Tajemnice wydarte zmarłym

Wymęczyła mnie ta książka. Tak się cieszyłam jak udało mi się ją dorwać w bibliotece, ale same opisy były suche, niewciągające- po prostu przenudne,

Wymęczyła mnie ta książka. Tak się cieszyłam jak udało mi się ją dorwać w bibliotece, ale same opisy były suche, niewciągające- po prostu przenudne,

Bardzo ciekawa i dobrze się ją czyta, jedynie ostatni rozdział lekko zanudzał ale warta poświęcenia czasu.

Bardzo ciekawa i dobrze się ją czyta, jedynie ostatni rozdział lekko zanudzał ale warta poświęcenia czasu.

Ta książka odbrązowiła dla mnie obraz antropologa sądowego.

Codzienność antropologa została przedstawiona w formie przystępnej dla osoby niezajmującej się tą dziedziną nauki, z wykorzystaniem prostego, ale zarazem treściwego języka. Dobór opisanych spraw przedstawił dość szeroki przekrój przez przypadki, z którymi może się zetknąć antropolog - mamy więc historie katastrof masowych, morderstwa przy których tożsamość ofiary była znana oraz nie, samobójstwa i sprawy niejednoznaczne. Autorka przedstawiała to wszystko w dobrym tonie, nie próbując żerować na ludzkim upodobaniu do makabry, ale i nie ukrywając towarzyszących podczas pracy emocji. Nie było ogólników, banałów, moralizowania czy próby postawienia się w lepszym świetle - tylko surowe fakty stricte związane z meritum oraz skupienie się na samej osobie badacza. Nie ofiary, nie mordercy, a właśnie badacza - głównie autorki - i tego, z czym przychodzi się jej w pracy zmierzyć i jak sobie z tym radzi.

Ciekawym wątkiem było też przedstawienie ścieżki zawodowej łączącej kryminalistykę ze sztuką; ten niecodzienny background w rysunku i rzeźbie okazywał się zaskakująco przydatny w karierze antropologa.

Ta książka odbrązowiła dla mnie obraz antropologa sądowego.

Codzienność antropologa została przedstawiona w formie przystępnej dla osoby niezajmującej się tą dziedziną nauki, z wykorzystaniem prostego, ale zarazem treściwego języka. Dobór opisanych spraw przedstawił dość szeroki przekrój przez przypadki, z którymi może się zetknąć antropolog - mamy więc historie katastrof...

Książka, która pokazuje śmierć bez taniej sensacji, za to z ogromnym szacunkiem do faktów i pracy specjalistów. To reportaż z pogranicza medycyny sądowej i true crime, który uświadamia, jak wiele informacji potrafi „powiedzieć” ludzkie ciało, jeśli ktoś umie je właściwie odczytać.

Książka, która pokazuje śmierć bez taniej sensacji, za to z ogromnym szacunkiem do faktów i pracy specjalistów. To reportaż z pogranicza medycyny sądowej i true crime, który uświadamia, jak wiele informacji potrafi „powiedzieć” ludzkie ciało, jeśli ktoś umie je właściwie odczytać.

DNF, przeczytalam około 100 stron jednak nie zainteresowała mnie

DNF, przeczytalam około 100 stron jednak nie zainteresowała mnie

W książce zebranych jest kilka historii, nad którymi pracowała autorka. Jeśli dla kogoś temat jest interesujący i nie przeraża go kilka trudnych słów, to jest to pozycja, według mnie, konieczna.

Sposób przedstawienia spraw to miks fachowej wiedzy oraz osobistych odczuć dr Craig. Nie czułam się jakbym czytała podręcznik, ale również nie, jak gdyby był to pamiętnik. W moim odczuciu balans pomiędzy emocjami a 'naukowością' został świetnie zachowany. W subtelny sposób przedstawiony jest rozwój dr Craig jako naukowca oraz człowieka.

Jeśli autorka zdecyduje się kiedyś na wydanie kolejnej pozycji to nie mam wątpliwości, że z ogromnym zapałem po nią sięgnę.

W książce zebranych jest kilka historii, nad którymi pracowała autorka. Jeśli dla kogoś temat jest interesujący i nie przeraża go kilka trudnych słów, to jest to pozycja, według mnie, konieczna.

Sposób przedstawienia spraw to miks fachowej wiedzy oraz osobistych odczuć dr Craig. Nie czułam się jakbym czytała podręcznik, ale również nie, jak gdyby był to pamiętnik. W moim...

