rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wesele

Okładka książki Wesele autorstwa Stanisław Wyspiański
Okładka książki Wesele autorstwa Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
8,1 / 10
Wydawnictwo: Powergraph Seria: Kiedyś przeczytam klasyka
342 str. 5 godz. 42 min.
Kategoria:
klasyka
Format:
papier
Seria:
Kiedyś przeczytam
Tytuł oryginału:
Wesele
Data wydania:
2025-07-14
Data 1. wyd. pol.:
2025-07-14
Liczba stron:
342
Czas czytania
5 godz. 42 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367845779
Wesele Stanisława Wyspiańskiego to najbardziej rozhulany dramat w polskiej klasyce literatury. Realizm miesza się w nim z symbolizmem, wizyjnością i folklorem. Wyspiański, genialny poeta, pisarz, malarz, projektant wnętrz, scenograf i reżyser, jako pretekstem posłużył się weselem swojego przyjaciela, ale stworzył dzieło, które zawładnęło wyobraźnią narodową kolejnych pokoleń. Jako człowiek wspaniałego pióra, by oddać wielobarwność towarzystwa zaproszonego na ślub, wykorzystał gwary ludowe, zastosował również liczne zabiegi stylizacji językowej i pokazał nie tylko cały przekrój społeczeństwa, ale dał nam także nieskończony zbiór cytatów i bon motów. Wykorzystując postacie realistyczne, zarówno mu współczesne, jak i historyczne, oraz zjawy i symbole narodowe stworzył gorzką satyrę na polską mentalność i niemoc zrywu narodu.

To wydanie zostanie rozszerzone o Plotkę o Weselu Tadeusza Boya-Żeleńskiego, który to tekst naszym zdaniem wspaniale przedstawia okoliczności powstania dramatu Wyspiańskiego oraz jego tematykę.
Średnia ocen
8,1 / 10
8 opinii 11 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Wesele w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Wesele

Zuell_Zuell
Zuell_Zuell
713 164

Oceny książki Wesele

Średnia ocen
8,1 / 10
11 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
2 ocen
8
5 ocen
7
3 ocen
6
0 ocen
5
0 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wesele

avatar
380
288
Ola
17.04.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
Audiobook
,
2026

Jedna z najlepszych lektur szkolnych i bardzo wzruszająca

Jedna z najlepszych lektur szkolnych i bardzo wzruszająca

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
46
17
Kordian
14.04.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Moje pierwsze przemyślenie to dramat o nawalonych ludziach na weselu. Jedni mają majaki, inni są bardziej depresyjni, są też typowi wujaszkowie, młodzi którzy szukają miłości u innych młodych i młoda para, która raduje się i trochę nie dowierza. Więc w sumie bez zaskoczeń od ponad 100 lat tylko delikatnie język inny.

Potem z takiego głębszego przemyślenia, choć też nie jakiegoś wielkiego. To to, że w naszym narodzie często czekamy na jakiś znak, na coś/kogoś kto nam będzie przewodził, kto zacznie. Na jakiś "magiczny" "cudowny" ruch, który popchnie nas "naród" do działania. Wielkie w nas wzburzenie często aż kipi, ale tylko wzburzenie. Bez odpowiednich okoliczności nic nie zrobimy.

"Miałeś chamie złoty róg, miałeś chamie czapkę z piór... Został ci się ino sznur"

Moje pierwsze przemyślenie to dramat o nawalonych ludziach na weselu. Jedni mają majaki, inni są bardziej depresyjni, są też typowi wujaszkowie, młodzi którzy szukają miłości u innych młodych i młoda para, która raduje się i trochę nie dowierza. Więc w sumie bez zaskoczeń od ponad 100 lat tylko delikatnie język inny.

