ONA-Brzemię Legendy

Kupiłam na Krakowskich targach i pochłonęłam w kolejny wieczór. Cudownie wykreowany świat jak w pierwszej o drugiej części. Sprawdźcie sami.

Kupiłam na Krakowskich targach i pochłonęłam w kolejny wieczór. Cudownie wykreowany świat jak w pierwszej o drugiej części. Sprawdźcie sami.

„Ona. Brzemię legendy” to trzeci tom cyklu „Sługa Piasku” autorstwa Michała Wójcika. W swojej najnowszej powieści autor ponownie zabiera czytelników w emocjonującą podróż, pełną brutalnej przemocy, intryg i złamanych serc, do najdalszych zakątków kosmosu.
Główna bohaterka, Anna, po dramatycznych wydarzeniach z poprzedniej części, postanawia wyrównać rachunki z człowiekiem, którego obwinia za tragedię oraz wszelkie krzywdy, jakie spadły na nią i jej rodzinę. Pragnie zamknąć wszystkie sprawy związane z jej przeszłością na planecie Tung. W tym celu zamierza rozwikłać zagadkę legendarnej księgi Edwarda Teacha i odnaleźć skarb legendarnego pirata. Jednak w wyniku wybuchu wojny między Republiką a Federacją jej plany ulegają komplikacji. W obliczu wielkiego galaktycznego konfliktu piracka wspólnota staje się narzędziem w rękach walczących ze sobą politycznych potęg.
Lektura najnowszej powieści Michała Wójcika była dla mnie niezwykle interesującym doświadczeniem. Uważam, że najmocniejszym punktem książki jest kreacja głównej bohaterki – Anny. Jako kapitan pirackiego statku niczym rasowa wojowniczka o prawa kobiet wykazuje się zdecydowaniem, pewnością siebie, brawurą i lekkomyślnością. Po raz kolejny przekonałem się, że Michał Wójcik w swojej twórczości koncentruje się na budowaniu napięcia poprzez dynamiczne (niekiedy wulgarne) dialogi oraz dramatyczne sceny, w których bohaterowie giną lub doznają krzywd. Te doświadczenia rzutują na ich późniejsze wybory, decydując, czy staną po ciemnej, czy jasnej stronie mocy. Czytając „Ona. Brzemię legendy”, zauważyłem, że w tej historii miłość, przyjaźń i zaufanie schodzą na dalszy plan, a pierwsze skrzypce grają zemsta, nienawiść, zdrada, morderstwo i dążenie do władzy. Od samego początku akcja rozwija się bardzo szybko, co sprawia, że czytelnik nie może się nudzić. Warto również zauważyć, że, podobnie jak w poprzednich tomach, autor wprowadza odniesienia do klasyków science fiction, tym razem do drugiej i trzeciej trylogii „Gwiezdnych wojen”.
Pod względem językowym i redakcyjnym książka jest napisana bardzo poprawnie. Jedynym elementem, który raził mnie w trakcie czytania, był brak rozwinięcia motywu historii Anny pomiędzy ucieczką Brego z Tung a zaciągnięciem się przez nią na statek piratów. Michał bardzo lakonicznie opisał dramatyczne przeżycia i okrucieństwa, jakich doświadczyła, a które miały, jak się zdaje, ogromny wpływ na jej postępowanie i brak skrupułów względem ludzi, którzy ją zdradzili lub wyrządzili jej krzywdę.

„Ona. Brzemię legendy” to trzeci tom cyklu „Sługa Piasku” autorstwa Michała Wójcika. W swojej najnowszej powieści autor ponownie zabiera czytelników w emocjonującą podróż, pełną brutalnej przemocy, intryg i złamanych serc, do najdalszych zakątków kosmosu.
Główna bohaterka, Anna, po dramatycznych wydarzeniach z poprzedniej części, postanawia wyrównać rachunki z człowiekiem,...

Lubicie książki, gdzie akcja goni akcję? Gdzie pędzi niczym Kubica w swoich najlepszych latach?

Zapraszam Was w podróż w najdalsze rejony wszechświata, gdzie walka jest na porządku dziennym, a wszystkim rządzą pieniądze i chęć władzy. W tą podróż wyruszcie wraz z @autor_michal.wojcik i jego kompanami z książki "Ona. Brzemię legendy", która jest trzecia częścią cyklu Sługa Piasku.

