaniach.

Dno, zarówno pod względem graficznym, jak i fabuły. Całą historię można opowiedzieć w pięciu zdaniach.

Lektura nie wywołuje praktycznie żadnych emocji, historia jest miałka, jest dość nudnawo i w zasadzie po skończeniu nie prowokuje do refleksji, a chyba nie o to w tym komiksie chodziło.

Lektura nie wywołuje praktycznie żadnych emocji, historia jest miałka, jest dość nudnawo i w zasadzie po skończeniu nie prowokuje do refleksji, a chyba nie o to w tym komiksie chodziło.

Nie jestem znawca i fanem komiksu/powiesci graficznej, ale do tego tej ksiazki zajrzalem z zaciekwaieniem ze wzgledu na temat. Niestety duzo wiecej dowedzialem sie z samego wstepu i wywiadu zamieszczonego na koniec niz z samej przedstawionej historii. Nie ma tu napiecia, brakuje dramatyzmu, narracja jest niespojna i nieprzemyslana - za duzo w niej przeskokow miedzy retrospekcja i czasem terazniejszym - a z samej historii wieje plyciznami. I niestety interpunkcja! Ciagle irytujace omijanie przecinkow! (Zreszta korektor i redaktor techniczny powinni zebrac ciegi - niestety nie sa wymienieni z nazwiska, podobnie jak i tlumacz).
Na koniec cos pozytywnego: duzy plus za kreske - graficzna strona tego wydawnictwa podobala mi sie najbardziej.

Nie jestem znawca i fanem komiksu/powiesci graficznej, ale do tego tej ksiazki zajrzalem z zaciekwaieniem ze wzgledu na temat. Niestety duzo wiecej dowedzialem sie z samego wstepu i wywiadu zamieszczonego na koniec niz z samej przedstawionej historii. Nie ma tu napiecia, brakuje dramatyzmu, narracja jest niespojna i nieprzemyslana - za duzo w niej przeskokow miedzy...

Co do grafiki, to trudno mi się czytało tekst, sama kreska komiksowa jest mi obca i nie podlega ocenie. Natomiast treść jak najbardziej pozytywna, mało znane są historie prześladowań i traktowanie osób nieheteroseksualnych w czasie wojny. Na kanwie tej historii zrobiony jest film, tytułu niestety nie pamiętam.

Co do grafiki, to trudno mi się czytało tekst, sama kreska komiksowa jest mi obca i nie podlega ocenie. Natomiast treść jak najbardziej pozytywna, mało znane są historie prześladowań i traktowanie osób nieheteroseksualnych w czasie wojny. Na kanwie tej historii zrobiony jest film, tytułu niestety nie pamiętam.

Włoski komiks artystyczny objawia się w naszym kraju bardzo rzadko, a że jednym z moich ulubionych albumów pozostaje niedoceniony "5 to liczba doskonała", to na sposobność sięgnięcia po inną, stricte autorską pozycję z tego kraju zareagowałem bardzo entuzjastycznie. Tym bardziej, że We Włoszech Wszyscy są Mężczyznami to komiks nagradzany. Co prawda wchodzi na dość modne i eksploatowane ostatnio tematy, ale dla dobra sprawy ( mówiąc "sprawy" mam na myśli komiks oczywiście ) udawajmy przez chwilę, że nie czujemy jeszcze przesytu tematyką homoseksualizmu...

Ciąg dalszy na blogu: http://rekopisznalezionywarkham.blogspot.com/2011/03/we-woszech-wszyscy-sa-mezczyznami-luca.html

Włoski komiks artystyczny objawia się w naszym kraju bardzo rzadko, a że jednym z moich ulubionych albumów pozostaje niedoceniony "5 to liczba doskonała", to na sposobność sięgnięcia po inną, stricte autorską pozycję z tego kraju zareagowałem bardzo entuzjastycznie. Tym bardziej, że We Włoszech Wszyscy są Mężczyznami to komiks nagradzany. Co prawda wchodzi na dość modne i...