Potem z takiego głębszego przemyślenia, choć też nie...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
173
61
Szogunek
06.04.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

babka od polskiego miała racje, ze nie jest takie złe

babka od polskiego miała racje, ze nie jest takie złe

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

31690 użytkowników ma tytuł Wesele na półkach głównych
  • 30 295
  • 1 246
  • 149
6366 użytkowników ma tytuł Wesele na półkach dodatkowych
  • 3 378
  • 1 685
  • 369
  • 364
  • 217
  • 211
  • 142

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Antologia poezji polskiej Niezapomniane Strofy Krzysztof Kamil Baczyński, Seweryn Goszczyński, Maria Konopnicka, Ignacy Krasicki, Zygmunt Krasiński, Jan Lechoń, Adam Mickiewicz, Julian Ursyn Niemcewicz, Cyprian Kamil Norwid, Wincenty Pol, Jan Potocki, Juliusz Słowacki, Stanisław Wyspiański
Ocena 8,6
Antologia poezji polskiej Niezapomniane Strofy Krzysztof Kamil Baczyński, Seweryn Goszczyński, Maria Konopnicka, Ignacy Krasicki, Zygmunt Krasiński, Jan Lechoń, Adam Mickiewicz, Julian Ursyn Niemcewicz, Cyprian Kamil Norwid, Wincenty Pol, Jan Potocki, Juliusz Słowacki, Stanisław Wyspiański
więcej
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Polski dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Bywa nazywany czwartym wieszczem polskim. Urodził się w Krakowie, jego matka zmarła gdy miał siedem lat. Ojciec, rzeźbiarz i fotografik, nie radził sobie z samotnym wychowaniem dziecka, dlatego Stanisław wychowywał u się u wujostwa - Kazimierza i Joanny Stankiewiczów. Stankiewiczowie byli ludźmi wysokiej kultury, w ich domu bywali m.in. Jan Matejko, Józef Szujski, Karol Estreicher i Władysław Łuszczkiewicz. Pierwsze próby artystyczne Stanisław podjął jeszcze w szkole. W czasie pobytu w szkole nawiązał koleżeńskie stosunki z Józefem Mehofferem, Lucjanem Rydlem, Stanisławem Estreicherem, Henrykiem Opieńskim i Jerzym Żuławskim. Po maturze Wyspiański zapisał się na wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczęszczał na wykłady z historii, historii sztuki i literatury, i rozpoczął studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. W czasie studiów pomagał Janowi Matejce, ówczesnemu dyrektorowi szkoły, w wykonaniu zaprojektowanej przez niego polichromii w odnawianym kościele Mariackim. Dużo podróżował po Europie, studiując architekturę i stykając się z artystami i nurtami innych krajów. W tym czasie stale malował, jednocześnie jednak jego uwagę coraz bardziej przyciągał teatr, szczególnie francuski, antyczny i szekspirowski. Pod koniec lat 90. XIX wieku artysta odegrał istotną rolę w ruchu modernistycznym. Zaprojektował i częściowo wykonał polichromię w restaurowanym kościele Franciszkanów złożoną z motywów kwiatowych, heraldycznych i geometrycznych oraz witraże: bł. Salomei i św. Franciszka oraz Boga Ojca zatytułowany Stań się. Zdobył Nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności za pejzaże z kopcem Kościuszki. Jako malarz i dekorator nawiązał współpracę z Teatrem Miejskim w Krakowie pod dyrekcją Tadeusza Pawlikowskiego. Wkrótce na jego scenie rozwinął swoją twórczość dramatyczną. Jednak z początku ani dramaty ani malarstwo nie przyniosły Wyspiańskiemu większego uznania. Szerszy rozgłos zyskał dopiero w ostatnich latach XIX wieku. W roku 1900 Wyspiański poślubił chłopkę Teodorę Teofilę Pytko. W 1906 Wyspiański został profesorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, był