Anne stara się umocnić swoją pozycję w pirackim świecie, gdzie niebezpieczeństwo czyha na każdym kroku. Nie zapomina również o zemście na człowieku odpowiedzialnym za jej los. Brego stara się dotrzymać obietnicy złożonej Kari na łożu śmierci i odnaleźć jej młodszą siostrę.
Wojna, która zbliżała się coraz szybciej wybucha w najmniej oczekiwanym momencie, a tajemnica Księgi Edwarda Teacha nie daje o sobie zapomnieć.

Kiedy @autor_michal.wojcik poinformował mnie o zakończeniu kolejnego tomu swej historii, wiedziałem że to będzie najlepsza część cyklu. Kiedy z kolei dostałem tekst, to się potwierdziło🔥
Pytałem się Was, czy lubicie akcje nie bez powodu. Ta książka to ciągła akcja, walki i potyczki. Jednak to zbyt mało, by opisać tę historię. To zbytnie spłycenie.

"Ona. Brzemię legendy" to przede wszystkim wielkie emocje, które towarzyszą nam na każdej stronie. Emocje, wylewające się niczym lawa płynąca spokojnie po zboczu wulkanu, czekająca na erupcje, by roznieść wszystko dookoła.
Każda kartka tej historii przesiąknięta jest swego rodzaju napięciem szukającym ujścia, by móc wniknąć w nas i już pozostać. Bo ta książka, tak jak cały cykl Sługa Piasku zostaje w człowieku i nie daje o sobie zapomnieć, a my pozostajemy z pytaniem "ile do kurwy nędzy mam czekać na kolejny tom??".

@autor_michal.wojcik mówiłem nie raz, że potrafisz genialnie tworzyć światy i to podtrzymuje, a nawet przebijam! Fenomenalna robota i wielkie brawa dla Ciebie za to, że z każdym kolejnym tomem przebijasz sam siebie. Twój rozwój jest niesamowity czego gratuluję. Trzeba mieć talent, by każda kolejna książka przebijała poprzednią, a Ty go zdecydowanie masz!

Polecam🔥🔥

Lubicie książki, gdzie akcja goni akcję? Gdzie pędzi niczym Kubica w swoich najlepszych latach?

Zapraszam Was w podróż w najdalsze rejony wszechświata, gdzie walka jest na porządku dziennym, a wszystkim rządzą pieniądze i chęć władzy. W tą podróż wyruszcie wraz z @autor_michal.wojcik i jego kompanami z książki "Ona. Brzemię legendy", która jest trzecia częścią cyklu Sługa...

Wychowałam się na filmach i książkach związanych z pirackimi podróżami. Nieobce są mi nazwiska Anne Bonne, Edward Teach (Czarnobrody),Jack Rackham, Woodes Rogers i inni.
Pewnego razu, spacerując po targach książek, zatrzymałam się przed stoiskiem intrygującego mężczyzny, z przepiękną kobietą stojącą obok niego i zapytałam, cóż tu dobrego mają.
To właśnie wtedy kupiłam dwie części Sługi Piasku (On, Ona),a teraz, po dłuższej już znajomości z autorem i jego wspaniałą żoną Karoliną, podjęłam się współpracy przy trzecim już tomie jako patronka medialna!
Jeśli tak jak i ja lubicie zanurzyć się w klimacie pirackiego życia — ZDECYDOWANIE POLECAM.
Jeśli Star Warsy, czy inne kosmiczne przygody są wam bliskie — ZDECYDOWANIE POLECAM.
Jeśli chcecie dać szansę mniej znanemu autorowi i pomóc mu przy rozwoju — ZDECYDOWANIE POLECAM SIĘGNĄĆ PO TEN CYKL.
Michał Wójcik postanowił przełożyć na papier swoją miłość do pisania i podzielić się z nami tym, co tam w tej jego głowie powstało. Na szczęście nie przekazał nam wszystkiego, bo tego to by nawet wszyscy święci nie unieśli! Ale dał ten skrawek, który serdecznie mogę polecić.
Nie będę rozwodzić się nad tym, co działo się w pierwszym i drugim tomie (kto nie czytał, to zachęcam nadrobić),ale z chęcią napiszę Wam kilka zdań na temat najnowszej premiery.
A jest znacznie lepsza od poprzednich, nie tylko pod kątem fabularnym, ale również redakcyjnym.
Bunty, żeglugi, abordaże, pijackie rozróby, namiętność, nadzieja, zdrada… książka przynosząca roellcoster emocji!
Dark fantasy napisane z humorem, ale przepełnione również poważnymi tematami i mrokiem. Tym skrywającym się w każdym z nas…
Autor wplata w historię problemy, z jakimi borykają się główni bohaterzy, dając czytelnikowi nadzieję, że chociaż bywa naprawdę kiepsko, to zawsze jest nadzieja. Czy jesteś kapitanem statku, czy zbierającym ryż na jednym z najniższych szczebli drabiny społeczeństwa — masz szansę pokierować swoim życiem. Czy ci się uda, to inna sprawa, ale spróbować zawsze możesz.

