Every Exquisite Thing

Galeria Wyjatkowych to
klimatyczna, duszna i poruszająca historia spod pióra Laury Steven. Jak pewnie wiecie, Laura jest moją ulubioną pisarką, więc miałam ogromne oczekiwania co do jej najnowszej książki wydawanej w Polsce. Kocham jej styl, tę nutę osobliwego lirycznego geniuszu, którą przelewa ona w swoje historie. Najistotniejszą cechą wspólną jej twórczości jest to, że każda z napisanej przez nią powieści zostawia we mnie swój ślad, staje się częścią mnie. Tak było również i w tym przypadku..
I Jestem pod ogromnym wrażeniem. Ta książka już od pierwszych stron mnie do siebie przyciągnęła i skutecznie przy sobie zatrzymała.
Historia Penny dosłownie zmieniła chemię mojego mózgu.. jest ona błyskotliwa oraz dosadna. Laura Steven porusza odważnie tematy, które nie są wcale proste. Z całkowitą dbałością o szczegóły i delikatnością pisze o trudnych sytuacjach z którymi na codzień zmagają się nie tylko postaci z jej książek, ale także ludzie.
* Penny ma całe moje serce i naprawdę tak bardzo chciałabym, aby już zawsze była szczęśliwa. Nikt nie zasługuje na takie traktowanie, którego ona doświadczyła. Na trzymanie w sobie uczuć i emocji, które bezdusznie duszą nas od środka.
Relacja romantyczna w tej książce.. jejku to było coś. To jak ona się rozwijała i przeplatała z całą fabutą.. ie Bohaterki mogły siebie nawzajem poznać, podczas czasu spędzonego razem. Odkryły one swoje mroczne tajemnice oraz oblicza, które nie zawsze były idealne.
Ich relacja jest dla mnie istotna, chociaż nie jest ona do końca oczywista, co jest w niej najpiękniejsze.
Każdą z postaci jest unikatowa i charakterna, na swój własny przepiękny i wyjątkowy sposób. Relacje, które kształtują się w trakcie trwania książki są trwałe i prawdziwe. Jednocześnie szczerze do bólu, ale także ukryte pod dozą nieufności wobec siebie nawzajem.
Catalina, Penny, Davina, Maisie oraz Fraser, oni wszyscy tworzą rodzinę, są osobami, które połączyła wspólna tajemnica, które połączył los.

Galeria Wyjatkowych to
klimatyczna, duszna i poruszająca historia spod pióra Laury Steven. Jak pewnie wiecie, Laura jest moją ulubioną pisarką, więc miałam ogromne oczekiwania co do jej najnowszej książki wydawanej w Polsce. Kocham jej styl, tę nutę osobliwego lirycznego geniuszu, którą przelewa ona w swoje historie. Najistotniejszą cechą wspólną jej twórczości jest to, że...

@rewi.books

Lubicie historie, które w swojej fabule nawiązują do klasycznych powieści?
W „Galerii wyjątkowych” znajdziemy wyraźny ukłon w stronę „Portretu Doriana Graya. Motyw piękna utrwalonego w obrazie i konsekwencji takiego pragnienia powraca tu w świeżej, współczesnej odsłonie. Już samo piękne wydanie książki sprawiło, że nie mogłam przejść obok niej obojętnie.

Główną bohaterką jest Penny Paxton — młoda dziewczyna rozpoczynająca naukę w elitarnej Akademii Teatralnej Doriana. Jako córka sławnej aktorki żyje w cieniu ogromnych oczekiwań i marzy, by pójść w ślady matki. Jest gotowa zrobić naprawdę wiele, by osiągnąć doskonałość i zostać zauważoną.

