Ponura żniwiarka i przędzarz gwiazd

Mam wobec tej nowelki bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony dostajemy istotne informacje fabularne i wyraźnie pogłębia się relacja Idy z Kruchym. Z drugiej strony postać Joanny jest dla mnie potwornie nużąca ze swoimi trzystoma osobowościami – a nawet i z jedną.
Stylistycznie opowiadanie mocno odstaje od reszty serii. Jest tu dużo abstrakcji i metafizyki, zdecydowanie więcej, niż jestem w stanie polubić. Całość sprawia wrażenie bardziej eksperymentu niż spójnego elementu świata Szamanki.
Szczerze? Mam już dość Joanny jako wiecznego plot device’u, który za każdym razem pcha Idę do przodu. Niech w końcu spłonie na dobre i nie wraca, pls

Mam wobec tej nowelki bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony dostajemy istotne informacje fabularne i wyraźnie pogłębia się relacja Idy z Kruchym. Z drugiej strony postać Joanny jest dla mnie potwornie nużąca ze swoimi trzystoma osobowościami – a nawet i z jedną.
Stylistycznie opowiadanie mocno odstaje od reszty serii. Jest tu dużo abstrakcji i metafizyki, zdecydowanie...

Trochę wody upłynęło w Warcie , nim autorka uraczyła nas tym tomem serii. Przyznaje, że trochę się gubiłam na początku. Gdy już się połapałam to wessało z mocą. Bohaterowie nie są płascy, mają swe historie( bardzo mroczne) za sobą, rozterki moralne , wady jak i my. Jestem bardzo na tak. Polecam z czystym sercem.

Trochę wody upłynęło w Warcie , nim autorka uraczyła nas tym tomem serii. Przyznaje, że trochę się gubiłam na początku. Gdy już się połapałam to wessało z mocą. Bohaterowie nie są płascy, mają swe historie( bardzo mroczne) za sobą, rozterki moralne , wady jak i my. Jestem bardzo na tak. Polecam z czystym sercem.

Chyba najlepszy dodatek do serii o Szamance od Umarlaków jaki do tej pory czytałam. Szczerze kibicuję Kruchemu i Idzie ☺️💞

Chyba najlepszy dodatek do serii o Szamance od Umarlaków jaki do tej pory czytałam. Szczerze kibicuję Kruchemu i Idzie ☺️💞

Bardzo lubię tą serię urban fantasy, to jest jedna z pierwszych w moim życiu, miałam jeszcze pierwsze wydanie, gdzie tutaj mamy już wznowienie u innego wydawcy i właśnie te tomy dodatkowe, których, powiedzmy „za moich czasów”, nie było. I było to świetne uzupełnienie. Absolutnie uwielbiam to, w jaki sposób budowana jest relacja Kruchego i Idy, to jest… nomen omen, książkowe przedstawienie tego jak ludzie powinni się zachowywać wobec siebie, kiedy chcą coś zbudować, jednocześnie szanując swoje granice.

Bardzo lubię tą serię urban fantasy, to jest jedna z pierwszych w moim życiu, miałam jeszcze pierwsze wydanie, gdzie tutaj mamy już wznowienie u innego wydawcy i właśnie te tomy dodatkowe, których, powiedzmy „za moich czasów”, nie było. I było to świetne uzupełnienie. Absolutnie uwielbiam to, w jaki sposób budowana jest relacja Kruchego i Idy, to jest… nomen omen, książkowe...

Piękne rozwinięcie relacji między Kruchym a Idą. Postacie z krwi, kości i demonów przeszłości.

Piękne rozwinięcie relacji między Kruchym a Idą. Postacie z krwi, kości i demonów przeszłości.

Autorka mówi od siebie, na wstępie najnowszego wydania "Szamanki od umarlaków", że najechętniej przepisałaby cały cykl jeszcze raz. Jeśli jednak daje nam próbkę tego nowego stylu w swoich opowiadaniach dołączonych do każdego tomu to cieszę się niezmiernie, że wydawca nie zgodził się na takie potraktowanie pierwowzoru. Najjaskrawszym przykładem tego jest choćby to opowiadanie. Najmierniejsze ze wszystkich przeczytanych przeze mnie w tym cyklu. Groteskowo wręcz przerysowane pod względem opisów i emocji przeżywanych przez bohaterów. Niesamowicie wręcz odstaje od reszty cyklu. Jedyne o czym myślałam w trakcie lektury to fakt, że Autorka pragnęła pochwalić się wkłuciem słownika na pamięć. Lepiej wypada jej pierwsza debiutancka książka niż... TO.

Autorka mówi od siebie, na wstępie najnowszego wydania "Szamanki od umarlaków", że najechętniej przepisałaby cały cykl jeszcze raz. Jeśli jednak daje nam próbkę tego nowego stylu w swoich opowiadaniach dołączonych do każdego tomu to cieszę się niezmiernie, że wydawca nie zgodził się na takie potraktowanie pierwowzoru. Najjaskrawszym przykładem tego jest choćby to...

Fajna.

Fajna.

Bardzo fajna kontynuacja przygód Szamanki od umarlaków. Tamta seria bardzo mi się podobała. I tu nie traci na jakości.

Bardzo fajna kontynuacja przygód Szamanki od umarlaków. Tamta seria bardzo mi się podobała. I tu nie traci na jakości.

Niestety te książki zupełnie nie trafiły w moje gusta. Pomysł na fabułę miał potencjał, ale wykonanie okazało się nużące i monotonne. Zdecydowana większość treści skupia się na relacjach między Szamanką a Łowcą oraz na ich przygnębiającej przeszłości, co szybko zaczęło mnie męczyć.
Zabrakło mi tempa, akcji i konkretu. 3/4 książki to długie opisy emocji, wspomnień i przemyśleń, które ciągnęły się w nieskończoność. Nie zaiskrzyło. Ledwo zmęczyłam lekturę i raczej nie będę kontynuować tej serii.

Niestety te książki zupełnie nie trafiły w moje gusta. Pomysł na fabułę miał potencjał, ale wykonanie okazało się nużące i monotonne. Zdecydowana większość treści skupia się na relacjach między Szamanką a Łowcą oraz na ich przygnębiającej przeszłości, co szybko zaczęło mnie męczyć.
Zabrakło mi tempa, akcji i konkretu. 3/4 książki to długie opisy emocji, wspomnień i...

Trochę więcej romansu, co mi akurat w ogóle nie przeszkadza. Ciut odsłonięte zostały karty przeszłości co daje lepszą perspektywę. Z tomu na tom i z opowiadania na opowiadanie ta historia pochłania mnie coraz bardziej. Z niecierpliwością rozpoczynam ostatnią część.

Trochę więcej romansu, co mi akurat w ogóle nie przeszkadza. Ciut odsłonięte zostały karty przeszłości co daje lepszą perspektywę. Z tomu na tom i z opowiadania na opowiadanie ta historia pochłania mnie coraz bardziej. Z niecierpliwością rozpoczynam ostatnią część.