Bitwa za Przylądkiem Północnym

Kolejna pozycja z serii "Wojny morskie", w której autor ukazuje ciekawy wycinek wojny, tym razem z działań na Pacyfiku. W zasadzie należy sobie zadać pytanie - co wiemy z lekcji historii o wojnie na Oceanie Spokojnym? Większość z nas odpowie, że słyszała o Pearl Harbour i Hiroszimie. A czy od 1939 do 1945 roku nie działo się tam nic więcej? Oj działo się i to wiele. W bitwie na morzu jawajskim udział biorą połączone siły Holenderskie, Brytyjskie, Amerykańskie i Australijskie przeciw Japońskim. Autor we wstępie pokazuje jak Japonia przekształciła się z feudalnego średniowiecznego,zacofanego kraju w nowoczesne mocarstwo. Doskonale pokazuje jak kraj nie mający niemal żadnych surowców zdołał zbudować potęgę morską. Nasuwa się logiczny wniosek, że nie wolno zaopatrywać wroga mając w perspektywie tylko własny zysk. Krok po kroku dochodzimy do "dnia wstydu" i do rozprzestrzeniania się Japończyków na południowym Pacyfiku. W momencie kiedy zagrożone stają się posiadłości Holenderskie włącza się do gry kolejny przeciwnik. Holendrzy stają w obronie straconej sprawy. Mając u swojego boku nielojalnych sojuszników podejmują nierówną walkę w obronie swojej kolonialnej ojczyzny. Autor pokazuje jak doszło do bitwy, jak przygotowywali się do niej Japończycy a jak sprzymierzeni. Sama bitwa jak i poprzedzające ją starcia opisane są w sposób bardzo drobiazgowy. Wyraźną pozytywną postacią jest dowódca zespołu okrętów alianckich kontradmirał Karel Doorman. Gelewski wyraźnie z nim sympatyzuje ukazując go jako mądrego i dobrego dowódcę, który świadom słabości, braków i niedociągnięć podejmuje się nierównej walki z przeciwnikiem. Dodatkowo autor wyraźnie ukazuje dwulicowość, malkontenctwo i obłudę aliantów w starciu na morzu jawajskim. Dla mnie zaskoczeniem było, że pokonani w Europie Holendrzy tak dzielnie stanęli do walki z Japońskim najeźdźcą. Natomiast głęboki smutek budzi postawa Brytyjczyków i Amerykanów. Diametralnie dowodzi, że to co modne w kinie niekoniecznie jest autentyczne oraz to, że historię piszą zwycięzcy - nie pokonani. Jak do tej pory seria "Wojny morskie" mimo, że powstała w czasach realnego socjalizmu, w miarę rzetelnie nakreśla aspekty działań na morzu. "Bitwa na morzu..." nie odstaje w żaden sposób od przeczytanych do tej pory pozycji. Duża ilość zdjęć i generalnie ogromna ilość źródeł z których korzystał autor działają na korzyść tej pozycji. Warto przeczytać dla wyrobienia sobie opinii na temat "dzielnych" Brytyjczyków i Amerykanów oraz "lojalnej postawy aliantów" w zmaganiach wojennych. Książka godna polecenia.