Kiedy Penny dowiaduje się, że tajemniczy artysta może namalować jej portret, który pomoże jej zachować młodość i idealny wygląd, nie waha się ani chwili. Pragnie być piękna , zawsze. Jej wizerunek wkrótce dołącza do innych obrazów w tytułowej Galerii Wyjątkowych.
Problemy zaczynają się w momencie, gdy jej mentorka również posiadająca własny portret , zostaje brutalnie zamordowana…

To, co dzieje się w książce, mocno koresponduje ze współczesnością. Żyjemy w czasach, w których wygląd bywa obsesją, a dążenie do perfekcji często przysłania to, co naprawdę ważne. Penny, pozbawiona wsparcia matki i ciągle porównywana do jej legendy, desperacko próbuje stać się idealna. Autorka bardzo jasno pokazuje, jak taka pogoń może prowadzić do samozniszczenia, utraty siebie i przekraczania granic, których nie powinno się nigdy przekraczać.

Historia przypomina, że prawdziwa wyjątkowość polega na byciu sobą nawet wtedy, gdy świat oczekuje od nas zupełnie czegoś innego. Nie warto podporządkowywać się presji społeczeństwa, bo to nasze życie i nasze wybory.

Uważam, że „Galeria wyjątkowych” to historia, po którą zdecydowanie warto sięgnąć. Szczególnie teraz, gdy potrzeba akceptacji i presja idealności są tak silnie obecne w codzienności. Autorka stworzyła świetną opowieść z nutą paranormalności, w której ukryła mądre przesłanie. Pojawia się też wątek romantyczny, choć pozostaje subtelnym tłem, nie dominując głównej fabuły.

Całościowo książka wypada naprawdę dobrze , wciąga, daje do myślenia i zostawia z refleksją, która zostaje na dłużej.

@rewi.books

Lubicie historie, które w swojej fabule nawiązują do klasycznych powieści?
W „Galerii wyjątkowych” znajdziemy wyraźny ukłon w stronę „Portretu Doriana Graya. Motyw piękna utrwalonego w obrazie i konsekwencji takiego pragnienia powraca tu w świeżej, współczesnej odsłonie. Już samo piękne wydanie książki sprawiło, że nie mogłam przejść obok niej...

Ależ ta powieść na klimat! Intrygująca, tajemnicza, mroczna. O obsesji piękna i o tym co jest się w stanie poświęcić, aby utrzymać urodę.
Penny, córka pięknej aktorki, dostaje się do aktorskiej Akademii Doriana. Tam jej mentorka oferuje jej coś, co pozwoli jej zatrzymać urodę, chociaż ma to spore konsekwencje. Dziewczyna się zgadza. Jednak kiedy jakiś czas później odkrywa, że ktoś niszczy obrazy musi podjąć działanie, zanim będzie za późno.
Galeria Wyjątkowych bazuje na motywach klasycznego Portretu Doriana Greya oraz porusza temat urody, anoreksji i tożsamości. Autorka wspaniale połączyła to z niezwykle wciągającą fabułą i zagadką portretów oraz zbr0dni. Bohaterki są dobrze wykreowane, łatwo nam uwierzyć w ich motywację, pragnienia i demony, które je nawiedzają. Ta powieść w dużej mierze bazuje na klimacie. Akademia, mroczne lustra, tajemnice, dziwne portrety. Autorka wspaniale to opisała.
Mocno zaskoczyło mnie rozwiązanie zagadki. Na początku nie do końca do mnie przemawiało, ale kilka ostatnich stron pokazało, że był to faktycznie spinający się finał. No i to ostatnie zdanie...
Oczywiście, jeżeli ktoś polubił Klub bezdusznych dziewczyn, to oczywiście spodoba mu się Galeria Wyjątkowych! Fani tajemniczych historii dziejących się w murach starych akademii również będą usatysfakcjonowani.

Ależ ta powieść na klimat! Intrygująca, tajemnicza, mroczna. O obsesji piękna i o tym co jest się w stanie poświęcić, aby utrzymać urodę.
Penny, córka pięknej aktorki, dostaje się do aktorskiej Akademii Doriana. Tam jej mentorka oferuje jej coś, co pozwoli jej zatrzymać urodę, chociaż ma to spore konsekwencje. Dziewczyna się zgadza. Jednak kiedy jakiś czas później...

