Ucieczka z Brestu

Styl Autora sprawia, że książkę tą czyta się w jeden wieczór z wypiekami na policzkach, niczym thriller. Tematem "Salw na Atlantyku" jest opis operacji "Rheinübung" w której pancernik Bismarck i krążownik Prinz Eugen wyrwały się przez Cieśninę Duńską na Atlantyk. Pościg za flotą adm. Lutjensa podjęły siły adm. Hollanda (Hood i Prince of Wales, a wcześniej krążowniki Suffolk i Norfolk),później zaś włączył się adm. Tovey (dowódca Home Fleet na czele King Georg V i Rodneya) i adm. Somerville z Zespołem Operacyjnym "H" (lotniskowiec Ark Royal w składzie). Ogromne polowanie w trakcie którego kluczowe stały się trafienia Prince of Wales, a następnie atak torpedowy Swordfishów z Ark Royal doprowadziły do pozbawienia Bismarcka prędkości i zdolności manewrowania. Później to była już zagłada dokonana przez artylerię Rodneya i King Georg V, którą zwieńczył atak torpedowy Dorsetshire. Mamy tutaj również opisany polski akcent tej batalii, kiedy do Bismarcka z zadaniem opóźnienia jego ucieczki i śledzenia go przystąpiły niszczyciele adm. Viana, z polskim niszczycielem Piorun w składzie (dowódca Eugeniusz Pławski). Książka Z. Flisowskiego to na prawdę dobrze opowiedziana historia, narracja to najmocniejsza jej strona. Autor sięga do wspomnień marynarzy biorących udział w tej batalii (np. Mullenheim-Rechberga, czy Sopoćki),mamy ciekawe mapy pokazujące poszczególne starcia, mamy plansze i dane dot. najważniejszych okrętów jakie wzięły udział w tej batalii, a także krótkie biogramy dowódców. Na minus literówki i niekiedy niepotrzebne wtrącenia Autora zalatujące komunistyczną propagandą antyhitlerowską (na szczęście dopatrzyłem się tylko 3-ech takich wtrąceń). Gorąco polecam. Teraz trzeba chyba będzie sięgnąć po wspomnienia cytowanego tutaj Freiherra von Mullenheim-Rechberga (wydane przez Finnę "Pancernik Bismarck"),który na Bismarcku był oficerem artylerii. "Bismarck był największym z pancerników świata ze swoją wypornością prawie 46.000 ton, a w pełnym zaopatrzeniu bojowym 50.000. Przy porównaniu z pancernikami brytyjskimi, francuskimi, czy amerykańskimi uderzała większa szerokość jego kadłuba - 36 metrów, która powiększała stabilność tej pływającej fortecy czy raczej platformy artyleryjskiej, ale nie sprzyjała szybkości. Pancerz stanowił 40% wagi okrętu chroniąc szczególnie istotne dla żywotności okrętu pomieszczenia. 90% kadłuba było spawane. Potężny zestaw turbin i wysokoprężnych kotłów mógł dać moc 150.000 koni umożliwiających rozwinięcie ponad 30 węzłów. Kruppowskie działa uważane były za lepsze konstrukcyjnie od jakichkolwiek innych. Działa 380-milimetrowe (15-calowe) artylerii głównej miały skuteczny zasięg 36 kilometrów, a jeden pocisk ważył około 900 kilogramów, co przy pełnej salwie dawało prawie osiem ton!" (fr. książki).

