Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza

Okładka książki Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza autora Corey Keyes, 9788383801063
Okładka książki Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza
Corey Keyes Wydawnictwo: Agora nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
424 str. 7 godz. 4 min.
Kategoria:
nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Languishing. How to feel alive again in a world that wears us down
Data wydania:
2024-10-09
Data 1. wyd. pol.:
2024-10-09
Liczba stron:
424
Czas czytania
7 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383801063
Tłumacz:
Dorota Pomadowska
Średnia ocen

6,7 6,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza

Średnia ocen
6,7 / 10
77 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza

avatar
57
54

Na półkach:

Ciekawe ujęcie tematu zdrowia oraz postrzegania choroby i zdrowia w aspekcie socjologicznym.
Momentami przeszkadzał mi ten socjologiczny rys, jednak z czasem zauważyłem, że autor zręcznie porusza się w nauce rozumianej jako przedmiot interdyscyplinarny.
Nie jest to typowy poradnik w stylu "jak w 14 dni zmienić swoje życie". Raczej proponuje szersze ujęcie tematu i motywuje do poszukiwania własnej drogi do zdrowia, szczęścia i dobrostanu.

Ciekawe ujęcie tematu zdrowia oraz postrzegania choroby i zdrowia w aspekcie socjologicznym.
Momentami przeszkadzał mi ten socjologiczny rys, jednak z czasem zauważyłem, że autor zręcznie porusza się w nauce rozumianej jako przedmiot interdyscyplinarny.
Nie jest to typowy poradnik w stylu "jak w 14 dni zmienić swoje życie". Raczej proponuje szersze ujęcie tematu i...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
525
287

Na półkach:

Książka wypożyczona absolutnie przypadkowo.
Napisana lekko, dobrze się ją czyta. Do tego mamy kilka praktycznych wskazówek, a to zawsze na plus. Najlepiej zapamiętam kwestie społeczne, to, że praca dla innych, praca, która coś wnosi - może dać poczucie celu.
Trudno mi czasem uwierzyć w to wyświechtane „człowiek jest zwierzęciem stadnym”, ale okazuje się, że relacje (te dalsze i bliższe) są dla nas kluczowe. Czasem nie wystarczy fakt, że dobrze czujemy się we własnym towarzystwie - potrzebujemy czuć się potrzebni, ważni; potrzebujemy, żeby ktoś nas zauważał.
Bardzo podobał mi się fakt, że Autor nie zalicza każdego „gorszego czasu” do depresji. Że zwraca uwagę na potrzebę dokształcenia zarówno zwykłych ludzi jak i psychologów/psychiatrów.
„Poczucie pustki i stagnacji”. Bardzo trafne określenie.
To była dobra lektura, mimo że trafiłam na nią zupełnym przypadkiem.
(Instagram @eaw.books)

Książka wypożyczona absolutnie przypadkowo.
Napisana lekko, dobrze się ją czyta. Do tego mamy kilka praktycznych wskazówek, a to zawsze na plus. Najlepiej zapamiętam kwestie społeczne, to, że praca dla innych, praca, która coś wnosi - może dać poczucie celu.
Trudno mi czasem uwierzyć w to wyświechtane „człowiek jest zwierzęciem stadnym”, ale okazuje się, że relacje (te...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
288
27

Na półkach:

Książka Wyczerpani w ciekawy sposób pokazuje, że zdrowie psychiczne i emocjonalne człowieka to nie tylko dwie skrajności – szczęście i depresja. Jak to w życiu bywa, nic nie jest czarno-białe, a pomiędzy nimi można odnaleźć wiele odcieni szarości.

Bardzo interesujące było czytanie o tym, że współczesna psychologia zaczęła wyróżniać stan pustki i braku motywacji oraz że podążanie za amerykańskim snem o szczęściu i ciągłym poczuciu euforii to jedynie pusta wydmuszka. Stabilność emocjonalna powinna być naszym prawdziwym celem.