„Galeria wyjątkowych” to książka, która bazuje na motywie portretu Doriana Graya. Pierwowzór tej historii zawsze mnie fascynował, więc z przyjemnością sięgnęłam po tę przepięknie wydana pozycję. Czy wnętrze okazało się równie imponujące?

Książka porusza przede wszystkim kwestie dotyczące obsesyjnego podążania za byciem pięknym i idealnym. Do czego są w stanie posunąć się ludzie, by zachować swoją urodę? Bohaterowie tej powieści byli w stanie poświęcić naprawdę wiele. Jedni byli z tego faktu zadowoleni, dla innych było to źródłem cierpienia. To sprawia, że czytelnik ma możliwość zastanowienia się nad swoimi wartościami i priorytetami.

W książce poruszane są także problemy dotyczące zaburzeń odżywiania, szukania własnej drogi, a także moralnych dylematów dotyczących etyki pewnych działań. Dzięki temu powieść staje się wielowymiarowa i refleksyjna. Kolejny raz daje okazje do przeanalizowania pewnych kwestii. Do tego dostajemy tu także motyw feminizmu, ale przedstawionego w mniej oczywistej formie. Podobało mi się to, bo był nienachalny, za to także skłaniał do pewnych refleksji.

Podobała mi się również kreacja bohaterów. Szczególnie ciekawą postacią była Penny. Dziewczyna próbuje spełnić oczekiwania matki, jednocześnie posuwając się do wątpliwych moralnie czynów. Próbuje je tłumaczyć, ale jedyne coraz bardziej zaplanuje się w sieć kompleksów i wyrzutów sumienia. Autorka stworzyła świetny profil psychologiczny tej postaci, dzięki czemu jej problemy wydają się realne, a ona sama autentyczna. Tak samo ciekawa jest postać Daviny. Dziewczyna wydaje się tajemnicza i niedostępna. Kryje się w niej mrok, który sprawia, że staje się intrygującą osobą.

Najlepszy jest jednak klimat tej powieści. Ma w sumie nutkę grozy, budzi w czytelniku niepokój i niepewność. Z każdą kolejną stroną zagłębiamy się coraz bardziej w mrok tej historii, dając się jej pochłonąć. Bardzo mi się to podobało, bo lubię taką subtelną grozę i dreszczyk emocji.

Akcja należy do raczej spokojnych. Dopiero z czasem staje się bardziej dynamiczna, by na koniec zaskoczyć czytelnika nieoczekiwanym obrotem spraw i pomysłowością autorki. Fabuła sama w sobie nie jest zbyt skomplikowana. Ma w sobie jednak pewien urok, dzięki czemu oczarowuje czytelnika. Mimo spokojnego i dość zwyczajnego początku, nie zniechęca i każe brnąć dalej w tę historię.

W książce znajdziemy też wątek romantyczny, który okazał się nieoczywisty i bardzo subtelny. Uczucie między bohaterkami rozwija się bardzo powoli i w tle, przez co staje się dodatkiem do fabuły, a nie jej punktem centralnym. Szalenie mi się podobał, bo był niewinny oraz uroczy. Stanowił miłą odmianę po wszystkich romantasy, które ostatnio czytałam.

„Galeria wyjątkowych” na pewno nie jest dla wszystkich, jednak mnie urzekła klimatem oraz tym, że skłania czytelnika do refleksji. Wiele wątków zostało poprowadzone w niej w nieoczywisty sposób, dzięki czemu zyskała na oryginalności. Co prawda, początek jest bardzo spokojny i zwyczajny, jednak na szczęście nie zniechęcał do dalszego czytania. Cieszę się, że dałam tej książce szansę, bo spędziłam z nią przyjemnie czas.

„Galeria wyjątkowych” to książka, która bazuje na motywie portretu Doriana Graya. Pierwowzór tej historii zawsze mnie fascynował, więc z przyjemnością sięgnęłam po tę przepięknie wydana pozycję. Czy wnętrze okazało się równie imponujące?

Książka porusza przede wszystkim kwestie dotyczące obsesyjnego podążania za byciem pięknym i idealnym. Do czego są w stanie posunąć się...