Styl Autora sprawia, że książkę tą czyta się w jeden wieczór z wypiekami na policzkach, niczym thriller. Tematem "Salw na Atlantyku" jest opis operacji "Rheinübung" w której pancernik Bismarck i krążownik Prinz Eugen wyrwały się przez Cieśninę Duńską na Atlantyk. Pościg za flotą adm. Lutjensa podjęły siły adm. Hollanda (Hood i Prince of Wales, a wcześniej krążowniki Suffolk i Norfolk),później zaś włączył się adm. Tovey (dowódca Home Fleet na czele King Georg V i Rodneya) i adm. Somerville z Zespołem Operacyjnym "H" (lotniskowiec Ark Royal w składzie). Ogromne polowanie w trakcie którego kluczowe stały się trafienia Prince of Wales, a następnie atak torpedowy Swordfishów z Ark Royal doprowadziły do pozbawienia Bismarcka prędkości i zdolności manewrowania. Później to była już zagłada dokonana przez artylerię Rodneya i King Georg V, którą zwieńczył atak torpedowy Dorsetshire. Mamy tutaj również opisany polski akcent tej batalii, kiedy do Bismarcka z zadaniem opóźnienia jego ucieczki i śledzenia go przystąpiły niszczyciele adm. Viana, z polskim niszczycielem Piorun w składzie (dowódca Eugeniusz Pławski). Książka Z. Flisowskiego to na prawdę dobrze opowiedziana historia, narracja to najmocniejsza jej strona. Autor sięga do wspomnień marynarzy biorących udział w tej batalii (np. Mullenheim-Rechberga, czy Sopoćki),mamy ciekawe mapy pokazujące poszczególne starcia, mamy plansze i dane dot. najważniejszych okrętów jakie wzięły udział w tej batalii, a także krótkie biogramy dowódców. Na minus literówki i niekiedy niepotrzebne wtrącenia Autora zalatujące komunistyczną propagandą antyhitlerowską (na szczęście dopatrzyłem się tylko 3-ech takich wtrąceń). Gorąco polecam. Teraz trzeba chyba będzie sięgnąć po wspomnienia cytowanego tutaj Freiherra von Mullenheim-Rechberga (wydane przez Finnę "Pancernik Bismarck"),który na Bismarcku był oficerem artylerii. "Bismarck był największym z pancerników świata ze swoją wypornością prawie 46.000 ton, a w pełnym zaopatrzeniu bojowym 50.000. Przy porównaniu z pancernikami brytyjskimi, francuskimi, czy amerykańskimi uderzała większa szerokość jego kadłuba - 36 metrów, która powiększała stabilność tej pływającej fortecy czy raczej platformy artyleryjskiej, ale nie sprzyjała szybkości. Pancerz stanowił 40% wagi okrętu chroniąc szczególnie istotne dla żywotności okrętu pomieszczenia. 90% kadłuba było spawane. Potężny zestaw turbin i wysokoprężnych kotłów mógł dać moc 150.000 koni umożliwiających rozwinięcie ponad 30 węzłów. Kruppowskie działa uważane były za lepsze konstrukcyjnie od jakichkolwiek innych. Działa 380-milimetrowe (15-calowe) artylerii głównej miały skuteczny zasięg 36 kilometrów, a jeden pocisk ważył około 900 kilogramów, co przy pełnej salwie dawało prawie osiem ton!" (fr. książki).

Książek Jerzego Perterka nie trzeba nikomu przedstawiać. Wiele osób zaczynało swoją przygodę z historią II wojny światowej z jego książkami. Zwłaszcza tej części morskiej. Sama publikacja jest wydana z 1989 roku, gdzie wiele źródeł nie było dostępnych, więc dziś ma wymiar jako przerwa między innymi tematami. Jest o Scharnhorstie, Gneisenau, Bismarcku i trochę o Prinz Egun, ale dość krótko. Podobnie jak z ich działalnością na Atlantyku i operacji "Cerberus".

Monografia dotycząca obszaru działań wojennych. Jak na standardy "Tygryska" dość rzetelna, sensowna merytorycznie i formalnie. Stopień szczegółowości stosowny dla tytułu popularyzatorskiego. Brakowało mi jedynie nazw kodowych japońskich samolotów, używanych w armii amerykańskiej. Równie zgrabna w warstwie literackiej. Wysłuchałem w dobrej interpretacji Ksawerego Jasieńskiego. 7/10

To książka historyczna, o czasach bardzo dawnych, ale i bardzo ciekawych, osadzona w różnych miejscach naszego globu, np. na Dalekim Wschodzie czy w Afryce. Zaskoczyło mnie to, że książka nie jest poprzedzona żadnym wstępem, wprowadzeniem w poruszaną tematykę. Zaczyna się "nagle", od razu autor przenosi nas w odległe miejsca i odległe czasy - barwne i egzotyczne. Książkę można bez wahania polecić wszystkim zainteresowanym tym akurat tematem - podbojów, wielkich władców, upadków państw, zdobywców. Dla mniej zainteresowanych czy mniej obytych z tematyką książka może się okazać zbyt szczegółowa,a zatem warto wiedzieć cokolwiek na ww. temat, żeby najzwyczajniej w świecie nie pogubić się zbyt szybko :)

