Ta historia całkowicie mnie pożarła.
Nawet można rzec, że przeżarła, wypluła i rozwaliła na miazgę.
Naczytałam się o niej tyle złych opinii i zostałam przez nie tak nastraszona, że spodziewałam się tu wszystkiego najgorszego. Początkowo byłam więc bardzo ostrożna, słuchałam na prędkości 1,5 coby szybko się z nią uporać, ale po krótkim czasie zaczęłam zwalniać, coraz bardziej i bardziej, aż w końcu w ogóle przełączyłam się na czytanie, aby nie stracić nic z treści.
I muszę przyznać, że książka mnie niezaprzeczalnie i totalnie wciągnęła.
Od drugiej części, gdy już w końcu zaczęłam załapywać co się faktycznie dzieje, to już absolutnie nie mogłam się oderwać. Nawet wracałam kilka razy do pierwszej części, bo dopiero podczas czytania drugiej, jest się w stanie wyłapać z niej większy sens. Potem z kolei tak bardzo bałam się przejść do części trzeciej (również na podstawie opinii),o której pisano, że rozczarowuje i brakuje tam pomysłu na zakończenie, otóż nic z tego. Jedyna różnica jest taka, że czytając drugą część, wiadomo jak się ona skończy, zaś cześć trzecia jest totalną zagadką. I muszę przyznać, że kilka razy autorce udało się mnie poważnie nastraszyć.
Na początku wydaje się, że cała ta historia jest mocno przegadana, i że możnaby z niej sporą część wyrzucić, ale finalnie okazuje się, że to wszystko jest potrzebne, całe te opisy alchemiczne i medyczne tworzą tę opowieść. Nie wydaje się też to w żaden sposób naciągane czy przesadzone - w moim całkowicie amatorskim i niezaznajomionym w tych kwestiach odczuciu opisy są fachowe i rzeczowe.
Urzekli mnie głowni bohaterowie, całym serduchem wierzyłam w Kaina, tak bardzo bolało mnie jego nieszczęście i udręczenie, i chciałam żeby zaznał choć odrobinę spokoju. Helena za to, to tak silna i niezależna postać, że nie sposób było, aby sobie z czymś nie poradziła, podziwiałam jej wiedzę, odwagę i hart ducha.
Znakomicie jest opisana relacja między nimi, bardzo powolna, a przy tym tak zagadkowa, że cały czas nie wiadomo co tak naprawdę czują, a co ukrywają.
Ta historia jest całkowicie i niezaprzeczalnie w moim guście, uwielbiam takie fantastyki - konkretne, brutalne, a przy tym tak bardzo romantyczne.
Mogę być nieobiektywna w ocenie, ale okrutnie mnie się to podobało, teraz został tylko totalny kac książkowy. Dawno nie miałam takich odczuć po lekturze (chyba ostatnio z kilkanaście lat temu gdy skończyłam czytać Kosogłosa),ależ bym tu też chętnie zobaczyła tak solidną ekranizację.
Nie żałuję ani chwili z tych wszystkich godzin, które poświęciłam na tę lekturę. To była sama przyjemność.
PS.
Gdyby nie kwietniowe wyzwanie LC i wybór z rankingu Top100 to zapewne nigdy bym po tę książkę nie sięgnęła, a na początku byłam taka niechętna, cóż, jak to mówią, nie ma tego złego😉
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Krew nad Jasną Przystanią
Folijał ten to kawał dobrej fantastyki. Uwielbiam tą książke za ciekawy wątek star corsed lovers, walki o siebie i feministyczny oraz wciągający system magiczny.
Pozycja ta uświadamia nam kobietom, że osiąganie rzeczy zarezerwowanych meżczyznom daje potęge nam.
Morałem tej książki jest, to iż żeby być dobrym człowiekiem nie jest takie łatwe bo nie wystarczy robić dobre rzeczy. Trzeba dopilnować aby skutki tych działań były pozytywne (,,Ciemność pośród światła albo światło w ciemności").
