O tańcu

„Czytajmy i tańczmy. Te dwie rozrywki nigdy nie wyrządzą światu krzywdy” Voltaire. To mój nowy, ulubiony cytat! Zachęta, by tanecznym krokiem przejść przez kolejne miesiące i propozycja dla Ciebie. Bo taniec nie jest tylko dla wybranych. Do tańca nie trzeba mieć idealnego ciała, wypolerowanego parkietu, czy znajomości techniki. Wystarczy, że jesteś i po prostu to zrobisz!

Czym jest taniec? Kiedy powstał? Jaką rolę pełnił kiedyś i co przekazuje nam teraz?

Przed Wami nowa, kipiąca energią i kolorem książka wydawnictwa Druga Noga! Pozycja, która nie tylko odkrywa historyczne i kulturowe tajniki tańca, ale także oczarowuje klimatem akceptacji, wolności i odwagi w przełamywaniu utartych schematów.

Czy taniec to tylko przyjemna rozrywka? Ta książka pokazuje, że jest w nim dużo, dużo więcej… To zaklinanie deszczu, prośba o dobre plony, oddanie się w opiekę bóstwu. To element tradycji, kultury i religii. Forma wyrażania emocji, snucie opowieści, sposób na protest lub rozwiązywanie sporów. To fascynujący ruch ciała, który towarzyszy ludzkości od zarania dziejów i był z człowiekiem jeszcze przed słowami czy ich zapisem.

Odkryj semę - taniec wirujących derwiszy, którzy kręcąc się wokół swoich serc, obdarowują całą ludzkość miłością i Taniec Duchów, który ma przywołać lepszy, sprawiedliwszy świat. Dowiedz się, jak za pomocą tańca przekazywano zaszyfrowane informacje, walczono o wolność, protestowano przeciwko uciskowi i łamano stereotypy.

Poznaj ludzi, którzy taniec tworzyli, zmieniali i propagowali. Misty Copland - pierwszą ciemnoskórą primabalerinę, Lizzy Howel - tancerkę o pełnych kształtach, Israela Galván - który łamał święte reguły flamenco. Na kartach książki znajdziecie wiele ważnych dla tańca nazwisk.

A wszystko to w formie dalekiej od podręcznikowego przekazywania faktów. Ma się wrażenie raczej, że autorka siedzi obok i z zapartym tchem opowiada o swojej największej pasji i miłości, wciągając nas jednocześnie do rozmowy. Zadaje pytania, zachęca do refleksji, zwierza się z własnych myśli.

Genialna jest ta książka! Gorąco ją Wam polecam! Od 9 roku życia.

„Czytajmy i tańczmy. Te dwie rozrywki nigdy nie wyrządzą światu krzywdy” Voltaire. To mój nowy, ulubiony cytat! Zachęta, by tanecznym krokiem przejść przez kolejne miesiące i propozycja dla Ciebie. Bo taniec nie jest tylko dla wybranych. Do tańca nie trzeba mieć idealnego ciała, wypolerowanego parkietu, czy znajomości techniki. Wystarczy, że jesteś i po prostu to...

Nakładem Wydawnictwa Druganoga ukazała się książka „O tańcu” autorstwa Zuzanny Kisielewskiej, która przedstawia fascynującą opowieść o tańcu. Autorka udowadnia, że ruch jest jedną z najbardziej pierwotnych i fascynujących potrzeb człowieka. Książka nie zawiera technicznych opisów figur tanecznych skupiając się na analizie kulturowej. Autorka przedstawia, jak na przestrzeni wieków taniec służył jako modlitwa, lekarstwo, a nawet narzędzie buntu. Książka przedstawia istotne aspekty tego tematu. Ważnym elementem tej pozycji jest jej szata graficzna stworzona przez Agatę Dudek i Małgorzatę Nowak, dzięki której opowieść zyskuje dodatkowy wymiar.

Nakładem Wydawnictwa Druganoga ukazała się książka „O tańcu” autorstwa Zuzanny Kisielewskiej, która przedstawia fascynującą opowieść o tańcu. Autorka udowadnia, że ruch jest jedną z najbardziej pierwotnych i fascynujących potrzeb człowieka. Książka nie zawiera technicznych opisów figur tanecznych skupiając się na analizie kulturowej. Autorka przedstawia, jak na przestrzeni...

👩‍👧Jako mama młodej i wybrednej czytelniczki coraz częściej doświadczam trudności w znalezieniu dla niej odpowiedniej książki, która w dodatku sprosta oczekiwaniom nas obu.

💿 Dlatego „O tańcu” Zuzanny Kisielewskiej było dla mnie zjawiskowym odkryciem.

