Kto decyduje, ile znaczysz? Prawda o poczuciu własnej wartości

W treści podobna do poprzedniej książki autorki. Podobne opisy emocji, tego jak siebie postrzegamy, trochę inne ćwiczenia. Ale napisana w sposób lekki i wolny od nakazów czy zakazów. Dobra lektura.

W treści podobna do poprzedniej książki autorki. Podobne opisy emocji, tego jak siebie postrzegamy, trochę inne ćwiczenia. Ale napisana w sposób lekki i wolny od nakazów czy zakazów. Dobra lektura.

Zwiększa świadomość, pokazuje rzeczy które robimy, których unikać, które mają znaczenie. Warto przeczytać

Zwiększa świadomość, pokazuje rzeczy które robimy, których unikać, które mają znaczenie. Warto przeczytać

Bardzo dobra, dużo ciekawych informacji i przemyśleń.

Bardzo dobra, dużo ciekawych informacji i przemyśleń.

Świetna pozycja. Zawiera wiele cennych informacji i merytorycznej treści. Pomaga zrozumieć siebie i swoje zachowania.

Świetna pozycja. Zawiera wiele cennych informacji i merytorycznej treści. Pomaga zrozumieć siebie i swoje zachowania.

Książka uczy, jak: wyrwać się z potrzeby ciągłego potwierdzania swojej wartości, uwolnić się od lęku przed odrzuceniem czy krytyką, stawiać zdrowe granice, komunikować potrzeby i myśleć o sobie z szacunkiem.

Książka uczy, jak: wyrwać się z potrzeby ciągłego potwierdzania swojej wartości, uwolnić się od lęku przed odrzuceniem czy krytyką, stawiać zdrowe granice, komunikować potrzeby i myśleć o sobie z szacunkiem.

Nic specjalnego. Parę wątków ciekawych, ale generalnie jest to książka dla osób całkiem niezorientowanych w temacie.

Nic specjalnego. Parę wątków ciekawych, ale generalnie jest to książka dla osób całkiem niezorientowanych w temacie.

