Taczka occiarza

- Kategoria:
- utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
- Format:
- papier
- Tytuł oryginału:
- La Brouette du vinaigrier
- Data wydania:
- 2020-01-01
- Data 1. wyd. pol.:
- 2020-01-01
- Liczba stron:
- 154
- Czas czytania
- 2 godz. 34 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788381424974
- Tłumacz:
- Agnieszka Kozyra
Inny tytuł to - "Taczka przedającego ocet i musztardę, czyli Cnota w grubej łachmanie"
W oryginale tytuł La Brouette du vinaigrier) – dramat mieszczański napisany przez Louis-Sébastien Merciera,
Publikacja zawiera opracowany według zasad nowoczesnego edytorstwa naukowego dramat Taczka occiarza Wojciecha Bogusławskiego, wystawiany od 1790 do 1793 roku, wydany w ósmym tomie Dzieł dramatycznych autora. Tekst sztuki opatrzono objaśnieniami językowymi i rzeczowymi, wykazem znaków i skrótów, zasadami transkrypcji oraz aparatem krytycznym. Dramę poprzedza wstęp historyczno-literacki, zawierający informacje na temat Louisa-Sebastiena Merciera, autora oryginału, i jego poglądów na teatr, z uwzględnieniem różnic między La Brouette du vinaigrier a polskim przekładem utworu. We Wprowadzeniu do lektury opisano również problem gatunku i sposób kreacji postaci. Wiele uwagi poświęcono piosence occiarza – głównego bohatera dzieła, a także kontekstowi społeczno-politycznemu, związanemu z walką o prawa mieszczan w czasie Sejmu Czteroletniego. * Niniejsze wydanie Taczki occiarza w opracowaniu młodej badaczki łódzkiej Agnieszki Kozyry, pod redakcją naukową Barbary Wolskiej, doskonale wpisuje się w kontekst spóźnionych obchodów ćwierćwiecza istnienia Sceny Narodowej. Edycja czyni zadość zasadom obowiązującym w naukowym edytorstwie utworów literackich, a dzięki rozważnej ingerencji Autorki w warstwę językową dzieła zachowany zostaje w nim koloryt czasów stanisławowskich. Dodatkowym walorem opracowania edytorskiego są doskonałe objaśnienia do tekstu. Staranne wydanie dramatu pozwala sądzić, że zyska uznanie ze strony Czytelników, a w szczególności tych zainteresowanych twórczością dramatyczną i kulturą literacką epoki Oświecenia. Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Maksimowicz
Kup Taczka occiarza w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oceny książki Taczka occiarza
Tagi i tematy do książki Taczka occiarza
Czytelnicy tej książki przeczytali również
Cytaty z książki Taczka occiarza
[...]
Jakże to dobra rzecz, te kontrakty ślubne. Jednym zamachem pióra nabywa się domy, sprzęty, pieniądze.
Prawda ech, z tym w...
Patrzcie, bogacze świata,
Jak mało człeku trzeba:
Kochania w młode lata,
Na starość kawał chleba.
Lecz byś mi...










































OPINIE i DYSKUSJE o książce Taczka occiarza
[...]
-Nie uwierzysz Pan, jak ja ją nadzwyczajnie kocham. Będzie niechybnie moją żoną. Ani matki, ani brata, ani siostry. Panie Szafirek, tym razem przedaż mi te twoje kolczyki. Możesz przysposabiać podarunki weselne. A ja biegnę przyśpieszyć intercyzę.
𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" !
"La Brouette du vinaigrier", taki nosi tytuł w oryginale sztuka napisana przez francuskiego powieściopisarza, publicystę i dramaturga epoki oświecenie Louis-Sébastien Merciera.
Została przełożona przez Wojciecha Bogusławskiego na potrzeby Teatru Narodowego, którego był wówczas dyrektorem pod tytułem "Taczka occiarza" lub "Taczka przedającego ocet i musztardę, czyli Cnota w grubej łachmanie".
Utwór wystawiono w 1790 roku, a w rolę "occiarza" wcielił się sam tłumacz. Sztuka cieszyła się ogromną popularnością – w latach 1790–1793 wystawiano ją aż 23 razy.
Sztuka podejmowała temat niesprawiedliwości wynikającej z różnic urodzenia i podkreślała prawo do miłości z wyboru, niezależnej od pozycji społecznej i posiadanego majątku.
Dominik główny bohater, syn Dominika "occiarza", odebrawszy solidne wykształcenie w Anglii mógł ubiegać się o pracę u bogatego kupca. Zakochuje się z wzajemnością w córce swego chlebodawcy, jednak ta jest już przyrzeczona innemu. Konkurent okazuje się łowcą posagów, który ucieka kiedy tylko dowiaduje się o bankructwie ojca narzeczonej. Potem następuję ciekawe zdarzenia, które okazują się sprzyjające miłości młodych...
Ja miałam okazję wysłuchać jej w formie Słuchowiska Radiowego w reżyserii oraz adaptacji Zdzisława Dąbrowskiego.
W tłumaczeniu : Wojciech Bogusławski
𝐎𝐁𝐒𝐀𝐃𝐀 :
-Marek Obertyn - Delomer - bogaty bankier
-Eliza Borowska - Laura, jego córka;
-Krzysztof Wakulińki - Julifort - narzeczony Laury;
-Marian Opania - ojciec Dominika, occiarz
-Bartosz Opania - Dominik - jego syn;
-Lech Ordon - szafirek - jubiler;
-Zbigniew Konopka - Jan - służący Dolomera.
𝐂𝐙𝐘𝐓𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐒Ł𝐔𝐂𝐇𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐖𝐀𝐑𝐓𝐎 !
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
𝐃𝐋𝐀 𝐂𝐈𝐄𝐊𝐀𝐖𝐒𝐊𝐈𝐂𝐇 :
Polecam zapoznać się również z tym tekstem :
https://www.nexto.pl/upload/virtualo/wydawnictwo_uniwersytetu_lodzkiego/daf997cfab8d0a805fec65a752d17fc6f368a7de/free/daf997cfab8d0a805fec65a752d17fc6f368a7de.pdf
W swoim przekładzie Bogusławski zawarł liczne przeróbki w stosunku do oryginału, dzięki czemu utwór stał się wyrazem ambicji nie tylko drobnych kupców i rzemieślników, ale także miejskiej inteligencji. Szczególną popularnością cieszyła się dodana przez tłumacza do sztuki piosenka occiarza, śpiewana przez starego Dominika w chwili, kiedy wjeżdża z taczką na pokoje kupca. Wychwalała ona proste przyjemności, pracę i uczciwość i miała cechy liryki sentymentalnej. Była później śpiewana zarówno przez mieszczan, jak i przez szlachtę.
info. wikipedia oraz strona Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego
[...]
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to-Nie uwierzysz Pan, jak ja ją nadzwyczajnie kocham. Będzie niechybnie moją żoną. Ani matki, ani brata, ani siostry. Panie Szafirek, tym razem przedaż mi te twoje kolczyki. Możesz przysposabiać podarunki weselne. A ja biegnę przyśpieszyć intercyzę.
𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" !
"La Brouette du vinaigrier", taki nosi tytuł w oryginale sztuka napisana przez...