Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe. Zagadki zamkniętego pokoju i inne niewytłumaczalne historie

Ze zbiorami opowiadań jest tak, że albo stanowią one perełki, albo takie błyskotki. Jeśli jednak sięgnięcie po „Wielką księgę opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe” to otrzymacie absolutny majstersztyk opowieści podszytych zbrodnią z najwyższej półki. Klimat niepokoju, tajemniczy sprawcy, nieznane ofiary, wyczuwalny zapach zbliżającej się śmierci to aura, jaka towarzyszyć wam będzie w czasie czytania. Bo opowieści zamknięte w recenzowanym zbiorze takie właśnie są. Przypominają one bardziej intelektualny pojedynek między autorem a czytelnikiem niż przestrzeń do przyjemnej relaksacji, ale to jest właśnie ich urok. „Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe” nie jest bowiem zbiorem przypadkowych historii, ale nie hołdem dla klasyki gatunku, pokazując na każdym kroku, że najlepsze zagadki to te, których nie sposób z początku rozgryźć.
Już sam zestaw autorów przyprawiać może o szybsze bicie serca każdego miłośnika kryminału. Dość powiedzieć Christie, Conan Doyle, Poe, Chesterton, Gardner, Leblanc, a nawet współczesny King –crème de la crème światowej literatury detektywistycznej i grozy. To nazwiska, które rozpoznaje się bez chwili zawahania, i które same w sobie stanowią gwarancję stylu, kunsztu i czytelniczej satysfakcji.
Jeśli poszukujecie również mniej znanych nazwisk w zbiorze to i te tu znajdziecie i warto po ich historie również sięgnąć. Także one, wnoszą swój wkład do zbioru i są równie cenne jak opowieści bardziej rozpoznawalnych kolegów po piórze.
Co warto zaznaczyć teksty w zbiorze znajdą się klasyki jak np. „Zagadka zamkniętego pokoju”, „Tajemnica latającego trupa”, „Niewidzialna broń”, ale i mniej znane, czasem zapomniane, i bardzo słusznie, gdyż dzięki temu przynoszą one zaskoczenie i pozwalają zanurzyć się w nieznanych rewirach kryminalnej literatury. Każde z nich to przykład doskonale skonstruowanej intrygi – przypominają łamigłówki, gdzie każde słowo może być istotne, a pozornie nic nieznaczący gest – kluczowy.
W odróżnieniu od wielu współczesnych antologii, które próbują zadowolić każdego i często rozmieniają się na drobne, ta książka ma jeden, klarowny temat przewodni – zbrodnie, które z pozoru wydają się niewykonalne. Wagonik kolejki linowej, zamknięta turecka łaźnia, sejf otwierany jedynie przez jedną osobę, angielska rezydencja na odludziu, a nawet – jak u Kinga – rzeczywistość, w której logika przestaje obowiązywać. Nie ma tu miejsca na przypadek – każdy tekst jest starannie dobrany i podporządkowany idei tajemnicy, która wymaga nie tylko analizy, ale i wyobraźni.
Czytelnik nie znajdzie tu brutalnych, krwawych opisów czy surowej wiwisekcji zła. To nie ta liga. Zamiast tego dostaje inteligentne zagadki, błyskotliwe dialogi, tropy rzucane mimochodem i puenty, które wywracają fabułę na ostatnich stronach. Wspaniale jest czytać opowiadanie i w połowie mieć już „pewność”, kto zabił, by po kilku akapitach z pokorą uznać, że autor nas wyprowadził w pole.
Wydanie zasługuje na osobny akapit pochwały: elegancka, solidna oprawa, duży, czytelny font, logiczny podział, krótkie wprowadzenia do autorów – wszystko to czyni książkę nie tylko estetycznym przedmiotem, ale i wygodnym narzędziem do czytelniczej uczty.
Czy można mieć zastrzeżenia? Tylko jeśli ktoś szuka rewolucji gatunkowej. Ta antologia nie udaje, że chce zmienić oblicze kryminału. Ona raczej celebruje jego najczystsze, najpiękniejsze formy – hołd dla tradycji zamkniętych pokoi, błyskotliwych detektywów i zbrodni, które mogły się wydarzyć tylko w świecie, gdzie logika i spryt są najcenniejszą walutą.
Polecam serdecznie antologię - to nie tylko świetny zbiór, ale też znakomita szkoła myślenia. Sięgnijcie zatem po ten zbiór, ale czytajcie powoli, z lupą w ręku i notatnikiem pod ręką, bo choć nie każdemu uda się zgadnąć rozwiązanie przed ostatnim akapitem, gwarantuję, że każdy poczuje się przez chwilę jak Sherlock Holmes.

