Trzy córki pani Liang

Chiny w dobie komunizmu. Indokrynacja. Wiara w wyższość narodu chińskiego , która zezwala, a wręcz nakazuje prowadzenie badań nad bronią jądrową. Ludzie zmuszani sa do zmian w swoim życiu - nie amją swojej ziemi, nie mają swojego zdania, nie mają praw. Ci bogatsi jak Pani Liang próbuja zachować resztki godności i swoje dawne życie poprzez dyplomatyczne zachowanie wobec obecnej władzy. Sa jak trzcina na wietrze, która ugina sie aby nie pęknąc. Do czego to prowadzi? wiemy z niejednego żdódła - głod, bunt, rozboje, egzekucje.
Pani Liang ma trzy córki. Wiedziona mądrością i przeczuciem wysłała je do Stanów, ale dwie z nich w poczuciu patriotyzmu i mamione wizją lepszych Chin wracają do kraju. Spotka je jednak wielkie rozczarowanie. Żeby przeżyć będa musiały wiele zmienić i dopasować się do realiów. Zapłacą ogromną cenę za swoją decyzję.

Chiny w dobie komunizmu. Indokrynacja. Wiara w wyższość narodu chińskiego , która zezwala, a wręcz nakazuje prowadzenie badań nad bronią jądrową. Ludzie zmuszani sa do zmian w swoim życiu - nie amją swojej ziemi, nie mają swojego zdania, nie mają praw. Ci bogatsi jak Pani Liang próbuja zachować resztki godności i swoje dawne życie poprzez dyplomatyczne zachowanie wobec...

Przeczytałam już wiele książek Pearl Buck. Ta jest nieco inna. Choć wiem jak potoczyły się losy rewolucji chińskiej, to z niepokojem obserwowałam, co stanie się z córkami pani Liang i nią samą. Ich reakcje były inne niż się spodziewałam, ich megalomania zadziwia, czego innego można by się spodziewać po osobach, które mają doświadczenia związane z życiem zagranicą. Nie udało mi się polubić żadnej z nich z wyjątkiem najmłodszej z sióstr. Jej wybór był chyba najlepszy.
Czytelnikowi udziela się nastrój grozy, bycia obserwowanym, osaczonym i zastraszanym. Rodzice boją się własnych dzieci, a państwo- służby. Być może dlatego wiele z tego ,co mówią główne bohaterki powieści,jest jakieś niedopowiedziane , wymijające.
Losy państwa Brandonów zapewne pokrywają się przynajmniej częściowo z losami rodziny autorki.
Choć większość czytelników skupiło się na komunizmie, mnie bardziej zaciekawił i zaniepokoił fragment wypowiedziany przez Chao Chunga o tym,że do czasu zakończenia prac nad bronią jądrową Chiny powinny bronić się łagodniejszymi metodami- drobnoustrojami lub narkotykami (zobacz cytat) , a może gazem lub trucizną wrzuconą do wody. I oto mamy teraz rezultat: jakiś nieznany wirus wymyka się z laboratorium i dziesiątkuje tysiące ludzi na całym świecie....To daje do myślenia...

Przeczytałam już wiele książek Pearl Buck. Ta jest nieco inna. Choć wiem jak potoczyły się losy rewolucji chińskiej, to z niepokojem obserwowałam, co stanie się z córkami pani Liang i nią samą. Ich reakcje były inne niż się spodziewałam, ich megalomania zadziwia, czego innego można by się spodziewać po osobach, które mają doświadczenia związane z życiem zagranicą. Nie udało...

Zawsze, gdy czytam książki, których akcja dzieje się tam, gdzie usiłowano wprowadzić komunizm, to jest mi smutno. Przeczytam tę książkę, ale głównie, aby zachwycać się pięknym słownictwem autorki. Bo sam temat meczący, to usiłowanie wmawiania ludziom, że komunizm jest dobry. I ta ufność ludzi, że działania są słuszne - to wszystko mnie zniechęcało do czytania, aczkolwiek historie trzech córek dosyć ciekawe.

Zawsze, gdy czytam książki, których akcja dzieje się tam, gdzie usiłowano wprowadzić komunizm, to jest mi smutno. Przeczytam tę książkę, ale głównie, aby zachwycać się pięknym słownictwem autorki. Bo sam temat meczący, to usiłowanie wmawiania ludziom, że komunizm jest dobry. I ta ufność ludzi, że działania są słuszne - to wszystko mnie zniechęcało do czytania, aczkolwiek...

Bardzo ciekawa książka obrazująca życie w komunistycznych Chinach oraz dylemat pomiędzy uczuciami patriotycznymi a własnym szczęściem

Bardzo ciekawa książka obrazująca życie w komunistycznych Chinach oraz dylemat pomiędzy uczuciami patriotycznymi a własnym szczęściem

Pierwszy raz nie dokończyłam książki Autorki. Oczywiście wiem, że Pearl S. Buck snuje swoje opowieści niczym Whilliam Wharton, powoli i niespiesznie. Wiem, że ciężko szukać w powieściach Autorki akcji i tego, że "będzie się działo".
Jednak tym razem tempo snucia historii mnie powaliło. W tej książce dzieje się tak niewiele, że zwyczajnie usypia.

