Czas pokory

Odsłuchałam całą trylogię i polecam. Uznania dla autorki za pracę historyczną. Opowieść o życiu kobiet w trakcie zmieniających się wydarzeń historycznych pozwala wyobrazić sobie jak wyglądałby ich życie w rzeczywistości. Poznać warunki panujące w dziewiętnastym wieku w małym mieście niedaleko Poznania, jak zmiany wpływały na losy głównych bohaterów

Odsłuchałam całą trylogię i polecam. Uznania dla autorki za pracę historyczną. Opowieść o życiu kobiet w trakcie zmieniających się wydarzeń historycznych pozwala wyobrazić sobie jak wyglądałby ich życie w rzeczywistości. Poznać warunki panujące w dziewiętnastym wieku w małym mieście niedaleko Poznania, jak zmiany wpływały na losy głównych bohaterów

Emocjonujący finał życia mieszkańców kamienicy w Pleszewie. Tym razem, życie mieszkańców zostaje zdominowane przez wybuch II wojny światowej. Dla mnie była to niezwykła lektura, gdyż rzadko miałam okazję czytać o tych wydarzeniach z perspektywy "Kraju Warty".
Autorka w "Czasie Pokory" skupia się głównie na działalności kobiet podczas okresu wojenno-okupacyjnego. Pani Niemyjska za swoją działalność nauczycielską zostaje schwytana przez Gestapo i ostatecznie trafia do Auschwitz. Helena jest łączniczką AK i angażuje się w drukowanie i kolportaż gazetek mających osłabiać morale Niemców. Natomiast, Ryfka (przyjaciółka Heleny) zmienia tożsamość i współpracuje przy akcjach podziemia w Poznaniu. Każda z nich, ryzykuje życie by przetrwać i pomóc innym. Czy mieszkańcy kamienicy znów się spotkają w lepszych, szczęśliwszych czasach?
Wyjątkowa lektura, którą czytałam z dużym zainteresowaniem.

Emocjonujący finał życia mieszkańców kamienicy w Pleszewie. Tym razem, życie mieszkańców zostaje zdominowane przez wybuch II wojny światowej. Dla mnie była to niezwykła lektura, gdyż rzadko miałam okazję czytać o tych wydarzeniach z perspektywy "Kraju Warty".
Autorka w "Czasie Pokory" skupia się głównie na działalności kobiet podczas okresu wojenno-okupacyjnego. Pani...

„Czas pokory” to finał porywającej sagi historycznej, w której losy zwykłych bohaterów są wrzucone w burzliwe czasy XX wieku.
Stefania Niemyjska, przedwojenna nauczycielka i emancypantka, zostaje aresztowana przez Gestapo za prowadzenie tajnych kompletów. Trafia do obozu pracy Wiesengrund i ostatecznie do obozu śmierci Auschwitz-Birkenau. Wraz z innymi więźniarkami udaje jej się uciec , choć swoją ucieczkę przypłaci cięzkim uszkodzeniem ciała .
Helena Szewczyńska, łączniczka AK, działaczka akcji dywersyjno-sabotażowych w ramach podwydziału „N”, przemyca do Pleszewa swojego osieroconego kuzyna Henia. Jednocześnie angażuje się w drukowanie i kolportaż tajnych gazetek, mających osłabiać morale Niemców.
Ryfka Gellert, żydowska prawniczka, żeby przeżyć, przyjmuje inną tożsamość i pracuje w poznańskiej fabryce cukierków, działając jednocześnie w podziemiu. Biedna kobieta musi mierzyć się nie tylko z piętnem żydowskiego pochodzenia , ale także seksualnym wykorzystywaniem przez swojego szefa z fabryki , gdzie pracuje .

Każda z bohaterek „Czasu pokory” codziennie ryzykuje życie, by pomóc innym i samej przetrwać. Każda musi mierzyć się ze zwykłym-niezwykłym życiem codziennym. Żadna nie wyobraża sobie, by nie walczyć o wolność swoją i najbliższych. Czy uda im się spotkać ponownie w lepszych czasach? Mam nadzieję , że wkrótce poznam jak potoczyły sie losy tych trzech niezwykłych kobiet , w kolejnej części jeśli takowa powstanie .

„Czas pokory” to finał porywającej sagi historycznej, w której losy zwykłych bohaterów są wrzucone w burzliwe czasy XX wieku.
Stefania Niemyjska, przedwojenna nauczycielka i emancypantka, zostaje aresztowana przez Gestapo za prowadzenie tajnych kompletów. Trafia do obozu pracy Wiesengrund i ostatecznie do obozu śmierci Auschwitz-Birkenau. Wraz z innymi więźniarkami udaje...

Najlepsza z wszystkich części.

Najlepsza z wszystkich części.

Trzeci tom zdecydowanie najlepszy. Historia bardzo silnych kobiet walczących o przetrwanie w czasie II wojny światowej. Bardzo wzruszająca powieść.

