Sprawa Niny Frank

Znam już Huberta, ale z racji tego że tę przygodę zaczęłam od 5 tomu, to chciałam wrócić do początków. I szczerze mówiąc, gdyby nie to że już darzę go sympatią, to nie wiem czy po tym tomie byśmy się polubili.... Sprawa ciekawa, wciągająca, ale jakieś to wszystko pomieszane, zagmatwane. A do tego to zakończenie?????? wtf

Znam już Huberta, ale z racji tego że tę przygodę zaczęłam od 5 tomu, to chciałam wrócić do początków. I szczerze mówiąc, gdyby nie to że już darzę go sympatią, to nie wiem czy po tym tomie byśmy się polubili.... Sprawa ciekawa, wciągająca, ale jakieś to wszystko pomieszane, zagmatwane. A do tego to zakończenie?????? wtf

Sprawa Niny Frank o był dla mnie totalny rollercoaster, bo jak zwykle nie czytałam opisu i dostałam na start mega grubą imprezę z klimatem show-biznesowego „what happens here, stays here”, gdzie słowo ‚wyuzdana’ wydaje się tylko delikatnym niedopowiedzeniem, a potem nagle pyk, kolejny rozdział i lądujemy w Mielniku nad Bugiem, sielskiej przygranicznej miejscowości, gdzie największą atrakcją są lokalne skandale i plotki spod sklepu, i już wtedy mózg robi „zaraz, CO?”, pierwszy mindfuck zaliczony. Potem było już tylko grubiej. Dwa światy kompletnie z innych galaktyk przeplatają się przez całą książkę, aktorka-ikona, święta na ekranie, grzeszna w realu, prowincja, gdzie wszyscy wszystko wiedzą, ale nikt nic nie mówi, aż w końcu spotykają się w bardzo nieelegancki sposób. Klimat jest gęsty, dziennik Niny wciąga jak czytanie cudzych DM-ów, których nie powinno się widzieć, ale są zbyt dobre, żeby przestać, chociaż momentami wszystko jest tak przerysowane, że serio parskałam śmiechem, zwłaszcza gdy profiler stwierdza, że najlepiej zrozumie mordercę, śpiąc w domu ofiary, wtf Hubert, wszystko okej? No i ta końcówka… niby rozwiązanie, niby kryminał domknięty, a jednocześnie takie „czy ja właśnie przeczytałam bujdę?”, zero satysfakcji, lekki wkurw i pustka w głowie. To nie jest książka, która głaszcze czytelnika po głowie, tylko taka, która robi psikusa, zostawia z pytaniami i każe się zastanawiać, czy na pewno chcemy znać wszystkie odpowiedzi. Polecam, ale tylko jeśli lubisz, gdy książka zamiast ładnej kropki na końcu zostawia wielki znak zapytania.

Sprawa Niny Frank o był dla mnie totalny rollercoaster, bo jak zwykle nie czytałam opisu i dostałam na start mega grubą imprezę z klimatem show-biznesowego „what happens here, stays here”, gdzie słowo ‚wyuzdana’ wydaje się tylko delikatnym niedopowiedzeniem, a potem nagle pyk, kolejny rozdział i lądujemy w Mielniku nad Bugiem, sielskiej przygranicznej miejscowości, gdzie...

Powiem tylko że książka była taka sobie z jednej strony była śmieszna a z drugiej strony śmieszna miałam ją czytać ale postanowiłam że ja posłucham w audiobooku i było warto to tylko 6 godzin :)

Powiem tylko że książka była taka sobie z jednej strony była śmieszna a z drugiej strony śmieszna miałam ją czytać ale postanowiłam że ja posłucham w audiobooku i było warto to tylko 6 godzin :)

„Dziewiąta runa” zaczęła się obiecująco – intrygująca zbrodnia, zapowiedź głębokiej analizy psychologicznej, mroczny klimat. Niestety im dalej, tym bardziej miałam poczucie błądzenia w chaosie wątków i postaci. Bohaterowie zlewają się w kalejdoskop psychopatów i dziwaków, relacje rodzinne i intymne są tak zagmatwane, że przestają cokolwiek wyjaśniać, a zaczynają tylko męczyć. Brnęłam do końca właściwie wyłącznie po to, by poznać mordercę – choć paradoksalnie w pewnym momencie stało mi się to obojętne. Finał, mimo ogromnej ilości psychologizowania po drodze, wydał mi się oderwany od emocjonalnej i logicznej konstrukcji całości. To książka wymagająca dużej czytelniczej ascezy: wiele wysiłku, niewiele satysfakcji. Doceniam ambicję, ale dla mnie to lektura bardziej wyczerpująca niż angażująca.