także członkiem krakowskiej Rady Miejskiej. W ostatnim okresie życia schorowany i niedomagający fizycznie artysta leczył się w Rymanowie i Bad Hall, a potem przeniósł się do swojej chaty we wsi Węgrzce. Wyspiański chorował przez wiele lat i zmarł na nieuleczalną wówczas kiłę. Pogrzeb Wyspiańskiego w Krakowie w 1907 roku stał się manifestacją narodową. Pochowany został w Krypcie Zasłużonych na Skałce. Dorobek artystyczny Wyspiańskiego jest bardzo szeroki i obejmuje dzieła różnego typu: malarstwo (rysunki, szkicowniki, obrazy olejne, pastele) przedstawiające widoki Krakowa, portrety i autoportrety, rośliny, projekty witraży i malowideł, ilustracje; grafika; projekty mebli i wnętrz; architektoniczny projekt zabudowy Wawelu; dramaty, wiersze i inne. W twórczości dramatycznej kontynuował tradycje romantyczne. Tak jak romantycy, zdobył się na formację samodzielną, tworząc dramatyczne struktury odmienne i swojskie. Tematyka dramatów Wyspiańskiego jest bardzo rozległa – od dziejów legendarnych i wczesnohistorycznych po powstanie listopadowe. W Wyzwoleniu i Legionie polemizuje z polskim romantyzmem, w Sędziach i Klątwie porusza kwestie współczesnej wsi polskiej. Parafrazuje eposy Homera. Toczy zaciętą walkę z romantyczną poezją ruin i grobów, ze złudami i marami przeszłości, z sentymentalną nastrojowością i tragicznym bałamuceniem się, z obciążeniem przeszłości. W jego utworach istnieje żywioł fantastyczny, przeobrażający rzeczywistość, i jednocześnie skłonność do konkretu i autentyzmu, widocznych w świecie przyrody. Równie pobudzającą rolę ma otoczenie, znane osoby i przeżyte sprawy, stryj – wiarus z powstania, usłyszana melodia Warszawianki czy wesele Lucjana Rydla powracają w późniejszych jego dziełach. Równie ważne są impulsy płynące od autentycznych dzieł sztuki: np.: gobeliny katedralne i pomniki nagrobne, ożyłe w Akropolis, czy ożywionego z obrazu Matejki Wernyhorę w Weselu. Widoczne są także wpływy mitów helleńskich i judejskich.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kordian Juliusz Słowacki
Kordian
Juliusz Słowacki
Polska Winkelriedem narodów ! Swego rodzaju rozprawa z Powstaniem Listopadowym. Nierządnica i car Katarzyna ... dała nam za króla, króla z trupią głową ... Deszcz szatanów wtedy. Teraz to już nawałnica. Powiem, że uważam zjawisko tych polskich wieszczów - Słowacki, Mickiewicz, nawet Krasiński za coś absolutnie fenomenalnego. Jako żywo !
Nagzymsie - awatar Nagzymsie
ocenił na102 miesiące temu
Przedwiośnie Stefan Żeromski
Przedwiośnie
Stefan Żeromski
Podobała mi się ta książka, szczególnie z tego względu, że odnalazłem w głównym bohaterze dorastającego siebie. Ostatni rozdział wypadł nieco poniżej moich oczekiwań (choć samo zakończenie uważam za "słuszne"),jednakże dwa poprzednie mocno mnie wciągnęły i bardzo mi się podobały. Dobrze mi się ją czytało w liceum i czasami wracam do niej wspomnieniami, dostrzegając w niej analogie do przeżytego przeze mnie okresu licealnego i pomaturalnego.
OsowialyOrnament - awatar OsowialyOrnament
ocenił na98 dni temu
Nie-Boska komedia Zygmunt Krasiński
Nie-Boska komedia
Zygmunt Krasiński
W sumie to spodobala mi sie ta pozycja. Bardzo mozliwe, ze pozytywny wplyw na jej odbior mialo to, ze byla to pierwsza przeczytana przeze mnie ksiazka po kilku latach czytelniczej absencji. Jej klimat, przeslanie, ktore niesie o rewolucji i watek Orcia przypadly mi do gustu.
OsowialyOrnament - awatar OsowialyOrnament
ocenił na88 dni temu