Kolejna pozycja z serii "Wojny morskie", w której autor ukazuje ciekawy wycinek wojny, tym razem z działań na Pacyfiku. W zasadzie należy sobie zadać pytanie - co wiemy z lekcji historii o wojnie na Oceanie Spokojnym? Większość z nas odpowie, że słyszała o Pearl Harbour i Hiroszimie. A czy od 1939 do 1945 roku nie działo się tam nic więcej? Oj działo się i to wiele. W bitwie na morzu jawajskim udział biorą połączone siły Holenderskie, Brytyjskie, Amerykańskie i Australijskie przeciw Japońskim. Autor we wstępie pokazuje jak Japonia przekształciła się z feudalnego średniowiecznego,zacofanego kraju w nowoczesne mocarstwo. Doskonale pokazuje jak kraj nie mający niemal żadnych surowców zdołał zbudować potęgę morską. Nasuwa się logiczny wniosek, że nie wolno zaopatrywać wroga mając w perspektywie tylko własny zysk. Krok po kroku dochodzimy do "dnia wstydu" i do rozprzestrzeniania się Japończyków na południowym Pacyfiku. W momencie kiedy zagrożone stają się posiadłości Holenderskie włącza się do gry kolejny przeciwnik. Holendrzy stają w obronie straconej sprawy. Mając u swojego boku nielojalnych sojuszników podejmują nierówną walkę w obronie swojej kolonialnej ojczyzny. Autor pokazuje jak doszło do bitwy, jak przygotowywali się do niej Japończycy a jak sprzymierzeni. Sama bitwa jak i poprzedzające ją starcia opisane są w sposób bardzo drobiazgowy. Wyraźną pozytywną postacią jest dowódca zespołu okrętów alianckich kontradmirał Karel Doorman. Gelewski wyraźnie z nim sympatyzuje ukazując go jako mądrego i dobrego dowódcę, który świadom słabości, braków i niedociągnięć podejmuje się nierównej walki z przeciwnikiem. Dodatkowo autor wyraźnie ukazuje dwulicowość, malkontenctwo i obłudę aliantów w starciu na morzu jawajskim. Dla mnie zaskoczeniem było, że pokonani w Europie Holendrzy tak dzielnie stanęli do walki z Japońskim najeźdźcą. Natomiast głęboki smutek budzi postawa Brytyjczyków i Amerykanów. Diametralnie dowodzi, że to co modne w kinie niekoniecznie jest autentyczne oraz to, że historię piszą zwycięzcy - nie pokonani. Jak do tej pory seria "Wojny morskie" mimo, że powstała w czasach realnego socjalizmu, w miarę rzetelnie nakreśla aspekty działań na morzu. "Bitwa na morzu..." nie odstaje w żaden sposób od przeczytanych do tej pory pozycji. Duża ilość zdjęć i generalnie ogromna ilość źródeł z których korzystał autor działają na korzyść tej pozycji. Warto przeczytać dla wyrobienia sobie opinii na temat "dzielnych" Brytyjczyków i Amerykanów oraz "lojalnej postawy aliantów" w zmaganiach wojennych. Książka godna polecenia.

Kolejna książka z serii "Miniatury Morskie". Tym razem jest to fabularyzowana klęska konwoju zmierzającego z Islandii do Murmańska (stąd oznaczenia PQ). Na wieść o wyjściu w morze "Tirpitza", "Admirala Scheera" i "Admirala Hippera", Admiralicja rozkazała rozproszyć konwój. Była to naturalna decyzja w przypadku bezpośredniego napotkania niemieckiego pancernika, jednak nic takiego się nie stało. Niemiecka grupa bojowa nawet nie opuściła norweskich fiordów. Konwój 32 statków został oddany na łaskę U-Bootów i Luftwaffe. Za cenę 15 samolotów, Niemcy zatopili 25 statków. Autor też opisuje atak na grupę bojową radzieckiego okrętu podwodnego K-21, jednak nie ma żadnych dokumentów potwierdzających takiego wydarzenia.

Jako wstęp mamy coś na wzór przedstawienia, jak każda strona widziała rozpatrywany teatr działań. Zaczynamy od Londynu, gdzie rozpatrywane jest wzmocnienie i tak już silnych działań przeciw U-bootom na Atlantyku. Następnie Dönitz tłumaczy Hitlerowi, że utrzymanie portów na Bałtyku (zwłaszcza Gdańsk, Gdynia i Kłajpeda) jest bardzo ważne wznowienia morskiej wojny totalnej. Na końcu jest spotkanie generałów i admirałów radzieckich, gdzie jest właściwie zgrywanie działań lotnictwa i floty (zwłaszcza tej podwodnej) celem wydostania się drogą morską jak najmniejszej ilości wojsk niemieckich z krajów bałtyckich i Pomorza. Na fakt zasługuje bogate przedstawienie działań radzieckich okrętów podwodnych, chociaż trzeba wiedzieć, że książka jest z 1985 roku.

Wg. mnie całkiem sympatyczna książeczka. Opisuje wszelkie działania obronne Polski we wrześniu 1939 roku. Niektóre fakty nie były mi znane, ale niektóre są niedopowiedziane. Ja mam wydanie z 1969 roku, więc pewne fakty mogą być przekłamane, lub nie do końca prawdziwe. Są opisy jak wyglądały zmagania baterii Canet oraz cyplowej z Niemcami. Fajnie jest to opisane. Na początku książka trochę nuży, ale jest napisana w taki sposób, że ma się wrażenie jakby się czytało powieść.

Krótka książka, gdzie przewija się "Tokyo Express", zatrzymanie przez Amerykanów Japońskich krążowników chcących ostrzelać lotnisko "Henderson Field". Mimo, że czytałem o tym wiele razy to o jednej rzeczy się dowiedziałem: Amerykanie nie obserwowali pola za rufą, a z tego kierunku często zachodzili Japończycy.

