Krew nad Jasną Przystanią

Proszę nie krzyczeć! Doskonale rozumiem, co w tej książce może się podobać i wcale nie twierdzę, że jest zła. Po prostu chyba na ten moment nie jest dla mnie.

Świetny początek dawał mi duże nadzieje na to, że to będzie wielka miłość, ale potem jakoś się to uczucie rozeszło po kościach. Powieść niby traktuje o rzeczach ważnych, ale nie mogłam się pozbyć wrażenia, że dzieją się one zaledwie gdzieś w tle. Nie przeszkadza mi duże skupienie się na wątku romantycznym, zwłaszcza jeśli jest zrobiony dobrze (czy taki był? Nie wiem, ale nie zgrzytałam zębami, a to już coś!),ale trochę gorzej, jeśli zaczyna on przyćmiewać inne, równie ważne czy może nawet ważniejsze kwestie.

Sciona to bohaterka, której normalnie pewnie bym z całego serca kibicowała, ale ostatnio mam w sobie jakąś nietolerancję na ślepą naiwność, a tej cechy nie można jej akurat przez większość książki odmówić. Jak ktoś może ciągle widzieć na coś nowe dowody i dalej pozostawać beznadziejnie wiernym?

Mam wrażenie, że pierwszy i ostatni rozdział to była książka, którą chciałam przeczytać, a cały środek trochę się ze mną rozminął.

Proszę nie krzyczeć! Doskonale rozumiem, co w tej książce może się podobać i wcale nie twierdzę, że jest zła. Po prostu chyba na ten moment nie jest dla mnie.

Świetny początek dawał mi duże nadzieje na to, że to będzie wielka miłość, ale potem jakoś się to uczucie rozeszło po kościach. Powieść niby traktuje o rzeczach ważnych, ale nie mogłam się pozbyć wrażenia, że...

6.5

6.5

Znakomita książka, świetny system magiczny, bardzo ciekawa bohaterka kobieca i wartka akcja z wieloma zwrotami do ostatniej strony.

Znakomita książka, świetny system magiczny, bardzo ciekawa bohaterka kobieca i wartka akcja z wieloma zwrotami do ostatniej strony.

„Ta opowieść jest o moim ego i o tym, co uczyni dla świata."

Marudo, szukam książki:
– fantasy, ale z nutką filozoficznych przemyśleń;
– z całkiem nowym systemem magicznym opartym na pisaniu zaklęć na „magicznej maszynie do pisania";
– o nauce, wartości z niej płynących i dla niej poświęcenia;
– w której nie wiemy, kto jest dobry, a kto zły, bo intencje mogą różnić się od efektu.

„Ta opowieść jest o moim ego i o tym, co uczyni dla świata."

Marudo, szukam książki:
– fantasy, ale z nutką filozoficznych przemyśleń;
– z całkiem nowym systemem magicznym opartym na pisaniu zaklęć na „magicznej maszynie do pisania";
– o nauce, wartości z niej płynących i dla niej poświęcenia;
– w której nie wiemy, kto jest dobry, a kto zły, bo intencje mogą różnić się od...

