Nikomu nic nie mów

Ciekawa książka o wydarzeniach marcowych w 1968 roku. Dobrze się czytało, sięgnę niedługo po następną część tej opowieśći- Zapomnij o wszystkim.

Ciekawa książka o wydarzeniach marcowych w 1968 roku. Dobrze się czytało, sięgnę niedługo po następną część tej opowieśći- Zapomnij o wszystkim.

To druga książka autorki, którą czytam. Poznajemy tutaj losy kolejnego pokolenia.
Po tym jak rodzice Antoniny po uciekają za granicę, wychowuje się ona w Anglii. Nie ma pojęcia jak bardzo burzliwe były losy jej rodziców w Polsce. Gdy tylko natrafia się okazja wyjeżdża do Polski. Lecz świat tutaj jest zupełnie inny. Komunizm rządzi każdą sferą życia. A jednak postanawia zostać w Polsce dla miłości. Jak wiele będzie kosztować ją tą decyzją?

Historia bardzo przypadła mi do gustu, może ze względu na to że rzadko zdarza mi się czytać książki osadzone w czasach komunizmu. Jadnak walka studentów o wolność słowa to temat bardzo mi bliski. Dlatego losy tych młodych ludzi czytało mi się świetnie. Do tego ich uczucie nie jest opisane nazbyt cukierkowo. Książka pozostaje w sferze realizmu.

Antonia przez to że wychowywała się w Anglii, można powiedzieć że bywa odklejona. Na pewno wiele kosztuje ją dopasowanie się do norm panujących w Polsce. Weźmy pod uwagę zwykle szklanki z koszyczkiem. W Polsce był to standard i u wielu starszych osób nadal można je spotkać. Natomiast dla Toni były wymysłem.

Tą książkę mogę Wam polecić z całego serca. Przywraca wiarę w młodych ludzi i w sens walki o lepsze jutro.

To druga książka autorki, którą czytam. Poznajemy tutaj losy kolejnego pokolenia.
Po tym jak rodzice Antoniny po uciekają za granicę, wychowuje się ona w Anglii. Nie ma pojęcia jak bardzo burzliwe były losy jej rodziców w Polsce. Gdy tylko natrafia się okazja wyjeżdża do Polski. Lecz świat tutaj jest zupełnie inny. Komunizm rządzi każdą sferą życia. A jednak postanawia...

Co za maniera większości współczesnych polskich pisarz. Co chwilę powtarzać te same wydarzenia, napisane nawet tymi samymi słowami . Chyba liczą się dla nich zapisane stronice czyli wierszówki. Bo chyba nie uważają czytelników za debili co nie pamiętają co przed chwilą czytali . Tak jest w pierwszym tomie i tutaj.

Co za maniera większości współczesnych polskich pisarz. Co chwilę powtarzać te same wydarzenia, napisane nawet tymi samymi słowami . Chyba liczą się dla nich zapisane stronice czyli wierszówki. Bo chyba nie uważają czytelników za debili co nie pamiętają co przed chwilą czytali . Tak jest w pierwszym tomie i tutaj.

Tom drugi powieści Dagmary Leszkowicz-Załuski, "Nikomu Nic Nie Mów", zrzuca czytelnika z romantycznego postumentu Tomu I wprost w wir gorącego i niebezpiecznego roku 1968, koncentrując akcję na innym, równie ważnym niż Warszawa, ośrodku oporu: Poznaniu. To miasto, obciążone traumą Czerwca '56, staje się idealnym tłem dla kontynuacji losów Toni Gollab, korespondentki BBC, której misja z relacji o Polsce zmienia się w desperacką walkę o osobiste przetrwanie i dziennikarską prawdę. Powieść zyskuje na gęstości i historycznym autentyzmie, ukazując, jak miłość brytyjskiej dziennikarki i antykomunistycznego studenta Witka jest bezlitośnie miażdżona przez polityczną machinę.

Leszkowicz-Załuska mistrzowsko oddaje atmosferę fermentu studenckiego, który wiosną 1968 roku ogarnął uczelnie. Tonia, usiłująca wypełniać obowiązki korespondentki BBC, znajduje się na rozdrożu: z jednej strony lojalność wobec narzeczonego Witka, aktywnie uczestniczącego w demonstracjach przy Uniwersytecie Adama Mickiewicza, z drugiej zaś – konieczność przekazywania obiektywnych, lecz niewygodnych dla władzy relacji do Londynu. Sceny ukazujące jej próby komunikacji ze światem zewnętrznym, spisywanie notatek w cieniu ciągłej inwigilacji Służby Bezpieczeństwa (SB) i nerwowe oczekiwanie na odzew z centrali, są jednymi z najbardziej napiętych w literaturze o tamtych czasach. Autorka unika lukrowania, pokazując brutalność przesłuchań i cynizm propagandy, która w prasie szkaluje studentów jako „syjonistycznych chuliganów”.