Przyznam otwarcie, że kupiłem tę książkę z myślą o kimś, chciałem kiedyś swojej byłej ją podsunąć. Była bardzo niedowartościowana, straumatyzowana i pewnie nadal jest. Sam wielokrotnie dwoiłem się, troiłem, aby jej to uświadomić, ale się poddałem. O fiasku decydują jeszcze inne czynniki, ale to już prywatna sprawa.
Wstyd mi pisać, ale kupiłem jakiś czas temu i długo czekała, ale przyszła pora nadrobić zaległości. Lubię pióro pani Izy. Mówiąc kolokwialnie to taka fajna babka. Ilekroć o coś spytasz, to udzieli odpowiedzi na miarę możliwości i tak można też powiedzieć o jej książce. Moim zdaniem wyczerpująco wypowiada się na temat dowartościowania. Motywacji, wybierania właściwych wartości w życiu. Przedstawiła również różne typy ludzi, role, które przejmujemy w środowisku, w jakim żyjemy. Czytając zauważam, że mam taki mix opiekun, buntownik i bohater. Znaczenie tych ról, wyjaśnione jest w książce. Mi się podoba. Dla mnie książka jest niezwykle ważna, bo jest tam coś o pomaganiu innym. Lubię pomagać innym. Uważam, że jak się zna rozwiązanie czyjegoś problemu lub ma się możliwości, to warto podać komuś pomocną dłoń. Czyż człowiek nie staje się wielkim w wyrzeczeniu się siebie? Pięknie to Staszic napisał. Albo Wolter… Toć obowiązkiem ludzi, jest pomagać sobie wzajem.
Cytując autorkę:
,,Jeśli chcesz pomagać innym, rób to, bo to ważne i piękne, bo to urozmaicenie i wzbogacenie twojego życia, ale niech pomaganie nie definiuje twojej wartości”.
Nie jest tak, że im wyżej doskoczysz, tym twoja wartość wyższa. Chcemy pomagać? To się chwali, ale nie można patrzeć na to, jakoby był wyznacznikiem naszej wartości. Pomaganie jest piękne, szlachetne, ale nie uczyni nas drogocennymi, tak jakbyśmy byli sztabą złota. Każdy z nas ma coś do zaoferowania światu. Trzeba działać szczerze. Mieć dobre motywacje i nie robić czegoś przez pryzmat korzyści…
,, Pamiętaj, że twoja wartość nie zależy od tego, jak postrzegają cię inni, ani od różnic w poglądach - każdy z nas ma coś cennego do zaoferowania światu”.
,,Twoje ciało to świątynia, a ty jesteś jej kapłanką i opiekunką przez całe życie. Ciało odgrywa w naszym życiu równie ważną rolę jak umysł, jego kondycja zaś wpływa na nasze codzienne samopoczucie, energię i zdrowie psychiczne. Zdrowe poczucie własnej wartości wiąże się z szacunkiem do ciała, wyrażającym się zarówno poprzez akceptację jego niedoskonałości, jak i dbanie o nie w taki sposób, aby służyło nam jak najdłużej. Ciało i umysł są nierozerwalnie ze sobą połączone - wpływają na siebie nawzajem w sposób ciągły i dynamiczny”.
Dokładnie. Nasze ciało to jest świątynia. Jeśli nie zadbamy o siebie, to nie będziemy w formie. Pani Iza wspomina też o perfekcjonizmie. Nie jest czymś złym, ale trzeba wszystko z umiarem. Nie chodzi o to, aby dążyć do ideału, bo nigdy nim nie będziemy. Każdy z nas popełnia błędy, a to od nas zależy, co z tym faktem zrobimy? Wyciągniemy wnioski i będziemy starać się lepiej albo zatrzymamy się w rozwoju. Tak to widzę!
Jak dla mnie książka wartościowa. Miałem pewne oczekiwania i je zaspokoiłem. Szkoda tylko, że nie mogłem jej podsunąć komuś, na kim mi naprawdę zależało i na jej zdrowiu, ale cóż, życie różne scenariusze pisze. Dużo ciekawych cytatów… Inspirujące.
Dodatkowo „prezent” od autorki, lecz nie zdradzę, jaki. Jednakże dla mnie to jest nie do pomyślenia, aby ciąć albo wyrywać kartki… To profanacja książek. Ino czytelnik załapie, o co chodzi.
Polecam. Jeszcze mały szczegół. Trochę mi to przeszkadza, że książka pisana jak dla kobiet tylko, a my mężczyźni też możemy wyciągnąć cenne lekcje i jakieś wnioski.

Przyznam otwarcie, że kupiłem tę książkę z myślą o kimś, chciałem kiedyś swojej byłej ją podsunąć. Była bardzo niedowartościowana, straumatyzowana i pewnie nadal jest. Sam wielokrotnie dwoiłem się, troiłem, aby jej to uświadomić, ale się poddałem. O fiasku decydują jeszcze inne czynniki, ale to już prywatna sprawa.
Wstyd mi pisać, ale kupiłem jakiś czas temu i długo...

Uważam, że Iza Maliszewska w tej książce przekazuje wiele wartościowych i inspirujących myśli. To pozycja, która skłania do refleksji i zachęca do świadomego przyjrzenia się sobie. Poruszane tematy nie są przypadkowe — dotyczą obszarów ściśle powiązanych z poczuciem własnej wartości i wywierających na nie wpływ. Choć sama zastanawiam się nad zasadnością istnienia tego konceptu, trudno zaprzeczyć, że funkcjonuje on bardzo silnie w naszej społecznej świadomości i w oczywisty sposób wpływa na nasze poczucie szczęścia oraz poziom życiowej satysfakcji.

Żyjemy w świecie, w którym niemal wszystko ma przypisaną wartość, więc naturalnie wchodzimy w proces „wyceny” także samych siebie — co bywa opłakane w skutkach, a jednak dzieje się powszechnie. Być może wynika to z braku mocnego społecznego przekonania, że człowiek po prostu jest, a jego życia nie da się w prosty sposób oszacować. Owszem, możemy oceniać skutki czyichś działań, ale czy na tej podstawie powinniśmy określać jego „wartość”, tym bardziej wiedząc, że każdy startuje z innego punktu? To pytanie zdecydowanie wymaga głębszej refleksji. Być może nasze życie byłoby o wiele pełniejsze, gdybyśmy zamiast zużywać energię na ocenianie własnej „wartości”, kierowali uwagę na poczucie spełnienia: czy jestem spełniony? czy to mi służy? czy naprawdę muszę robić coś tak, jak inni, by poczuć się dobrze? czy mam to, czego potrzebuję?