Co znajdziemy w III tomie?

Przed Anne kolejne wyzwania!
Czy poradzi sobie w niebezpiecznym świecie, gdzie (prawie) każdy dybie na jej życie?
Co stanie się z Brego? Czy uda mu się odnaleźć siostrę Kari?
Kto przetrwa i za jaką cenę?
Czy Anne pokona wszystkie demony, próbujące wydrzeć z jej życia nadzieję?

Co do Michała (autora),miałam zastrzeżenie tylko do redakcji/korekcie pierwszych tomów, ale przy trzecim, autor jak i jego ekipa postarali się na tyle, że śmiało mogę poszczycić się patronatem.
Historia nabiera rozpędu, a czytelnik ma możliwość wciągnąć się bez reszty i poczuć jak podczas prawdziwej przygody na pirackim statku!
Warto jest sięgnąć po książki Michała Wójcika i dać mu szansę na podzielenie się tym elementem jego życia.
Ilu ludzi, tyle opinii. Jedne będą pozytywne, inne negatywne. Chciałabym jednak podejść do całego cyklu szczerze i obiektywnie.
Przy pierwszych tomach nie wiem, czy wzięłabym je pod swój patronat. Jeśli decyduję się na współpracę patronacką, muszę mieć pewność, że autor sprzedaje stuprocentowy produkt, zadbany, sprawdzony, poprawny. Troszkę mi tego zabrakło w poprzednich tomach.
Niemniej widzę, ile pracy włożył Michał, aby napisać kolejny tom i ile czasu poświęcił na to, żeby dopiąć go na ostatni guzik. Wierzę, że jego droga dopiero się rozpoczęła, a historia Sługi Piasku będzie na tyle długa i absorbująca, że z każdym tomem będzie tylko lepiej.
Nie rozwija się tylko ten, kto nie próbuje lub uznał, że osiągnął wszystko. Przed Michałem daleka droga, ale mnie to cieszy, bo wiem, że czeka nas coraz lepsza wersja tego autora.
Warto jest dać mu szanse i poznać.
Książki Michała są naprawdę przyjemne i przepięknie wydane. Okładki robią robotę, a to, co w środku — jeszcze bardziej.

Serdecznie zachęcam zajrzeć na autorską stronę Michała Wójcika —> https://michalwojcikautor.pl.
Nie przegap, poznaj fantastykę, jakiej brakowało na rynku wydawniczym!

Wychowałam się na filmach i książkach związanych z pirackimi podróżami. Nieobce są mi nazwiska Anne Bonne, Edward Teach (Czarnobrody),Jack Rackham, Woodes Rogers i inni.
Pewnego razu, spacerując po targach książek, zatrzymałam się przed stoiskiem intrygującego mężczyzny, z przepiękną kobietą stojącą obok niego i zapytałam, cóż tu dobrego mają.
To właśnie wtedy kupiłam dwie...

Nie tak dawno pisałem o drugim tomie cyklu, który podobał mi się znacznie bardziej od pierwszego. Czy trójka jest jeszcze lepsza?

Anne po wydarzeniach z poprzedniej części ma zamiar powrócić na planetę piratów i po cichu ma nadzieję zostać ich królową. Pomóc ma jej w tym rozwiązanie zagadki z legendarnej księgi Edwarda Teacha. W tym samym czasie jest poszukiwana przez Brego, znanego z pierwszego tomu przyjaciela z dzieciństwa jej martwej siostry. Do tego galaktyka stoi na skraju wojny.