Pobyt Toni w Polsce w latach 1967-1968 przestaje być egzotyczną przygodą; staje się pułapką. Szczegóły jej życia jako korespondentki BBC są przedstawione z wiarygodnością godną reportażu: od walki o wizę i pozwolenie na wyjazd, przez ciągłe podsłuchy w wynajętym mieszkaniu, po systematyczne próby werbunku i szantażu ze strony funkcjonariuszy. Poznań, z jego duchem oporu silniejszym niż w innych miastach, zmusza Tonię do podjęcia dramatycznych decyzji. Tom II Leszkowicz-Załuskiej to nie tylko romans historyczny; to polityczny thriller o cenie, jaką płaci się za wolność słowa, i o tym, jak pod rządami totalitarnej władzy nawet najgłębsze uczucie musi ulec testowi lojalności, strachu i samotności. Powieść, choć fikcyjna, doskonale służy jako zwarte, wstrząsające świadectwo tamtych czasów, zmuszając do refleksji nad tym, ile naprawdę znaczyło "Nikomu Nic Nie Mów" w rzeczywistości PRL.

Tom drugi powieści Dagmary Leszkowicz-Załuski, "Nikomu Nic Nie Mów", zrzuca czytelnika z romantycznego postumentu Tomu I wprost w wir gorącego i niebezpiecznego roku 1968, koncentrując akcję na innym, równie ważnym niż Warszawa, ośrodku oporu: Poznaniu. To miasto, obciążone traumą Czerwca '56, staje się idealnym tłem dla kontynuacji losów Toni Gollab, korespondentki BBC,...

Młoda dziewczyna która odbywała staż w BBC dostaje temat do opisania,wyjazd z Londynu do Poznania na targi i zrobienia ciekawego reportażu, jest rok 1967,w Poznaniu poznaje fajnego studenta z Uniwerku który studiuje dziennikarstwo, dziewczyna pomimo, że ma chłopaka w Londynie zakochuje się w Polsku i wraca do niego,tu poznaje realia niby wolności w Polsce o którą walczy polska młodzież

Młoda dziewczyna która odbywała staż w BBC dostaje temat do opisania,wyjazd z Londynu do Poznania na targi i zrobienia ciekawego reportażu, jest rok 1967,w Poznaniu poznaje fajnego studenta z Uniwerku który studiuje dziennikarstwo, dziewczyna pomimo, że ma chłopaka w Londynie zakochuje się w Polsku i wraca do niego,tu poznaje realia niby wolności w Polsce o którą walczy...

Pod koniec zeszłego roku do księgarni trafiła książka Dagmary Leszkowicz Zaluskiej będąca kontynuacją losów rodziny Loni Bielak. „Nikomu nic nie mów” to obraz Polski Ludowej i Polaków zmagających się z codziennymi problemami tamtych czasów. Z jednej strony komunistyczny system, z pozoru obiecujący równość i bezpieczeństwo socjalne, z drugiej kontrola państwa i konieczność radzenia sobie w trudnych warunkach.

Główną bohaterką tej części jest Tonia Gollab, która targana wewnętrznym konfliktem, pewnego razu postanawia odciąć pępowinę od rodziców i wyjechać z bezpiecznego Londynu do Polski, w której jak się potem okaże pozna miłość swojego życia – Witka Kosińskiego.

Dziewczyna pragnie poznać historię swojej rodziny i odpowiedzieć sobie na pytania kim jest i skąd tak naprawdę pochodzi bowiem Polska jest dla niej krajem, o którym nie wie zbyt wiele.

Antonina początkowo pomieszkuje u wujostwa, na które może liczyć niemal w każdej sprawie. Potem zakochana po uszy uwija sobie gniazdko wraz z Witkiem na strychu u swojej sędziwej ciotki nienawidzącej bolszewików i podejmuje się wykonywania różnych zajęć. W tym czasie jej ukochany za aktywność antypaństwową/opozycyjną staje się obiektem zainteresowania przez Służbę Bezpieczeństwa. Jak skończy się historia młodych, naiwnych i zakochanych ludzi? Czy Tonia nie rozczaruje się tym, że najprostsze sprawy mogą okazać się dla niej niezwykle trudne?

To co najbardziej spodobało mi się w książce to przedstawienie przez autorkę dwóch odmiennych światów. Wolnego Londynu, który przechodzi akurat rewolucję seksualną i Polski, w której trzeba uważać na to co się mówi i z kim zadaje. Kontrast pomiędzy dwoma tak różnymi miejscami na ziemi jest ogromny i bardzo dobrze ukazany. To jak zderzenie otwartej swobody z ciągłymi zakazami, wolności z kontrolą i nowoczesności z tradycją.