Dopóki jednak ten konstrukt pozostaje silnie obecny w naszym myśleniu, warto wiedzieć, jak unikać związanych z nim pułapek. Autorka omawia kluczowe obszary związane z samooceną — m.in. postrzeganie własnych błędów, porównywanie się z innymi, reakcje na emocje, budowanie relacji oraz stawianie granic sobie i innym. Proponuje przy tym nie tylko wartościowe perspektywy, lecz także konkretne narzędzia, które mogą pomóc lepiej poruszać się w tych obszarach na co dzień.

Podsumowując, czuję autentyczny zachwyt, że młodzi psycholodzy w Polsce tworzą takie książki. Widać, że świadomość dotycząca zdrowia psychicznego nie stoi w miejscu, a wokół nas są ludzie, którzy potrafią dostarczyć jakościową wiedzę i skierować nas na ciekawe tory refleksji.

Uważam, że Iza Maliszewska w tej książce przekazuje wiele wartościowych i inspirujących myśli. To pozycja, która skłania do refleksji i zachęca do świadomego przyjrzenia się sobie. Poruszane tematy nie są przypadkowe — dotyczą obszarów ściśle powiązanych z poczuciem własnej wartości i wywierających na nie wpływ. Choć sama zastanawiam się nad zasadnością istnienia tego...

Ciekawa, praktyczna (o trafnej selekcji informacji) chyba tak naprawdę o ... dorosłości: o adekwatnej samoocenie (np. swoich umiejętności w danym aspekcie),o poczuciu własnej wartości, o umiejętności korzystania z zasobów, o realistycznym podejściu do życiu (o "niesztucznym", "nieprzerośniętym" optymizmie),o kształtowaniu swojej drogi (ze świadomością rożnych oczekiwań społecznych, opinii, przekonań ... bez "naddanego" wstydu, w poczuciu wolności, ale z poszanowaniem innych ... i wiele więcej. Ciekawe i inspirujące.

Ciekawa, praktyczna (o trafnej selekcji informacji) chyba tak naprawdę o ... dorosłości: o adekwatnej samoocenie (np. swoich umiejętności w danym aspekcie),o poczuciu własnej wartości, o umiejętności korzystania z zasobów, o realistycznym podejściu do życiu (o "niesztucznym", "nieprzerośniętym" optymizmie),o kształtowaniu swojej drogi (ze świadomością rożnych oczekiwań...

Iza Maliszewska wykonała kawał świetnej roboty dając nam nie tylko ujmująco piękny, ale i bardzo praktyczny poradnik. Dlaczego tak uważam? Uwielbiam poradniki, czytam ich naprawdę dużo i o ile ćwiczenia znajduję w nich coraz częściej- o tyle jest to pierwsza książka, w której znajduje podsumowanie każdego rozdziału. Dla mnie to sprawia, że mam świetne narzędzie do pracy nad sobą- bo dużo łatwiej wrócić do przeczytanych treści, odświeżyć je sobie i ponownie nad nimi pracować. Bardzo dziękuję Pani Izo- dzisiaj też planuje ruszyć ze słoikiem inspiracji- ten pomysł jest naprawdę świetny, nie wiem czy nie ustawię go na wejściu do firmy. Druga w kolejności do przeczytania będzie "O czym kłamią myśli" i już nie mogę się doczekać!

Iza Maliszewska wykonała kawał świetnej roboty dając nam nie tylko ujmująco piękny, ale i bardzo praktyczny poradnik. Dlaczego tak uważam? Uwielbiam poradniki, czytam ich naprawdę dużo i o ile ćwiczenia znajduję w nich coraz częściej- o tyle jest to pierwsza książka, w której znajduje podsumowanie każdego rozdziału. Dla mnie to sprawia, że mam świetne narzędzie do pracy nad...