Trzeci tom zdecydowanie najlepszy. Historia bardzo silnych kobiet walczących o przetrwanie w czasie II wojny światowej. Bardzo wzruszająca powieść.

Trzecia część pleszewsko- poznańskiej sagi już za mną.
Ile wzruszeń!
Ulica Gnieźnińska przekształcona przez Niemców na Gnesenstrasse
Kamienica pod numerem 10.
Wszystkie postacie, obecne w dwóch poprzednich częściach, tym razem musiały poradzić sobie w trudnej wojennej zawierusze.
Przyjaciółki Helena, Stefania, Ryfka ich rodziny, znajomi bliżsi i dalsi, ruch oporu.
Z wypiekami na twarzy można było czytać o ich losach, i chociaż wymyślonych przez autorkę, to przedstawionych w tak realistyczny sposób, że człowiek zupełnie przenosi się w tamte niespokojne lata.
Areszt, obóz koncentracyjny i to co tam się działo ze Stefanią, jej koleżankami, to kolejny ogrom wzruszeń, przeplatany prawdziwymi postaciami z tamtych lat.
Koniec powieści, koniec sagi...wzruszający, ale również dający nadzieję.
Jestem zdecydowaną fanką autorki, która potrafi przygotować warsztat zarówno pisarski jak i historyczne tło do powieści, która dzięki temu jest autentyczna.
Nie czytałam jeszcze dwóch pozostałych książek autorki, po tej pozycji nabieram apetytu...
Polecam, szczególnie pleszewianom, ale jestem przekonana, że cała saga będzie się podobała nie tylko im...

Trzecia część pleszewsko- poznańskiej sagi już za mną.
Ile wzruszeń!
Ulica Gnieźnińska przekształcona przez Niemców na Gnesenstrasse
Kamienica pod numerem 10.
Wszystkie postacie, obecne w dwóch poprzednich częściach, tym razem musiały poradzić sobie w trudnej wojennej zawierusze.
Przyjaciółki Helena, Stefania, Ryfka ich rodziny, znajomi bliżsi i dalsi, ruch oporu.
Z...

Piękna saga. Uwielbiam takie książki w których losy różnych bohaterów przeplatają się jak nitki w wiszącej na ścianie makatce. Niby poplątane ale jednak tworzą cudowny wzór. I brak którejś zaburzyłby piękny wzór. Szkoda, że to ostatnia część. Chciałoby się dalej słuchać opowieści o losoach bohaterów. Szkoda tylko, że nastąpiła zmiana lektora.... brakowało mi Pani Anny Grochowskiej.

Piękna saga. Uwielbiam takie książki w których losy różnych bohaterów przeplatają się jak nitki w wiszącej na ścianie makatce. Niby poplątane ale jednak tworzą cudowny wzór. I brak którejś zaburzyłby piękny wzór. Szkoda, że to ostatnia część. Chciałoby się dalej słuchać opowieści o losoach bohaterów. Szkoda tylko, że nastąpiła zmiana lektora.... brakowało mi Pani Anny...

Życie w trudnych warunkach wystawia charaktery na różne próby. Niektórzy ludzie siadają w tym symbolicznym kącie i udają, że ich nie ma, a inni próbują coś zrobić, by jakoś przetrwać, i by utrudnić życie tym, którzy sprawiają kłopoty.
Dorastające w jednej z pleszewskich kamienic i znające się „od zawsze” Stefania, Helena i Ryfka należą do tej drugiej grupy, i w czasie drugiej wojny światowej, nie bacząc na bezpieczeństwo swoje i bliskich, angażują się w ruch oporu.
Chyba najwięcej ryzykuje mieszkająca w Poznaniu Ryfka, która jako Żydówka musi dubeltowo uważać, by nie przyciągnąć niczyjej uwagi…
Mimo to ani jej pochodzenie, ani fakt, że wpadła w oko właścicielowi fabryki, w której pracuje, nie były dla niej wystarczającą wymówką, by nic nie robić.
Helena, jako żona lekarza i osoba obdarzona ładnym charakterem pisma skupia się obniżaniu morale żołnierzy wroga, ale to Stefania, przedwojenna nauczycielka, zostaje aresztowana i trafia najpierw do obozu pracy Wiesengrund, a później do Auschwitz-Birkenau.
Jednak nikt i nic nie mogło sprawić, że przyjaciółki o sobie zapomniały. Co prawda nie były ze sobą w stałym kontakcie, ale świadomość, że gdzieś tam jest ktoś, kto pamięta, potrafi dodać sił/
Czasami w dość nieoczekiwany sposób…
Co, poza adresem łączy główne bohaterki?
Jak kobiety trafiły do konspiracji?
Co przyciągnęło uwagę hitlerowców do Stefani?
Czy Ryfka utrzyma swoje pochodzenie w tajemnicy?
Jak Helena wykorzystywała swój talent?
Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie właśnie w tej książce…

