Nowa Fantastyka 341 (2/2011)

Proza polska

„Demon z Arkony” Andrzej Miszczak

Mroczne aspekty chrystianizacji. Akcja dzieje się prawdopodobnie ok. X w. n.e. Mała miejscowość rybacka jest przymusowo chrystianizowana przez Dunów. Cała sytuacja pokazywana jest naprzemiennie z punktu widzenia tubylców, jak i najeźdźców. Podobało mi się zestawienie ze sobą dwóch perspektyw, gdzie obaj narratorzy mają wątpliwości co do własnej wiary. Żaden z nich nie jest przy tym demonizowany czy idealizowany, ale są zwykłymi ludźmi. Niestety wyraźnie zabrakło tu pomysłu na fabułę, a elementy fantastyczne są bardzo symboliczne. Pomimo całkiem dobrego stylu i interesującego pola do refleksji powstał trochę tekst bez fabuły.

„Lensmann i kot, który płakał” Sylwia Skorstad

Opowiadanie zaczyna się jak klasyczny skandynawski kryminał literacki. W Norwegii dochodzi do wypadku samochodu z udziałem Polski. Jedynie kot przeżywa katastrofę, a jeden z policjantów postanawia się nim zaopiekować. Przez całą lekturę spodziewałem się jakiegoś zwrotu akcji czy wyjaśnienia tajemnic. Zwrot akcji jest bardzo prosty, a samo ujawnienie tajemnicy jest banalne i rozczarowuje. Całkiem przyjemne są tutaj wątki obyczajowe i przedstawienie warunków życia w Szwecji i szkoda, że dosyć interesujący bohaterowie nie dostali lepszej historii.

„Rozmowy Li” Bartosz Działoszyński

Opowiadanie to jest tak naprawdę zbiorem kilku krótszych anegdotek z fikcyjnych krajów, które bardzo przypominają Japonię i Polskę. Ciężko mi powiedzieć czy miały one być parodiami czy naprawdę usiłowano tu coś przekazać. Osobiście jednak nic nie wyniosłem z tego tekstu, ani się nie roześmiałem. Moim zdaniem więc jest to trochę takie opowiadanie po nic.

Proza zagraniczna

„Źle się dzieje w państwie mawek” Olga Gromyko

Jest to pozornie bardzo typowe fantasy. Główny bohater jest synem bardzo znanego herosa i postanawia samemu się wykazać. Wyrusza więc na wyprawę w poszukiwaniu bohaterskich czynów i po drodze zbiera drużynę. Wydawać by się mogło, że nie może być bardziej nudnego pomysłu na historię. Autorka jednak postanawia przejaskrawić charakterystyczne cechy bohaterów i ich zdolności. To, co się dzieje na łamach tekstu jest autentycznie zabawne i trudno się nie uśmiechnąć. Na dodatek sam język opowieści jest bardzo bardzo bajkowy, przez co można mieć wrażenie, że jest to przekazywana ustnie historia pełna przesady. Moim zdaniem najlepsze opowiadanie numeru.

„Wachlarz namiestniczki” Wiera Szkolnikowa

Bez zabawy każdy w końcu uschnie... Namiestniczka Nemirra jest zgorzkniąłą starszą osobą, która nie lubi tańców i muzyki. Jednakże nie zawsze tak było... Jest to bardzo przeciętna historyjka obyczajowa, która nie poruszyła mnie ani trochę. Zarówno los bohaterki, jak i postaci drugoplanowych był mi tu obojętny. Na dodatek pozornie dramatyczne zakończenie okazuje się oszustwem. W ramach ciekawostki warto wspomnieć, że na następnej stronie znajduje się wywiad z autorką promujący powieść osadzoną w tym samym świecie co opowiadanie. Mam nadzieję, że książka jest ciekawsza niż krótka forma.

Publicystyka

„Kryptozoologia część 1 – Nie tyko potwór z Loch Ness” Agnieszka Szady

Przegląd stworów, których istnienia nauka nie potwierdziła. Tekst jest bardzo przystępny dla laików – autorka podaje znane przykłady, a także tłumaczy nowe terminy. Jednakże również osoby, które słyszały co nieco na ten temat mogą się dowiedzieć czegoś nowego, bo wiele jest mniej znanych przypadków. Podobało mi się, że pojawia się tu też drobne elementy analizy wskazujące czy dane istoty mogłyby naprawdę istnieć. Bardzo dobry tekst.

„Wielki brat naprawdę patrzy” Andrzej Miszczak

Tekst omawia coraz powszechniejsze zjawisko monitoringu. Podane są tutaj różne przykłady obserwacji ludzi za pomocą technologii. Zaskakujące, że pomimo upływu ponad 9 lat tekst jest dalej, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę jak bardzo jesteśmy obecnie obserwowani w internecie. Być może dla znawców tematu nie jest to nic nowego, ale ja się trochę dowiedziałem.

„W domach, gdzie straszy... - Przegląd prasy z lamusa część 1” Agnieszka Haska, Jerzy Stachowicz

Paranormalne motywy w polskiej prasie z początku XX w. Autorzy omawiają różne przykładowe artykuły z dawnych gazet i zwracają uwagi na pewne ogólne trendy. Przy tym zwracają uwagę zarówno na do dziś niewyjaśnione sprawy, jak i też na te, które okazały się zwykłym oszustem. Polecam.

Komiks

„Funky Koval część 5 – Już nie żyjesz, Koval!”

W tym odcinku większą rolę odgrywa Brenda, bo akcja skupia się na jej podróży. Szkoda, że odcinek nie dostarcza więcej samodzielnych działań z jej strony, bo wydaje się ona głównie pod wpływem innych. Dochodzi tutaj za to do pewnego odkrycia, które może zmienić zarówno jej życie, jak i Funky'ego. Z kolei wątek samego głównego bohatera trochę stoi w miejscu, chociaż akcja prawdopodobnie ruszy już do przodu w następnym odcinku. Polch rysuje tu dosyć sztywno i mało dynamicznie. Również strzelaniny statków powietrznych bez kolorów wyglądają dosyć słabo. Mogło być lepiej.

Proza polska

„Demon z Arkony” Andrzej Miszczak

Mroczne aspekty chrystianizacji. Akcja dzieje się prawdopodobnie ok. X w. n.e. Mała miejscowość rybacka jest przymusowo chrystianizowana przez Dunów. Cała sytuacja pokazywana jest naprzemiennie z punktu widzenia tubylców, jak i najeźdźców. Podobało mi się zestawienie ze sobą dwóch perspektyw, gdzie obaj narratorzy mają...

Chyba stałem się wybredny, albo brakuje mi czasu na czytanie wszystkiego. Jedno opowiadanko mi się spodobało.

Chyba stałem się wybredny, albo brakuje mi czasu na czytanie wszystkiego. Jedno opowiadanko mi się spodobało.