Cienie przeszłości

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Kompleksowa powieść mająca wątki i dramatyczne, i romantyczne, i kryminalne. Kilka zapętlonych retrospekcji z czasów I oraz II Wojny Światowej przybliża historię głównej bohaterki, po latach dowiadującej się prawdy o swojej rodzinie. Akcja płynie wartko, czyta się bardzo dobrze. Ciekawy tytuł.

Kompleksowa powieść mająca wątki i dramatyczne, i romantyczne, i kryminalne. Kilka zapętlonych retrospekcji z czasów I oraz II Wojny Światowej przybliża historię głównej bohaterki, po latach dowiadującej się prawdy o swojej rodzinie. Akcja płynie wartko, czyta się bardzo dobrze. Ciekawy tytuł.

„Cienie przeszłości” to, obok „Malowania ciemności”, moja ulubiona książka Roberta Goddarda.
Występuje w niej osobliwa narracja, malowniczy, gawędziarski styl, sprawiający, że powieść czyta się jakby się oglądało film.
Są tajemnice i tragedie sprzed lat, nienawiść, ale i miłość silniejsza niż śmierć, zimne domostwo, nieszczęśliwe dzieciństwo, intrygująca historia pewnych obrazów.
Na szczególną uwagę zasługuje użycie narracji szkatułkowej oraz zaskakujące zakończenie.
A nad wszystkim tym unosi się duch pierwszej wojny światowej, jej tragedii i wpływu na losy zwyczajnych ludzi.
Czytałam „Cienie przeszłości” wiele, wiele lat temu, uświadomiła mi wtedy dobitnie, że pierwsza wojna światowa dotknęła Brytyjczyków dotkliwiej niż druga : nie tylko zginęło ich wtedy więcej (czyli inaczej niż w prawie wszystkich innych nacjach),ale również zmieniła ich postrzeganie świata, „starego porządku”, pozycji kobiety w społeczeństwie. I wciąż silna jest tam pamięć o Wielkiej Wojnie.
Książkę, oczywiście, polecam (bardzo rzadko daję ocenę 10/10),gdyż oprócz wciągającej fabuły urzeka językiem, konstrukcją, ciekawymi wielowymiarowymi bohaterami.

„Cienie przeszłości” to, obok „Malowania ciemności”, moja ulubiona książka Roberta Goddarda.
Występuje w niej osobliwa narracja, malowniczy, gawędziarski styl, sprawiający, że powieść czyta się jakby się oglądało film.
Są tajemnice i tragedie sprzed lat, nienawiść, ale i miłość silniejsza niż śmierć, zimne domostwo, nieszczęśliwe dzieciństwo, intrygująca historia pewnych...

'' Wspomnienia z dzieciństwa chodzą własnymi krętymi drogami i nie chcą się wpasować w wersje przeszłości którą próbujemy im narzucić ''

WWWowWWW !! Ogłaszam wszem i wobec iż Robert Goddard jest niekwestionowanym mistrzem powieści szkatułkowej . Historia jest doprawdy niesamowita, zagmatwana po mistrzowsku, a jednocześnie tak opowiedziana, że jest bezapelacyjnie dokładna i spójna . Wprost nie ma się do czego przyczepić . Ja w pewnym momencie wzięłam kartkę i rozpisałam sobie osoby i historie przez nie opowiadane, bo zaczęłam się gubić, kto co i komu opowiada . A zaczęło się tak prosto i niewinnie . Oto matka Eleonora przyjeżdża ze swoją córką Penelopą na cmentarz poległych w pierwszej wojnie światowej, by odwiedzić grób swojego ojca i tutaj zaczynają się '' schody '' , bo jakoś daty na grobie nie chcą się zgodzić z datą narodzin córki . Zaczyna się więc opowieść, o co chodzi i jak to się stało, a każda historia rodzi następną , mnożą się zdarzenia i osoby, uczestnicy i obserwatorzy tych zdarzeń . Kiedy dwa lata temu przeczytałam pierwszą książkę tego autora '' Uchwycona w światło '' , byłam zauroczona i zaintrygowana pisarzem i obiecałam sobie że na pewno sięgnę po inne jego pozycje . Dziś po '' Cieniach przyszłości '' moje zauroczenie nie minęło, a wręcz odwrotnie wzrosło wraz z apetytem na kolejne jego książki . To nie jest li tylko obyczajowa, poplątana historia jednej rodziny . Między tymi treściami autor przemyca spojrzenie na bezsens wojny i strach ludzi którzy nie mogli odmówić wzięcia w niej udziału , a także opowiada o niewiarygodnej zawziętości, chciwości i podłości wyrządzonej drugiemu człowiekowi . O kłamstwach intrygach i zemście '' rozłożonej '' na całą rodzinę, nie wyłączając z niej dzieci . Książka jest rewelacyjna, polecam naprawdę z czystym sumieniem , tym którzy cenią dobrą literaturę przez duże '' D '' i pozostaję z niekłamanym podziwie dla autora iż się w tym wszystkim nie pogubił i płynnie wszystko połączył , doprowadził do końca i ani na moment nie osłabił '' rażenia '' tej książki . W mojej internetowej biblioteczce na portalu LC, pan Robert Goddard zasłużenie dostaje swoją osobną osobistą półkę :) .Jeszcze raz polecam .