Ze zbiorami opowiadań jest tak, że albo stanowią one perełki, albo takie błyskotki. Jeśli jednak sięgnięcie po „Wielką księgę opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe” to otrzymacie absolutny majstersztyk opowieści podszytych zbrodnią z najwyższej półki. Klimat niepokoju, tajemniczy sprawcy, nieznane ofiary, wyczuwalny zapach zbliżającej się śmierci to aura,...

Dla lubiących klasyczne powieści kryminalne, oraz zagadki detektywistyczne ta książka będzie wielką radością. Słowo klucz to wielka, książka ma większy format niż standardowy, a i ciężarem odbiega od przeciętnej książki. Raczej nie da się jej wrzucić do torebki, zabrać na plażę, do parku czy na łąkę, ale w domowym zaciszu można się zaczytywać do woli.

W książce znajdziecie dwadzieścia opowiadań różnych autorów, takich jak Agatha Christie, Stephen King, Edgar Allan Poe, ale też takich, których możecie nie znać.
Książka zawiera ilustracje, oraz dużą czcionkę, co jest nie bez znaczenia dla osób starszych, lub gorzej widzących.
Książka powinna spodobać się czytelnikom w każdym wieku. Sprawdźcie jakimi detektywami jesteście, czy uda wam się rozwiązać te pozornie niemożliwe zagadki.
Bawcie się dobrze.
Polecam.

Dla lubiących klasyczne powieści kryminalne, oraz zagadki detektywistyczne ta książka będzie wielką radością. Słowo klucz to wielka, książka ma większy format niż standardowy, a i ciężarem odbiega od przeciętnej książki. Raczej nie da się jej wrzucić do torebki, zabrać na plażę, do parku czy na łąkę, ale w domowym zaciszu można się zaczytywać do woli.

W książce znajdziecie...

Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe to prawdziwa gratka dla miłośników zagadek kryminalnych, którzy szukają czegoś, co wykracza poza klasyczne schematy. Zbiór opowiadań, który znalazł się w tym tomie, zabiera czytelnika w fascynującą podróż przez mroczne zakamarki zbrodni, które na pierwszy rzut oka wydają się absolutnie niemożliwe do rozwiązania.
Książka jest zbiorem krótkich opowiadań, z których każde jest osobną zagadką kryminalną. Wiele z nich skupia się na klasycznym motywie zagadki zamkniętego pokoju, czyli sytuacji, w której zbrodnia wydaje się niemal niemożliwa do popełnienia w danym miejscu, z określonymi warunkami. Autorzy, potrafią świetnie budować napięcie, wciągając czytelnika w świat tajemnic, które z pozoru nie mają rozwiązania.
Każde opowiadanie jest jak miniaturowa łamigłówka, w której czytelnik musi samodzielnie wyciągnąć wnioski, analizując dostępne informacje. Zagadki, chociaż bywają skomplikowane, nie są przytłaczające. Co ważne, książka balansuje na granicy realizmu, dając przestrzeń dla logicznych wyjaśnień, ale także pozostawiając miejsce na elementy nadprzyrodzone czy niewytłumaczalne, które mogą wprowadzać dodatkową dozę tajemnicy.
Opowieści zawarte w książce są bardzo różnorodne pod względem formy i treści. Znajdziemy tu zarówno klasyczne historie detektywistyczne, jak i bardziej surrealistyczne przypadki, które łączą kryminał z elementami horroru czy thrillera psychologicznego. Zaskakujące jest to, jak autorzy potrafią igrać z oczekiwaniami czytelników. Na przykład w przypadku zagadek zamkniętego pokoju widać, jak sprytnie mogą zostać wykorzystane różne, zaskakujące rozwiązania, które jeszcze przez moment wydają się nieprawdopodobne, by na końcu zaskoczyć wyjątkowo prostym, ale błyskotliwym rozwiązaniem.
W każdym opowiadaniu pojawiają się różni bohaterowie — od błyskotliwych detektywów, przez nieoczywistych świadków, aż po same ofiary, których losy są owiane tajemnicą. Każdy z tych bohaterów, choć może być tylko częścią szerszej intrygi, ma swoje miejsce w historii. Atmosfera książki jest duszna, pełna napięcia, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje. Ciemne zaułki, stare, zapomniane rezydencje, czy tajemnicze laboratoria — miejsca, w których odbywają się zbrodnie, mają swój specyficzny klimat, który jeszcze bardziej podkreśla niepokój i niepewność wśród postaci.
Ta lektura to znakomita propozycja dla tych, którzy szukają w literaturze kryminalnej czegoś więcej niż tylko prostych zbrodni. Każda opowieść to małe dzieło sztuki, które bawi, intryguje i zaskakuje. A w środku znajdziemy znane nazwiska, jak np. Agatha Christie - bezsprzeczna królowa kryminału, Edgar Allan Poe, Erle Stanley Gardner Stephen King czy John Dickson Carr. Zbiór ten jest zatem skarbnicą dla każdego miłośnika klasycznych zagadek kryminalnych, w którym nie brakuje zarówno wielkich nazwisk, jak i fascynujących, inteligentnych opowieści.
Nie można nie wspomnieć o wydaniu. Duży format, twarda oprawa i surowo nakreślone obrazki przyciągają wzrok od pierwszego spojrzenia. Duże dzieło sztuki.
Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe to książka, która z pewnością spełni oczekiwania każdego fana kryminałów, zagadek logicznych i thrillera. Jest to zbiór, który nie tylko dostarcza satysfakcji intelektualnej, ale również emocjonalnej. Zagłębiając się w kolejne opowiadania, czujemy się jak detektywi, starając się rozwiązać tajemnicze zbrodnie. Mimo że niektóre rozwiązania mogą być przewidywalne, to sam proces dedukcji i zagłębiania się w detale opowieści jest fascynujący.
Czy warto zabawić się w detektywa? Oczywiście, kolejna taka okazja może się szybko nie zdarzyć …

Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe to prawdziwa gratka dla miłośników zagadek kryminalnych, którzy szukają czegoś, co wykracza poza klasyczne schematy. Zbiór opowiadań, który znalazł się w tym tomie, zabiera czytelnika w fascynującą podróż przez mroczne zakamarki zbrodni, które na pierwszy rzut oka wydają się absolutnie niemożliwe do...

Są tu jacyś miłośnicy kryminalnych zagadek? Statystyki wskazują, że jest Nas naprawdę sporo. Jedni preferują współczesne thrillery i kryminały, inni zwracają się ku klasyce literatury. Dla tych drugich, mam doskonałą wiadomość. Dzięki staraniom @familium.pl, ukazała się w Polsce imponujących rozmiarów antologia opowiadań kryminalnych, należących do klasyki tego gatunku, która zbiera te znane i mniej popularne utwory powstałe w XIX i XX wieku. Przed Wami „Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe”.

Wśród aż 20 opowiadań zawartych w tym zbiorze nie brakuje tych autorstwa znanych i cenionych pisarzy. Twórczość Agathy Christie, Edgara Allana Poego czy Stephena Kinga zestawiona z opowiadaniami mało Petera Godfreya czy Kate Ellis pozwala docenić kunszt tych drugich, nie raz prezentujących ciekawszą intrygę czy zaskakujące zakończenie, którego nie znajdziemy w prozie osławionych klasyków. Jeśli dodać do tego fakt, że opowiadania zostały pogrupowane wedle cech i motywów w nich występujących, to nie da się ukryć, że otrzymujemy potężny „kawał” literatury, której rozproszonych „przedstawicieli” próżno szukać w podobnych zbiorach.

Lektura tej książki to niemały wysiłek. Już sama jej waga robi wrażenie i wymaga siły w trakcie wielogodzinnego czytania, a co dopiero zawartość! Znajdziemy tu wiele opowiadań, w których zagadka kryminalna jest skrzętnie ukryta przed czytelnikiem, obliguje do śledzenia tropów, zbierania poszlak i nieustannej dedukcji a i tak czasami to wszystko wiedzie Nas na manowce. Na tym polega kunszt klasycznych opowiadań kryminalnych, które objętością przypominają współczesne minipowieści a przez zawiłości narracji, stanowią nie lada wyzwanie dla czytelnika.