Minusem książki było dla mnie to, że od literatury popularnonaukowej z dziedziny psychologii oczekuję więcej konkretów, danych i badań. Odniosłem wrażenie, że przez większą część książki autor dzieli się głównie swoimi osobistymi doświadczeniami w dążeniu do równowagi emocjonalnej. Niektóre rozdziały, na przykład ten dotyczący duchowości, kompletnie do mnie nie trafiły, ponieważ brakowało mi w nich naukowej konkretności. Natomiast bardzo do myślenia dały mi kwestie dotyczące relacji społecznych. Możemy odnosić wszelkie możliwe sukcesy zawodowe i materialne, ale to, co o nas świadczy najwięcej, to właśnie społeczny aspekt człowieczeństwa.

Pomimo pewnego sceptycyzmu wobec niektórych kwestii poruszonych w książce, oceniam ją wysoko, ponieważ przekazuje wiele cennych informacji, które na długo ze mną pozostaną.

Książka Wyczerpani w ciekawy sposób pokazuje, że zdrowie psychiczne i emocjonalne człowieka to nie tylko dwie skrajności – szczęście i depresja. Jak to w życiu bywa, nic nie jest czarno-białe, a pomiędzy nimi można odnaleźć wiele odcieni szarości.

Bardzo interesujące było czytanie o tym, że współczesna psychologia zaczęła wyróżniać stan pustki i braku motywacji oraz że...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