🎭🖼️ Galeria Wyjątkowych autorstwa Laury Steven to powieść, która wciąga czytelnika w mroczny świat rywalizacji, obsesji na punkcie piękna i złudnych obietnic nieśmiertelności. Autorka świadomie sięga po klasyczny motyw Portretu Doriana Graya, nadając mu nowoczesną, feministyczną odsłonę i przenosząc akcję w przestrzeń prestiżowej Akademii Teatralnej Doriana. To właśnie tam młoda bohaterka, Penny Paxton, córka sławnej aktorki, próbuje znaleźć swoje miejsce – nie tylko jako artystka, ale także jako osoba, której wartość nieustannie jest mierzona przez pryzmat urody i reputacji.

🎭🖼️ Penny to postać pełna sprzeczności – ambitna, zdeterminowana, gotowa poświęcić wiele, by udowodnić, że zasługuje na własną sławę. W cieniu matki-ikony i w atmosferze bezlitosnej rywalizacji dziewczyna podejmuje decyzję, która staje się początkiem jej koszmaru. Zgadzając się na pozowanie do portretu przed tajemniczym artystą, nie zdaje sobie sprawy, że wkracza w świat, w którym sztuka staje się więzieniem, a cena za piękno okazuje się o wiele wyższa, niż mogła przypuszczać. Steven buduje wokół niej opowieść o presji społecznej i pragnieniu bycia wyjątkową – opowieść uniwersalną, choć wpisaną w konwencję gotyckiej grozy.

🎭🖼️ Atmosfera Akademii Doriana jest jednym z najmocniejszych elementów książki. To miejsce, które miało być kuźnią talentów, przypomina raczej teatr masek, gdzie każdy gra wyreżyserowaną rolę. Rywalizacja, zazdrość i intrygi tworzą tło, które sprawia, że trudno odróżnić przyjaciół od wrogów. Gdy kolejne portrety stają się zwiastunami tragedii, a bohaterka odnajduje martwą mentorkę, iluzja prestiżu przeradza się w labirynt grozy. Akademia jawi się jako przestrzeń, w której młodzi ludzie są gotowi sprzedać duszę, by zdobyć uznanie – i właśnie ta metafora współczesnego świata show-biznesu nadaje książce aktualny wymiar.

🎭🖼️ Steven łączy elementy romansu i horroru, tworząc narrację pełną napięcia, ale także emocjonalnej głębi. Relacje Penny – zarówno te romantyczne, jak i przyjacielskie – są podszyte niepewnością i podejrzeniem. W świecie, gdzie każdy ukrywa swoje sekrety, zaufanie staje się luksusem, a miłość – ryzykiem. Wątki uczuciowe nie odciągają jednak uwagi od głównego tematu powieści, lecz go wzmacniają, pokazując, jak silna jest potrzeba bycia zauważonym i kochanym nawet w najbardziej toksycznym otoczeniu.
ㅤ
🎭🖼️ Styl autorki zasługuje na uwagę – obrazowy, plastyczny, pełen metafor, a jednocześnie przystępny dla młodego czytelnika. Sceny grozy są sugestywne, ale nie przesadzone, balansują na granicy tego, co realne i nadprzyrodzone. Dzięki temu powieść można czytać zarówno jako thriller z elementami fantasy, jak i głos w dyskusji o współczesnym kulcie wyglądu i nieustannej pogoni za perfekcją. Autorka pokazuje, że dążenie do ideału potrafi być pułapką, a obsesja piękna prowadzi niekiedy do autodestrukcji.
ㅤ
🎭🖼️ Galeria Wyjątkowych to lektura, która wciąga, bawi i przeraża jednocześnie. Łączy w sobie feministyczny manifest z klasyczną opowieścią o pakcie zawartym z siłami, których nie da się kontrolować. To książka o tym, że wyjątkowość nie polega na idealnym wyglądzie, lecz na odwadze bycia sobą – nawet wtedy, gdy świat oczekuje perfekcji. Laura Steven stworzyła historię, która trafia w najczulsze punkty młodych czytelników: pragnienie akceptacji, strach przed odrzuceniem i chęć wyróżnienia się. To powieść, po której trudno spojrzeć w lustro tak samo jak wcześniej.

