Batman - Detective Comics: Gothamski Nokturn: Akt II

Batman: Detective Comics Tom 3: Gothamski Nokturn: Akt II to bezpośrednia kontynuacja wątku rodu Orghamów i ich wpływu na Gotham, zarówno w odległej przeszłości, jak i w teraźniejszości. I trzeba oddać jedno: sama historia Orghamów jest całkiem intrygująca. Jest w niej ciężar mitu, tajemnica i potencjał na coś naprawdę wciągającego. Problem zaczyna się w momencie, gdy próbuje się to wszystko na siłę połączyć z Batmanem i całą galerią klasycznych postaci.
Dla mnie ta układanka kompletnie się rozjeżdża. Wątek główny miesza się z pobocznymi historiami innych bohaterów, które niby mają znaczenie, ale w praktyce tylko potęgują chaos. Narracyjnie jest to bardzo niespójne i zwyczajnie męczące. Do tego stopnia, że w pewnym momencie po prostu się pogubiłem, a co gorsza, nie miałem już ochoty cofać się do wcześniejszych rozdziałów, żeby to sobie poukładać. A zazwyczaj to robię.
Jakby tego było mało, dostajemy kolejny raz ten sam motyw: Batman rozdrapujący swoją przeszłość i kolejna postać z dawnych lat, która chce wstrząsnąć Gotham. Serio, ile razy można? Zamiast emocjonalnej głębi czułem już tylko znużenie. Ehhh…
Na szczęście warstwa wizualna ratuje ten tom przed totalną porażką. Stylistyka jest wyrazista, mroczna, momentami dziwaczna i to działa. Klimat jest gęsty, niepokojący i naprawdę przyjemny dla oka. Pod tym względem nie mam większych zarzutów.
Niestety jako całość Akt II mocno mnie znudził. Przeczytam kolejny tom, głównie po to, żeby być na bieżąco, ale wszelkie oczekiwania zostawiam już na wejściu.

Komiks możesz zobaczyć na moim Instagramie: Lukkegeek
https://www.instagram.com/p/DTe5noGDKrZ/?igsh=MXB6Zjlta2tzeXRiMw==

Batman: Detective Comics Tom 3: Gothamski Nokturn: Akt II to bezpośrednia kontynuacja wątku rodu Orghamów i ich wpływu na Gotham, zarówno w odległej przeszłości, jak i w teraźniejszości. I trzeba oddać jedno: sama historia Orghamów jest całkiem intrygująca. Jest w niej ciężar mitu, tajemnica i potencjał na coś naprawdę wciągającego. Problem zaczyna się w momencie, gdy...

Od samego początku „Gothamski nokturn” był tytułem z potencjałem, ale w dwóch pierwszych albumach brakowało tego jednego, trudnego do uchwycenia elementu, który mógłby wynieść cały story-arc ponad trykociarski standard. Ram V rozkręcał się jednak z każdym kolejnym zeszytem, więc można było mieć nadzieję, że „Akt II” stanie na jeszcze wyższym poziomie. Sprawdźmy, czy tak się właśnie stało.

Orghamowie przystępują do realizacji swojego planu dotyczącego Gotham City. Zamiary przybyłej do miasta, powiązanej z jego historią rodziny stoją jednak w konflikcie z misją Batmana i jego sprzymierzeńców. Konflikt nabiera mocy, a sam Mroczny Rycerz musi mierzyć się także z innymi zagrożeniami, między innymi takimi przychodzącymi z wewnątrz.

Odkrywania tajemnic przeszłości ciąg dalszy. „Gothamski nokturn” jest kolejnym tytułem, który bierze na tapet temat dawnych czynów i grzechów, które wpływają na teraźniejszość, ale nie robi tego w odtwórczy sposób. Choć podobny motyw nie jest niczym obcym dla „Batmana”, to Ram V porusza się na tym polu z wielką wprawą, czemu bez wątpienia sprzyja unoszący się nad opowieścią posępny klimat. Podejmowane przez bohaterów wybory mają swoje konsekwencje, jednak autor bardziej skupia się na pytaniu, czy raz ukształtowana, obarczona swoistą klątwą historia musi określać, jak obecnie toczą się losy Gotham i jego mieszkańców. To interesujące, niejednoznaczne zagadnienie, którego ciężar wyraźnie determinuje ton tego komiksu.