💃 To niezwykle wciągająca opowieść o tańcu jako języku – takim, którym ludzie od zawsze mówili o swoich emocjach i potrzebach. Takim, którym można komunikować się ponad wszelkimi podziałami. Książka niejednokrotnie zaskoczyła nas nieznanymi nam dotąd faktami, za co zyskała jeszcze bardziej w naszej ocenie.

📖 Ogromną jej zaletą jest zaprezentowanie tańca jako czegoś uniwersalnego, obecnego w każdej kulturze i epoce. Od rytuałów i obrzędów, przez taniec jako formę protestu, aż po współczesne formy ekspresji.

🎨 Ogromną rolę w odbiorze całości publikacji odegrały fenomenalne ilustracje Agaty Dudek i Małgorzaty Nowak. Dostrzegłysmy w nich prawdziwy ruch. Można pokusić się o stwierdzenie, że grafiki naprawdę tańczą razem z tekstem – są dynamiczne, odważne, pełne koloru i ruchu. Muszę przyznać, że najpierw czytałyśmy wzrokiem, a dopiero potem skupiałyśmy się na tekście, który równie mocno nas oczarował.

👌 To wybitna publikacja, w której forma i treść spotkały się w idealnych proporcjach.

„O tańcu” to książka, która nie poucza, ale zaprasza do rozmowy o ciele, emocjach, tożsamości, o tym, że można wyrażać siebie na wiele sposobów – nie tylko słowami. Dla nastolatki to bardzo ważny komunikat.

💝 To jedna z tych książek, które zostają w domu na dłużej. I do których chce się wracać bez względu na wiek.

👩‍👧Jako mama młodej i wybrednej czytelniczki coraz częściej doświadczam trudności w znalezieniu dla niej odpowiedniej książki, która w dodatku sprosta oczekiwaniom nas obu.

💿 Dlatego „O tańcu” Zuzanny Kisielewskiej było dla mnie zjawiskowym odkryciem.

💃 To niezwykle wciągająca opowieść o tańcu jako języku – takim, którym ludzie od zawsze mówili o swoich emocjach i...

Czy da się opowiedzieć o tańcu w statycznej, książkowej formie? Zuzanna Kisielewska udowadnia, że jak najbardziej. Jej książka O tańcu to wspaniała publikacja, a do tego z treścią skierowaną także do młodszych czytelników.

Autorka nie dąży do stworzenia dziecięcej encyklopedii, ale opowiada historię. Historię o tym, jak przez wieki różne kultury wyrażały siebie poprzez taniec. Jak ruchy i gesty złączone w jednym rytmie czciły i błagały bogów, leczyły choroby, tworzyły wspólnoty. Jak z czasem taniec oddzielał się od formy kultu i stawał rozrywką, by w innym czasie i innych okolicznościach stać się nawet narzędziem w pokojowej walce.

To opowieść nie tylko o tańcu jako części kultury, ale też historia antropologiczna, pozwalająca młodym odbiorcom poznawać ludy i nacje przez ich taniec i jego funkcje. Pełna informacji podanych w skondensowanej, zwięzłej formie. To opowieść o pasji snuta z prawdziwą pasją, przystępnie i wciągająco, ujmująca tematykę pod różnym kątem.

Na kartach tej książki pojawią się nazwy egzotycznych ludów i ich tańców, ale też to, co odbiorca miał szansę zobaczyć w telewizji - współczesne tańce, zarówno ludowe, jak i estradowe, a nawet uliczne. Przeczytać można o wybitnych tancerzach, którzy przełamywali schematy lub wprowadzali style tańca na tzw. salony. I o wspomnianych już formach protestu i walki z ciemiężcami za pomocą tanecznych kodów.

Dzięki rewelacyjnym ilustracjom Małgorzata Nowak i Agata Dudek, z wykorzystaniem ograniczonej, ale dopracowanej palety barw z dominującym pomarańczem, każda z kart opowieści żyje i zdaje rwać się do tańca. Ilustratorki zamknęły ruch w jednym ujęciu, jednocześnie pozostawiając go w toku w umyśle odbiorcy. Ilustracje są rozpoznawalne i zapadają w pamięć, nie giną w gąszczu podobnych stylem kreacji czy - o zgrozo - generowanych. Zarówno wizualnie, jak i merytorycznie ta książka to prawdziwy majstersztyk.

To książka o tańcu, jego historii, zmieniającej się roli, wolności czy radości, jaką daje z narracją prowadzoną w stylu przypominającym snutą przy ogniu gawędę. To fakty rozwinięte w opowieść, fragmenty złożone w jedną historię, biografie i nurty splecione ze sobą niczym para na parkiecie. Autorka nie wyczerpuje oczywiście tematu, ale buduje fundament wiedzy, którą można z czasem rozwijać w wybranym dowolnie kierunku. To książka dla tych, którzy tańczyć kochają, i którzy mają dwie lewe nogi, ale chętnie się wirującym tancerzom będą przyglądać. Rewelacyjna propozycja dla małych i dużych.