🎭🖼️ Galeria Wyjątkowych autorstwa Laury Steven to powieść, która wciąga czytelnika w mroczny świat rywalizacji, obsesji na punkcie piękna i złudnych obietnic nieśmiertelności. Autorka świadomie sięga po klasyczny motyw Portretu Doriana Graya, nadając mu nowoczesną, feministyczną odsłonę i przenosząc akcję w przestrzeń prestiżowej Akademii Teatralnej Doriana. To właśnie tam...

Dark academia, mrok, piękno i obsesja — czyli idealna lektura na jesień.

Jesienne wieczory aż proszą się o książkę, która nie tylko wciąga fabularnie, ale też pachnie kurzem starych ksiąg, niesie w sobie nutę grozy i zostawia w głowie więcej pytań niż odpowiedzi. „Galeria wyjątkowych” Laury Steven to właśnie taka opowieść — mroczna, klimatyczna i pełna napięcia, które narasta z każdą stroną.

Akademia Teatralna Doriana to nie tylko tło wydarzeń — to niemal osobny bohater tej historii. Zimne korytarze, tajemnice między uczniami a mistrzami, presja perfekcjonizmu i wieczne pytanie: co jesteś w stanie poświęcić, żeby być naprawdę wyjątkowym? Książka idealnie wpisuje się w estetykę dark academia — jest tu sztuka, cierpienie, obsesja na punkcie piękna i intelektualne napięcie. Dodajmy do tego portret, który zmienia wszystko… i robi się naprawdę mrocznie.

Główna bohaterka, Penny Paxton, zostaje sportretowana przez tajemniczego artystę — ale obraz nie jest tu tylko dziełem sztuki. Zaczyna pełnić symboliczną, a może nawet nadnaturalną rolę. Wraz z pierwszym pociętym płótnem zaczyna się koszmar, a granica między rzeczywistością a obsesją szybko się zaciera.

Książka porusza wiele ważnych społecznie tematów, które szczególnie mocno rezonują we współczesnym świecie. Mamy tutaj: obsesję na punkcie wyglądu i to, jak ciało może stać się polem walki o akceptację; presję społeczną i rodzinną; trudności z samoakceptacją; zaburzenia odżywiania, a nawet autoagresję. Autorka nie boi się zaglądać pod powierzchnię perfekcyjnie wykreowanych masek — pokazuje, co może dziać się z młodym człowiekiem, gdy presja sukcesu i perfekcji przekracza granice psychicznej wytrzymałości.

Jeśli szukasz książki, która nie tylko wciąga od pierwszych stron, ale też zmusza do refleksji i zostawia z emocjonalnym ciężarem — będzie to lektura idealna dla Ciebie. „Galeria wyjątkowych” to mroczna, głęboka i świetnie napisana opowieść, stworzona dla fanów dark academia, psychologicznej grozy i nieoczywistego piękna.

To jedna z tych historii, które zostają z czytelnikiem na długo — niczym portret, którego nie sposób wyrzucić z pamięci.

Dark academia, mrok, piękno i obsesja — czyli idealna lektura na jesień.

Jesienne wieczory aż proszą się o książkę, która nie tylko wciąga fabularnie, ale też pachnie kurzem starych ksiąg, niesie w sobie nutę grozy i zostawia w głowie więcej pytań niż odpowiedzi. „Galeria wyjątkowych” Laury Steven to właśnie taka opowieść — mroczna, klimatyczna i pełna napięcia, które...

Penny rozpoczyna edukację w szkole aktorskiej. Ma to być kolejna próba zdobycia miłości i aprobaty matki, która przez całe życie Penny była bardziej statystyką niż zaangażowanym rodzicem. Kiedy dziewczyna otrzymuje propozycję zapozowania do portretu, który ma utorować jej drogę do sukcesu, a przy tym rozwiązać m.in. jej problem z zaburzeniami odżywiania, dziewczyna szybko ją przyjmuje. Niestety pochopna decyzja Penny będzie brzemienna w skutkach nie tylko dla niej samej, ale także dla społeczności Akademii Teatralnej Doriana.