Pamiętam, że przed wielu laty bardzo mnie ta publikacja zainteresowała. Tematyka wojen prowadzonych na terytorium krajów afrykańskich czy azjatyckich (o ile nie pozostawała w związku z I/II wojną światową) była raczej zagadnieniem niszowym. Ta książka wypełniła w pewnym stopniu istniejącą lukę bibliograficzną, pełniąc niewdzięczną funkcję popularyzowania wiedzy historycznej. Solidnie wydana, choć pozbawiona szczegółowego oprzyrządowania naukowego (przypisy i odnośniki). Od czasu jej wydania minęło ćwierćwiecze, toteż wymagałaby znaczącego uzupełnienia; sytuacja geopolityczna choćby w Afryce (Sudan, Somalia, Erytrea) czy na Bliskim Wschodzie nadal nie jest spokojna. Być może znajdzie się następca Profesora Bartnickiego, który podejmie się takiego zadania.

Krótka książka, gdzie przewija się "Tokyo Express", zatrzymanie przez Amerykanów Japońskich krążowników chcących ostrzelać lotnisko "Henderson Field". Mimo, że czytałem o tym wiele razy to o jednej rzeczy się dowiedziałem: Amerykanie nie obserwowali pola za rufą, a z tego kierunku często zachodzili Japończycy.

Książka przybliża nam japońskie samoloty pokładowe biorące udział w zmaganiach powietrznych na wodach dalekowschodnich. Opisy taktyczno techniczne i historia rozwoju poszczególnych typów, zdjęcia i planiki samolotów pokładowych. Choć wydaje się skromna publikacja jednakże przekazuje dużo skumulowanej wiedzy .

Lektura obszernie ukazuje działania bojowe (niestety krótkie) polskiego okrętu. Można poznać historię okrętu, wszelkie aspekty polityczne związane z jego budową , a także krótki przebieg służby. Polecam osobom interesującym się II wojną oraz marynistyką.

Działania Kriegsmsrine i Floty Bałtyckiej na Bałtyku. Opis działań ze strony niemieckich okrętów nawodnych, a ze strony rosyjskiej głównie okręty podwodne. Że względu na czas pisania działania bohaterskich radzieckich marynarzy zostały podkolorowane. Jednak tom zamyka cały cykl bałtyckich zmagań i warto się z nim zapoznać.

Książka wydana w 1979 roku, ukazuje tak naprawdę po raz pierwszy wielki wkład w rozszyfrowanie Enigmy przez polskich kryptologów, matematyków. Rejewski, Różycki, Zygalski oraz major Ciężki to osoby którym zawdzięczamy iż enigma została w ogóle rozkodowania. Autor w książce ukazuje nam krok po kroku w jaki sposób tego dokonano, oraz w jaki sposób bomba kryptologiczns pozwalała na późniejsze pracę związane z rozbudowywaniem, gdy Niemcy zwiększyli ilość wirników. Książka bezcenna, może nowe wydanie ma więcej informacji, ale wszyscy interesujący się wojną powinni bezwzględnie zapoznać się z tą książką.

Ciekawy i kompletny opis akcji bombardowania przez lotnictwo RAF ośrodka badawczego rakiet V1 i V2 w Peenemünde (na wyspie Uznam) . Każdy rozdział odnosi się do innej kwestii: opisu ośrodka, przygotowania akcji, nalotu, walk powietrznych czy skutków akcji, dzięki czemu całość zagadnienia przedstawiona jest niezwykle interesująco.

Moja pierwsza książka o polskiej kawalerii. Pamiętam, kiedy jako chłopiec czytałem ją z wypiekami na twarzy. Dzisiaj już może takich emocji nie wywołuje, ale zawiera te niezbędne minimum informacji na temat kawalerii II RP. Znajdują się w niej krótkie historie bojów wrześniowych, barwne opisy szarż, epizody z walk na froncie zachodnim. Pisane jest to może ciut naiwnym, infantylnym stylem, lecz tak bardzo to nie razi. Książka zawiera całkiem rzeczowy opis struktury, szwadronu, pułku i brygady kawalerii w przeddzień wojny. Na końcu krótki szkic każdego pułku z krótkim opisem jego walk, oraz składy wszystkich brygad we wrześniu 39r.