Reasumując utwór ten chwyta za serce i niebierze jeńców. Czyta się go szybko i z wysoką dozą przyjemności. Świetnie pasuje do terści tej pozycji piosenka "Dla ciebie,,- Myslovitz.
Folijał ten to kawał dobrej fantastyki. Uwielbiam tą książke za ciekawy wątek star corsed lovers, walki o siebie i feministyczny oraz wciągający system magiczny.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPozycja ta uświadamia nam kobietom, że osiąganie rzeczy zarezerwowanych meżczyznom daje potęge nam.
Morałem tej książki jest, to iż żeby być dobrym człowiekiem nie jest takie łatwe bo nie wystarczy robić dobre...
Recenzja
Tytuł: Krew nad jasną przystanią
Autor: M.L. Wang
Gatunek: Fantastyka
Ocena: 9/10
Sciona zostaje przyjęta do Magisterium na Uniwersytecie Magii i Przemysłu. Jest pierwszą kobietą, dlatego jej koledzy robią wszystko, żeby odczuła jak bardzo do nich nie pasuje. Kobieta jednak jest tak zmotywowana do działania, że nie zwraca na nich większej uwagi. Przez złośliwość jednego z kolegów nowym asystentem Sciony zostaje woźny. Mimo, że ich początki nie są zbyt dobre, to im bliżej się poznają tym bardziej się do siebie przywiązują. Nagle odkrywają sekret, który zmienia wszystko.
Nie wiem, dlaczego tak długo zwlekałam z przeczytaniem tej książki. Powiedzieć, że była genialna i fantastyczna to jak nie powiedzieć zupełnie nic. Fakt faktem początek trochę mi się dłużył, ale gdy już się wciągnęłam… Żałuję, że tak szybko skończyłam.
Historia Sciony i Thomila w pewnym momencie nabiera rozpędu i pochłania do reszty. Po pierwszych rozdziałach bałam się, że główna bohaterka nie przypadnie mi do gustu, ale z czasem moje nastawienie do niej się zmieniło. Thomil z kolei zdobył moją sympatię od samej wzmianki o nim.
Autorka świetnie przedstawiła cały magiczny system i świat. Wybitnie pokazała jak działa cała magia i jakie są jej początki.
Zakończenie mnie zszokowało. Tego kompletnie się nie spodziewałam. To było coś innego.
Zdecydowanie wrócę jeszcze do tej lektury, ale nadrobię jeszcze inną książkę M.L. Wang.
Recenzja
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTytuł: Krew nad jasną przystanią
Autor: M.L. Wang
Gatunek: Fantastyka
Ocena: 9/10
Sciona zostaje przyjęta do Magisterium na Uniwersytecie Magii i Przemysłu. Jest pierwszą kobietą, dlatego jej koledzy robią wszystko, żeby odczuła jak bardzo do nich nie pasuje. Kobieta jednak jest tak zmotywowana do działania, że nie zwraca na nich większej uwagi. Przez złośliwość...
Sciona ma szansę zapisać się w historii Tiranu jako pierwsza Wysoka magiczka. Żyje jednak w skrajnie mizoginistycznym świecie, w którym nawet wybitne osiągnięcia naukowe nie są w stanie uchronić jej przed ciągłym poniżaniem ze strony kolegów.
Ta książka ma wszystko to, czego oczekuję od dobrej fantastyki. Idealnie wyważone tempo akcji, złożony i unikalny system magiczny, polityczne machinacje, polemiki naukowe oraz niejednoznacznych bohaterów. Surowa kreacja świata daje nam spojrzenie nie tylko na patriarchalną strukturę, ale również na bezkompromisowy kolonializm i rasizm.