Trzeci tom bezpośrednio przenosi nas w dalsze losy znanych nam z poprzednich książek bohaterów. Ponownie od początku jest mocno, brutalnie, bezpardonowo. Miłość, przyjaźń, zaufanie schodzą na dalszy plan, zaś pierwsze skrzypce grają tu zemsta, nienawiść, zdrada, mord i dążenie do władzy. Oczywiście pozytywne elementy pojawiają się, lecz są szybko tonowane, lub wręcz gaszone. Świat stworzony przez autora takich właśnie rodzi bohaterów.
Na nudę z pewnością nie mogą oni narzekać. Michał przy tym mocno ich doświadcza, czasami wręcz przegina z tym, co o jest na plus. Wiele postaci zostaje trwale okaleczonych fizycznie lub psychicznie, bądź żegna się z nami na zawsze. Czytelnik wie, że jeśli zaczyna się coś układać, to za moment wszystko runie.
Podoba mi się rozwinięcie fabuły. Jest to dobra lektura, chociaż lekko mniej niż druga część. Muszę być szczery, kilka rzeczy mi nie do końca podeszło.
Zbyt dużo chyba autor chciał wycisnąć z tej historii w tym tomie. Dzieje się mnóstwo rzeczy jednocześnie, przez co dla mnie niektóre momenty stają się lekko przesadzone. Drugą rzecz, genialnie rozwinięta bohaterka w poprzednim tomie staje się momentami rozwydrzoną nastolatką tupającą na wszystkich, pyskującą i strzelającą fochy w najmniej odpowiednim momencie. Część z tych zagrań całkowicie nie pasuje mi do wizerunku Anne, który poznaliśmy. Jest też kilka nielogicznych momentów, lecz pominąć muszę to, aby uniknąć spoilerów. Wszystko to jest tylko moim osobistym odbiorem i wierzę, że inni będą mieć odmienne zdanie.
Podsumowując, piraci z asteroidów nadal szaleją, jest krwawo i brutalnie. Czasami wesoło, rzadziej miło. Polecam miłośnikom międzyplanetarnych potyczek i pirackich historii. Kosmiczna załogo, uważajcie na Anne i Brego. Uważajcie na wszystkich.

Nie tak dawno pisałem o drugim tomie cyklu, który podobał mi się znacznie bardziej od pierwszego. Czy trójka jest jeszcze lepsza?

Anne po wydarzeniach z poprzedniej części ma zamiar powrócić na planetę piratów i po cichu ma nadzieję zostać ich królową. Pomóc ma jej w tym rozwiązanie zagadki z legendarnej księgi Edwarda Teacha. W tym samym czasie jest poszukiwana przez...

[WSPÓŁPRACA]

Kolejna odsłona serii “Sługa piasku” to powrót czytelnika do uniwersum piracko-kosmicznego, które tak wielu polubiło. Wracamy na statek dowodzony teraz przez nową Anne Bonny. Swoje nowe obowiązki Anne wypełnia jak na kapitankę przystało.

Lecz mentalnie nie była jeszcze gotowa i to się czuje. Zła na cały wielki świat mała dziewczynka zamknięta w ciele dorosłej kobiety. Tęskni za ojcem i siostrą. Ona mogła umrzeć razem z nimi na tej planecie z piachu, szarości, pełnej śmierci. Jednak żyje, zabrała życie swojej poprzedniczki, a mimo to dalej żyje.

Przez niemal całą książkę bohaterka zastanawia się, czy jeszcze zasługuje na swoje życie. Zapomina jak wielką traumę przeżyła jako dziecko. To właśnie jest to brzemię, które musi nieść każdego dnia… Przynajmniej dla mnie.

Anne nie jest w stanie wiecznie ukrywać swojej złości na siebie i bezradności. Przenosi ją na otoczenie. Widać to szczególnie podczas jej ponownego spotkania z Bregiem.
Brego zawsze był dla niej jak starszy brat, a ona jest w stanie tylko obwiniać go za swój los.

Tymczasem kiedy chłopak już ją odnalazł, praktycznie nie odstępował na krok. Ona jak zbuntowana nastolatka próbuje od niego uciec.
Tych dwoje ma sobie naprawdę dużo do wyjaśnienia. Powiem szczerze, że uwielbiam dobrze wyważone postacie. Wójcik jak zwykle nie zawodzi.

Wie, że musi ich szybko pogodzić by mogli zjednoczyć nie tylko wszystkich piratów, ale też uratować i przebudować własną rodzinę.

Kogoś w niej jeszcze brakuje…

3 część cyklu SP odpowiedziała na kilka moich kluczowych pytań i jestem usatysfakcjonowana ☺️.

[WSPÓŁPRACA]

Kolejna odsłona serii “Sługa piasku” to powrót czytelnika do uniwersum piracko-kosmicznego, które tak wielu polubiło. Wracamy na statek dowodzony teraz przez nową Anne Bonny. Swoje nowe obowiązki Anne wypełnia jak na kapitankę przystało.

Lecz mentalnie nie była jeszcze gotowa i to się czuje. Zła na cały wielki świat mała dziewczynka zamknięta w ciele...