Mam z tą książką ogromny problem bo z jednej strony zdaje sobie sprawę z tego, że książki, które poruszają takie tematy są potrzebne. Z drugiej strony zwyczajnie nie mogłam doczekać się końca. Zadziwiające jest to, że mimo tego, że książka podejmuje tematy istotne i w jakiś sposób też związane z moim życiem, losy bohaterów były mi absolutnie obojętne.

Wątek kryminalny, który pojawił się w książce to zmarnowany potencjał. Dziewczyna wyciąga teorie, jak magik króliki z kapelusza. Cała książka to bardziej burza mózgów niż prowadzona z planem narracja. Z każdym rozdziałem poszukiwania tajemniczego napastnika stają się coraz bardziej chaotyczne, a pomysły na wyjaśnienie zdarzeń jeszcze bardziej abstrakcyjne.

Od pierwszych stron autorka skupiła się na budowaniu napięcia. Prolog to budząca grozę scena, która od razu przykuwa uwagę. Wszystko po to, żeby później wybijać czytelnika z tej złowrogiej atmosfery po prostu śmiesznymi porównaniami typu: "Pytania pojawiały się w mojej głowie tak szybko, jak kulki wystrzeliwane na flipperach w salonie gier".

Chciałabym jednak wspomnieć o tym, że autorka zdecydowanie wykonała dobrą robotę poruszając trudne tematy zaburzeń odżywienia i tego, jak wygląda życie z rodzicem alkoholikiem. Sposób przedstawienie zrujnowanej psychiki Penny uważam za najmocniejszy punkt tej książki.

Reklama @wydawnictwoszepty

Penny rozpoczyna edukację w szkole aktorskiej. Ma to być kolejna próba zdobycia miłości i aprobaty matki, która przez całe życie Penny była bardziej statystyką niż zaangażowanym rodzicem. Kiedy dziewczyna otrzymuje propozycję zapozowania do portretu, który ma utorować jej drogę do sukcesu, a przy tym rozwiązać m.in. jej problem z zaburzeniami odżywiania, dziewczyna szybko...

~To największy paradoks mojego życia — chciałam być kochana, ale pragnęłam, żeby zostawiono mnie w spokoju. Skrajności, których nie potrafiłam w żaden sposób pogodzić.~

Witajcie kochani 🍂

Lubicie historię czerpiące inspirację z książek, które obecnie przede wszystkim utożsamiamy z mianem klasyków?
Nie ukrywam, że jestem ich zawsze niezmiernie ciekawa, nie tylko dlatego, że sama często czerpię z nich inspirację podczas własnego pisania (Szekspir świadkiem 😆🫶).

Dlatego też gdy tylko usłyszałam w zapowiedziach, iż "Galeria wyjątkowych" będzie bezpośrednio nawiązywać do Portretu Doriana Graya, także nie mogłam się doczekać jej lektury. A gdy tylko zaczęłam swoją przygodę z nią, nie potrafiłam się oderwać. Nie raz czuć było bijący z niej ciężki i duszny klimat, który dosłownie przenikał przez stronice powieści. A Penny, choć nie należy do postaci bez skazy, zaskarbiła sobie moją sympatię tak jak pozostałe bohaterki wykreowane przez autorkę.

~Dorian to nie jakaś tam amatorszczyzna. Stawka była wysoka, publiczność bardzo wymagająca, a presja związana z byciem dostrzeżonym mocno wyniszczająca.~

Penny Paxton, córka sławnej aktorki zrobi wszystko, by pójść w ślady swojej legendarnej matki. Wstąpi nawet do elitarnej i nastawionej na bezwzględną rywalizację Akademii Teatralnej Doriana.
Kuszona obietnicą wiecznego piękna, Penny bez wahania przystaje na propozycję pozowania do portretu przed tajemniczym artystą, złożoną przez swoją nową mentorkę. Szansa na dołączenie do zaszczytnego grona wyjątkowych absolwentów utwierdza ją w przekonaniu, że niebawem zyska sławę.
Wkrótce potem dziewczyna odnajduje martwą mentorkę, której portret został brutalnie pocięty. Kolejne ofiary uświadamiają Penny, że popełniła straszny błąd.