Do tej serii podchodzę ze szczególnym sentymentem…
Akcja książek toczy się w miejscach mi znanych, więc czytając opisy wędrowałam razem z bohaterami.
No fakt… chwilami się gubiłam, ale tylko dlatego, że wylatywała mi z pamięci obecna nazwa ulicy. Na szczęście zawsze mogłam zerknąć do przypisów, by się odgubić.
Moja dezorientacja to jednak nic, w porównaniu z tym, co przeżywali bohaterowie „Czasu pokory”.
Ileż to trzeba mieć w sobie samozaparcia, by nie bacząc na niebezpieczeństwo działać na szkodę wroga.
Czasami bowiem wystarczy tylko czyjaś obecność lub nieobecność w danym miejscu i czasie, i misternie ułożony plan rozsypuje się jak domek z kart.
Niby to coś oczywistego, ale właśnie o takich sprawach najłatwiej zapomnieć. Bierze się bowiem coś za pewnik i nie sprawdza czy jest tak, jak być powinno.
O tej prawdzie warto pamiętać nie tylko w ekstremalnych sytuacjach, ale, a może zwłaszcza, na co dzień…

Życie w trudnych warunkach wystawia charaktery na różne próby. Niektórzy ludzie siadają w tym symbolicznym kącie i udają, że ich nie ma, a inni próbują coś zrobić, by jakoś przetrwać, i by utrudnić życie tym, którzy sprawiają kłopoty.
Dorastające w jednej z pleszewskich kamienic i znające się „od zawsze” Stefania, Helena i Ryfka należą do tej drugiej grupy, i w czasie...

„Dziewczyna z kamienicy” to saga dla miłośników tego gatunku.

Cieszę się, że wyszedł finałowy tom, bo znowu mogłam zagłębić się w tę emocjonującą i pełną klimatu historię.
~
Stefania zostaje aresztowana przez Gestapo. Trafia do obozu zagłady Auschwitz - Birkenau...

Helena, łączniczka AK przemyca do Pleszewa osieroconego kuzyna. Sama zaś angażuje się w działania mające na celu osłabienie Niemiec.

Ryfka zmienia swoją tożsamość, by przeżyć. Mimo swojej ostrożności dostaje się we wrogie ręce...

Czy kobiety zdołają uratować siebie i swoją rodzinę? Czy wywalczą wolność?
~
„Czas pokory” to historia o wojennej codzienności, ryzyku i mierzeniu się z tym że każdy dzień może być właśnie tym ostatnim.

Finałowy tom dostarcza ogromnych emocji i muszę przyznać, że nie spodziewałam się aż takiej bomby...

Łzy dosłownie mieszały się z resztką nadziei.
~
Nasze bohaterki nie zatrzymują się przed niczym, by tylko ratować najbliższych. Ich niezłomność, wola przetrwania i chęć pomocy jest niezwykle silna.
~
Determinacja i pokora kobiet była pięknym świadectwem tego, że drzemie w nich największa siła...
~
Jeśli lubicie sagi z tłem historycznym, to serdecznie zachęcam Was do sięgnięcia po „Dziewczynę z Kamienicy”. Świetna fabuła i oddany klimat.

Jestem pod wrażeniem.

• Przeczytana 13.12.2024

„Dziewczyna z kamienicy” to saga dla miłośników tego gatunku.

Cieszę się, że wyszedł finałowy tom, bo znowu mogłam zagłębić się w tę emocjonującą i pełną klimatu historię.
~
Stefania zostaje aresztowana przez Gestapo. Trafia do obozu zagłady Auschwitz - Birkenau...

Helena, łączniczka AK przemyca do Pleszewa osieroconego kuzyna. Sama zaś angażuje się w działania mające na...

Podoba mi się, że u Leszkowicz-Zaluskiej nic nie jest czarno-białe. Bohaterowie są ludźmi z krwi i kości. Obok wydarzeń dziejowych toczy się zwyczajne życie, a piekło nie jest romantyzowane.

Wiedziałam, że trzeci dom „Dziewczyny z kamienicy“ będzie inny niż pozostałe. Osadzenie fabuły w czasach II wojny światowej od razu wyklucza lekki klimat. Chociaż żadna cześć tej serii nie była o beztrosce. Bieda, choroby, ludzkie dramaty, ale też przyjaźń, solidarność i chwile oderwania od trudów rzeczywiści. Ot, proza życia w pierwszej połowie minionego wieku.

Jeśli ktoś lubi obyczajówki, bardzo zachęcam do tej serii, bo jest świetnie napisana. Zarówno pod kątem stylistycznym jak i kreacji świata przedstawionego.

Podoba mi się, że u Leszkowicz-Zaluskiej nic nie jest czarno-białe. Bohaterowie są ludźmi z krwi i kości. Obok wydarzeń dziejowych toczy się zwyczajne życie, a piekło nie jest romantyzowane.

Wiedziałam, że trzeci dom „Dziewczyny z kamienicy“ będzie inny niż pozostałe. Osadzenie fabuły w czasach II wojny światowej od razu wyklucza lekki klimat. Chociaż żadna cześć tej serii...