Bohaterowie ukształtowani przez własne, skrajne doświadczenia i środowisko, wzajemnie kwestionują swoje perspektywy i światopogląd wdając się w długie dyskusje, co nadaje narracji akademickich i filozoficznych elementów.
Sciona to bohaterka, której z jednej strony mocno kibicujemy, bo jest niezwykle ambitna i chcemy żeby zajęła należne jej miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Z drugiej jednak strony jest samolubna i ślepa na to co ją otacza. Skupiona na własnym celu, oddana swoim ideałom nie dostrzega własnych wad i słabości. Ale to czyni ją bardziej ludzką i stawia zasadne pytanie o szczerość jej intencji.
Specjalnie nie zagłębiam się w opis fabuły, bo uważam, że lepiej samemu odkrywać to, co autorka ma nam do zaoferowania. Sciona i jej osobista walka to tylko początek. To książka brutalnie szczera, prowokująca do myślenia z niezwykle satysfakcjonującym zakończeniem. Dała mi vibe Wojny Makowej, choć są to książki zupełnie różne od sobie.
Istotą tej historii jest pytanie o moralność i o to, co znaczy być dobrym człowiekiem. Sposób w jaki autorka porusza temat bycia uprzywilejowanym i wykluczonym, pokazuje jak wygodnie jest nie zwracać uwagi, szczególnie w kontekście naszych czasów.
Sciona ma szansę zapisać się w historii Tiranu jako pierwsza Wysoka magiczka. Żyje jednak w skrajnie mizoginistycznym świecie, w którym nawet wybitne osiągnięcia naukowe nie są w stanie uchronić jej przed ciągłym poniżaniem ze strony kolegów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa książka ma wszystko to, czego oczekuję od dobrej fantastyki. Idealnie wyważone tempo akcji, złożony i unikalny system magiczny,...
Proszę nie krzyczeć! Doskonale rozumiem, co w tej książce może się podobać i wcale nie twierdzę, że jest zła. Po prostu chyba na ten moment nie jest dla mnie.
Świetny początek dawał mi duże nadzieje na to, że to będzie wielka miłość, ale potem jakoś się to uczucie rozeszło po kościach. Powieść niby traktuje o rzeczach ważnych, ale nie mogłam się pozbyć wrażenia, że dzieją się one zaledwie gdzieś w tle. Nie przeszkadza mi duże skupienie się na wątku romantycznym, zwłaszcza jeśli jest zrobiony dobrze (czy taki był? Nie wiem, ale nie zgrzytałam zębami, a to już coś!),ale trochę gorzej, jeśli zaczyna on przyćmiewać inne, równie ważne czy może nawet ważniejsze kwestie.
Sciona to bohaterka, której normalnie pewnie bym z całego serca kibicowała, ale ostatnio mam w sobie jakąś nietolerancję na ślepą naiwność, a tej cechy nie można jej akurat przez większość książki odmówić. Jak ktoś może ciągle widzieć na coś nowe dowody i dalej pozostawać beznadziejnie wiernym?
Mam wrażenie, że pierwszy i ostatni rozdział to była książka, którą chciałam przeczytać, a cały środek trochę się ze mną rozminął.
Proszę nie krzyczeć! Doskonale rozumiem, co w tej książce może się podobać i wcale nie twierdzę, że jest zła. Po prostu chyba na ten moment nie jest dla mnie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietny początek dawał mi duże nadzieje na to, że to będzie wielka miłość, ale potem jakoś się to uczucie rozeszło po kościach. Powieść niby traktuje o rzeczach ważnych, ale nie mogłam się pozbyć wrażenia, że...
6.5
6.5
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZnakomita książka, świetny system magiczny, bardzo ciekawa bohaterka kobieca i wartka akcja z wieloma zwrotami do ostatniej strony.
Znakomita książka, świetny system magiczny, bardzo ciekawa bohaterka kobieca i wartka akcja z wieloma zwrotami do ostatniej strony.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Ta opowieść jest o moim ego i o tym, co uczyni dla świata."