✨️ współpraca reklamowa z Wydawnictwem Vesper ✨️

🔹Książka opowiada historię Sciony Freynan, sieroty wychowywanej przez ciotkę, która od dziecka marzyła, aby zostać magiczką i jako pierwsza kobieta dostać się do Wysokiego Magisterium Uniwersytetu Magii i Przemysłu w Tiranie - mieście odzielonym od świata zewnętrznego Barierą. Całe swoje dotychczasowe dwudziestokilkuletnie życie poświęciła na nauce i praktykowaniu magii. Wreszcie po latach ciężkiej pracy ku zaskoczeniu innych zdaje egzamin wstępny i zostaje przyjęta. Jednak zamiast przyjaźni i uznania spotyka wśród swoich nowych współpracowników tylko wrogość i szyderstwa. Na domiar złego zamiast asystenta dostaje do pomocy zwykłego woźnego. 
Drugim bohaterem książki jest Thomil, młody mężczyzna, który zanim został woźnym w tirańskim Magisterium, był myśliłym za Barierą. Nie jest on rodowitym Tirańczykiem, jest członkiem plemienia Caldonnae. Niestety podczas przeprawy do Tiranu stracił całą swoją rodzinę i współplemieńców, a jedyną rodziną jaka mu pozostała jest siostrzenica. Po przekroczeniu Bariery, życie dla Thomila i jemu podobnych członków innych plemion, wcale nie staje się lepsze. Są traktowani jako tania siła robocza i mieszkańcy drugiej kategorii, nie obce są im szyderstwa i brutalność. Jedyne co mogą robić to milczeć i wykonywać prace, których nie chcą wykonywać rodowici Tirańczycy. 
Początki współpracy tego nietypowego duetu są trudne, pełne nieufności i sporów. Jednak przyjazne nastawienie Sciony do nowego asystenta wkrótce przełamuje lody i stają się dla siebie nie tylko współpracownikami, ale także i przyjaciółmi. Życiowe doświadczenie zarówno Thomila, jak i Sciony wzbogaca ich wspólną pracę. Wszystko zmienia się kiedy odkrywają tajemnicę, która zmienia wszystko w co Sciona wierzyła. Ujawnienie jej może zmienić historię miasta i oblicze magii utrzymującej Tiran przy życiu. 

🔹Długo myślałam, jak napisać tą recenzję. Zastanawiałam się, jak opisać swoje odczucia po lekturze, jednocześnie nie zdradzając zbyt dużo szczegółów fabuły. Zacznijmy, więc może od świata przedstawionego. Ci, którzy są ze mną dłużej wiedzą, że jestem miłośniczką steampunkowego klimatu w książkach, a tutaj był on świetnie przedstawiony. Uwielbiam także system magiczny w tej książce, jest on innowacyjny, przemyślany i skomplikowany. Autorka stworzyła nowe pojęcia, zagadnienia i przyrządy do wykonywania magicznych zaklęć. Moim ulubionym przyrządem jest czarograf - magiczna maszyna do pisania (kocham maszyny do pisania, dlatego czarograf od razu podbił moje serce ❤️). Jeśli chodzi o bohaterów, to dadzą się lubić 😂. Na początku status mojej relacji w stosunku do Sciony można by było opisać jako "to skomplikowane" 🙈, wydawała mi się trochę samolubna i skupiona tylko i wyłącznie na swoim celu, kosztem jej relacji z rodziną i otoczeniem. Jednak w miarę postępu fabuły zyskiwała na plus i szybko przekonała mnie do siebie. Thomil praktycznie od razu zyskał moją sympatię - odważny, z zasadami był mocnym punktem książki. Jedynym minusem (przynajmniej dla mnie) jest zakończenie. Nie chcę zdradzić za wiele, żeby nie psuć Wam przyjemności z czytania, napiszę tylko tyle, że moje czytelnicze serce jest trochę rozdarte i zdecydowanie wolałabym inne zakończenie, albo kolejny tom. Nie zmienia to faktu, że "Krew Nad Jasną Przystanią" zdecydowanie trafi do mojej kwiatowej topki tego roku. To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, w pełni udane 🙂. W moich czytelniczych planach jest inna jej książka "Miecz Kaigenu", która czeka na półce na przeczytanie. Chciałabym także bardzo, aby M. L. Wang napisała coś w uniwersum "Krwi....", ten świat aż się prosi na rozszerzenie na inne książki. Na koniec napiszę tylko jedno - wszyscy miłośnicy fantastyki czytajcie tą pozycję, bo zdecydowanie warto 🙂. 

✨️ współpraca reklamowa z Wydawnictwem Vesper ✨️

🔹Książka opowiada historię Sciony Freynan, sieroty wychowywanej przez ciotkę, która od dziecka marzyła, aby zostać magiczką i jako pierwsza kobieta dostać się do Wysokiego Magisterium Uniwersytetu Magii i Przemysłu w Tiranie - mieście odzielonym od świata zewnętrznego Barierą. Całe swoje dotychczasowe dwudziestokilkuletnie...