Ludzie bezdomni Stefan Żeromski
Ludzie bezdomni
Stefan Żeromski
Ocena publiczności jest przykrym objawem ignorancji oraz niedocenienia zwięzłości idei, uwydatnienia cnót, które p. Stefan Żeromski spróbował nam, Polsce uzależnionej od martyrologii, zaproponował bezinteresownie. Judym jest jednym z najbardziej potrzebnych archetypów. Do pracy nad poprawą tego wskaźnika, proszę Was!
targoskey - awatar targoskey
ocenił na921 dni temu
Dziady Adam Mickiewicz
Dziady
Adam Mickiewicz
Kolejna zmora uczniów jeśli chodzi o lektury, ale nie potrzebnie 😁 Dziady jest bardzo wartościowym dziełem ukazujący wiele aspektów tragedii, kultów, sytuacji politycznej oraz dramatu czasów XIX wieku. 3 części (wraz z Widmem będącą umownie 1 częścią Dziadów) przedstawia 3 różne historie, w których Mickiewicz po mistrzowsku wplótł patriotyczne kwestie związane z narodowością, bytem, miłością czy jestestwem. Ten dramat romantyczny jest swego rodzaju książkowym przykładem dzieł pisanych w czasach romantyzmu, warta przeczytania i uświadomienia sobie, że cudze chwalicie, a swego nie znacie 😁
Arek - awatar Arek
ocenił na72 miesiące temu
Granica Zofia Nałkowska
Granica
Zofia Nałkowska
To klasyczna powieść psychologiczna analizująca moralność i odpowiedzialność jednostki. Nałkowska pokazuje, jak łatwo przekraczać własne granice pod wpływem ambicji i okoliczności. Bohaterowie są wielowymiarowi i niejednoznaczni, co zmusza do refleksji. Styl jest elegancki, ale przystępny, mimo że książka powstała wiele lat temu. To ważna lektura o ludzkich wyborach i ich konsekwencjach.
Koniba - awatar Koniba
oceniła na66 dni temu
Cierpienia młodego Wertera Johann Wolfgang Goethe
Cierpienia młodego Wertera
Johann Wolfgang Goethe
Mam do tej powieści ambiwalentny stosunek. Nie traktowałem jej jako historii o tragicznej miłości, ale raczej interesowały mnie tu wątki filozoficzne, a tych trochę tu było. Czasami Werter mnie irytował; ta przesadzona, sentymentalna miłość do Loty była dla mnie poprostu mdła, chociaż młoda dziewczyna, która ceni sobie klasyków literatury i uwielbia spędzać czas na łonie natury musiała na pewno pociągnąć młodego bohatera, ale potem ta gorączkowa chęć pozyskania Loty była upierdliwa. Jak można wysyłać służacego, aby jej wzrok spoczął na nim, żeby Werter miał kogoś na co ona dzisiaj patrzyła? Z drugiej jednak strony często utożsamiałem się z głównym bohaterem. To ogromne zamiłowanie do natury, które daje mu nieograniczoną rozkosz, czytanie w ogrodzie Homera są naprawdę czymś wspaniałym, bo takie nietrudno osiągalne rzeczy są dla niego z początku źródłem szczęścia. Nie przejmuje się przeszłością, czy przyszłością, żyje tu i teraz czytając swoich klasyków literatury. Werter dążył do odczuwania tego co szczere, dlatego dzieci są mu wzorem, krytykuje wszelkie teorie estetyczne, lekceważy zdobycia nauki, które nie przynosą mu żadnego spełnienia; pochwała wieku młodzięczego jest również czymś ponadczasowym, zwłasza w świecie gdzie wszystko jest zbiurokratyzowane, sztywne i często bezuczuciowe. Niestety, wraz z poznaniem Loty, wszystko sie zmienia. Werter zdaje sobie powoli sprawę, że wszystko jest marnością, on sam nie bierze czynnego udziału w życiu. Rozumiem indywidualny pesymizm Wertera, jest on przecież wybitną jednostką, oczytaną, emocjonalną, często przejmuje się każdą drobną sprawą. Inni, tak jakby nie zdawali się rozumieć głębi istnienia. To nie tak, że Werter nie potrafi sobie znaleźć zajęcia, tylko nie widzi w tym żadnego