Marudo, szukam książki:
– fantasy, ale z nutką filozoficznych przemyśleń;
– z całkiem nowym systemem magicznym opartym na pisaniu zaklęć na „magicznej maszynie do pisania";
– o nauce, wartości z niej płynących i dla niej poświęcenia;
– w której nie wiemy, kto jest dobry, a kto zły, bo intencje mogą różnić się od efektu.
„Ta opowieść jest o moim ego i o tym, co uczyni dla świata."
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMarudo, szukam książki:
– fantasy, ale z nutką filozoficznych przemyśleń;
– z całkiem nowym systemem magicznym opartym na pisaniu zaklęć na „magicznej maszynie do pisania";
– o nauce, wartości z niej płynących i dla niej poświęcenia;
– w której nie wiemy, kto jest dobry, a kto zły, bo intencje mogą różnić się od...
✨️ współpraca reklamowa z Wydawnictwem Vesper ✨️
🔹Książka opowiada historię Sciony Freynan, sieroty wychowywanej przez ciotkę, która od dziecka marzyła, aby zostać magiczką i jako pierwsza kobieta dostać się do Wysokiego Magisterium Uniwersytetu Magii i Przemysłu w Tiranie - mieście odzielonym od świata zewnętrznego Barierą. Całe swoje dotychczasowe dwudziestokilkuletnie życie poświęciła na nauce i praktykowaniu magii. Wreszcie po latach ciężkiej pracy ku zaskoczeniu innych zdaje egzamin wstępny i zostaje przyjęta. Jednak zamiast przyjaźni i uznania spotyka wśród swoich nowych współpracowników tylko wrogość i szyderstwa. Na domiar złego zamiast asystenta dostaje do pomocy zwykłego woźnego.
Drugim bohaterem książki jest Thomil, młody mężczyzna, który zanim został woźnym w tirańskim Magisterium, był myśliłym za Barierą. Nie jest on rodowitym Tirańczykiem, jest członkiem plemienia Caldonnae. Niestety podczas przeprawy do Tiranu stracił całą swoją rodzinę i współplemieńców, a jedyną rodziną jaka mu pozostała jest siostrzenica. Po przekroczeniu Bariery, życie dla Thomila i jemu podobnych członków innych plemion, wcale nie staje się lepsze. Są traktowani jako tania siła robocza i mieszkańcy drugiej kategorii, nie obce są im szyderstwa i brutalność. Jedyne co mogą robić to milczeć i wykonywać prace, których nie chcą wykonywać rodowici Tirańczycy.
Początki współpracy tego nietypowego duetu są trudne, pełne nieufności i sporów. Jednak przyjazne nastawienie Sciony do nowego asystenta wkrótce przełamuje lody i stają się dla siebie nie tylko współpracownikami, ale także i przyjaciółmi. Życiowe doświadczenie zarówno Thomila, jak i Sciony wzbogaca ich wspólną pracę. Wszystko zmienia się kiedy odkrywają tajemnicę, która zmienia wszystko w co Sciona wierzyła. Ujawnienie jej może zmienić historię miasta i oblicze magii utrzymującej Tiran przy życiu.