Bardzo dobra. I jaka frustrująca, bo zbyt wiele rzeczywistości się w niej odbijało, by czytać ją spokojnie. Pełna pytań, dylematów moralnych, jednak nie jest to płytkie i nachalne.

Bardzo dobra. I jaka frustrująca, bo zbyt wiele rzeczywistości się w niej odbijało, by czytać ją spokojnie. Pełna pytań, dylematów moralnych, jednak nie jest to płytkie i nachalne.

Będzie na pewno jednym z moich ulubieńców tego roku. Dawno żadna książka fantasy mnie tak nie zaangażowała.
Mamy do czynienia z ambitną główną bohaterką, próbującą udowodnić sobie i patriarchalnemu społeczeństwu, że jako kobieta jest warta o wiele więcej, niż się jej wmawia. Obok jej feministycznej walki o pozycję i godność widzimy prześladowane społeczeństwo Kwenów, traktowane w mieście jako niższa rasa ludzka, lub nawet nie jak ludzie. Poruszone wątki dyskryminacji i prześladowań nie tylko na jednym tle. Jest to gorzka historia, powodująca frustrację i bezsilność na brutalne realia świata przedstawionego.
Na kolejny plus bardzo ciekawy system magiczny.
Poruszyła mnie do tego stopnia, że mam po niej "kaca książkowego" i nie wiem co czytać dalej ;)

Będzie na pewno jednym z moich ulubieńców tego roku. Dawno żadna książka fantasy mnie tak nie zaangażowała.
Mamy do czynienia z ambitną główną bohaterką, próbującą udowodnić sobie i patriarchalnemu społeczeństwu, że jako kobieta jest warta o wiele więcej, niż się jej wmawia. Obok jej feministycznej walki o pozycję i godność widzimy prześladowane społeczeństwo Kwenów,...

Ciekawy warsztat, niestety jak dla mnie treść po prostu słaba, spodziewałem się więcej.

Ciekawy warsztat, niestety jak dla mnie treść po prostu słaba, spodziewałem się więcej.

Po tylu pozytywnych opiniach miałam dość wysokie oczekiwania, a w rzeczywistości książka była BARDZO przeciętna. Pierwszą połowę zmęczyłam, później zaczęło się coś dziać, ale wciąż za mało. Typowa feministyczna bohaterka, która chce być drugą Katniss Everdeen; miłość, która nie ma racji bytu i zakończenie, które było dla mnie bardzo mdłe. Liczyłam na zdecydowanie więcej.

Po tylu pozytywnych opiniach miałam dość wysokie oczekiwania, a w rzeczywistości książka była BARDZO przeciętna. Pierwszą połowę zmęczyłam, później zaczęło się coś dziać, ale wciąż za mało. Typowa feministyczna bohaterka, która chce być drugą Katniss Everdeen; miłość, która nie ma racji bytu i zakończenie, które było dla mnie bardzo mdłe. Liczyłam na zdecydowanie więcej.

Bardzo dobrze zbudowana psychologia postaci, nawet główna bohaterka nie jest czarno-biała. Pierwsza połowa książki trochę się ciągnie, rozumiem, że autorka chciała dobrze przedstawić konstrukt świata, ale za bardzo przynudzała. Ogólnie w całej powieści nie za dużo się dzieje i mimo iż zwykle nie lubię czytać historii jednotomowych, tak tutaj, gdyby istniała kontynuacja, raczej bym po nią nie sięgnęła. Trochę mało w niej "mięsa", nie wzruszyłam się ani przez chwilę, choć teoretycznie były ku temu sprzyjające momenty. Ok, ale według mnie mogło być dużo lepiej.

Bardzo dobrze zbudowana psychologia postaci, nawet główna bohaterka nie jest czarno-biała. Pierwsza połowa książki trochę się ciągnie, rozumiem, że autorka chciała dobrze przedstawić konstrukt świata, ale za bardzo przynudzała. Ogólnie w całej powieści nie za dużo się dzieje i mimo iż zwykle nie lubię czytać historii jednotomowych, tak tutaj, gdyby istniała kontynuacja,...