spełnienia, jest to mu obojętne, to wszystko jest przemijające. Werter cierpi na Weltschmerz, ból istnienia, i właśnie to interesuję mnie w tej książce najbardziej. Często młodzi ludzie popadają w melancholię, depresję, czy smutek, ponieważ zdają sobie sprawę z niedoskonałości świata, a z drugiej strony nie są w stanie podjąć żadnych działań, aby zmienić w jakiś sposób otaczającą ich rzeczywistość. Główny bohater również czuje się nie zrozumiany, widać tutaj dysonans pomiędzy jego wrażliwością, a jego otoczeniem. Długa zabierałem sie za tą powieść epistolarną. Słyszałem różne opinie na jej temat, w większości przypadków negatywne, ale jak czytałem, czy słychałem o postaci Wertera, jego bólu istnienia, idealizmie to nawet mnie to zaciekawiło. W końcu przeczytałem tą książkę i nie żałuję.
Dawid Dworaczyński - awatar Dawid Dworaczyński
ocenił na710 dni temu
Tango Sławomir Mrożek
Tango
Sławomir Mrożek
Szczerze mówiąc, „Tango” nie było dla mnie najłatwiejszą ani najprzyjemniejszą lekturą. Na początku wszystko wydaje się dziwne i trochę bez sensu – postacie zachowują się nienaturalnie, a sytuacje są mocno absurdalne. Dopiero z czasem można zauważyć, że to ma głębszy sens. Najbardziej zapadł mi w pamięć motyw braku zasad. W domu Artura panuje totalny chaos i nikt nie przejmuje się tradycją ani normami. Sam Artur próbuje to naprawić, ale robi to w taki sposób, że trudno go w pełni polubić. Najciekawszą postacią wydaje mi się Edek, bo pokazuje, że w takim świecie władzę może zdobyć ktoś silniejszy, a niekoniecznie mądrzejszy. Książka momentami mnie nużyła, bo akcja nie jest zbyt dynamiczna, a dialogi bywają ciężkie do zrozumienia. Jednak trzeba przyznać, że skłania do myślenia i porusza ważne tematy, jak wolność, władza czy bunt młodego pokolenia.
ololusia - awatar ololusia
oceniła na69 dni temu
Konrad Wallenrod Adam Mickiewicz
Konrad Wallenrod
Adam Mickiewicz
Szczerze powiedziawszy jestem trochę zdziwiony ocena ogólna tego dzieła. Gdyż Konrad Wallenrod jest naprawdę bardzo ciekawą powieścią poetycką. Książka ukazuje rozdarcie Konrada Wallenroda jego wcielenie do zakonu krzyżackiego na rzecz ochrony Litwy. W ciekawy sposób Mickiewicz inspiruje się Machiavellim tworząc wallenrodyzm - być lisem i lwem. Można również zauważyć w tym dziele dużo patriotyzmu, tragizmu postaci. Polecam serdecznie 👍
Arek - awatar Arek
ocenił na72 miesiące temu
Świętoszek Molier
Świętoszek
Molier
Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.
Marianna - awatar Marianna
oceniła na101 miesiąc temu
Król Edyp Sofokles
Król Edyp
Sofokles
„Król Edyp” Sofoklesa to klasyczny dramat, który niewątpliwie miał ogromne znaczenie w historii literatury. Sama fabuła jest ciekawa i koncepcja historii naprawdę robi wrażenie, szczególnie jeśli pomyśli się, że powstała w tak dawnych czasach. Jednak znając wcześniej całą historię jeszcze z liceum, nie zrobiła na mnie aż tak dużego wrażenia podczas czytania. Ani język, ani same rozważania nie porwały mnie szczególnie mocno. Nie jest to zła książka — raczej solidna i interesująca, ale bez większego efektu „wow”. Mimo to trzeba docenić, że jak na swoje czasy był to naprawdę bardzo wysoki poziom literacki i pomysłowy dramat.
Robert - awatar Robert
ocenił na71 miesiąc temu
Mendel Gdański Maria Konopnicka
Mendel Gdański
Maria Konopnicka