Powieść ta w bardzo przystępny sposób łączy ze sobą fikcję i realia historyczne lat 60tych. Dzięki temu jest nie tylko wciągająca, ale i pouczająca. Jej bohaterowie są wyraziści i autentyczni, poruszają się w realnym świecie zmagając z prawdziwymi problemami. Ich decyzje oraz codzienne życie są przecież nierozerwalnie związane z historycznym kontekstem.

Jeśli szukacie dobrej powieści obyczajowej z historią w tle, bez wahania sięgnijcie po „Nikomu nic nie mów”. Myślę sobie, że po lekturze zostanie Wam w pamięci nie tylko fabuła, ale także lepsze zrozumienie przeszłości.

Pod koniec zeszłego roku do księgarni trafiła książka Dagmary Leszkowicz Zaluskiej będąca kontynuacją losów rodziny Loni Bielak. „Nikomu nic nie mów” to obraz Polski Ludowej i Polaków zmagających się z codziennymi problemami tamtych czasów. Z jednej strony komunistyczny system, z pozoru obiecujący równość i bezpieczeństwo socjalne, z drugiej kontrola państwa i konieczność...

Zaczęłam od środka 😁 dobrze opowiedziana historia. Teraz muszę przeczytać pierwszą część..

Zaczęłam od środka 😁 dobrze opowiedziana historia. Teraz muszę przeczytać pierwszą część..

1967.

20letnia Tonia Gollab przylatuje z Londynu do Polski, by jako stażystka polskiej sekcji BBC zrealizować materiał o Międzynarodowych Targach Poznańskich. Jest to jej pierwsza wizyta w kraju, którego nie pamięta, gdyż mając 3 lata wyemigrowała z rodzicami.

Na prośbę wuja ma dostarczyć przesyłkę Czesławowi Krawczykowi. Tam poznaje chłopaka, Witka Kosińskiego, studenta polonistyki na co dzień zaangażowanego w podziemie antykomunistyczne.

Zakochana dziewczyna porzuca życie w Londynie i przeprowadza się do Polski. Z biegiem dni ojczyzna jej rodziców obnaża przed nią swoje szare oblicze, które ma twarz propagandy, antysemityzmu, SB oraz inwigilacji.

Za sprawą ukochanego Tonia staje się częścią walki o lepsze jutro, o wolność słowa i prawdę, której nie sposób dostrzec w zakłamanej przez władzę rzeczywistości.

————

Ależ ja lubię pióro @dagmara_leszkowicz i jej historie!

„Nikomu nic nie mów” to pełna emocji, wnikliwa opowieść, która zabiera nas do lat 60. XX wieku, do życia w czasach PRL-u. Autorka w sposób subtelny, ale i niezwykle wyrazisty, przedstawia życie w Polsce w tym trudnym okresie, ukazując codzienność, ograniczenia i tajemnice, które skrywała komunistyczna rzeczywistość.

Autorka doskonale oddaje atmosferę ówczesnej Polski, gdzie cisza, lęk i cenzura były codziennością. Tytuł książki – „Nikomu nic nie mów” – jest symbolem tej epoki, ponieważ doskonale oddaje postawę ludzi, którzy z powodu strachu przed represjami skrywali swoje prawdziwe emocje i myśli.

Uwielbiam czytanie powieści, które osadzone zostały w czasach około wojennych. O trudzie tych czasów, o odwrotności do tego co mamy obecnie. Zawsze na bazie takich historii doceniam to co mam.

Zakończenie rozdarło mi serce, ale liczę, że autorka wróci do nas jeszcze z tą historią.

Zawsze przy takich powieściach zastanawiam się jakbym zachowała się w danych sytuacjach – czy starczyłoby mi odwagi tak jak bohaterom książki?

1967.

20letnia Tonia Gollab przylatuje z Londynu do Polski, by jako stażystka polskiej sekcji BBC zrealizować materiał o Międzynarodowych Targach Poznańskich. Jest to jej pierwsza wizyta w kraju, którego nie pamięta, gdyż mając 3 lata wyemigrowała z rodzicami.

Na prośbę wuja ma dostarczyć przesyłkę Czesławowi Krawczykowi. Tam poznaje chłopaka, Witka Kosińskiego, studenta...

„Nikomu nic nie mów” – recenzja Dagmara Leszkowicz-Zauska

Po przeczytaniu pierwszej części, w której śledziliśmy losy Loni Bielak, byłam ciekawa, jak dalej potoczy się historia tej rodziny.
W tej części poznajemy jej córkę, Tonię Gollab, której historia działa jak magnes – przyciąga z niesłabnącą siłą i nie pozwala oderwać się od czytania.