Pierwszy raz nie dokończyłam książki Autorki. Oczywiście wiem, że Pearl S. Buck snuje swoje opowieści niczym Whilliam Wharton, powoli i niespiesznie. Wiem, że ciężko szukać w powieściach Autorki akcji i tego, że "będzie się działo".
Jednak tym razem tempo snucia historii mnie powaliło. W tej książce dzieje się tak niewiele, że zwyczajnie usypia.

Pani Liang prowadzi restaurację, jest chroniona przez rządowych przyjaciół w czasie przemian w Chinach. Usiłuje uchronić i wyperswadować córkom, aby nie wracały do kraju w tych niespokojnych czasach.

Pani Liang prowadzi restaurację, jest chroniona przez rządowych przyjaciół w czasie przemian w Chinach. Usiłuje uchronić i wyperswadować córkom, aby nie wracały do kraju w tych niespokojnych czasach.

O tyle odmienna od pozostałych książek Pearl Buck, że opowiada o latach 50-60 XX wieku i jest określone miejsce zdarzeń. Interesujące spojrzenie na rzeczywistość brutalnych zmian Chin z epoki Mao. Zawiera zarówno komentarz obyczajowy jak i fakty historyczne.

O tyle odmienna od pozostałych książek Pearl Buck, że opowiada o latach 50-60 XX wieku i jest określone miejsce zdarzeń. Interesujące spojrzenie na rzeczywistość brutalnych zmian Chin z epoki Mao. Zawiera zarówno komentarz obyczajowy jak i fakty historyczne.

Nie mogłam przebrnąć przez tę książkę... To moja pierwsza książka Pearl S. Buck i za dużo pochlebnych opinii na temat autorki, abym mogła czuć się ekspertem do oceniania jej dzieł. Nie chciałabym też nikogo zniechęcać, ale "Trzy córki pani Liang" ciągnęły mi się, jak najbardziej znienawidzoną lektura w szkole, mimo mojej wielkiej miłości do Chin.

Nie mogłam przebrnąć przez tę książkę... To moja pierwsza książka Pearl S. Buck i za dużo pochlebnych opinii na temat autorki, abym mogła czuć się ekspertem do oceniania jej dzieł. Nie chciałabym też nikogo zniechęcać, ale "Trzy córki pani Liang" ciągnęły mi się, jak najbardziej znienawidzoną lektura w szkole, mimo mojej wielkiej miłości do Chin.

Historia pani Liang od początku budziła moje zaciekawienie. Kobieta jak na Chinkę miała nietypowe życie. Należała do nowoczesnej rodziny. Jej ojciec zabronił matce krępować dziewczynce stopy. Dzięki postępowemu myśleniu rodziców mogła kształcić się na Zachodzie, chociaż była tylko córką. Tam poznała przyszłego męża, oboje uwierzyli w komunizm i chcieli wprowadzić zmiany w państwie. Mimo wszystko dobre chęci młodych ludzi, ich entuzjazm niekoniecznie prowadził do dobrego, raczej do dziwnych wypaczeń. Temu wszystkiemu przyglądała się i wspominała starsza już pani Liang, która teraz wolała by jej własne dzieci wychowywały się z dala od niej w Ameryce.
Książka ciekawiła mnie, gdyż akurat o początkach komunizmu w Chinach niewiele czytałam i nawet aspekt kultu Przewodniczącego był dla mnie dziwny. Autorka z dużą znajomością tematu opisuje mentalność i kulturę chińską. Trudno żeby to wszystko stało się nagle całkiem zrozumiałe dla laika takiego jak ja, ale przynajmniej jest jakimś wstępem dla dalszej lektury. Książka podobała mi się, choć wszędzie unosiła się atmosfera strachu i podsłuchu. Wszystkim polecam również inne dzieła noblistki.:)

Historia pani Liang od początku budziła moje zaciekawienie. Kobieta jak na Chinkę miała nietypowe życie. Należała do nowoczesnej rodziny. Jej ojciec zabronił matce krępować dziewczynce stopy. Dzięki postępowemu myśleniu rodziców mogła kształcić się na Zachodzie, chociaż była tylko córką. Tam poznała przyszłego męża, oboje uwierzyli w komunizm i chcieli wprowadzić zmiany w...

To moja pierwsza i na pewno nie ostatnia książka tej autorki. Wpadła mi w ręce przypadkiem i z lekkim dystansem zaczęłam ją czytać. Nie lubię książek historycznych, a i same Chiny niezbyt mnie interesują.
Mimo to czytałam z zaciekawieniem. Dowiedziałam się dość dużo na temat Chin i sytuacji jaka w nich panuje. Mogłam popatrzeć na komunizm z nieco innej strony i po raz kolejny przekonać się jak ciężko żyje się w kraju z takim, a nie innym ustrojem.

To moja pierwsza i na pewno nie ostatnia książka tej autorki. Wpadła mi w ręce przypadkiem i z lekkim dystansem zaczęłam ją czytać. Nie lubię książek historycznych, a i same Chiny niezbyt mnie interesują.
Mimo to czytałam z zaciekawieniem. Dowiedziałam się dość dużo na temat Chin i sytuacji jaka w nich panuje. Mogłam popatrzeć na komunizm z nieco innej strony i po raz...