„Mendel Gdański” Marii Konopnickiej, wysłuchane: Wolne LekturyTaka praca, wciąż wracamy do dobrych i ważnych tekstów. Ta niezwykle precyzyjna historia starego introligatora z Warszawy, jak to widać w tytule (tak, tak, taki żart polonistyczny, a w pracy pisarki – mowa ezopowa),nie jest lekturą obowiązkową, ale warto wybrać ją jako uzupełniająca. Krótka (można przeczytać na lekcji, to wartość w dzisiejszych czasach),precyzyjna, sprawnie operująca kontrastami (pijana agresywna tłuszcza kontra student, piękniejący w momencie heroicznego oporu),dająca nam bohatera pełnego godności, mądrości życiowej – tytułowego Mendla. A łączność z teraźniejszością wskazują same dzieciaki, i to jest właśnie przerażające – czekam (pewnie się nie doczekam) chwili, kiedy po lekturze tekstu Konopnickiej okaże się, że stracił swoją uniwersalność. „MG”, no, tu jest i warsztat, i przesłanie, i moc. Dlaczego tak pisać nie chcecie, panowie? (panie, oczywiście też, ale to pytanie to prawie cytat przecież).
Kate Lost - awatar Kate Lost
ocenił na106 miesięcy temu
Makbet William Shakespeare
Makbet
William Shakespeare
Na początku byłam dość sceptycznie nastawiona do tej powieści, ale muszę przyznać, że Szekspir pozytywnie mnie zaskoczył. „Makbet” to książka, która naprawdę mnie zainteresowała. Jej mroczny klimat i wciągająca fabuła sprawiły, że naprawdę zaangażowałam się w czytanie, pochłaniając ją w jeden dzień. Wielkim plusem była dla mnie Lady Makbet– rezolutna postać żeńska, biorąca sprawy w swoje ręce i wprowadzająca prawdziwy zamęt. To wielki powiew świeżości biorąc pod uwagę czas powstania utworu. Podsumuję tę historię w trzech słowach: zawiła, nieoczywista, zaskakująca.
Sandra - awatar Sandra
oceniła na710 dni temu
Lalka Bolesław Prus
Lalka
Bolesław Prus
Akcja Powieści toczy się w latach 1878-1879 , głównie w Warszawie. Bogaty mieszczanin, kupiec galanteryjny zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej. Na drodze do ich szczęścia stają przekonania, tradycja, zupełnie inny sposób myślenia poszczególnych grup społecznych, zupełnie inne wartości. Z punktu widzenia przedstawienia obrazu przedwojennej Warszawy, pokazania mentalności grup, które w tym czasie żyły oraz ukazania dzielących ich (nie do przezwyciężenia różnic),książka bardzo dobra. Natomiast patrząc z punktu widzenia szybkości akcji, treści, dynamiki - książka dość monotonna i niestety nudna. Trochę mi przykro pisać o klasyce w ten sposób, ale wewnętrze, romantyczne rozterki Stanisława Wokulskiego, które zajmują dużą część książki, zupełnie nie pasują do jego obrazu zdolnego i pragmatycznego przedsiębiorcy. Z tego powodu postać Wokulskiego jest dla mnie mało przekonująca. Bardziej trafia do mnie obraz zakłamania wyższych sfer, obdarzonych różnymi wadami jako grupy: życie na kredyt lub na czyjś koszt, uczestniczenie z zabawach i rozrywkach, które w mniejszej ilości sprzyjałby by zaspokojeniu potrzeb duchowych i poznawczych a na większą skalę sprawiają wrażenie że są po prostu na pokaz - niech ktoś widzi że byliśmy bo to wypada itd. Subiektywnie: 6/10.
Pawel - awatar Pawel
ocenił na62 dni temu
Moralność pani Dulskiej Gabriela Zapolska
Moralność pani Dulskiej
Gabriela Zapolska
Choć utwór ma niemal 120 lat na karku to nie zestarzał się jakoś bardzo. Nadal czyta się go dobrze, bo kwestie są krótkie i zrozumiałe. Jest to rzecz o hipokryzji i zakłamaniu czyli cechach z którymi każdy kiedyś się spotkał. Główna bohaterka Aniela Dulska jest tego ekstremalnym przypadkiem. I to jej podejście do życia by wszystko robić na pokaz jest głównym tematem dramatu prowadząc czasem do zabawnych, czasem do tragicznych sytuacji. Szkoda, że historia jest w sumie dość prosta a tekst krótki, bo dałoby się wycisnąć więcej.