Czy da się opowiedzieć o tańcu w statycznej, książkowej formie? Zuzanna Kisielewska udowadnia, że jak najbardziej. Jej książka O tańcu to wspaniała publikacja, a do tego z treścią skierowaną także do młodszych czytelników.

Autorka nie dąży do stworzenia dziecięcej encyklopedii, ale opowiada historię. Historię o tym, jak przez wieki różne kultury wyrażały siebie poprzez...

W DESZCZU DŹWIĘKÓW

Radosne pląsy, szalone podrygiwania, tupanie nóżką tudzież eleganckie bale. Taniec dziś wydaje nam się czymś zwyczajnym, oczywistym, elementem codzienności. Niechaj pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nie podryguje w domowych pieleszach przy dźwiękach ulubionej muzyki. Czy tak było zawsze ? Od kiedy właściwie ludzie tańczą ? Czy taniec dziś ma dla nas takie samo znaczenie jak dla naszych przodków? „O tańcu” to popularnonaukowa książka dla dzieci autorstwa Zuzanny Kisielewskiej, która jest zaskakującą opowieścią o historii tańca. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Druganoga.

Być może trudno w to uwierzyć, ale istnieją źródła podające, że tańczyliśmy już 1,5 miliona lat temu ! Nasi przodkowie wykorzystywali ruchy ciała, które dziś nazywamy tańcem, do tego, by zdobywać serca swych przyszłych partnerek. Ludzie tańczą praktycznie od zawsze. I tańczą wszędzie. Na kontynencie afrykańskim taniec to ważny element czarów – zaklinania rzeczywistości. Słynny taniec deszczu, to złożony rytuał wykorzystywany przez liczne plemiona, by przywołać deszcz. Na ziemi, która jest jałowa, w krainie, w której trudno o żywność i wodę pitną, taniec staje się niezwykle ważnym rytuałem. „O tańcu” to szerokie kompendium wiedzy. Autorka sprawnie prowadzi czytelników przez kolejne epoki udowadniając nam, że taniec zawsze był dla ludzkości ogromnie ważny. Historia plemiennych czarów, tańców towarzyskich, dworskich balów i opowieści o sławnych tancerzach. Książkę uzupełniają ilustracje wykonane przez Małgorzatę Nowak i Agatę Dudek. Są one barwne, nieco ekscentryczne, ale doskonale oddają ekspresję tej książki.

Taniec kojarzy nam się różnie. Dla jednych z wykwintnymi balami, dla innych z rozrywką w klubie czy dyskotece, a jeszcze inni pomyślą o balecie. Wiele twarzy ma taniec i bardzo się one od siebie różnią. Bogactwo tańca jest wręcz oszłamiające. Niegdyś umiejętności tancerza świadczyły o jego szlachetnym pochodzeniu, dobrym wychowaniu i manierach. Dziś tańczyć może każdy. Każdy kraj, każdy region, posiada swoje tradycje taneczne. Nie ma chyba miejsca na świecie, w którym ludzie nie tańczą. Co daje nam taniec? Wyzwolenie, możliwość wyrzucenia z siebie nagromadzonych emocji, realizacji siebie. Wpływ tańca na nasze życie jest ogromny, nawet gdy sądzimy, że jest zupełnie inaczej. Historia tańca pokazuje nam jak różne motywacje towarzyszyły powstającym rodzajom tańca. Czasami taniec rodził się z radości, innym razem ze smutku, a bywało i tak, że stawał się odpowiedzią na niesprawiedliwość.

Zuzanna Kisielewska w świetnym , chwytliwym stylu prowadzi czytelników przez kolejne kontynenty i epoki obrazując rozwijanie się różnych elementów tanecznych i ich wpływ na ludzi. To bardzo interesujące spojrzenie na coś, co często traktujemy jako coś tak oczywistego, że wydaje nam się mało absorbujące. A tymczasem okazuje się, że historia tańca jest naprawdę pasjonująca i skrywa wiele ciekawostek. Taniec przetrwał wiele zawirowań politycznych, wojny, biedę. Taniec bywał dla ludzi ukojeniem wśród trudów codzienności. Atrakcyjna forma książki i szeroka rozpiętość informacji i ciekawostek w niej zawartych, sprawia, że „O tańcu” jest intrygującą lekturą historyczną i antropologiczną. Wielu młodych ludzi czytać będzie ją z zapartym tchem. Autorka zgromadziła tutaj naprawdę bardzo szeroki wachlarz informacji. Czytałam książkę z dużym zainteresowaniem i cieszę się, że powstała tak nietypowa propozycja dla dzieci. To książka, która przekazuje wiedzę za pomocą starannie dobranych wiadomości okraszonych licznymi ciekawostkami. Wspomniałam wcześniej o ilustracjach. Zarówno ich forma jak i kolorystyka mijają się z moim poczuciem estetyki, ale przyznać muszę, że bardzo dobrze uzupełniają one tę książkę. Odczuwalna jest bijąca z nich ekspresja.

