Poranek dnia zagłady

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Powieść napisana w 1957 roku a jakoś tak niepokojąco dziś się ją czytało...

Zasadniczo, mamy tu do czynienia z koncepcją podobną do orwellowskiej ale ze swego rodzaju dawką sztucznej inteligencji. Ekspozycja nie wyjaśnia nam wiele o przyczynach stanu rzeczy ani technicznych aspektach w rodzaju "jak to wszystko działa", jednak wiemy, że działa i wiemy, że są ludzie, którym wszechobecna kontrola nie odpowiada. A główny bohater - były aktor cierpiący (jakże literacko pięknie) po stracie ukochanej i kojący ból w alkoholu - wbrew swojej woli staje pomiędzy dwiema stronami barykady.

Oszczędność w ekspozycji świata przedstawionego (mało wiemy o tym jak działa Komus, nic o tym jak powstał, nic o wojnie która poprzedziła jego powstanie, nic o sytuacji politycznej, geopolitycznej etc) równoważy nam ogromna głębia introspekcji głównego bohatera. Jego zmienna postawa, nieraz oportunistyczna aż do obrzydzenia a nieraz bohaterska oraz przekonująco ukazana trauma po utracie życiowej partnerki to główny motor całości. Intryga rozwija się powoli, aby pod koniec osiągnąć zawrotne tempo uniemożliwiające odłożenie książki niezależnie jaka jest pora i co mamy jeszcze do zrobienia.
Muszę jednak wspomnieć o momentami topornym tłumaczeniu - w początkowych fragmentach nieco odbierało przyjemności.

Co tu jednak dużo mówić, nie bez powodu uznaje się tę pozycję za klasykę a chyba jest to dopiero pierwsze wydanie w Polsce. Polecam nadrobić.

Powieść napisana w 1957 roku a jakoś tak niepokojąco dziś się ją czytało...

Zasadniczo, mamy tu do czynienia z koncepcją podobną do orwellowskiej ale ze swego rodzaju dawką sztucznej inteligencji. Ekspozycja nie wyjaśnia nam wiele o przyczynach stanu rzeczy ani technicznych aspektach w rodzaju "jak to wszystko działa", jednak wiemy, że działa i wiemy, że są ludzie, którym...

Jak dla mnie to naprawdę ciekawa pozycja.
Język jest bardzo przystępny, pomysł na fabułę ciekawy, a główny bohater ma w sobie to coś… coś co pozwala się z nim identyfikować, coś co jest bardzo ludzkie, coś co sprawiło, że go polubiłam i kibicowałam mu na każdym etapie.
I pewnie obiektywnie książka nie jest niczym szczególnym ale mi się podobała.

Jak dla mnie to naprawdę ciekawa pozycja.
Język jest bardzo przystępny, pomysł na fabułę ciekawy, a główny bohater ma w sobie to coś… coś co pozwala się z nim identyfikować, coś co jest bardzo ludzkie, coś co sprawiło, że go polubiłam i kibicowałam mu na każdym etapie.
I pewnie obiektywnie książka nie jest niczym szczególnym ale mi się podobała.

„Poranek dnia zagłady” C.L. Moore może się spodobać miłośnikom dystopii, bo ma ciekawą koncepcję na system totalitarny, jednak w moim odczuciu w niewystarczającym stopniu wykorzystuje potencjału tego gatunku, skupiając się raczej na psyche głównego bohatera.

A cała recenzja tu: https://glodnawyobraznia.blogspot.com/2025/09/recenzja-cl-moore-poranek-dnia-zagady.html

„Poranek dnia zagłady” C.L. Moore może się spodobać miłośnikom dystopii, bo ma ciekawą koncepcję na system totalitarny, jednak w moim odczuciu w niewystarczającym stopniu wykorzystuje potencjału tego gatunku, skupiając się raczej na psyche głównego bohatera.

A cała recenzja tu: https://glodnawyobraznia.blogspot.com/2025/09/recenzja-cl-moore-poranek-dnia-zagady.html

Wizja przygody i szpiegowskiej intrygi zachęcała mnie do sięgnięcia po ten tytuł i oczywiście fakt, że to pozycja z cyklu "Wehikuł czasu" od Rebisa. Niestety, nie uświadczyłem przygody a tylko się wynudziłem. Dopiero w końcówce było nieco lepiej. Poza tym mamy tu do czynienia raczej z dystopią niż pełnoprawnym scifi czy postapo. Mam wrażenie, że "Wehikuł..." ma słabszą passę. Szkoda.