Czytało się świetnie, bardzo dobrze zebrany zbiór różnych wydarzeń niepowiązanych ze sobą a jednak w tej książce stanowiących integralną całość, jakby jedną historię

Czytało się świetnie, bardzo dobrze zebrany zbiór różnych wydarzeń niepowiązanych ze sobą a jednak w tej książce stanowiących integralną całość, jakby jedną historię

Kilka miesięcy temu krótko pisałam dla was o dwóch książkach autorstwa Bill’a Bassa i Jon’a Jefferson’a „Trupia Farma” oraz „Trupia Farma. Nowe śledztwa”.

Dziś chciałabym opowiedzieć o książce, którą można niejako uznać za nieformalną kontynuację powieści. „Tajemnice wydarte zmarłym” to pozycja napisana przez Emily Craig - uczennicę doktora Bill’a Bass’a.

Craig wydała książkę pięć lat temu, w 2019 r., a więc siedem lat po ukazaniu się „Trupiej Farmy” oraz rok po wydaniu drugiej jej części. Z tego powodu wiedza przedstawiona w książce jest nieco bardziej aktualna.

Autorka książki przez około 15 lat pracowała w charakterze rysowniczki medycznej, by potem zrobić doktorat, zmienić ścieżkę kariery i zostać antropologiem sądowym. Mimo nie najłatwiejszego zawodu, trudów codziennej pracy, autorka potrafi o swoich zadaniach pisać z zadziwiającą lekkością.

Jest to zdecydowanie lektura dla fanów tematyki. Są martwe ciała, są dokładne opisy stadiów rozkładu, są plastyczne opowieści rozbudzające wyobraźnię. Nie ma za to narastającego napięcia obecnego podczas rozwiązywania zagadek kryminalnych, bo też nie o tym jest ta książka.

To nienachalny rys biograficzny – opowieść o edukacji oraz kilku wybranych sprawach, przy których Craig pracowała.

„Tajemnice wydarte zmarłym” to poniekąd również hołd dla ofiar zdarzeń, w których straciły one życie. Tu muszę wspomnieć, że ostatni rozdział poświęcony jest ofiarom zamachu terrorystycznego na World Trade Center. Cytuję: „Próbowałam wyobrazić sobie walące się budynki i tysiące zgaszonych nagle ludzkich istnień. (…)” Akurat ta, absolutnie wstrząsająca relacja zostanie we mnie na zawsze.

Książkę polecam osobom, które chcą zagłębić się w tematykę. W innym przypadku sugeruję rozważyć zasadność sięgnięcia. Tak jak w przypadku książek Bass'a i Jefferson'a, niektóre fragmenty mogą być wstrząsające dla co wrażliwszych czytelników.

Kilka miesięcy temu krótko pisałam dla was o dwóch książkach autorstwa Bill’a Bassa i Jon’a Jefferson’a „Trupia Farma” oraz „Trupia Farma. Nowe śledztwa”.

Dziś chciałabym opowiedzieć o książce, którą można niejako uznać za nieformalną kontynuację powieści. „Tajemnice wydarte zmarłym” to pozycja napisana przez Emily Craig - uczennicę doktora Bill’a Bass’a.

Craig wydała...

Pierwsza połowa podobała mi się dużo bardziej niż reszta, a najbardziej wsiąknęłam w tą część o Trupiej Farmie! Z faktu, że czytam dużo tego rodzaju książek, to pod koniec, kiedy autorka wspominała o pracy po ataku na WTC czułam już lekkie znudzenie (zwłaszcza, że zostało to trochę potraktowane jako wzmianka). W ogóle mam wrażenie, że w którymś momencie poziom mocno spadł, jakby zabrakło pomysłu albo trzeba było zapełnić strony. Dla osób niezaznajomionych w ogóle w temacie będzie super, dla tych, którzy już tu byli trochę mniej, ale to w dalszym ciągu naprawdę spoko książka pełna ciekawostek i wiedzy i to fajnie przekazanej.

Pierwsza połowa podobała mi się dużo bardziej niż reszta, a najbardziej wsiąknęłam w tą część o Trupiej Farmie! Z faktu, że czytam dużo tego rodzaju książek, to pod koniec, kiedy autorka wspominała o pracy po ataku na WTC czułam już lekkie znudzenie (zwłaszcza, że zostało to trochę potraktowane jako wzmianka). W ogóle mam wrażenie, że w którymś momencie poziom mocno spadł,...

Niezła, ale bez rewelacji :)

Niezła, ale bez rewelacji :)