sebogothic - awatar sebogothic
ocenił na66 dni temu
Ferdydurke Witold Gombrowicz
Ferdydurke
Witold Gombrowicz
Metafikcja, złośliwa i momentami manieryczna, ale celnie punktująca czasy sanacji: fanatyczny kult Słowackiego, postszlacheckie ziemiaństwo, niesprawiedliwość społeczną (chłopi zdegradowani do roli psów). A przy tym egzystencjalna przypowieść o tym, że człowiek jest nieautentyczny i opiera swój byt na ciągłym przystosowywaniu się do społeczeństwa.
Ironupiwada - awatar Ironupiwada
oceniła na85 dni temu
Inny Świat. Zapiski sowieckie Gustaw Herling-Grudziński
Inny Świat. Zapiski sowieckie
Gustaw Herling-Grudziński
Klasyka reportażu, która retrospektywnie może być interpretowana jako znak, że Rosja – carska, radziecka, putinowska – wciąż jest barbarzyńskim krajem i opiera się na mechanizmach zsyłki, przez które pękają więzi międzyludzkie i które łamią życie słabszym jednostkom.
Ironupiwada - awatar Ironupiwada
oceniła na85 dni temu
Antygona Sofokles
Antygona
Sofokles
„Antygona” Sofoklesa to bardzo dobra tragedia, której siłą jest przede wszystkim konflikt racji – obie strony sporu mają swoje uzasadnienie i trudno jednoznacznie wskazać, kto naprawdę ma rację. Dzięki temu utwór zmusza do refleksji nad prawem, moralnością i obowiązkiem wobec państwa oraz rodziny. Mimo że nie porwała mnie aż tak mocno, uważam, że zdecydowanie warto ją przeczytać, zwłaszcza że powstała w bardzo dawnych czasach i pokazuje wysoki poziom ówczesnej literatury. Dodatkowo jest to kontynuacja historii znanej z „Króla Edypa”, więc dobrze znać oba utwory, żeby lepiej zrozumieć cały kontekst.
Robert - awatar Robert
ocenił na81 miesiąc temu
Balladyna Juliusz Słowacki
Balladyna
Juliusz Słowacki
To nie jest łatwa książka. Czytałam ją z synem, starając się pomóc mu ją zrozumieć. Bez przypisów, opisów, objaśnień nie byłoby to łatwym zadaniem. Ale - przyznam, wciąga. I ma całkiem sporo humorystycznych scen, czego bym się po Słowackim nie spodziewała :)
Madzik - awatar Madzik
ocenił na61 miesiąc temu
Jądro ciemności Joseph Conrad
Jądro ciemności
Joseph Conrad
Jedna z ważniejszych książek w wielkiej Brytanii krytykujaca kolonializm, analizujaca ludzką naturę i z ironia podchodząca do "wielkości imperium" które zmienią swoich "najlepszych synów" w potwory zmieniające afryke w piekło które zmienia ich. Ksiazka która zainspirowala Czas Apokalipsy oraz masę innych książek podrozniczych zmieniając krajobraz literatury oraz filmów. Na polskiej stronie ma ocene 6/10 . Bo się "ciezko czyta." oraz bo to lektura. Tak czyta sie ciężko bo ksiazka ma miec klimat podróży w głąb dżungli. Ma być gęsta jak powietrze rownikow. eh... James Sligo Jameson - szkocki badacz naturalny, który podróżował do Afryki zindetyfikowal i opisal kilka gatunków. Jego wizerunek znajduje się na jednej z irlandzkich whisky. Najbardziej zapamietany przez to, że za cenę 6 bawelnianych chusteczek kupił 10 letnią dziewczynkę i oddał ją w ręce kanibali. W trakcie wykonał 6 rysunkow przedstawiających całe wydarzenie. Po wszystkim tlumaczyl sie że byl ttm zaskoczony i myślał ze to żart ze strony handlarza niewolników. To wierzchołek gory lodówej tego co robili zachodni europejczycy innym ludziom uznawanym za gorszych i jak się potem tłumaczyli. Conrad to rozumiał jako polak, i jako osoba ktorej rodacy byli również prześladowani.
Dominik Go - awatar Dominik Go
ocenił na912 dni temu