543 użytkowników ma tytuł Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza na półkach głównych
  • 429
  • 94
  • 20
54 użytkowników ma tytuł Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza na półkach dodatkowych
  • 25
  • 13
  • 8
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Z tego się nie wyrasta. Kompendium ADHD Jarosław Jóźwiak
Z tego się nie wyrasta. Kompendium ADHD
Jarosław Jóźwiak Iwona Tarnowska-Ciosek
„Z tego się nie wyrasta. Kompendium ADHD” autorstwa Jarosława Jóźwiaka i Iwony Tarnowskiej-Ciosek to pozycja, którą naprawdę powinien przeczytać każdy, kto w jakikolwiek sposób styka się z tematyką ADHD — zarówno osoby, które same mają tę neuroatypowość, jak i rodzice, partnerzy, nauczyciele czy specjaliści pracujący z takimi osobami. To książka, która nie tylko tłumaczy, czym jest ADHD, ale robi to w sposób kompletny, przemyślany i niezwykle uporządkowany. To faktycznie kompendium „od A do Z”. Autorzy łączą perspektywę medyczną, psychologiczną i praktyczną, dzięki czemu czytelnik dostaje obraz całościowy — od mechanizmów działania mózgu, przez funkcjonowanie w dzieciństwie i dorosłości, aż po codzienne wyzwania, relacje, edukację czy pracę. Każdy rozdział jest napisany rzeczowo, klarownie i bez uproszczeń, a jednocześnie w sposób przystępny dla osób, które nie mają specjalistycznego przygotowania. Jeżeli miałbym wskazać jedną jedyną książkę o ADHD, którą warto przeczytać, to właśnie tę. Inne tytuły mogą być dobrym uzupełnieniem, rozwinięciem albo osobistą perspektywą — ale tutaj mamy solidną bazę wiedzy, do której naprawdę warto wracać. To nie jest książka „na raz”: to publikacja, którą czyta się, odkłada, wraca do fragmentów, poleca kolejnym osobom i traktuje jako punkt odniesienia. Podsumowując — to rzetelna, wyczerpująca i bardzo wartościowa pozycja. Jeśli interesuje Cię temat ADHD w sposób poważny i świadomy, ta książka jest absolutnym numerem jeden na liście lektur.
Mateusz - awatar Mateusz
ocenił na93 miesiące temu
Kto decyduje, ile znaczysz? Prawda o poczuciu własnej wartości Iza Maliszewska
Kto decyduje, ile znaczysz? Prawda o poczuciu własnej wartości
Iza Maliszewska
Przyznam otwarcie, że kupiłem tę książkę z myślą o kimś, chciałem kiedyś swojej byłej ją podsunąć. Była bardzo niedowartościowana, straumatyzowana i pewnie nadal jest. Sam wielokrotnie dwoiłem się, troiłem, aby jej to uświadomić, ale się poddałem. O fiasku decydują jeszcze inne czynniki, ale to już prywatna sprawa. Wstyd mi pisać, ale kupiłem jakiś czas temu i długo czekała, ale przyszła pora nadrobić zaległości. Lubię pióro pani Izy. Mówiąc kolokwialnie to taka fajna babka. Ilekroć o coś spytasz, to udzieli odpowiedzi na miarę możliwości i tak można też powiedzieć o jej książce. Moim zdaniem wyczerpująco wypowiada się na temat dowartościowania. Motywacji, wybierania właściwych wartości w życiu. Przedstawiła również różne typy ludzi, role, które przejmujemy w środowisku, w jakim żyjemy. Czytając zauważam, że mam taki mix opiekun, buntownik i bohater. Znaczenie tych ról, wyjaśnione jest w książce. Mi się podoba. Dla mnie książka jest niezwykle ważna, bo jest tam coś o pomaganiu innym. Lubię pomagać innym. Uważam, że jak się zna rozwiązanie czyjegoś problemu lub ma się możliwości, to warto podać komuś pomocną dłoń. Czyż człowiek nie staje się wielkim w wyrzeczeniu się siebie? Pięknie to Staszic napisał. Albo Wolter… Toć obowiązkiem ludzi, jest pomagać sobie wzajem. Cytując autorkę: ,,Jeśli chcesz pomagać innym, rób to, bo to ważne i piękne, bo to urozmaicenie i wzbogacenie twojego życia, ale niech pomaganie nie definiuje twojej wartości”. Nie jest tak, że im wyżej doskoczysz, tym twoja wartość wyższa. Chcemy pomagać? To się