'' Wspomnienia z dzieciństwa chodzą własnymi krętymi drogami i nie chcą się wpasować w wersje przeszłości którą próbujemy im narzucić ''

WWWowWWW !! Ogłaszam wszem i wobec iż Robert Goddard jest niekwestionowanym mistrzem powieści szkatułkowej . Historia jest doprawdy niesamowita, zagmatwana po mistrzowsku, a jednocześnie tak opowiedziana, że jest bezapelacyjnie dokładna i...

Było bardzo dobrze. Klimat i dawkowanie faktów przykuwają uwagę czytelnika i nie pozwalają się oderwać od książki. Świetnie. Polecam.

Było bardzo dobrze. Klimat i dawkowanie faktów przykuwają uwagę czytelnika i nie pozwalają się oderwać od książki. Świetnie. Polecam.

Nie jest to książka do której chciałabym wrócić po jakimś czasie. Jak dla mnie bohaterowie za bardzo sami sobie komplikują życie, zbyt wiele intryg, oszustw w najbliższej rodzinie jakby życie samo w sobie nie niosło niespodzianek i wichrów.

Nie jest to książka do której chciałabym wrócić po jakimś czasie. Jak dla mnie bohaterowie za bardzo sami sobie komplikują życie, zbyt wiele intryg, oszustw w najbliższej rodzinie jakby życie samo w sobie nie niosło niespodzianek i wichrów.

Jestem pod wrażeniem. Podobało mi się.

Jestem pod wrażeniem. Podobało mi się.

Ta książka wspaniale pokazuje jak niszcząca jest chęć zemsty. Bo co nie zrobi życie śmierć dokończy.

Ta książka wspaniale pokazuje jak niszcząca jest chęć zemsty. Bo co nie zrobi życie śmierć dokończy.

Nad całym życiem Leonory Galloway ciążyła tajemnica. Musiało upłynąć pięćdziesiąt lat, zanim jej rąbek został uchylony i Leonora krok po kroku zaczęła odsłaniać przeszłość. Trop zaprowadzi ją najpierw na cmentarzysko pierwszej wojny światowej, gdzie poległ jej ojciec jeszcze przed narodzeniem córki. Co takiego zrobił, że jego imienia w rodzinie nie wymawiano? W jakich okolicznościach naprawdę zginęła matka Leonory? Szukanie odpowiedzi na te pytania pozwala odnajdować kolejne ślady, które wiodą do oszustwa sprzed pół wieku...

Nad całym życiem Leonory Galloway ciążyła tajemnica. Musiało upłynąć pięćdziesiąt lat, zanim jej rąbek został uchylony i Leonora krok po kroku zaczęła odsłaniać przeszłość. Trop zaprowadzi ją najpierw na cmentarzysko pierwszej wojny światowej, gdzie poległ jej ojciec jeszcze przed narodzeniem córki. Co takiego zrobił, że jego imienia w rodzinie nie wymawiano? W jakich...

Mistrzostwo!

Mistrzostwo!