To nie jest historia dla każdego, jestem tego świadoma. Niektóre momenty są dość bardzo wizualnie opisane. Jedną z takich początkowych scen, które nie będą największym spoilerem, gdyż dowiadujemy się o tym już w drugim rozdziale i to na samym początku. Sama myśl, że spotkałby mnie podobny los z włosami, co główną bohaterkę nie ukrywam, bardzo by mną wstrząsnęło.

~Przesłanie było jasne: jeśli wkrótce nie znajdziemy zabójcy, obie zginiemy.~

Jeśli jednak niestraszne wam niepokojące i mocniejsze akcenty, które możecie znaleźć w książkach, to 'Galeria wyjątkowych' jest wręcz idealną na tę jakże deszczową, pochmurną jesień. Mam wrażenie, jakby pogoda sama stworzyła idealny mroczny klimat, by czytać w tym roku w obecnej porze roku same powieści z dreszczykiem — mniejszym lub większym jego natężeniem.
I oczywiście nie może zabraknąć wspominki o przygotowaniach do wystawienia na scenie sztuki. Owszem wystawiają Makbeta — któż by się spodziewał. Uwielbiam jak niespodziewanie Szekspir wyskakuje mi niczym z lodówki 🤭😆

Moja ocena to 5/5🌟

~To największy paradoks mojego życia — chciałam być kochana, ale pragnęłam, żeby zostawiono mnie w spokoju. Skrajności, których nie potrafiłam w żaden sposób pogodzić.~

Witajcie kochani 🍂

Lubicie historię czerpiące inspirację z książek, które obecnie przede wszystkim utożsamiamy z mianem klasyków?
Nie ukrywam, że jestem ich zawsze niezmiernie ciekawa, nie tylko dlatego,...

Co powiecie na kobiecą wariację na temat klasycznego „Portretu Doriana Graya”? Jeśli ciekawi was ten motyw, to koniecznie sięgnijcie po „Galerię wyjątkowych” Laury Steven.

Penny Paxton to córka znanej aktorki, która marzy o sławie i przede wszystkim aprobacie matki. Gdy dostaje się do elitarnej Akademii Teatralnej Doriana nie spodziewa się nawet, jak ciężko będzie musiała walczyć o dominację na deskach akademickiego teatru. W szkole pojawia się bowiem studentka, której talent przyćmiewa nawet Penny. Wkręcona w spiralę rywalizacji, obsesji piękna i chudości Penny nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć doskonałość i pokonać Davinę. W akcie desperacji młoda aktorka przystanie na propozycję swojej mentorki, aby pozować do portretu, który ma zapewnić dziewczynie wieczną młodość. Penny nie jest jednak świadoma, jakie konsekwencje będzie miał ten wybór.

Pomysł na fabułę „Galerii wyjątkowych” jest naprawdę wyjątkowy. Autorka sięga tu po dobrze znane motywy dotyczące obsesji na punkcie wyglądu, kultu piękności i młodości, które niewątpliwie przywodzą na myśl klasyczne dzieło Oscara Wilde’a. W ten sposób otrzymujemy dzieło skupiające się na współczesnych problemach, które jest jednocześnie osadzone w bardzo klimatycznej atmosferze grozy.

Główna bohaterka to postać niezwykle kompleksowa. Czytelnik niejednokrotnie będzie Penny współczuł, momentami jednak potępi ją za bezwzględność i uprzywilejowane zachowanie. Dziewczyna gubi się w swoich zaburzeniach, oczekiwaniach które stawia sama sobie oraz w skomplikowanej relacji z matką. Dzięki tym wszystkim elementom Penny jest jednak postacią, która zapada w pamięć i nie pozwala na obojętność.