„Wielka księga opowieści kryminalnych” przypadnie do gustu zarówno koneserom tego gatunku literackiego, jak i kompletnym dyletantom, którzy stawiają pierwsze kroki na polu rozwiązywania zagadek kryminalnych. W końcu najlepiej sprawdzić swoją uważność i zdolności dedukcyjne na odpowiednio wyselekcjonowanym materiale literackim, a takim z pewnością jest niniejszy zbiór.

Polecam!

Są tu jacyś miłośnicy kryminalnych zagadek? Statystyki wskazują, że jest Nas naprawdę sporo. Jedni preferują współczesne thrillery i kryminały, inni zwracają się ku klasyce literatury. Dla tych drugich, mam doskonałą wiadomość. Dzięki staraniom @familium.pl, ukazała się w Polsce imponujących rozmiarów antologia opowiadań kryminalnych, należących do klasyki tego gatunku,...

Agatha Christie napisała ponad 100 książek. Edgar Allan Poe poślubił swoja 13-letnią kuzynkę. Stephen King nie mógł znaleźć pracy jako nauczyciel w szkole średniej, zaczął więc pisać opowiadania i sprzedawać wydawnictwom. Cornell George Hopley-Woolrich dedykował swoje książki maszynie do pisania Takich i mnóstwa innych ciekawostek można dowiedzieć się, czytając Wielka Księgę Opowieści Kryminalnych.
To nie tylko zbiór opowiadań o zbrodniach pozornie niemożliwych najbardziej znanych i lubianych dwudziestu autorów powieści kryminalnych na świecie, świetnie dobranych i ułożonych w pięć rozdziałów, ale też skarbnica wiedzy o ich autorach. Dowiedziałam się mnóstwa nowości, o których nie wiedziałam, albo wypadły w głowy. To wielka wartość dodana tej książki.
W podtytule są Zagadki zamkniętego pokoju. To termin używany przez miłośników literatury detektywistycznej. Wszystko zaczęło się od Edgara Allana Poe, który zaskoczył czytelników w opowiadaniu „Zabójstwa przy Rue Margue”, kiedy to morderca nie ma dostępu do pokoju, w którym znajdują się ofiary. To świetna intelektualna rozrywka na najwyższym poziomie.
Przypadło mi też do gustu ułożenie książki w pięciu rozdziałach, które od razu sugerują, z jakimi zbrodniami będziemy mieli do czynienia. Na kartach księgi możemy spotkać najsłynniejszych detektywów i śledzić tok ich myślenia. Kreatywność pisarzy zaskakuje, bo czytanie w takiej masie, daje obraz tego, że nic się nie powtarza, a zagadki pozornie niemożliwych zbrodni fascynują. Wydają się być niewytłumaczalne, a jednak…
Zaletą jest też wydanie Wielkiej Księgi w twardej oprawie z zakładką, idealne na prezent dla bliskiej osoby, m ale też dla siebie samego 🙂
Tej książki w łóżku przeczytać się nie da. Do torebki też jej nie wrzucicie, ale:
„Nie czytajcie tych opowiadań w metrze czy też w samochodzie. Czytajcie je wygodnie usadowieni na fotelu lub w łóżku, z plecami podpartymi poduszkami, w czasie przeznaczonym na relaks, popijając herbatę, a może nawet kieliszek dobrego porto. To dopiero jest rozkosz!” - zachęca Otto Penzler, autor wyboru.

Agatha Christie napisała ponad 100 książek. Edgar Allan Poe poślubił swoja 13-letnią kuzynkę. Stephen King nie mógł znaleźć pracy jako nauczyciel w szkole średniej, zaczął więc pisać opowiadania i sprzedawać wydawnictwom. Cornell George Hopley-Woolrich dedykował swoje książki maszynie do pisania Takich i mnóstwa innych ciekawostek można dowiedzieć się, czytając Wielka...

Kto nie słyszał o takich autorach jak Agatha Christi, Stephen King, Edgar Allan Poe?

Każdy miłośnik kryminałów przeczytał lub zetknął się z Christi i jej książkami. A co tu robi King? To nie pomyłka? A no nie, znajduje się tu jego opowiadanie. Ale po kolei.

„Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe” jest marzeniem każdego, kto lubi i zaczytuje się w kryminałach. Jest to pięknie wydana książka, idealna na prezent. W środku znajdziemy aż dwadzieścia opowiadać z różnych części świata, choć w większości jest to Anglia. Całość podzielona jest na pięć rozdziałów. Każdy z nich ozdobiony jest ilustracjami oraz małym wstępem. Najwymyślniejsze sposoby na zabójstwo, mordercze ostrza, tajemnicze zniknięcia, jak wykryć morderstwo oraz skradzione owoce smakują najlepiej, takie są tytuły tych pięciu rozdziałów. Porządkują one opowiadania według tego schematu. Podoba mi się to, że każde opowiadanie poprzedzone jest notatką o autorze. To jest bardzo dobry zabieg, część oczywiście słyszałam, ale jednak większości autorów nie znam i to było pomocne, przeczytać kim oni byli.

Wszystkie opowiadania mają coś w sobie, wszystkie porywają i zaciekawiają. Niektóre sama odgadłam rozwiązania, niektórych nie. Do moich faworytów oczywiście należą Sen A. Christi, Cętkowana wstęga Doyle (to akurat znałam),Sprawa doktora King. Znalazły się w niej i inne np. Tajemnica udręki IV czy Co się stało z Alice. Znalazło się też opowiadanie o Arsenie Lupin, który zyskuje na popularności dzięki serialowi.
Wszystkie opowiadania tu zamieszczone podobały mi się mniej lub bardziej. Nie zmienia to jednak faktu, że wszystkie są świetne i wciągające. Jedyny minus tej książki jest taki, że jest duża i bardzo ciężka, nie zabierzesz jej więc w drogę. Nadaje się do czytania w zaciszu domu, gdy jesteśmy sami, zamknięci na klucz i poddajemy się z kubkiem herbaty świetnej kryminalnej przygody. Gorąco polecam!

Kto nie słyszał o takich autorach jak Agatha Christi, Stephen King, Edgar Allan Poe?

Każdy miłośnik kryminałów przeczytał lub zetknął się z Christi i jej książkami. A co tu robi King? To nie pomyłka? A no nie, znajduje się tu jego opowiadanie. Ale po kolei.

„Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe” jest marzeniem każdego, kto lubi i zaczytuje...

MIĘDZYNARODOWY SKANDALIK NA MIARĘ NASZYCH CZASÓW
Zamiast się cieszyć, że przeczytałam całkiem zgrabny wybór opowiadań kryminalnych – zgrzytam ze złości zębami.

To skandal, że wydawcy robią nas w bambuko, a my potulnie się na to godzimy. Jak można żądać prawie 90 złotych za taki bubel???

Ta książka roi się od błędów. Każdego rodzaju. Jakie tylko możecie sobie wyobrazić. Zwykłe literówki (mała zamiast małą, powiedział zamiast powiedziała),błędy ortograficzne (cęntkowany; nawet word to podkreśla na czerwono),graficzne (brak myślników przed dialogami, rozsypane akapity),błędy językowe w tłumaczeniach (ubrał mundur),kursywa, która pojawia się nie wiadomo dlaczego, o czymś tam pewnie zapomniałam. Aż przykro czytać.

Sprawdziłam. Wydawnictwo Familium s.r.o jest zarejestrowane w Czechach. Firma, zasadniczo, zajmuje się sprzedażą prezentów, z których książki stanowią niewielką część. Od niedawna działa również w Polsce. Drodzy bracia Czesi, rozumiem, że macie nas za idiotów, którzy nie znają swojego języka, i całkiem słusznie, zasadniczo, ale czy naprawdę, tak trudno było wynająć kogoś, żeby zrobił korektę po składzie???

Ale to drobiazg, pewnie nie chciałoby mi się pisać o tej książce, gdybym nie odkryła jeszcze czegoś, a dopiero to naprawdę mnie wkurzyło. I tutaj, wydaje się, że wydawnictwo tak samo zrobiło w konia nas, jak i swoich rodaków. Książka wydana po czesku wygląda identycznie. Polska wersja jest w twardej oprawie, ładnie wydrukowana, gruby papier, czytelny druk, duże marginesy, ilustracje. No, wielka księga, jak nic! Idealna na prezent (dla kogoś kto nie zwraca uwagi na błędy). Można narzekać, że niewygodnie się czyta ze względu na rozmiar podwójnej cegły gotyckiej, ale to tylko marudzenie. W czym więc problem?