chwali, ale nie można patrzeć na to, jakoby był wyznacznikiem naszej wartości. Pomaganie jest piękne, szlachetne, ale nie uczyni nas drogocennymi, tak jakbyśmy byli sztabą złota. Każdy z nas ma coś do zaoferowania światu. Trzeba działać szczerze. Mieć dobre motywacje i nie robić czegoś przez pryzmat korzyści… ,, Pamiętaj, że twoja wartość nie zależy od tego, jak postrzegają cię inni, ani od różnic w poglądach - każdy z nas ma coś cennego do zaoferowania światu”. ,,Twoje ciało to świątynia, a ty jesteś jej kapłanką i opiekunką przez całe życie. Ciało odgrywa w naszym życiu równie ważną rolę jak umysł, jego kondycja zaś wpływa na nasze codzienne samopoczucie, energię i zdrowie psychiczne. Zdrowe poczucie własnej wartości wiąże się z szacunkiem do ciała, wyrażającym się zarówno poprzez akceptację jego niedoskonałości, jak i dbanie o nie w taki sposób, aby służyło nam jak najdłużej. Ciało i umysł są nierozerwalnie ze sobą połączone - wpływają na siebie nawzajem w sposób ciągły i dynamiczny”. Dokładnie. Nasze ciało to jest świątynia. Jeśli nie zadbamy o siebie, to nie będziemy w formie. Pani Iza wspomina też o perfekcjonizmie. Nie jest czymś złym, ale trzeba wszystko z umiarem. Nie chodzi o to, aby dążyć do ideału, bo nigdy nim nie będziemy. Każdy z nas popełnia błędy, a to od nas zależy, co z tym faktem zrobimy? Wyciągniemy wnioski i będziemy starać się lepiej albo zatrzymamy się w rozwoju. Tak to widzę! Jak dla mnie książka wartościowa. Miałem pewne oczekiwania i je zaspokoiłem. Szkoda tylko, że nie mogłem jej podsunąć komuś, na kim mi naprawdę zależało i na jej zdrowiu, ale cóż, życie różne scenariusze pisze. Dużo ciekawych cytatów… Inspirujące. Dodatkowo „prezent” od autorki, lecz nie zdradzę, jaki. Jednakże dla mnie to jest nie do pomyślenia, aby ciąć albo wyrywać kartki… To profanacja książek. Ino czytelnik załapie, o co chodzi. Polecam. Jeszcze mały szczegół. Trochę mi to przeszkadza, że książka pisana jak dla kobiet tylko, a my mężczyźni też możemy wyciągnąć cenne lekcje i jakieś wnioski.
bARTosz - awatar bARTosz
ocenił na95 miesięcy temu
Żyć dłużej. Nauka o długim życiu w zdrowiu Peter Attia
Żyć dłużej. Nauka o długim życiu w zdrowiu
Peter Attia
„Outlive” to chyba najlepsza książka, jaką przeczytałem w tej tematyce. Attia łączy naukę, praktyczne ramy działania i osobistą szczerość w sposób, który sprawia, że długowieczność przestaje być abstrakcyjnym celem, a staje się czymś realnym i osiągalnym. Najbardziej uderzyło mnie to, jak książka zmienia perspektywę motywacyjną: jeśli kiedykolwiek zabraknie mi dyscypliny w realizowaniu celów treningowych czy sportowych, nadrzędny cel opóźnienia chorób, wydłużenia życia i zachowania swobody ruchu oraz możliwości cieszenia się aktywnościami w późnej starości staje się znacznie silniejszym impulsem niż jakikolwiek wynik sportowy. Doceniłem też rozdział o zdrowiu emocjonalnym. W przeciwieństwie do bardziej technicznych części dotyczących fitnessu, żywienia i biomarkerów, ten oparty jest na osobistej historii i trudnościach Attii. Nadaje to całości głębi, przypominając, że długowieczność to nie tylko kwestia fizyczna. Nasze zdrowie psychiczne i relacje są równie ważne. Co najważniejsze, książka nie promuje wizji zwykłego „przetrwania” czy wegetowania w podeszłym wieku. Bardzo jasno definiuje, czym powinna być długowieczność: chodzi o wydłużenie okresu zdrowia, a nie wyłącznie życia. To życie z siłą, jasnością umysłu i poczuciem celu. Fantastyczna, otwierająca oczy lektura, wykraczająca daleko poza typowe porady zdrowotne.
Jakub - awatar Jakub
ocenił na94 miesiące temu
Bo NIE. Zacznij odmawiać i żyć po swojemu Natalia Waloch
Bo NIE. Zacznij odmawiać i żyć po swojemu
Natalia Waloch
