Między końcem a początkiem

Przecudowna 🩷jak zawsze Jojo 🩷

Przecudowna 🩷jak zawsze Jojo 🩷

Zdecydowanie najsłabsza powieść autorki, jaką miałam okazję przeczytać.
Nudna, przewidywalna, z irytującą główną bohaterką, którą ciężko polubić.
Jedynie rozdziały pisane z perspektywy nastoletniej córki wnosiły fajną jakość i jakiekolwiek emocje.
Aż trudno uwierzyć, że tą książkę napisała Jojo Moyes.

Zdecydowanie najsłabsza powieść autorki, jaką miałam okazję przeczytać.
Nudna, przewidywalna, z irytującą główną bohaterką, którą ciężko polubić.
Jedynie rozdziały pisane z perspektywy nastoletniej córki wnosiły fajną jakość i jakiekolwiek emocje.
Aż trudno uwierzyć, że tą książkę napisała Jojo Moyes.

Nie jestem fanką Jojo Moyes. Tę książkę oceniam jednak wyżej niż inne pozycje.
Podobała mi się wielowątkowość i wyzwania na miasta tych rzeczywistych.

Nie jestem fanką Jojo Moyes. Tę książkę oceniam jednak wyżej niż inne pozycje.
Podobała mi się wielowątkowość i wyzwania na miasta tych rzeczywistych.

Świetna, ciepła, podtrzymuje na duchu. Polecam

Świetna, ciepła, podtrzymuje na duchu. Polecam

Miłe czytało ku pokrzepieniu serc

Miłe czytało ku pokrzepieniu serc

Ogromne rozczarowanie. Jako fanka Jojo Moyes, nie wierzę, że to jest jej dzieło. Przewidywalna, banalna, historia stara jak świat o rozwódce , która zaczyna nowe życie. Zakończenie przewidziałam już na początku...

Ogromne rozczarowanie. Jako fanka Jojo Moyes, nie wierzę, że to jest jej dzieło. Przewidywalna, banalna, historia stara jak świat o rozwódce , która zaczyna nowe życie. Zakończenie przewidziałam już na początku...

Dobra, ale nie rewelacyjna. Łatwo się czytało. Historia dość przewidywalna. Momentami miałam wrażenie, że na główną bohaterkę spadły wszelkie nieszczęścia świata - trochę było tego za dużo. Wątek z dziadkami - bardzo fajny i nietuzinkowy.

Dobra, ale nie rewelacyjna. Łatwo się czytało. Historia dość przewidywalna. Momentami miałam wrażenie, że na główną bohaterkę spadły wszelkie nieszczęścia świata - trochę było tego za dużo. Wątek z dziadkami - bardzo fajny i nietuzinkowy.

Dawniej książki Jojo Moyes potrafiły mnie całkowicie pochłonąć - np. te z serii "Zanim się pojawiłeś" - zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Później jednak wciągnął mnie świat kryminałów i na długo zapomniałam o tej autorce. Gdy potrzebuję dziś literackiego oddechu od mrocznych historii, sięgam po coś lżejszego – i tak właśnie trafiłam na Między końcem a początkiem.

Niestety, tym razem poczułam rozczarowanie. Nie złapałam klimatu ani historii Lili, ani losów jej rodziny. To nie była ta Jojo Moyes, którą zapamiętałam. Książka jest zdecydowanie za długa, można zamknąć historię w 300 stronach, a nie rozciągać do ponad 500. Do tego fabuła jest dość przewidywalna, momentami na tyle, że przeskakiwałam kilka czy kilkanaście stron, wiedząc, że nic mnie nie zaskoczy.
Szkoda, bo sięgając po tę powieść liczyłam na powrót dawnych emocji, a zamiast tego została jedynie satysfakcja z dotarcia do ostatniej strony.

Dawniej książki Jojo Moyes potrafiły mnie całkowicie pochłonąć - np. te z serii "Zanim się pojawiłeś" - zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Później jednak wciągnął mnie świat kryminałów i na długo zapomniałam o tej autorce. Gdy potrzebuję dziś literackiego oddechu od mrocznych historii, sięgam po coś lżejszego – i tak właśnie trafiłam na Między końcem a początkiem.

Niestety,...

Strasznie nudna, mdła. Szkoda czasu na czytanie

Strasznie nudna, mdła. Szkoda czasu na czytanie

Nawet gdyby na okładce nie było nazwiska autorki, od pierwszych stron wiedziałabym, że to książka Jojo Moyes. Ten styl – pełen emocji, relacji i ludzkich rozterek – jest nie do podrobienia.

Poznajemy Lilę, kobietę, która próbuje na nowo poukładać swoje życie po rozwodzie z Danem. Choć rozstali się już jakiś czas temu, jego nowe życie – w tym dziecko z nową partnerką – na nowo burzy spokój i wywraca relacje rodzinne do góry nogami. Zwłaszcza że w tę skomplikowaną układankę wchodzą też dwie córki Lili, które muszą odnaleźć się w tej nowej rzeczywistości.

Jakby tego było mało, w domu Lili mieszkają… jej ojciec i ojczym. Ten pierwszy opuścił ją i matkę dawno temu dla kariery, drugi – to ten, który naprawdę ją wychował. Dwa zupełnie różne charaktery, dwa światy i jeden dom – nic dziwnego, że iskrzy.

Lila sama jest pisarką. Jej książka o małżeństwie stała się bestsellerem. Teraz pracuje nad kolejną – o życiu po rozwodzie, o nowych początkach i miłości. Ale czy sama rzeczywiście potrafi uwierzyć, że po końcu może przyjść coś dobrego?

W jej życiu pojawiają się dwaj mężczyźni – Gabriel i Jensen. Każdy z nich wnosi coś innego, a Lila momentami jakby próbowała jednego z nich zastąpić tym drugim. Który z nich okaże się dla niej właściwy? A może żaden nie będzie odpowiedzią na to, czego naprawdę szuka?

To książka o rodzinnych relacjach, o ranach, które nie zawsze się goją, i o tym, że czasem trzeba naprawdę upaść, żeby móc się podnieść. Momentami lekka, czasami mroczniejsza, pełna charakterystycznego dla Moyes ciepła i życiowych obserwacji.

Nie ukrywam – to dość gruba powieść i wymaga chwili spokoju, ale wciąga niesamowicie. A po zamknięciu ostatniej strony człowiek zostaje z refleksją, że każdy koniec może być początkiem czegoś pięknego.

Nawet gdyby na okładce nie było nazwiska autorki, od pierwszych stron wiedziałabym, że to książka Jojo Moyes. Ten styl – pełen emocji, relacji i ludzkich rozterek – jest nie do podrobienia.

Poznajemy Lilę, kobietę, która próbuje na nowo poukładać swoje życie po rozwodzie z Danem. Choć rozstali się już jakiś czas temu, jego nowe życie – w tym dziecko z nową partnerką – na...