Portrety miłości

Tak, jak myślałam znalazła się historia markiza Eastebrook, który był krótko pokazywany jako dziwak i ekscentryk. Markiz z niejasną przeszłością nieznaną nawet jego braciom spotyka teraz kobietę, z którą 7 lat temu dzielił pożądanie. Pożądanie nie zgasło i w Londynie zostają kochankami, a jednocześnie Chrystian pomaga Leonii zdemaskować osoby, które są odpowiedzialne za ruinę firmy i śmierć jej ojca. Zaczynają się intrygi, emocje, widać zmianę w zachowaniu markiza i książka szybko wciąga. Miałam z tym romansem miłą rozrywkę i spędziłam przy nim dwa przyjemne popołudnia.

Niezwykłe pióro pisarki z lekkością napisany romans historyczny,wzruszyłam się w czasie czytania tej wspaniałej,intrygującej książki. Uwielbiam takie poczytać,ta ma wachlarz różnorodnych emocji,wrażeń ciekawych,oczarowana jestem lekturą. Fajny romans warty przeczytania,sięgnę oczywiście po pozostałe romanse historyczne autorki.

Sylvester Gilbraith służył w wojsku. Został oskarżony o tchórzostwo, gdyż rzekomo oddał sztandar wrogowi, tuż przed przybyciem odsieczy, z którą przybywał jego przyjaciel. Został oskarżony i postawiony przed sądem wojennym. Wszyscy się od niego odwrócili - nawet jego serdeczny przyjaciel, którego Sylvester bronił i ochraniał przed okrutnymi kolegami w szkole, a który szedł mu z odsieczą w ten tragiczny dzień i gdyby nie wstawiennictwo podczas procesu wysoko postawionego księcia, nie wierzącego w winę Sylwestra, zostałby skazany na śmierć. Sam nie może się bronić, gdyż w wyniku ran odniesionych z rąk francuskiego żołnierza, nie pamięta niczego z tamtych zajść. Teraz, po kilku latach odrzucania przez Londyńską socjetę, odziedziczył majątek w postaci posiadłości, a jeśli poślubi jedną z czterech wnuczek bogatego krewnego, odziedziczy również ziemie wokół tego majątku, które zapewnią mu dochód na utrzymanie posiadłości. Ma na to tylko miesiąc, gdyż po tym czasie wnuczki dowiedzą się, co Sylwester zyska dzięki mariażowi, a wtedy z pewnością będzie mu trudniej przekonać którąś z panien do siebie. Wśród czterech niewiast jedna szczególnie przypadła do gustu Sylwestrowi - dzika i zbuntowana Theo, w dodatku mocno zaangażowana w zarządzanie całym majątkiem.

Bardzo przyjemna książka, a skoro to pierrwsza część, to mam nadzieję, ze następne też będą dobrymi romansami. Świetnie się czyta, dużo odsłon,szybka, wartka akcja, dużo splecionych ze sobą intryg i cała gama namiętności. Jest romans, jest sensacja i warto przeczytać, żeby się odprężyć.

Hrabia Kerrick wraca do kraju, chcąc oczyścić swoje imię. Wszystko jednak sprzysięga się przeciwko niemu. Opuszczony i ranny próbuje skryć się w swojej posiadłości. Niespodziewanie przebywa tam jednak Rebeka - dziewczyna, która chciała mu się ofiarować przed laty, a on ją odrzucił. Teraz jednak Rebeka jest jedyną osobą, na której pomoc może liczyc. Bardzo fajne wątki przygodowe.

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Bardzo wciagająca historia chyba przez to, że jest taka gesto usiana różnymi splotami zdarzeń, nie ma nużących opisów itd tylko zaskakijące zwroty akcji. jak na romans brakuje mi tylko tego 'romansu" takiej namiętności, która była by uzupełnieniem rozpoczynającej się miłości.

Bardzo przyjemna lektura. W sam raz na "przekąskę" między poważniejszymi pozycjami czy choćby na podróż do pracy trwającą 20 minut. Łatwo się czyta, nie wymaga szczególnego skupienia, fabuła nie jest skomplikowana.. Momentami sposób formułowania myśli jest aż nazbyt prosty, co troszkę mnie irytowało ale może dlatego, że nie zaliczam się do grupy docelowej odbiorców.. no i imiona sióstr głównej bohaterki (Juliette): Paulette, Lisette, Yvette, Colette - ghrr.. ale poza tym to w porządku!