Książka wydana w 1979 roku, ukazuje tak naprawdę po raz pierwszy wielki wkład w rozszyfrowanie Enigmy przez polskich kryptologów, matematyków. Rejewski, Różycki, Zygalski oraz major Ciężki to osoby którym zawdzięczamy iż enigma została w ogóle rozkodowania. Autor w książce ukazuje nam krok po kroku w jaki sposób tego dokonano, oraz w jaki sposób bomba kryptologiczns pozwalała na późniejsze pracę związane z rozbudowywaniem, gdy Niemcy zwiększyli ilość wirników. Książka bezcenna, może nowe wydanie ma więcej informacji, ale wszyscy interesujący się wojną powinni bezwzględnie zapoznać się z tą książką.

Monografia dotycząca obszaru działań wojennych. Jak na standardy "Tygryska" dość rzetelna, sensowna merytorycznie i formalnie. Stopień szczegółowości stosowny dla tytułu popularyzatorskiego. Brakowało mi jedynie nazw kodowych japońskich samolotów, używanych w armii amerykańskiej. Równie zgrabna w warstwie literackiej. Wysłuchałem w dobrej interpretacji Ksawerego Jasieńskiego. 7/10

Lektura obszernie ukazuje działania bojowe (niestety krótkie) polskiego okrętu. Można poznać historię okrętu, wszelkie aspekty polityczne związane z jego budową , a także krótki przebieg służby. Polecam osobom interesującym się II wojną oraz marynistyką.

To książka historyczna, o czasach bardzo dawnych, ale i bardzo ciekawych, osadzona w różnych miejscach naszego globu, np. na Dalekim Wschodzie czy w Afryce. Zaskoczyło mnie to, że książka nie jest poprzedzona żadnym wstępem, wprowadzeniem w poruszaną tematykę. Zaczyna się "nagle", od razu autor przenosi nas w odległe miejsca i odległe czasy - barwne i egzotyczne. Książkę można bez wahania polecić wszystkim zainteresowanym tym akurat tematem - podbojów, wielkich władców, upadków państw, zdobywców. Dla mniej zainteresowanych czy mniej obytych z tematyką książka może się okazać zbyt szczegółowa,a zatem warto wiedzieć cokolwiek na ww. temat, żeby najzwyczajniej w świecie nie pogubić się zbyt szybko :)

Kolejny morski Tygrysek i chyba najlepszy pisarz tej serii Zbigniew Damski. Czytałem już kilka Jego książek z serii i nigdy się nie zawiodłem. Mimo, iż książka pisana była w latach 80 autor mial potrzebna wiedzę na temat działania polskich okrętów wojennych i ludzi na nich służących. Tutaj mamy opis działania nowego polskiego niszczyciela który w historii zbyt dużo się nie wykazał i niestety został zatopiony z wiekszosci załogi . W tej części autor trochę za bardzo polecial z polityką w związku ze ZSRR ale można przeczytać i czegoś nowego dowiedzieć. Dla osob które dopiero wcieraja się w te historie.

Książka przybliża nam japońskie samoloty pokładowe biorące udział w zmaganiach powietrznych na wodach dalekowschodnich. Opisy taktyczno techniczne i historia rozwoju poszczególnych typów, zdjęcia i planiki samolotów pokładowych. Choć wydaje się skromna publikacja jednakże przekazuje dużo skumulowanej wiedzy .

Książka kupiona w 1976 roku i będąca przez wiele lat Biblią w zakresie wojny na morzu w czasie II wojny światowej. Z latami przy dostępności innych książek wojenno-morskich napisanych w oparciu o nowe źródła odrobinę straciła na swojej wartości. Zdarzają się pewne braki (bitwa brytyjskich krążowników z niemieckimi niszczycielami w 1944 roku w Zatoce Biskajskiej, czy braki w załączonym Wykazie flot - niepełna lista brytyjskich krążowników typu Fiji ),ale zawsze pozostanę jej wiernym czytelnikiem .

Tygrysek jak to tygrysek.Informacji trochę za mało,jednak na pewno można się z niego dowiedzieć o błędach Admiralicji nakazujących rozproszyć konwój,który to rozkaz wydano siedząc sobie wygodnie na lądzie.Druga rzecz,ogromne poświęcenie marynarzy i oficerów okrętów wojennych i statków handlowych,którzy po zatopieniu przez okręty podwodne lub samoloty niemieckie walczyli o życie.Nie jestem w stanie wyobrazić sobie walkę z morzem,zimnem i deszczem siedząc czy to na tratwie ratunkowej,czy też łodzi.Podziwiam i szanuję.Po klęsce konwoju,chciano wstrzymać dostawy,na szczęscie nie doszło do tego.Arktyczne konwoje przewiozły do ZSRR blisko jedną czwartą z prawie 17 milionów ton zaopatrzenia dostarczonych ogółem przez zachodnich sojuszników.