🔹Długo myślałam, jak napisać tą recenzję. Zastanawiałam się, jak opisać swoje odczucia po lekturze, jednocześnie nie zdradzając zbyt dużo szczegółów fabuły. Zacznijmy, więc może od świata przedstawionego. Ci, którzy są ze mną dłużej wiedzą, że jestem miłośniczką steampunkowego klimatu w książkach, a tutaj był on świetnie przedstawiony. Uwielbiam także system magiczny w tej książce, jest on innowacyjny, przemyślany i skomplikowany. Autorka stworzyła nowe pojęcia, zagadnienia i przyrządy do wykonywania magicznych zaklęć. Moim ulubionym przyrządem jest czarograf - magiczna maszyna do pisania (kocham maszyny do pisania, dlatego czarograf od razu podbił moje serce ❤️). Jeśli chodzi o bohaterów, to dadzą się lubić 😂. Na początku status mojej relacji w stosunku do Sciony można by było opisać jako "to skomplikowane" 🙈, wydawała mi się trochę samolubna i skupiona tylko i wyłącznie na swoim celu, kosztem jej relacji z rodziną i otoczeniem. Jednak w miarę postępu fabuły zyskiwała na plus i szybko przekonała mnie do siebie. Thomil praktycznie od razu zyskał moją sympatię - odważny, z zasadami był mocnym punktem książki. Jedynym minusem (przynajmniej dla mnie) jest zakończenie. Nie chcę zdradzić za wiele, żeby nie psuć Wam przyjemności z czytania, napiszę tylko tyle, że moje czytelnicze serce jest trochę rozdarte i zdecydowanie wolałabym inne zakończenie, albo kolejny tom. Nie zmienia to faktu, że "Krew Nad Jasną Przystanią" zdecydowanie trafi do mojej kwiatowej topki tego roku. To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, w pełni udane 🙂. W moich czytelniczych planach jest inna jej książka "Miecz Kaigenu", która czeka na półce na przeczytanie. Chciałabym także bardzo, aby M. L. Wang napisała coś w uniwersum "Krwi....", ten świat aż się prosi na rozszerzenie na inne książki. Na koniec napiszę tylko jedno - wszyscy miłośnicy fantastyki czytajcie tą pozycję, bo zdecydowanie warto 🙂.
✨️ współpraca reklamowa z Wydawnictwem Vesper ✨️
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to🔹Książka opowiada historię Sciony Freynan, sieroty wychowywanej przez ciotkę, która od dziecka marzyła, aby zostać magiczką i jako pierwsza kobieta dostać się do Wysokiego Magisterium Uniwersytetu Magii i Przemysłu w Tiranie - mieście odzielonym od świata zewnętrznego Barierą. Całe swoje dotychczasowe dwudziestokilkuletnie...
Bardzo dobra. I jaka frustrująca, bo zbyt wiele rzeczywistości się w niej odbijało, by czytać ją spokojnie. Pełna pytań, dylematów moralnych, jednak nie jest to płytkie i nachalne.
Bardzo dobra. I jaka frustrująca, bo zbyt wiele rzeczywistości się w niej odbijało, by czytać ją spokojnie. Pełna pytań, dylematów moralnych, jednak nie jest to płytkie i nachalne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBędzie na pewno jednym z moich ulubieńców tego roku. Dawno żadna książka fantasy mnie tak nie zaangażowała.
Mamy do czynienia z ambitną główną bohaterką, próbującą udowodnić sobie i patriarchalnemu społeczeństwu, że jako kobieta jest warta o wiele więcej, niż się jej wmawia. Obok jej feministycznej walki o pozycję i godność widzimy prześladowane społeczeństwo Kwenów, traktowane w mieście jako niższa rasa ludzka, lub nawet nie jak ludzie. Poruszone wątki dyskryminacji i prześladowań nie tylko na jednym tle. Jest to gorzka historia, powodująca frustrację i bezsilność na brutalne realia świata przedstawionego.
Na kolejny plus bardzo ciekawy system magiczny.
Poruszyła mnie do tego stopnia, że mam po niej "kaca książkowego" i nie wiem co czytać dalej ;)
Będzie na pewno jednym z moich ulubieńców tego roku. Dawno żadna książka fantasy mnie tak nie zaangażowała.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMamy do czynienia z ambitną główną bohaterką, próbującą udowodnić sobie i patriarchalnemu społeczeństwu, że jako kobieta jest warta o wiele więcej, niż się jej wmawia. Obok jej feministycznej walki o pozycję i godność widzimy prześladowane społeczeństwo Kwenów,...