Wizja przygody i szpiegowskiej intrygi zachęcała mnie do sięgnięcia po ten tytuł i oczywiście fakt, że to pozycja z cyklu "Wehikuł czasu" od Rebisa. Niestety, nie uświadczyłem przygody a tylko się wynudziłem. Dopiero w końcówce było nieco lepiej. Poza tym mamy tu do czynienia raczej z dystopią niż pełnoprawnym scifi czy postapo. Mam wrażenie, że "Wehikuł..." ma słabszą...

Dystopia, seria Wehikuł czasu, wizja totalitarnej Ameryki, kiedyś może wizjonerskie, dzisiaj możliwe że codzienność. Ciekawy koncept uczynienia trupy aktorskiej w centrum wydarzeń, które ogniskują się w poszukiwaniu członków rebelii i artefaktu który może obalić ustrój. Początek nudny, można by powiedzieć, że bardzo chłodny, potem więcej akcji i emocji, jednak to nadal książka przeczytać, poznać zapomnieć 🙂

Dystopia, seria Wehikuł czasu, wizja totalitarnej Ameryki, kiedyś może wizjonerskie, dzisiaj możliwe że codzienność. Ciekawy koncept uczynienia trupy aktorskiej w centrum wydarzeń, które ogniskują się w poszukiwaniu członków rebelii i artefaktu który może obalić ustrój. Początek nudny, można by powiedzieć, że bardzo chłodny, potem więcej akcji i emocji, jednak to nadal...

„Poranek dnia zagłady” to świetne science fiction, w którym apokalipsa nie przychodzi z kosmosu, lecz rodzi się z ludzkich emocji i błędów. Moore tworzy mroczną, ale bardzo ludzką wizję końca – nie poprzez efekty specjalne, lecz poprzez psychologię i napięcie.

To historia, która trzyma w skupieniu od początku do końca, łącząc klimat katastroficzny z refleksją nad samotnością i odpowiedzialnością za własne czyny. Dobre, inteligentne sci-fi, po którym długo zostaje się w zadumie.

„Poranek dnia zagłady” to świetne science fiction, w którym apokalipsa nie przychodzi z kosmosu, lecz rodzi się z ludzkich emocji i błędów. Moore tworzy mroczną, ale bardzo ludzką wizję końca – nie poprzez efekty specjalne, lecz poprzez psychologię i napięcie.

To historia, która trzyma w skupieniu od początku do końca, łącząc klimat katastroficzny z refleksją nad...

Stara dobra fantastyka, gdzie najważniejsza jest psychika, moralne dylematy i niuanse rzeczywistości. Wszystko napisane świeżo po upadku Stalina, i wydarzeniach węgierskich. Jakże trafna analogia tamtych lat, lęków tamtych lat.

Stara dobra fantastyka, gdzie najważniejsza jest psychika, moralne dylematy i niuanse rzeczywistości. Wszystko napisane świeżo po upadku Stalina, i wydarzeniach węgierskich. Jakże trafna analogia tamtych lat, lęków tamtych lat.

Mam spory dylemat z oceną tej książki.
Z jednej strony mi się podobała, z drugiej zaś momentami mnie strasznie wkurzała.

Kolejna wizja świata (tym razem byłe USA) po jakiejś tam wojnie, czy rewolucji. Kraj trzymany pod totalitarnym butem. No i mamy bunt i się dzieje. Niestety najwięcej akcji jest dopiero pod koniec.

Moją ocenę podbija to, że książka była napisana tak dawno temu, że trzeba docenić jej wizjonerstwo.
Dodatkowo została napisana przez kobietę, co nie jest zbyt częste, jeżeli chodzi o tenże gatunek, a szkoda.

Największym jej minusem są zbyt rozwleczone kwestie teatralne i egzystencjonalne głównego bohatera, które miejscami były nudnawe.

Może ta pozycja nie zapadnie mi jakoś głęboko w pamięci, jednak nie uważam, że jej lektura była stratą czasu.

Mam spory dylemat z oceną tej książki.
Z jednej strony mi się podobała, z drugiej zaś momentami mnie strasznie wkurzała.

Kolejna wizja świata (tym razem byłe USA) po jakiejś tam wojnie, czy rewolucji. Kraj trzymany pod totalitarnym butem. No i mamy bunt i się dzieje. Niestety najwięcej akcji jest dopiero pod koniec.

Moją ocenę podbija to, że książka była napisana tak...