Pan Samochodzik i Człowiek z UFO

Interesująca książka przygodowa.

Interesująca książka przygodowa.

Wspominam z sentymentem.

Wspominam z sentymentem.

Wróciłem do tej pozycji wyłącznie wiedziony ciekawością. Aż nie chce się wierzyć, że napisał to Nienacki. Jakiś kompletny twórczy niedowład go dopadł.

Wróciłem do tej pozycji wyłącznie wiedziony ciekawością. Aż nie chce się wierzyć, że napisał to Nienacki. Jakiś kompletny twórczy niedowład go dopadł.

Ostatni oryginalny tom serii Pan Samochodzik już za mną. Ponownie. I znowu jak przed laty doskonale bawiłem się podczas lektury.

Po raz pierwszy Zbigniew Nienacki wplata w fabułę wątki fantastyczne. Ale robi to bardzo ciekawie i nie odczuwałem żadnego zgrzytu podczas czytania. Jak zwykle sporo tu dygresji historycznych, zwłaszcza w pierwszej części książki. Można z zainteresowaniem poczytać o Ameryce prekolumbijskiej. Fabuła dynamiczna i nie pozwalająca oderwać się od lektury.

Niebawem sięgnę pewnie po kolejne tomy z serii. Ale czy nieoryginalne książki o Panu Samochodziku przypadną mi do gustu? Nie dowiem się jeśli nie spróbuję. Teraz czas jednak na czytanie innych książek.

A "Pana Samochodzika i człowieka z UFO" oczywiście polecam.

Ostatni oryginalny tom serii Pan Samochodzik już za mną. Ponownie. I znowu jak przed laty doskonale bawiłem się podczas lektury.

Po raz pierwszy Zbigniew Nienacki wplata w fabułę wątki fantastyczne. Ale robi to bardzo ciekawie i nie odczuwałem żadnego zgrzytu podczas czytania. Jak zwykle sporo tu dygresji historycznych, zwłaszcza w pierwszej części książki. Można z...

Historia trzyma poziom, motyw człowieka z UFO jest ciekawy choć łatwy do przewidzenia. Szkoda tylko że wątek poboczny przyćmił trochę główną historię, ale nie w takim stopniu jak miało to miejsce w Kapitanie Nemo. największym zgrzytem jest asystentka Tomasza Florentyna na początku była intrygująca by na końcu stać się denerwującą chyba autorowi zabrakło pomysłu na postać a szkoda bo niejednokrotnie udowodnił że potrafi tworzyć ciekawe postaci kobiece. Całkiem przyjemna lektura.

Historia trzyma poziom, motyw człowieka z UFO jest ciekawy choć łatwy do przewidzenia. Szkoda tylko że wątek poboczny przyćmił trochę główną historię, ale nie w takim stopniu jak miało to miejsce w Kapitanie Nemo. największym zgrzytem jest asystentka Tomasza Florentyna na początku była intrygująca by na końcu stać się denerwującą chyba autorowi zabrakło pomysłu na postać a...

Nienacki zamordował Pana Samochodzika. Właściwie to jest powieść science fiction, ponieważ główny bohater występuje tu tylko z nazwy. Fabuła powieści jest miejscami tak toporna i głupia, że aż śmieszna. Autor bezrefleksyjnie kopiuje klisze i motywy fabularne z kina, telewizji, książek. O ile w latach 80. książka mogła się, jako tako bronić tak dziś przy dostępnie do innych licznych dóbr popkultury po prostu się bardzo źle zestarzała. Rozwiązania fabularne, bo tak i interesuj się, dlaczego czytelniku. Bzdury, które każe się czytającemu przyjąć na wiarę. Te i inne czynniki powodują, że tę odsłonę przygód Pana Samochodzika czyta się wyjątkowo ciężko i nie chce się do niej wracać. Autor już nie owija w bawełnę główna postać kobieca jest po prostu głupia, (jakim cudem w takim razie zatrudnili ją w ministerstwie?). Gorzej, że pisarz pisze o sprawach, o których nie ma zielonego pojęcia i widać, że nie było żadnego badania źródeł, sprawdzania, informacji itd. Widać jak na dłoni, że fabuła to radosna grafomania. Nienacki chyba uwierzył w swój „geniusz” i czego nie napisze to ludzie i tak przeczytają.
Krótkie podsumowanie, jeżeli ktoś pragnie zacząć przygodę z tą serią książek (i się nie zrazić do Pana Samochodzika) proponuję taką kolejność:
1) Pan Samochodzik i Templariusze
2) Pan Samochodzik i Fantomas
3) Pan Samochodzik i tajemnica tajemnic
4) Pan Samochodzik i księga strachów
5) Pan Samochodzik i niesamowity dwór
6) Pan Samochodzik i zagadki Fromborka