„Gothamski nokturn” to tytuł pełen wylewającej się z kolejnych stron tajemniczości i mistycyzmu. To nadaje mu bardzo specyficznego, rozedrganego posmaku, który nie musi odpowiadać każdemu czytelnikowi. Już kilkukrotnie różni scenarzyści opisywali Gotham jako miasto żywe, ale dopiero Ramowi V udało się tę cechę sensownie odwzorować w języku komiksu – tym razem, jakkolwiek absurdalnie by to nie brzmiało, naprawdę można poczuć, że miasto ma coś na kształt własnej woli. Gotham jest przy okazji sportretowane jako metropolia przesiąknięta zepsuciem, które ciągnie się od zamierzchłych czasów i rzutuje na jej obecny obraz. To wszystko składa się na obraz ponury, ale także osobliwie interesujący.

Drugi akt „Gothamskiego nokturnu” ma jednak problem – uwidocznić się on może zwłaszcza w momencie, kiedy nie chwyci nas ten mroczny, dziwny klimat. Ten komiks po prostu nie posuwa opowieści o Orghamach do przodu tak mocno, jak można się było spodziewać – bywa, że za bardzo skupia się na otoczce i wnętrzu bohaterów, a za mało na stronie akcyjnej. Ona owszem, występuje, ale jest przykryta innymi elementami. To w zasadzie dość zaskakujący zarzut, bo owszem, w recenzjach komiksów trykociarskich często narzekam na zachwianie właśnie tych proporcji, tyle że zazwyczaj ukierunkowane jest to w drugą stronę.

Główna opowieść zawarta w tym albumie jest świetnie zilustrowana. Warstwa graficzna jest nowoczesna i przejrzysta, ale także mroczna i sugestywna. Artyści świetnie łączą różne elementy i wychodzi im to wręcz wybornie. Kadry błyskotliwie grają światłem, co pozwala uwypuklić różne graficzne szczegóły – w wielu miejscach robi to naprawdę duże wrażenie. Bardzo udanie wypadają też sceny, w których Bruce mierzy się z Barbatosem – one wymagały mroku i właśnie to zostało nam dostarczone. Nieco gorzej wypadają grafiki zdobiące dodatkowe historie, zamieszczone na końcu każdego zeszytu. Tu jest dość nierówno, ale jako że są to kilkustronicowe opowiastki, to rzecz nie rzutuje za bardzo na ocenę graficznego obrazu całości.

Trzecia odsłona „Gothamskiego nokturnu” z pewnością nie jest komiksem dla każdego. Jeśli jednak do czytelnika trafi ta specyficzna, oniryczno-mroczna atmosfera, ta otoczka tajemniczości, wtedy bez cienia wątpliwości można powiedzieć - jesteśmy w domu! Ja bawiłem się wybornie i jestem w końcu zdania, że cykl dorósł do swojego potencjału. To bardzo udany album – jeden z najlepszych komiksów o Mrocznym Rycerzu wydanych w Polsce w ostatnich latach.


Recenzja do przeczytania także na moim blogu - https://zlapany.blogspot.com/2025/11/batman-detective-comics-tom-3-gothamski.html

Od samego początku „Gothamski nokturn” był tytułem z potencjałem, ale w dwóch pierwszych albumach brakowało tego jednego, trudnego do uchwycenia elementu, który mógłby wynieść cały story-arc ponad trykociarski standard. Ram V rozkręcał się jednak z każdym kolejnym zeszytem, więc można było mieć nadzieję, że „Akt II” stanie na jeszcze wyższym poziomie. Sprawdźmy, czy tak się...