„Dziewiąta runa” zaczęła się obiecująco – intrygująca zbrodnia, zapowiedź głębokiej analizy psychologicznej, mroczny klimat. Niestety im dalej, tym bardziej miałam poczucie błądzenia w chaosie wątków i postaci. Bohaterowie zlewają się w kalejdoskop psychopatów i dziwaków, relacje rodzinne i intymne są tak zagmatwane, że przestają cokolwiek wyjaśniać, a zaczynają tylko...

Świetnie trzyma w napięciu! Ciężko było oderwać się od czytania.

Świetnie trzyma w napięciu! Ciężko było oderwać się od czytania.

Nie rozumiem zachwytów nad autorką.Sam główny wątek niezły ,ale profiler zabierający z miejsca zbrodni dowody i pozostający bez kary? Mało tego,robi sobie noclegownię w domu ofiary,co już jest bezczelne. Przecież to cudzy dom. Zdradza żonę na prawo i lewo,ale to ona jest ta zła ,bo zakochała się w innym. Do tego te doznania metafizyczne i moralizatorstwo na końcu. Samo zakończenie to już w ogóle niewiadoma. Z panią autorką już się raczej nie spotkam

Nie rozumiem zachwytów nad autorką.Sam główny wątek niezły ,ale profiler zabierający z miejsca zbrodni dowody i pozostający bez kary? Mało tego,robi sobie noclegownię w domu ofiary,co już jest bezczelne. Przecież to cudzy dom. Zdradza żonę na prawo i lewo,ale to ona jest ta zła ,bo zakochała się w innym. Do tego te doznania metafizyczne i moralizatorstwo na końcu. Samo...

Książka fajna, ale nie rozumiem zakończenia. Historia ciekawa, a w szczególności jak lubi się tematy profilowania, pracy śledczych. Bez ostatnich dwóch rozdziałów oceniłabym lepiej albo zakończenia ma jakiś wybitny przekaz którego nie rozumiem albo jest z czapy.

Książka fajna, ale nie rozumiem zakończenia. Historia ciekawa, a w szczególności jak lubi się tematy profilowania, pracy śledczych. Bez ostatnich dwóch rozdziałów oceniłabym lepiej albo zakończenia ma jakiś wybitny przekaz którego nie rozumiem albo jest z czapy.

Moim problemem ze Sprawą Niny Frank jest sama Nina Frank. Gdyż, ani trochę jej nie polubiłam. Jej życie było pełne skandali, lecz nie jest to coś o czym lubię czytać. Mało mnie to interesuje.
Jest też Hubert Meyer, który również mnie nie porwał. Popełnił sporo błędów w życiu. Ma jednak ciekawą pracę. To jedna z tych książek, które przestawiają początki pracy profilera. Była wydana w czasie, w którym to dopiero się rozwijało. I jest to interesujące. Na pewno będę czytać serię dalej i mam nadzieję, że bohater się rozwinie, i że dostaniemy więcej informacji o samym dochodzeniu.

Moim problemem ze Sprawą Niny Frank jest sama Nina Frank. Gdyż, ani trochę jej nie polubiłam. Jej życie było pełne skandali, lecz nie jest to coś o czym lubię czytać. Mało mnie to interesuje.
Jest też Hubert Meyer, który również mnie nie porwał. Popełnił sporo błędów w życiu. Ma jednak ciekawą pracę. To jedna z tych książek, które przestawiają początki pracy profilera. Była...

Fabuła dość ciekawa i wciągająca ale zakończenie bez sensu.

Fabuła dość ciekawa i wciągająca ale zakończenie bez sensu.

Ciekawa fabuła. Trochę taki klimat ojca Mateusza z komendą policji w roli głównej. Do tego vibe lat 90-tych. Zakończenie książki, już poza fabułą dość dziwne. Nie widzę z nim sensu

Ciekawa fabuła. Trochę taki klimat ojca Mateusza z komendą policji w roli głównej. Do tego vibe lat 90-tych. Zakończenie książki, już poza fabułą dość dziwne. Nie widzę z nim sensu