Czasem wydaje się, że historia, którą znamy z podręczników, jest tylko suchymi faktami, zbyt odległymi, by dotknąć naszych emocji. „Nikomu nic nie mów” Dagmary Leszkowicz-Zaluskiej przenosi nas jednak w lata 60., gdzie osobiste wybory bohaterów splatają się z brutalną rzeczywistością PRL-u. Czytając tę książkę, czułam, jakbym uczestniczyła w tych wydarzeniach – od codziennej walki o wolność, przez inwigilację, aż po wielkie rozterki serca💓.

Autorka odmalowuje życie młodej Toni Gollab, dziewczyny rozdartej między dwoma światami – wygodnym życiem w Londynie a miłością, która prowadzi ją do Poznania, gdzie rzeczywistość szybko weryfikuje jej marzenia. Zaskoczyło mnie, jak wiele trudności musiała pokonać bohaterka, by odnaleźć siebie w kraju pełnym strachu i nieufności. Ta powieść pokazała mi, jak niełatwo było funkcjonować w tamtych czasach, szczególnie gdy chciało się walczyć o wartości i wolność.

Największą siłą książki jest dla mnie połączenie osobistej historii z realiami historycznymi. Autorka z pasją i rzetelnością opisuje kulisy antykomunistycznego podziemia, wpływy propagandy, a także bolesny temat antysemityzmu. Czytając, poczułam, że oprócz wciągającej fabuły, autorka daje nam możliwość zrozumienia tamtych lat. Być może dlatego książka jest tak emocjonująca – nie tylko wciąga, ale też edukuje.

Polecam tę powieść każdemu, kto szuka nie tylko historii pełnej miłości, odwagi i nadziei, ale także przystanku do refleksji. To przypomnienie, że nasza dzisiejsza wolność i wybory mają swoje korzenie w trudnej przeszłości. Warto o niej pamiętać, warto o niej mówić 💓📚.
Jesteście gotowi, by spojrzeć na przeszłość inaczej?

„Nikomu nic nie mów” – recenzja Dagmara Leszkowicz-Zauska

Po przeczytaniu pierwszej części, w której śledziliśmy losy Loni Bielak, byłam ciekawa, jak dalej potoczy się historia tej rodziny.
W tej części poznajemy jej córkę, Tonię Gollab, której historia działa jak magnes – przyciąga z niesłabnącą siłą i nie pozwala oderwać się od czytania.


Czasem wydaje się, że...

Dwudziestoletnia Tonia Gollab przylatuje do Polski, gdzie ma zająć się reportażem z Targów Poznańskich. Kobieta mimo, iż ma rodziców Polaków, to słabo mówi po polsku. Na miejscu poznaje Witka Kosińskiego, studenta i antykomunistę, który służy jej pomocą.
Ta przypadkowa znajomość na zawsze odmieni życie Toni oraz Witka.

"Nikomu nic nie mów" to niezwykła powieść będąca skarbnicą wiedzy o latach 60-tych w ówczesnej Polsce. Brutalne realia życia Polaków na co dzień mierzących się z antysemityzmem, ograniczaniem wolności słowa, wszechobecną cenzurą i donosicielstwem szokują i wywołują niedowierzanie.

Jak w polskiej powojennej rzeczywistości odnajdzie się Tonia? W świecie tak różnym niż życie, do którego przyzwyczaiła się w Londynie. Życia wygodnego, dostatniego, a nade wszystko z nieograniczoną wolnością wyznania i słowa.

Powieść ta jest nietuzinkowa, postacie ciekawie skonstruowane, autentyczne i poddawane wielu dylematom i trudnym wyborom. Nie jest to jednak wyłącznie powieść o walce z komunizmem, to także oddająca żywe emocje bohaterów opowieść o pięknej, płomiennej miłości.

Autorka wiernie oddała realia Polski u schyłku lat 60-tych ubiegłego wieku, będącej pod batem wyzwolicieli, w której ciężko się żyło Polakom. Ta lektura wprowadza w zadumę, zachęca do przemyśleń, dostarcza także wielu wzruszeń.
Liczę na to, że historia miłości Toni doczeka się kontynuacji.
Polecam ogromnie!

Dwudziestoletnia Tonia Gollab przylatuje do Polski, gdzie ma zająć się reportażem z Targów Poznańskich. Kobieta mimo, iż ma rodziców Polaków, to słabo mówi po polsku. Na miejscu poznaje Witka Kosińskiego, studenta i antykomunistę, który służy jej pomocą.
Ta przypadkowa znajomość na zawsze odmieni życie Toni oraz Witka.

"Nikomu nic nie mów" to niezwykła powieść będąca...