Tańczyć walca czy czardasza ? Może poddać się hipnotyzującym rytmom salsy ? „O tańcu” pozwala nam przeżyć niesamowitą przygodę. To wspaniała podróż przez wszystkie kontynenty, epoki i kultury. Od tańców plemiennych poprzez siedemnastowieczne bale, na tańcu współczesnym kończąc. Bardzo ciekawa książka. Niegdyś taniec był formą języka – przedstawiał komuniaty. Bywało, że służył zaklinaniu wrogów na polach bitew, ale także dawał radość. Taniec wyzwala, taniec odrzuca złe emocje, taniec to wolność. Bez względu na to, jak w danym rejonie rozwijała się technika i kultura, taniec zawsze był obecny wśród ludzi. Taniec często dużo mówi o naszej tożsamości. Historyczne korzenie tańca sięgają bardzo daleko. Warto dać się porwać tej opowieści. Jest bardzo interesująca i ciekawie napisana. Polecam.

W DESZCZU DŹWIĘKÓW

Radosne pląsy, szalone podrygiwania, tupanie nóżką tudzież eleganckie bale. Taniec dziś wydaje nam się czymś zwyczajnym, oczywistym, elementem codzienności. Niechaj pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nie podryguje w domowych pieleszach przy dźwiękach ulubionej muzyki. Czy tak było zawsze ? Od kiedy właściwie ludzie tańczą ? Czy taniec dziś ma dla...

Rytmiczne ruchy ciała wykonywane w takt muzyki – tak taniec definiuje Słownik Języka Polskiego. To objaśnienie wydaje się trafne, lecz gdy zagłębimy się w jego genezę, dopiero wówczas uzmysłowimy sobie jak ta definicja odziera tę niezwykłą formę przekazu z tego, co w niej najistotniejsze i co ją wyróżnia od zwykłego ruchu – z emocji i przesłania.
Ekspresja, szeroki wachlarz emocji, dynamika.

Myślicie, że mówię o tańcu? Mówię, ale o „O tańcu” Zuzanny Kisielewskiej z ekscentrycznymi ilustracjami Małgorzaty Nowak i Agaty Dudek, o tym jak autorka i ilustratorki opowiadają o tańcu. Już od pierwszych stron biorą czytelnika w obroty, zaskakując co chwila formą, sposobem ekspresji, emocjonalną siłą wyrazu i szerokim zakresem wiedzy. W rytm tanecznych kroków ukazują rolę tańca w społeczeństwach pierwotnych i współczesnych. Głębię jego przekazu i przypisywane mu właściwości. Bo taniec to nie tylko odtwarzanie sekwencji ruchów w rytm muzyki, to rytuał, to magia, modlitwa, nadzieja, podziękowanie, pasja, namiętność, radość, szaleństwo, to najgłębiej skrywane emocje eksponowane poprzez ruch. A jeśli wgłębicie się w opowieść Zuzanny Kisielewskiej, to odkryjecie, że w tańcu znaczenie może mieć nie tylko ruch, ale i zatrzymania, pauzy, i że może on istnieć w oderwaniu od muzyki. Więc mówiąc o kimś, że muzyka mu w tańcu nie przeszkadza, wcale nie musimy lekceważyć jego talentów w tym obszarze, bo być może tańczy on w nowoczesnym stylu 😉

„O tańcu” to bogate źródło wiedzy o tej formie ekspresji. Autorka pokazuje źródła tańca, nadawane mu znaczenia (m.in. prośba do bogów, forma buntu, sposób jednoczenia się społeczności),przybliża sylwetki ważnych tancerzy i stylów tanecznych, które zmieniały świat (nie tylko tańca). To fascynująca opowieść, która odkrywa przed czytelnikiem zupełnie nieznane obszary. Idealna dla tych, którzy lubią wiedzieć więcej i poszerzać swoje horyzonty.

Ciekawej treści towarzyszą dynamiczne, bardzo ekspresyjne w barwie i ruchu ilustracje, które wręcz hipnotyzują. Przepełnione pozytywną energią dodają publikacji wyjątkowości.

Rytmiczne ruchy ciała wykonywane w takt muzyki – tak taniec definiuje Słownik Języka Polskiego. To objaśnienie wydaje się trafne, lecz gdy zagłębimy się w jego genezę, dopiero wówczas uzmysłowimy sobie jak ta definicja odziera tę niezwykłą formę przekazu z tego, co w niej najistotniejsze i co ją wyróżnia od zwykłego ruchu – z emocji i przesłania.
Ekspresja, szeroki...