🚲 Brutalnie szczera i ważna lektura. Czytanie jej bywa nieprzyjemne ze względu na bezpośredniość w podjęciu tematu, ale jest to potrzebne, by otworzyć czytelnikowi oczy, jeśli akurat miał je zamknięte. Niby porusza kwestie powszechnie znane, ale czasami ktoś obcy, ale bardziej doświadczony, wsparty dodatkowo przykładami i licznymi badaniami potrafi sprawić, że w głowie zapali się lampka i przekaz trafia jakoś mocniej, głębiej. Ten trafia naprawdę do wnętrza i rozgaszcza się na długo. Ultrafeministyczna, oj może się niektórym nie spodobać. 🚲 Autorka krótko mówiąc przedstawia szereg dowodów, żeby pokazać jak bardzo kobiety mają w dzisiejszym świecie przegwizdane. Podaje, że kobiety praktycznie od zawsze były systemowo kontrolowane, gnębione, poniżane, wyśmiewane, wykluczane i niszczone wyłącznie z powodu swojej płci na wiele różnych sposobów w każdej możliwej dziedzinie życia; od edukacji, przez rodzinę, relacje, pracę po kwestie związane z ubiorem i dostępem do pomocy medycznej. Winą za taki stan rzeczy autorka obarcza przede wszystkim konstrukcję świata, który zwyczajnie ma kobiety gdzieś. Kobieta bez partnera jawi się jako niepełna, bezwartościowa. Co więcej kobiety same się nie doceniają i często marnują swój potencjał, by się dostosować zamiast rozwinąć skrzydła. Warto jednak dodać, że oczekiwania, które stawia świat bywają sprzeczne, często pozbawione logiki i wydają się po prostu śmieszne. 🚲 Dla świata kobieta nigdy nie będzie właściwa, zawsze jest poddawana głównie męskiej ocenie i na jej podstawie uważa się ją za posłuszną oraz w miarę przydatną lub nie. Brzmi okropnie i boleśnie, ale nie sposób się z tym nie zgodzić, mając na uwadze wszystkie przytoczone przykłady zachowań. Najgorzej, że kobiety same niejednokrotnie pozwalają się tłamsić i wpychać w role, których wcale nie chcą, bo są przekonane, że kiedyś ktoś doceni ich trud i otrzymają od świata nagrodę. Nic bardziej mylnego. 🚲 Książka namawia do zmian, które przyczyniłyby się do transformacji rzeczywistości. Małymi kroczkami można przecież zdziałać cuda. Każda kobieta ma pełne prawo do reorganizacji ról, w których nie czuje się spełniona, do rozluźnienia więzów, w które została wplątana i do głośnego mówienia 'nie', tak po prostu, bo nie. Świat się nie zawali ani też nie przestanie się kręcić, a kobieta powinna być bohaterką przede wszystkim swojego własnego życia. Nie świata, rodziców, partnera, dzieci czy kogokolwiek innego. Powinna zobaczyć w sobie nie tylko kobietę, ale też człowieka - tu nie trzeba wybierać jednego kosztem drugiego. Warto postawić na siebie - mówiąc 'nie' światu, mówisz 'tak' sobie. 🚲 Przerażająco trafna i bezkompromisowa. Autorka nie bawi się w subtelności. Jestem zdumiona dosadnością i zdecydowaniem w podjęciu tematu, ale to tylko pokazuje, że jest on niezwykle istotny i nie można się w nim hamować. Jak zresztą we wszystkim, co nas dotyczy i co uważamy za istotne. To wspaniała lektura i sądzę, że każda młoda kobieta powinna ją przeczytać. Mężczyznom też by się przydała, choć mogą poczuć się urażeni. Chciałabym, by ta książka została ze mną na dłużej (może i na zawsze) i bym co jakiś czas sobie o niej przypominała. Z uśmiechem na twarzy.
say_a_book - awatar say_a_book
ocenił na87 miesięcy temu
Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie Bartłomiej Dobroczyński
Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie
Bartłomiej Dobroczyński Agnieszka Jucewicz