Kolejna odsłona serii Detective Comics z Mrocznym Rycerzem w wiodącej roli. Nie ukrywam, że w tej części najbardziej podobały mi się wątki raczej mało związane z Batmanem, który w pewnym momencie popada w prawdziwe tarapaty. Świetnie przedstawiona została burzliwa historia rodu Orghamów, zawierająca zdradę i rozlew krwi. Poza tym komiks jest nieco chaotyczny. Brakuje w nim wartkiej akcji, historia jakoś mi się na razie nie klei. Mam nadzieję, że kolejne części zanotują poprawę.

Kolejna odsłona serii Detective Comics z Mrocznym Rycerzem w wiodącej roli. Nie ukrywam, że w tej części najbardziej podobały mi się wątki raczej mało związane z Batmanem, który w pewnym momencie popada w prawdziwe tarapaty. Świetnie przedstawiona została burzliwa historia rodu Orghamów, zawierająca zdradę i rozlew krwi. Poza tym komiks jest nieco chaotyczny. Brakuje w nim...

Odkrywania tajemnic Gotham i Batmana ciąg dalszy. Tak w skrócie można podsumować ten album. I chociaż Ram V to taki scenarzysta, który mnie nigdy mocniej nie zaciekawił i nie zachwycił, tu naprawdę daje radę. Co prawda odkrywanie takich sekretów przeszłości było w serii już nie raz, ale nadal to motyw samograj, który autentycznie dostarcza sporo frajdy.



Mroczny Rycerz odkrywa przerażającą tajemnicę pod ruinami starego Azylu Arkham, która łączy Gotham z rodem Orghamów, a nawet z początkami Batmana! Wspierany przez Nightwinga i Batgirl musi odeprzeć ataki demona Azmera próbującego zatruć jego umysł. Jedyną linią obrony są dręczące go własne demony oraz... Barbatos. Całość uzupełniają krótkie i mroczne opowieści z udziałem Mister Freeze’a, Arzena Orghama, komisarz Renee Montoyi oraz młodego Bruce’a Wayne’a.

Scenarzysta Ram V oraz cała grupa utalentowanych artystów, jak Stefano Raffaele, Ivan Reis, Dustin Nguyen, Francesco Francavilla i wielu innych, zabierają Batmana w piekielną wyprawę, z której może już nie wrócić.



To, co mi się podoba w runie Rama V to przede wszystkim pójście w klimaty miejskiej legendy. To, co bym sobie w niej darował, to przede wszystkim dorzucenie elementu fantastycznego, bo „Batman” – i nawet tytuł „Detective Comics” to potwierdza – to rzecz, która zagadkami kryminalnymi, sensacją i tajemnicami stała, nie fantastyką. Wiadomo, przez lata namnożyło się różnych elementów, były podróże w czasie i przestrzeni, po kosmosie także, apokalipsa, demony etc., ale mi osobiście jakoś nigdy to nie pasowało.



Ale najważniejsze, że jest tu ten klimat miejskiej legendy, zagadki i sensacji. Że jest co odkrywać i jest fajny nastrój. Dzieje się tu dużo, sporo mamy różnych postaci i do tego fajnie nakreślonych, a obok głównej opowieści są tu także krótsze, bardziej samodzielne historie. No i jeszcze szata graficzna, bardzo ładna, miła dla oka i pasująca do treści.



W skrócie, po prostu fajny komiks o Batmanie. Może to nie będzie legenda na miarę podobnych, zgłębiających przeszłość Gotham i Gacka opowieści, jak „Mroczny Rycerz Mrocznego Miasta” czy nawet „Trybunał sów”, ale w dobrym stylu dodaje coś od siebie.

Odkrywania tajemnic Gotham i Batmana ciąg dalszy. Tak w skrócie można podsumować ten album. I chociaż Ram V to taki scenarzysta, który mnie nigdy mocniej nie zaciekawił i nie zachwycił, tu naprawdę daje radę. Co prawda odkrywanie takich sekretów przeszłości było w serii już nie raz, ale nadal to motyw samograj, który autentycznie dostarcza sporo frajdy.



Mroczny Rycerz...

Historia się rozkręca, bardzo dobre rysunki. Polecam.

Historia się rozkręca, bardzo dobre rysunki. Polecam.