Lekki, przyjemny romans ze sporą dawką humoru. Historia zaczyna się niestandardowo, bo oto ona porywa jego i zaciąga siłą przed ołtarz, a wszystko po to, by zakończyć dawną rodzinną waśń. Dalej jest już co prawda standardowo, lecz wciąż miło się czyta - okazuje się, że namiętność łącząca ich przed laty nie wygasła, a na domiar tego pojawia się coś więcej. Bohaterów polubiłam od pierwszych stron. Fiona to zdecydowana, silna kobieta z niemałą skłonnością do despotyzmu, a Jack to w gruncie rzeczy szuja jest, ale taka sympatyczna. Wątek paranormalny, czyli klątwa ciążąca nad rodem Fiony w wyniku której nastrój MacLeanów ma wpływ na pogodę, stanowi ciekawe urozmaicenie i powoduje zabawne sytuacje. Jest to dobra historia na poprawę nastroju i zrelaksowanie się, z gatunku tych, które czyta się z uśmiechem na ustach.

Bardzo fajna książka, przy której spędziłam miło czas. Bohaterowie, to dwie absolutnie różniące się osobowości - bogata Amelia, przyzwyczajona do luksusów i spełniania swoich zachcianek i Jack, który od dziecka musiał walczyć z biedą i do wszystkiego, co ma teraz doszedł swoją ciężką pracą. Dziewczyna uciekając z niechcianego ślubu wpada do powozu Jacka, który widząc, że nie ma ona w tej chwili pieniędzy, ani praktycznie rodziny, postanawia się nią zaopiekować wywożąc do Szkocji. Podobała mi się rodzina Jacka - zabawna i szalonymi pomysłami - przede mną następne książki o rodzinie Kent i myślę, że też będzie dużo humoru. Przyznam, że zdziwiło mnie zakończenie - zabawne ale z drugiej strony, jakby nie do końca jasne - Amelia i Jack się pobiorą, a co z rodziną Amelii? Dowiedzieli się, co z nią dalej? Jak zareagowali? Dla mnie to jednak tylko mały minus. Książka warta polecenia i z pewnością inne z tej serii będą dobre, żeby miło i bez nudy spędzić czas.