Dopiero potem czytać pozostałe tomy. Dzięki temu istnieje duża szansa, że będzie sympatykiem tej serii a nie rzuci całość w kąt po pierwszej przeczytanej książce.

Ogólnie Pan Samochodzik, jako seria literacka bardzo mi się podobała życzę przyszłym czytelnikom miłych chwil podczas lektury.

Nienacki zamordował Pana Samochodzika. Właściwie to jest powieść science fiction, ponieważ główny bohater występuje tu tylko z nazwy. Fabuła powieści jest miejscami tak toporna i głupia, że aż śmieszna. Autor bezrefleksyjnie kopiuje klisze i motywy fabularne z kina, telewizji, książek. O ile w latach 80. książka mogła się, jako tako bronić tak dziś przy dostępnie do innych...

Czas wyruszyć na kolejną przygodę z Panem Samochodzikiem, który jak zawsze zarówno bawi nas jak i uczy.
Uderzymy bardziej w tony fantastyczne niż kryminalne. Tym razem lecimy do Kolumbi na międzynarodowy kongres i dowiadujemy się o spektakularnej kradzieży z Muzeum Złota. Lasery, ciężarówki, helikoptery niczym w “Szybkich i wściekłych”. Zwiedzimy Bogotę i San Augustin. Posłuchamy o El Dorado, dawnym ludzie Taironów, podróżach w czasie i ich paradoksach. Zgadamy sobie pytanie: Czy Ufo to ludziki z kosmosu czy podróżnicy w specjalnych szklanych kulach?
Towarzyszyć nam będą: Pan Samochodzik, czyli nieustraszony detektyw od zrabowanych dzieł sztuki i pogromca przemytników. Sekretarka Florentyna, która jest miłośniczką ufo, włada dziesięcioma językami i pilnuje Tomasza przed krótkimi spódniczkami. Ralf Dawson przedstawiający się jako przybysz z przyszłości z bardzo ważną misją. I wiele innych dziwnych i tajemniczych postaci.
Zakończenie odkrywa wiele tajemnic, ale też pozostawia pewne pytania. Kim tak naprawdę jest Ralf? Kosmitą czy podróżnikiem w czasie? A może jeszcze kimś innym? Jak wygląda ufo i czy istnieje naprawdę? Każdy może wyciągnąć swoje własne wnioski z tej historii i odpowiedzieć na nurtujące go pytania.



Pan Samochodzik udaje się z Polską delegacją do Bogoty na międzynarodowy kongres. Tam zostaje wciągnięty w poszukiwanie skradzionych eksponatów z Muzeum Złota. Poznaje Ralfa, który oznajmia mu, że jest wysłannikiem z przyszłości…

Czas wyruszyć na kolejną przygodę z Panem Samochodzikiem, który jak zawsze zarówno bawi nas jak i uczy.
Uderzymy bardziej w tony fantastyczne niż kryminalne. Tym razem lecimy do Kolumbi na międzynarodowy kongres i dowiadujemy się o spektakularnej kradzieży z Muzeum Złota. Lasery, ciężarówki, helikoptery niczym w “Szybkich i wściekłych”. Zwiedzimy Bogotę i San Augustin....