Sposób podania treści jako rozmowy w „Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie” był świetnym pomysłem. Głównie dlatego, że nie raz i nie dwa interesujące przemyślenia Bartłomieja Dobroczyńskiego są bardziej rozwijane lub poddawane wątpliwościom przez Agnieszkę Jucewicz. Wachlarz tematów jest szeroki – tak samo jak rodzaje kryzysów, które mogą wystąpić w naszym życiu z wielu przyczyn. Imponuje to, jak autorzy potrafią odnieść kwestię kryzysu do tak wielu różnych rzeczy – od religii, filozofów, noblistów, muzyki, filmów czy wreszcie innych klasycznych dzieł dla psychologii jak na przykład te Freuda. Całość napisana jest swobodnym językiem. Nawet jeżeli nie zna się przytoczonych przez współtwórców tej książki rzeczy, niezależnie, czy chodzi o literaturę lub filozofię, wszystko jest przedstawione tak, że bez problemu można się zorientować, czego dotyczy dana dyskusja. Nie ma tu utartych schematów jak to zwykle w tego typu książkach. Brak podanych rozwiązań na tacy, wszystko należy przemyśleć samemu i wyciągnąć własne wnioski. Przebrnięcie przez pesymistyczny start, który bardziej powodował doła niż przybierał formę wsparcia, daje szansę na gruntowne „przemeblowanie” swojego życia. Daje impuls, żeby zacząć na poważnie żyć po swojemu i czerpać z życia maksimum tego, co chcemy z niego wycisnąć. Winston Groom w swoim klasyku „Forrest Gump” porównał życie do pudełka czekoladek. Tu zostało to ujęte jeszcze lepiej – życie jest jak gra, tylko nie my decydujemy, jakie karty dostajemy. Chodzi oczywiście o punkt startowy, na który składają się miejsce urodzenia, rodzina, fundusze… Kolejna fajna rzecz to lista polecanej literatury, filmów i muzyki na stan kryzysu zamieszczona na końcu książki. Chciałbym przeczytać więcej rozważań tego autorstwa. Temat został jednak na tę chwilę chyba wyczerpany. Najważniejsze, że w tak dobrym stylu, który wręcz chce się czytać.
KulturalnyManiak - awatar KulturalnyManiak
ocenił na95 dni temu
Epidemia samotności. Jak budować trwałe więzi we współczesnym świecie Agnieszka Łopatowska
Epidemia samotności. Jak budować trwałe więzi we współczesnym świecie
Agnieszka Łopatowska Monika Szubrycht
Książka „Epidemia samotności” Agnieszki Łopatowskiej i Małgorzaty Szubrycht czekała na mojej liście „do przeczytania” już od 2025 roku. Sięgnęłam po nią dopiero teraz, w kwietniu 2026 i mam wrażenie, że trafiła do mnie w dobrym momencie. Szczerze mówiąc, po tytule spodziewałam się raczej klasycznego poradnika. Czegoś w stylu: konkretne wskazówki, jak radzić sobie z samotnością. Tymczasem dostałam coś zupełnie innego. I chyba właśnie to najbardziej mnie zaskoczyło. To książka oparta na rozmowach. Autorki oddają głos specjalistom — psychologom, terapeutom, pedagogom czy nauczycielom, którzy na co dzień spotykają się z różnymi obliczami samotności. Dzięki temu temat nie jest pokazany jednostronnie, tylko z kilku perspektyw, co naprawdę daje do myślenia. Najbardziej zostało ze mną to, jak ta książka „odczarowuje” samotność. Zamiast traktować ją wyłącznie jako coś złego, zaczyna się widzieć ją trochę szerzej. Nie każda samotność jest destrukcyjna - czasem może być potrzebna, dawać przestrzeń na zatrzymanie się czy poukładanie myśli. Duży plus za sam klimat książki. Nie jest ciężka ani przytłaczająca, mimo że dotyka trudnego tematu. Czyta się ją raczej jak spokojną rozmowę - taką, która trochę uspokaja i pozwala spojrzeć na różne rzeczy z dystansu. To dość krótka pozycja i dzięki lekkiemu stylowi można ją przeczytać nawet w jeden wieczór. Momentami czułam lekki niedosyt, ponieważ chętnie weszłabym głębiej w niektóre wątki. Ale mam też poczucie, że to było zamierzone. To raczej wprowadzenie i zaproszenie do dalszego myślenia niż wyczerpujące opracowanie tematu.
PaniBudujeKariere - awatar PaniBudujeKariere
ocenił na72 dni temu

Cytaty z książki Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza

Więcej
Corey Keyes Wyczerpani. Jak odzyskać radość życia w świecie, który przytłacza Zobacz więcej
Więcej