Muszę przyznać i to ze szczerym zdziwieniem, że ta książka mnie naprawdę wciągnęła. Okładka z uporem odpychała mnie od przeczytania tej książki ale tytuł przyciągał bo idealnie pasował mi do wyzwania czytelniczego. Ponad zbliżał się majowy słoneczny weekend, którego dopełnieniem był właśnie lektura lekka i przyjemna, a w tym przypadku okazała się jeszcze z bonusikiem bo wartka akcja wciągała bez reszty. Powieść Pani Rexanne Becnel "Siostry" zaczyna się od narodzin bliźniaczek i raczej nie było by w tym niczego nadzwyczajnego, gdyby nie czasy, w których przyszły one na świat. W średniowieczu bowiem narodziny bliźniąt były niestety kojarzone z siłami nieczystymi. Ponad to uważano że rodzeństwo ma jedną duszę i w łonie matki walczą ze sobą o to które ma pierwsze wyjść na świat. Jak wiadomo wszem i wobec dobro zawsze zwycięża, zatem pierwsze z bliźniaków traktowano jako to przepełnione dobrem, niestety drugie to było samo zło pełne sił nieczystych. Tak też i było w tym przypadku Lady Ella urodziła dwie urocze córeczki, niestety zaraz usłyszała przerażające słowa Lady Harriet, matki swojego ukochanego męża, że "ta druga musi umrzeć". Wyczerpana po ciężkim porodzie, obudziła w sobie resztki sił i postanowiła walczyć o swoje dziecko, przecież jej mąż jest Panem na dworze i jego słowo stanowi tu prawo. Był rok 1135 i na szczęście Ella mogła nadać imiona swoim córkom, pod czujnym oczami rzucającym trudne do rozszyfrowania przekleństwa. I tak oto Beatrix dorastała jako ta pierwsza otoczona ze wszystkich strom miłością i szczęście. Linea natomiast była drugą z bliźniaczek i była tak traktowana jak opowiadały przypowieści. Babka na każdym kroku traktowała ją jako wcielone zło i nie szczędziła jej "przypadkowych" cierpień. Podobnie służba, jedni uciekali na jej widok a inni kreślili znak krzyża. Tylko rodzice i najukochańsza siostra traktowali ją tak jak powinno się traktować członka rodziny. Dzieciństwo Linei nie było zatem usłane różami ale gdy obie dorosły, nadszedł czas by mogła się wykazać i udowodnić że jest tyle samo warta co jej siostra. Beatrix wyrosła na bardzo delikatną i wrażliwą istotę, ale niestety jako najstarsza ma obowiązek wyjść za mąż za znienawidzonego wroga, który podbił ich posiadłość. Siostra oczywiście bez zastanowienia postanawia ratować Beatrix i zamiast nie staje na ślubnym kobiercu. Tak oto Linea wychodzi za mąż i zgodnie z prawem jej mąż jest oficjalnie mężem jej siostry bliźniaczki. W całą intrygę jest oczywiście wtajemniczona babka ale nawet to ani na chwilę nie skłania jej do zmiany zdania na temat drugiej wnuczki. Spisek ten ma oczywiście też drugie dno bardziej istotne dla babki, otóż ratowanie majątku i całej posiadłości. Wszystko zaczyna się układać po stronie rodziny pokonanych a podrobiona żona tak bardzo się stara, ze nikt nawet nie podejrzewa oszustwa. Problem niestety pojawia się bardzo szybko, gdy Linea odkrywa, że zakochała się w swoim mężu, który oczywiście i oficjalnie jest mężem jej ukochanej siostry. Musi wybierać pomiędzy miłością, lojalnością oraz przyglądać się jak jej bliscy cierpią i odchodzą. Przyznaję, że powieść naprawdę mnie wciągnęła a jej klasyfikacja co do rodzaju literatury już na samym początku zdradza zakończenie. Jest to bowiem romans historyczny i jak każda książka tego typu jest skazana na happy and. Mimo wszystko wartka akcja i niespodziewane jej zwroty sprawiają, że czytać się te powieść z przyjemnością i zaciekawieniem. Ponad miłość pojawia się jakby z boku i nie przyćmiewa swym blaskiem wszystkich innych przygód, intryg, namiętności i niestety śmierci i żalu. Każdy kto sięga po literaturę tego typu raczej wie czego się spodziewać, zatem nie ma sensu rozpisywać się nad wyższością powieści tak zwanych z wyższej półki nad klasycznymi romansami. Każda ma przecież inne zadanie i z automatu o każdej wymaga się czego innego. Zatem jeśli macie ochotę na bardzo (bardzo) namiętny romans na tle życia i walki średniowiecznej szlachty to zapraszam. Polecam i obiecuję że wartka akcja wciągnie was ze zdziwieniem. Pozdrawiam serdecznie Zaczytana JOana Pozdrawiam Zaczytana Joana http://epilog-zaczytana-joana.blogspot.com/2017/05/siostry-rexanne-becnel.html

Długo omijałam ten tytuł, bo nie kusiło mnie nic co ma związek z Szekspirem. Nie żałuję jednak, że w końcu sięgłam po tę pozycję. Jest zaskakująco ciekawa. 25 letnia Clara udaje się do domu swego nieznanego dziadka - admirała i hrabiego, aby znaleźć dowód na niewinność swego ojca tkwiącego niesłusznie w Newgate, a oskarżonego o kradzież. Dla Clare to właśnie admirał jest Zjawą - najpierw wydziedziczył córkę,( a matkę Clary),potem nie przyjechał na jej pogrzeb, a teraz chce zemsty na zięciu. Nie wszystko jest jednak takie proste jak wydaje się dziewczynie. Clara tkwi w domu dziadka jako dama do towarzystwa jego wnuczki. Na pewnym balu szukając nieroztropnej podopiecznej w ogrodzie wpada na hrabiego Redforda, nieziemsko przystojnego mężczyznę. Nie wie, że on właśnie założył się z kolegą, że uczyni hrabiną pierwszą dziewicę, jaką spotka na balu. Jest on też głównym oskarżycielem jej ojca i tajnym policjantem na Bow Stret. Dobrze napisana książka, z zaskakującymi zwrotami akcji. Polecam.