Jak napisano na stronie tytułowej, książkę przetłumaczono z oryginału, czyli „The Black Lizard Big Book of Locked Room Mysteries”. Nie napisano, że to wybór albo skrót. Chodzi o to, że amerykańska wersja rozmiarem jest tylko odrobinę mniejszą cegłą, więc wydawałoby się, że powinna zawierać tę samą treść. Ale nie! Jest w niej 68 opowiadań, a w polskiej wersji – zaledwie 20. Tak! Przeszło trzy razy mniej, jeśli ktoś nie zdążył policzyć. Zabrakło 48 opowiadań.

Nie będę tego nazwać dosadnie. Doskonale wiecie, co chciałabym powiedzieć. Napiszę tylko, że po prostu, bardzo, bardzo mi przykro. A dla wydawnictwa - pała z zachowania.
www.czytacz.pl

MIĘDZYNARODOWY SKANDALIK NA MIARĘ NASZYCH CZASÓW
Zamiast się cieszyć, że przeczytałam całkiem zgrabny wybór opowiadań kryminalnych – zgrzytam ze złości zębami.

To skandal, że wydawcy robią nas w bambuko, a my potulnie się na to godzimy. Jak można żądać prawie 90 złotych za taki bubel???

Ta książka roi się od błędów. Każdego rodzaju. Jakie tylko możecie sobie wyobrazić....

Jak można dokonać morderstwa gdy ofiara jest sama w zamkniętym na klucz pokoju? Czym dokonano morderstwa jeśli nigdzie nie ma narzędzia zbrodni? Jeśli lubicie kryminalne zagadki i przenikliwych detektywów warto sięgnąć po "Wielką księgę opowieści kryminalnych".
"Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe" to dwadzieścia opowiadań. Zostały one podzielone na pięć kategorii: najwymyślniejsze sposoby na zabójstwo, mordercze ostrza, tajemnicze zniknięcia, jak wykryć morderstwo oraz skradzione owoce smakują najlepiej. Kategoria sugeruje przewodni temat opowiadań. Autorami są zarówno znani pisarze i pisarki jak Agatha Christie, Stephen King, Edgar Allan Poe, sir Arthur Conan Doyle jak w ogóle nieznani, przynajmniej dla mnie. Przed każdym opowiadaniem znajduje się krótka notka dotycząca autora. Dzięki niej możemy lepiej poznać każdego autora i dowiedzieć się o nim kilku ciekawostek.
"Wielka księga opowieści kryminalnych" jest zbiorem starannie wyselekcjonowanych przez Otto Peznlera opowiadań z gatunku klasycznych opowieści kryminalnych i detektywistycznych. Opowiadania nie są długie i liczą od kilku do kilkunastu stron. Opowieści skupiają się głównie na tym kto i jak popełnił zbrodnię, a nie jak większość współczesnych, które skoncentrowane są na odnalezieniu powodów dokonania morderstwa i wniknięcia do umysłu przestępcy. Autorzy często pozostawiają w swoich opowiadaniach subtelne wskazówki, dzięki którym wprawny czytelnik może zabawić się w detektywa i próbować wytypować sprawcę. Wszystkie opowieści zebrane są w książce o twardej oprawie o niestandardowym, dość dużym formacie z szytymi kartkami. Historie wydrukowane są na bardzo dobrym jakościowo, grubym papierze, co sprawia, że czytanie jest przyjemniejsze. Czytanie umilają również czarno - białe ilustracje. Książka jest bardzo ładnie i elegancko wydana, a takim ukoronowaniem tego wyglądu jest tasiemka, która służy za zakładkę. Książka jak dla mnie ma jedną wadę, a jest nią jej format i waga. Nie zabierzemy jej ze sobą na wczasy, nie weźmiemy by czytać w komunikacji w drodze do pracy, czy w kolejce do lekarza. Książka jest bardzo ciężka, więc by ją czytać trzeba sobie znaleźć na prawdę wygodne miejsce w fotelu czy na kanapie. Jednak dzięki takiemu wydaniu jest idealna na prezent.
"Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe" jest książką dla każdego fana opowiadań kryminalnych i detektywistycznych. To pozycja idealna na prezent dla każdego fana kryminałów, ale równie dla tych, którzy szukają lektur w wyjątkowej oprawie, dopieszczonych w każdym calu.