No autor już popłynął... Liczyłam, że główny bohater się opamięta, albo pojawi się racjonalne zakończenie.

No autor już popłynął... Liczyłam, że główny bohater się opamięta, albo pojawi się racjonalne zakończenie.

Już "Złota rękawica" wyróżnia się in minus na tle innych części cyklu, jednak prezentuje przynajmniej poziom zbliżony do "Wyspy Złoczyńców". Natomiast "Człowiek z UFO" to gigantyczny zjazd w dół. Powieści o Panu Samochodziku zawsze miały duży walor edukacyjny, przekazywały sporo wiedzy o historii i przyrodzie naszego kraju. Tutaj zastępuje to egzotyka i usiłowania stworzenia czegoś w rodzaju powieści fantastyczno-naukowej. Opisywane wydarzenia są jednak tak oderwane od życia, że trudno się czytelnikowi zaangażować w fabułę. Widać też, że w przeciwieństwie do polskich gór, jezior i zabytków, a także starej Pragi i zamków nad Loarą opisywane tu miejsca Nienacki zna wyłącznie z książek i filmów. Jeśli ta książka ma jakąś zaletę, to tę, że jest to autentyczny Pan Samochodzik (choć bez swojego samochodu!) - w przeciwieństwie do kilkudziesięciu tomów spłodzonych przez mało znanych wyrobników pióra już po śmierci autora.

Już "Złota rękawica" wyróżnia się in minus na tle innych części cyklu, jednak prezentuje przynajmniej poziom zbliżony do "Wyspy Złoczyńców". Natomiast "Człowiek z UFO" to gigantyczny zjazd w dół. Powieści o Panu Samochodziku zawsze miały duży walor edukacyjny, przekazywały sporo wiedzy o historii i przyrodzie naszego kraju. Tutaj zastępuje to egzotyka i usiłowania...

„Pan Samochodzik i Człowiek z UFO” to powieść, która z pewnością wpisuje się w kanon literatury dla młodzieży… ale może bardziej w ramach eksperymentu niż zamiłowania do dobrych fabuł. Tym razem Nienacki serwuje nam spotkanie Pana Samochodzika z kosmitą, co brzmi tak niewiarygodnie, że aż trudno uwierzyć, że to nie jest żart. Dialogi sprawiają wrażenie, jakby pisane były na kolanie, a sam kosmita wydaje się być bardziej zagubiony niż tajemniczy.

Narracja zdaje się dryfować bez konkretnego celu, jakby sam autor nie był pewien, w którą stronę zmierza historia. Pan Samochodzik, zwykle pełen sprytu i logicznego myślenia, tym razem wpada w pułapki tak naiwne, że można się zastanawiać czy nie miał w tym swych własnych pozaziemskich planów. A w międzyczasie dąsa się, obraża i denerwuje swoim dziwacznym zachowaniem.

Jeśli chodzi o wątki fantastyczne to bardziej przypominają one skrypt taniego filmu science fiction z lat sześćdziesiątych niż poważną literaturę. Kto wie, może następnym razem Pan Samochodzik wyruszy na przygodę na grzbiecie smoka albo w towarzystwie dinozaura?

Dla miłośników absurdu i niezamierzone humoru „Pan Samochodzik i Człowiek z UFO” może być idealną lekturą. Dla reszty… cóż, może lepiej trzymać się klasyków.

„Pan Samochodzik i Człowiek z UFO” to powieść, która z pewnością wpisuje się w kanon literatury dla młodzieży… ale może bardziej w ramach eksperymentu niż zamiłowania do dobrych fabuł. Tym razem Nienacki serwuje nam spotkanie Pana Samochodzika z kosmitą, co brzmi tak niewiarygodnie, że aż trudno uwierzyć, że to nie jest żart. Dialogi sprawiają wrażenie, jakby pisane były na...