Wieki minęły odkąd po raz ostatni czytałam jakikolwiek romans historyczny. Albo romans, którego akcja rozgrywa się dwieście lat wstecz. Jak zwał tak zwał, ważne że chodzi o ten sam gatunek. I właśnie dlatego tak bardzo się cieszę, że wreszcie odświeżyłam sobie co nieco i sięgnęłam po książkę Cathy Maxwell. Gillian od czterech lat jest mężatką, jednak jej mąż uparcie ją ignoruje. Jest żołnierzem, walczy przeciwko Napoleonowi i zdradza ją z kochanką. Kobieta ma już dość takiego traktowania i wyprowadza się do domu swojego kuzynostwa. Tam poznaje przystojnego Hiszpana, z którym planuje na nowo rozpocząć wspólne życie. Jednak jej plany komplikuje niespodziewany przyjazd jej męża. Brian usilnie chce uratować swój związek i dlatego zawiera z Gillian umowę. Mają dla siebie 30 dni, a jeśli po tym czasie nic się nie zmieni, kobieta dostanie rozwód i będzie wolna. Brzmi bajecznie, jednak miesiąc mieszkania pod wspólnym dachem przyniesie wiele niespodzianek i kłopotów. Romanse- jak sama nazwa wskazuje, są zazwyczaj proste i przewidywalne. Większość ludzi po okładce, albo chociaż po opisie fabuły doskonale wie jaki będzie finał. Jednak mimo wszystko do zakończenia prowadzą kręte drogi- jedne lepsze, inne gorsze. Różni autorzy mają różne spojrzenia na opowiadaną historię. To, które przedstawiła nam Cathy Maxwell zaliczam do jednych z najbardziej udanych spotkań jakich doświadczyłam w życiu, podczas czytania romansu historycznego. Gillian jest bardzo silną kobietą. Mąż prosto z mostu mówi jej, że ożenił się z nią z rozsądku i że ma kochankę, której nie zamierza porzucić. Już samo to jest dość... nieprzyjemne, ale do tego wszystkiego dochodzi jeszcze fakt, że kobieta czuje się uwięziona. Męża nie widziała od lat, mieszka z teściami, którzy nic sobie nie robią z jej obecności i nie traktują ją poważnie. Jedyne wsparcie jakie dostaje to to finansowe, a jedyną rzeczą której naprawdę pragnie Gillian jest być kochaną. Dlatego po pewnym czasie rzuca to wszystko i chce zacząć nowe życie. I akurat w tym miejscu wszystko się komplikuje, bo z wojny wraca jej mąż marnotrawny. Brian na początku nie wzbudzał mojej sympatii. Ani zdradą, ani obojętnością wobec żony nie zasłużył sobie na mój szacunek. Jednak z biegiem czasu dociera do niego co ma i jak bardzo to wszystko zniszczył. Jego poprzednie życie rozsypało się jak domek z kart i stracił zaufanie do otaczających go ludzi. I choć z jednej strony mocno mu współczułam kiedy poznałam pewne fakty, to z drugiej strony ciągle był szumowiną, który zdradzał swoją małżonkę. Do końca powieści targały mną sprzeczne uczucia, po to by na końcu z uśmiechem przeczytać finał ( którzy wszyscy wiedzą jaki był). To nie było moje pierwsze spotkanie z Cathy Maxwell. Kilka lat temu czytałam "Myszkę" ( tak, wiem tytuł nie zachwyca),która była moim biletem wstępu do poznawania romansów historycznych. Więc jak widać, mam ogromny sentyment do autorki i bardzo się cieszę, że wrażenia sprzed kilku lat, są bardzo podobne do tych teraźniejszych przeżywanych z inną książką. Być może jest to zasługa mojego długiego odwyku od gatunku i tak samo spodobałoby mi się wszystko inne co bym przeczytała, jednak wolę myśleć o tym inaczej. "W siłach pożądania" jest drugim tomem cyklu Skandale i uwodzenie, ale ja oczywiście nie czytałam po kolei, od pierwszego tomu . Jednak jest to odrębna historia, epizodycznie występują w niej wcześniejsi bohaterowie, więc wszystko jest w porządku. Ja wiem, że nie wszyscy lubią takie historie i nie do każdego trafiają. Ale jeśli czytasz romanse historyczne to daj temu konkretnemu szansę. "W sidłach pożądania" to zabawne dialogi, silna bohaterka i pewien uroczy młodzieniec, który nie jest Brianem. Chociaż nawet Brian po pewnym czasie budzi cieplejsze uczucia. Daj się porwać na kilka godzin i sprawdź o czym mówię. A potem wróć tutaj i podziel się wrażeniami.