Jak można dokonać morderstwa gdy ofiara jest sama w zamkniętym na klucz pokoju? Czym dokonano morderstwa jeśli nigdzie nie ma narzędzia zbrodni? Jeśli lubicie kryminalne zagadki i przenikliwych detektywów warto sięgnąć po "Wielką księgę opowieści kryminalnych".
"Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe" to dwadzieścia opowiadań. Zostały one...

"Jest tylko jeden człowiek, który mógł to zrobić- a on nie mógł tego zrobić."

I mamy zagadkę do rozwiązania 😁 Mam nadzieję, że je lubicie?

W "Zbrodniach pozornie niemożliwych" jest ich do rozwiązania całkiem sporo, gdyż aż dwadzieścia. Nie tylko jednak trzeba się zmierzyć z ich ilością, ale przede wszystkim z ich autorami. Mamy tu bowiem nazwiska znane i lubiane jak np Stephen King, Maurice Leblanc, czy Agatha Christie, ale też takie o których pewnie nie słyszeliście jak np Nicholas Olde (którego opowiadanie było naprawdę dobre) Łatwo nie będzie, ale przecież o to chodzi prawda? 😉

Sam tytuł wysoko stawia poprzeczkę #zbrodniepozornieniemożliwe 😉 Biorąc jeszcze pod uwagę czas w jakim tworzyła większość autorów zagadka staje się prawie niemożliwa do rozwiązania... O to jednak w tym chodzi prawda? Trochę pogłówkujemy, a potem oddamy scenę sławnemu detektywowi, czy uczestnikowi wydarzeń, który wszystko nam objaśni. A my do tej postawionej kropki nad i będziemy się uśmiechać pod nosem 😀

Nie na darmo wspomniałam o czasie akcji. Są takie opowiadania, w których choćbyśmy chcieli, użyli wyobrazni, wyciągnęli królika z kapelusza to nie wpadniemy na rozwiązanie. Jest ono bowiem stricte związane z ówczesnym stylem życia i normami społecznymi 😉

Czy po przeczytaniu jednego opowiadania Kinga mogę już mówić, że coś autora w końcu przeczytałam? Sama nie wiem, gdyż King wchodzi w buty Conan-Doyla i jest to spotkanie z Holmesem i Watsonem... I już na samym początku tej naszej znajomości trochę mi autor podpadł, gdyż porzez nawiązania trochę spojleruje 😅 Czytajcie więc rozdziały po kolei. Ja nie zawsze trzymam kolejność w antologiach, gdyż lubię sobie nazwiska przeplatać na znane i mniej znane.

Dużym plusem "Wielkiej księgi kryminalnej" są opowieści podzielone wg sposobów zbrødni. Mamy tu więc np 'Tajemnicze zniknięcia' czy 'Skradzione owoce smakują najlepiej' a wszystkie na kanwie zagadki zamkniętego pokoju.

Opowieści zebrane w tej księdze na pewno Was zaskoczą. Niektóre bardziej, inne mniej, ale to jest właśnie charakterystyczne dla zbiorów. Są one jak pudełka czekoladek! Niby czytasz na opakowaniu jakie są smaki, wiesz czego się spodziewać, ale ale dopiero jak skosztujesz to wiesz, czy trafiły w gust. Niespodzianka do ostatniej czekoladki...tfu...strony! 😋

Nie bądź jednak zachłanna/y nie zjedz na raz 🙄😅 Rozkoszuj się chwilami spędzonymi w tym doborowym towarzystwie 😉😍

"Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe" to też bardzo ciekawy pomysł na prezent. Nie tylko dla siebie 😅 I nie tylko pod choinkę. Jej piękne, eleganckie wydanie, opowieści poprzedzone krótką notką o autorze oraz rysunkiem sprawią, że czytelnik często będzie po nią sięgać (mimo jej wagi 😉)

"Jest tylko jeden człowiek, który mógł to zrobić- a on nie mógł tego zrobić."

I mamy zagadkę do rozwiązania 😁 Mam nadzieję, że je lubicie?

W "Zbrodniach pozornie niemożliwych" jest ich do rozwiązania całkiem sporo, gdyż aż dwadzieścia. Nie tylko jednak trzeba się zmierzyć z ich ilością, ale przede wszystkim z ich autorami. Mamy tu bowiem nazwiska znane i lubiane jak np...