Inne materiały dotyczące książki Wesele

Klasyka kultury i konteksty z popkultury, czyli przygotowania do matury – poradnik dla wszystkich
Publicystyka
Marcin Waincetel - awatar
Marcin Waincetel
4

Klasyka kultury i konteksty z popkultury, czyli przygotowania do matury – poradnik dla wszystkich

Niektórzy mówią, że matura to bzdura, inni, że to najważniejszy, bo pierwszy egzamin dojrzałości. Jaka jest prawda? Majowe wyzwanie to nie tylko sprawdzenie wiedzy i umiejętności, ale także radzenie sobie ze stresem, presją i oczekiwaniami. Do jakich lektur warto zajrzeć przed maturą? Co powtórzyć? Jak się przygotować? Oczywiście klasyka wiecznie żywa, ale istotne jest również umiejętne wykorzystanie kontekstów z kultury popularnej.
„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego. Dramat, mem, inspiracja?
Publicystyka
LubimyCzytać - awatar
LubimyCzytać
9

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego. Dramat, mem, inspiracja?

Stanisław Wyspiański użył hucznej i szalonej imprezy w Bronowicach jak soczewki skupiającej wady i zalety Polaków. Użył ponad 120 lat temu. Dziś młodzież w szkołach się z „Weselem” męczy. Niektórzy tylko w szkolnych ławach lub na teatralnej widowni przechodzą swój „Damaszek” i potem, nie tyle oślepieni, ile oświeceni, już się od dramatu odczepić nie mogą. Wybrani z niektórych sami biorą się za bary ze spektaklem, próbują go odczytać po nowemu. Jeszcze inni, wybrani z wybranych spośród niektórych piszą o „Weselu”: analizują, habilitują, tłumaczą…
Zobacz więcej treści

Cytaty z książki Wesele

Więcej

Miałeś, chamie, złoty róg,
miałeś, chamie, czapkę z piór:
czapkę wicher niesie,
róg huka po lesie,
ostał ci się ino sznur,
ostał ci się ino sznur.

Miałeś, chamie, złoty róg,
miałeś, chamie, czapkę z piór:
czapkę wicher niesie,
róg huka po lesie,
ostał ci się ino ...

Rozwiń
Stanisław Wyspiański Wesele Zobacz więcej

Wyście sobie, a my sobie,
każden sobie rzepkę skrobie.

Wyście sobie, a my sobie,
każden sobie rzepkę skrobie.

Stanisław Wyspiański Wesele Zobacz więcej

Tak, by nam się serce śmiało do ogromnych, wielkich rzeczy. A tu pospolitość skrzeczy...

Tak, by nam się serce śmiało do ogromnych, wielkich rzeczy. A tu pospolitość skrzeczy...

Stanisław Wyspiański Wesele Zobacz więcej
Więcej