Jedynym elementem, który nie do końca mi odpowiadał był dość płytki poziom relacji, które Penny miała ze swoimi romantycznymi partnerkami. Uczucia wybuchały tu szybko i niespodziewanie, przez co trochę traciły na wiarygodności. Szkoda, bo był tu potencjał.

Książka Laury Steven to świetne połączenie thrillera i młodzieżówki z odrobiną romansu w klimacie dark academia. Ten tytuł zdecydowanie zachęcił mnie, żeby sięgnąć po inne powieści autorki.

*współpraca recenzencka*

Co powiecie na kobiecą wariację na temat klasycznego „Portretu Doriana Graya”? Jeśli ciekawi was ten motyw, to koniecznie sięgnijcie po „Galerię wyjątkowych” Laury Steven.

Penny Paxton to córka znanej aktorki, która marzy o sławie i przede wszystkim aprobacie matki. Gdy dostaje się do elitarnej Akademii Teatralnej Doriana nie spodziewa się nawet, jak ciężko będzie musiała...

„Dla dziewczyn, które urodziły się głodne”

Tak brzmi dedykacja z najnowszej książki Wydawnictwa Szepty spod pióra cudownej Laury Steven - czyli „Galerii Wyjątkowych”.

Te słowa mnie zaciekawiły, zaintrygowały i po przeczytaniu Noty od Autorki wiedziałam, czego mogą dotyczyć. Ale okazało się, że głodnym można być na wiele sposobów.

Ta książka opowiada historię Penny wschodzącej gwiazdy sceny teatralnej, córki wielkiej gwiazdy filmowej, której przyszłość wydawałoby się, że jest już zapisana w gwiazdach. Penny jest idealna pod każdym względem, ale ta perfekcja wynika z gigantycznego wysiłku jaki ta młoda dziewczyna przykłada do wszystkiego co robi. Jest na wiecznej diecie, biega, uczy się, nie ma czasu na znajomych, analizuje każdą sytuację i ćwiczy aby zostać kimś wielkim. Jednak pewnego dnia na castingu do głównej roli wystawianego przez Akademię Doriana pojawia się ona Davina.
Dziewczyna, która wydawałoby się że jest idealna naturalnie nie wkładając w to żadnego wysiłku. A kiedy odbiera rolę Penny - dziewczyny stają się rywalkami - a w teatrze jak i na wojnie wszystkie chwyty dozwolone.
Ile jest w stanie poświęcić Penny, aby zdobyć to czego pragnie?
I czy jest to warte cenie jaką musi zapłacić?

Uwierzcie mi na słowo, że tą książkę trzeba przeczytać. Nie dość, że ma genialny klimat akademii (nie mylić z dark akademia) to do tego każda z postaci jest dobrze poprowadzona i angażująca. To co się dzieje z fabułą i rozwinięciem wątku relacji między główną bohaterką a jej mamą - ja nadal dochodzę do siebie ❤️❤️❤️

Jedynie do czego mogłabym się przyczepić to dość mocno skacząca fabuła (bo chętnie przyjęłabym jeszcze ze 100 stron tej książki) 😉

Ta historia ma przekaz, jest mądrą, chwytająca za serce, myślę że każdy znajdzie w niej element, który trafi mocniej do niego a strona 312 to jest majstersztyk ja nadal mam ją przed oczami 🥹❤️📚

4,75/5 ⭐️
PS. Strona 312 🥹🥹🥹

„Dla dziewczyn, które urodziły się głodne”

Tak brzmi dedykacja z najnowszej książki Wydawnictwa Szepty spod pióra cudownej Laury Steven - czyli „Galerii Wyjątkowych”.

Te słowa mnie zaciekawiły, zaintrygowały i po przeczytaniu Noty od Autorki wiedziałam, czego mogą dotyczyć. Ale okazało się, że głodnym można być na wiele sposobów.

Ta książka opowiada historię Penny...