Nie spodziewałam się, że książka zrobi na mnie tak spore wrażenie. Po pierwsze jest naprawdę duża, wielkości prawie bloku rysunkowego, tylko bardziej zbliżona do kwadratu. Ma sztywną okładkę i średniej wielkości druk. Zawiera w sobie wejście do tematu niemożliwych zbrodni, opisanie ich pod psychologicznym kontem i wytłumaczenie kto pierwszy wpadł na pomysł napisania ich. Znajdują się tu takie nazwiska jak: Agatha Christie, Stephen King, Edgar Allen Poe oraz inni o których pojęcia nie miałam, że istnieli. Jak wiadomo, nie ma takiego czytelnika na świecie, co by wszystkich znał i ich książki przeczytał. Akurat tych opowiadań nie znałam, więc mogłam sobie pozwolić na prawdziwe wyobrażenia o tych opowieściach. Znając przedział czasowy powstałych dzieł, muszę stwierdzić, że ich przyswajalność była na różnym poziomie. Jedne zaczynały się w wolnym rytmie i potrzeba było czasu na mocne wciągnięcie. Jednak po czasie ono nadchodziło i wtedy trudno mi było się od nich oderwać. Drugie rozgrywały się niczym ukazanie błyskawicy, wywierały na nas presję czytania, by jak najszybciej zaspokoić swoją ciekawość, po czym zwalniały, by na koniec ponownie przyspieszyć. Oraz też takie, których wyjątkowość czuło się na samym początku i tak już do końca pozostawało. Nie mniej jednak były mocno zastanawiające i gdyby nie drobne podpowiedzi lub ich braki, mogłyby nawet kogoś przestraszyć. Jak komunikat z początku mówi, by nie czytać jej wieczorami, tak i ja się pod tym tekstem podpisuję. Zwłaszcza dlatego, że postaciom nie można było ufać. Bywało różnie, że wiele rzeczy zatajali, albo opowiadali w sposób wybraniający własną osobowość. Niby oczekiwali pomocy, czasami lawirowali na granicy snu i jawy, ale i tak doprowadzali do wiadomości tylko takich, które były by im wygodne. Czasami tylko nie spodziewali się, że wynajęta osoba pomimo braku zezwolenia i tak musiała wszystko sprawdzić po swojemu. Podobał mi się tutaj wątek iluzji. Ktoś ustawił wszystko tak, by tylko jedna rzecz w pokoju rzucała cień i normalnie każdy dałby się na to nabrać, gdyby nie odkrycie tego sekretu przez pewną postać. Wiele razy bowiem oglądając coś w telewizji dziwimy się jak to jest możliwe, czy faktycznie można podpisać pakt z diabłem. Na progu wyjaśnienia owego zdarzenia wychodzi na to, że wszystko można wyjaśnić, tylko zależy pod jakim kontem się na to spogląda i czego sprawa dotyczy. Przygotujcie się zatem na rzeczy możliwe i niemożliwe. Na udowadnianie swoich racji i eliminowanie nieprawdziwie widzianych wydarzeń. To wszystko jest okraszone dawniejszą stylizacją, jednak bardzo wyjątkową jak na tamten czas. Każdy autor ma swoje unikatowe pióro, ale najpiękniejsze i najbardziej wyniosłe niż innych. Wyróżnia ich sposób poprowadzenia fabuły i wielka kreatywność myślowa. Postacie są inteligentne, jednak posiadając inne wykształcenie, skupiają swoją uwagę na rzeczach im bliskich rozwiązania, a nie możliwych do odkrycia. To było fantastyczne podkreślenie charakterności każdego z bohaterów. Dlatego zawsze się mówi, że inne wychowanie, to inne postępowanie. Perspektywa każdego człowieka jest jak zerkanie przez okno. Każdy patrzy przez to samo, ale widzą coś innego.
Książka jest dla każdego konesera dobrego kryminału, którym się wydaje, że już wszystko w swoim życiu przeczytali. Jestem zaszczycona, że mogłam ją poznać:-)

Nie spodziewałam się, że książka zrobi na mnie tak spore wrażenie. Po pierwsze jest naprawdę duża, wielkości prawie bloku rysunkowego, tylko bardziej zbliżona do kwadratu. Ma sztywną okładkę i średniej wielkości druk. Zawiera w sobie wejście do tematu niemożliwych zbrodni, opisanie ich pod psychologicznym kontem i wytłumaczenie kto pierwszy wpadł na pomysł napisania ich....