Fajna książka na popołudnie dla oderwania się . Dla Pani Veronici inspiracją był pewnie Szekspir 😉 choc główna bohaterką wydaje się kapitan Marisa a niżeli książę Dev. Po śmierci brata dziewczyna bardzo cierpi, aby zdobyć uznanie zimnego ojca, staje się ideałem rycerza. Najlepsza w walce szablą, nożem, najcelniej strzela, a i to wydaje się za mało. Natomiast książę aby rozwiązać tajemnicę zdrajcy w swoim królestwie udaje zniewieściałego błazna , na szczęście okazuje się mężczyzną jakim chcą go widziec przyszli poddani oraz król.

Piękne i wzruszające - nawet uroniłam łezkę. Historia dwojga osób - tu bohaterka nie jest chichoczącą się trzpiotką, a on hulaką, który tylko uwodzi. Oboje to dojrzali ludzie, którzy dużo przeszli, a teraz los stawia przed nimi nowe, trudne wyzwania. Genevieve - odrzucona przez towarzystwo arystokratka zajmuje się wyciąganiem z więzienia dzieci -małych kryminalistów. Pewnego razu spotyka w więzieniu Haydona - lorda Redmonda. Nie wierząc, że jest mordercą, postanawia mu pomóc. Genevieve ma już pod opieką gromadkę dzieci, a teraz razem z Haydonem stworzyli rodzinę. Wszystko dzieje się bardzo szybko i wciąż nowe wyzwania - jej brakuje pieniędzy na utrzymanie domu i dzieci, a jego ścigają mordercy. Bardzo wyraziści, świetnie pokazani bohaterowie od głównej pary, przez wszystkie dzieciaki. Książka przesiąknięta serdecznością i miłością ale bez dodatkowego lukru. Można nawet podsumować, że pomimo tragizmu w końcówce - dobro zwycięża i może to zrozumieć nawet człowiek odtrącający w swym życiu miłość i dobroć, jak Vincent. Książka na półce ale na pewno do niej wrócę.

Uwielbiam książki, gdzie w głównej roli występują Szkoci. Nie mam pojęcia, dlaczego, ale zwyczajnie mam do nich słabość:D Może to te ich kilty, może to ta ich wrodzona pewność siebie, a może to te otaczające ich szkockie góry? Jakby nie było, zawsze się cieszę, gdy mogę poczytać o Szkotach:) Podobnie było z książkami z cyklu "Górscy Lordowie". Spodobały mi się tak bardzo, że zakupiłam trzy wydane u nas tomy i teraz zdobią one moją biblioteczkę:) Zdecydowanie polecam!

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Jestem pod wrażeniem głównej bohaterki. Autorka w swoich książkach skupia się na wykreowaniu silnej, niezależnej kobiety, która nawet pod wpływem mężczyzny nie zmienia się o 180 stopni w chichoczącą debiutantkę. Lord Cartwright jest tylko dodatkiem na którym zbyt mocno się nie skupiamy bo charakter panny Adamson przyćmiewa wszystko. Niestety na końcówkę i wątek romantyczny autorce chyba nie starczyło czasu i skróciła go do minimum. W sumie nawet mniej niż minimum. Magia. Nagle wątpliwości i wybuch miłości. Podsumowując. Łatwość z jaką przeczytałam skłania mnie do powiedzenia z czystym sercem POLECAM.