Kokon

Kiedy sięgałem po „Kokon”, powieść współczesnego brytyjskiego pisarza Marka Billinghama, publikującego również jako Will Peterson i Peter Cocks, niespecjalnie wiedziałem, czego się spodziewać poza tym, o czym informował blurb, a więc, że ma to być kryminał, w stylu rodem z amerykańskiego podręcznika na bestseller, otwierający cykl powieściowy o brytyjskim policjancie Tomie Thorne. Wybrałem wydanie audio według tłumaczenia Roberta P. Lipskiego i z głosem Krzysztofa Plewako-Szczerbińskiego.

Nie będę się rozpisywał, bo i nie ma o czym. Szkoda Waszego czasu na czytanie dłuższych wynurzeń na temat tej produkcji. Kompletnie nieprzekonująca warstwa psychologiczna, szczególnie w zakresie uzasadniającym wydumane modus operandi sprawcy. Styl, delikatnie mówiąc słaby, zarówno w sensie ogólnym (autor?) jak i w szczegółach (tłumaczenie). Liczne powtórzenia i inne infantylne błędy.
Zero pracy dochodzeniowej protagonisty, którym jest doświadczony detektyw – na pewno „Kokon” nie kwalifikuje się na półkę „powieść detektywistyczna”. Teksty, jak ten o waleniu gruchy lewa ręką, wręcz żenujące. Reasumując – słabe to było, a lektor dołożył swoje. Tym razem się nie wysilił i nawet wśród amatorów można wskazać takiego, który robi to dużo lepiej. Jak się nie umie pracować akcentem i operować tembrem głosu jak Maciej Stuhr, ta zamiast iść w aktorstwo, które zamienia się w aktorzenie, lepiej po prostu czytać i skoncentrować się na dykcji, która tym razem też pozostawia do życzenia. Gdzie ci lektorzy, którzy ze starej, szumiącej taśmy magnetofonowej amatorsko przeniesionej w świat cyfrowy brzmią wyraźniej, niż niektórzy dzisiejsi, nagrani technologią XXI wieku?
Dla mnie „Kokon” to wzorcowy przykład literatury klasy B, typowy okaz jak te, którym powieść kryminalna „zawdzięcza” zaliczanie przez niektórych do literatury niższego rzędu. Raczej nie będę kontynuował poznawania dorobku Bilinghama, i Was też nie zachęcam – szkoda czasu, skoro jest tyle lepszych pozycji do wyboru.

https://klub-aa.blogspot.com

Kiedy sięgałem po „Kokon”, powieść współczesnego brytyjskiego pisarza Marka Billinghama, publikującego również jako Will Peterson i Peter Cocks, niespecjalnie wiedziałem, czego się spodziewać poza tym, o czym informował blurb, a więc, że ma to być kryminał, w stylu rodem z amerykańskiego podręcznika na bestseller, otwierający cykl powieściowy o brytyjskim policjancie Tomie...

Bardzo wciągająca

Bardzo wciągająca

Druga przeczytana książka tego autora. Sięgnęłam do początku serii bo byłam zadowolona z lektury ósmego tomu. I potwierdzam, że od początku jest dobrze.
Spodobało mi się, że jest odróżnialna, ma charakterystyczne prowadzenie wątku głównego, a główny bohater ma swoje dobre i złe strony, ale na pewno daje się zapamiętać i kiedy po dłuższym czasie wróci się do serii, to od razu „jestem w domu”.
Nie jest to wybitna pozycja, ale spełnia podstawowe moje warunki – czyli – jest logiczna, postacie są w miarę wiarygodne, nie ma smętnego monologu na końcu aby wszystko wyjaśnić.

Druga przeczytana książka tego autora. Sięgnęłam do początku serii bo byłam zadowolona z lektury ósmego tomu. I potwierdzam, że od początku jest dobrze.
Spodobało mi się, że jest odróżnialna, ma charakterystyczne prowadzenie wątku głównego, a główny bohater ma swoje dobre i złe strony, ale na pewno daje się zapamiętać i kiedy po dłuższym czasie wróci się do serii, to od...

Świetna. Walka sadysty z policjantem. Na plus opisy odczuć kobiety, która jest ofiarą. Świetnie pokazane jak czuje się człowiek, który jest świadomy, ale nie może sie komunikowac. Zakończenie jednocześnie zaskakuje i daje do myślenia

Świetna. Walka sadysty z policjantem. Na plus opisy odczuć kobiety, która jest ofiarą. Świetnie pokazane jak czuje się człowiek, który jest świadomy, ale nie może sie komunikowac. Zakończenie jednocześnie zaskakuje i daje do myślenia

Moim zdaniem czegoś brakowało.. mimo wszystko polecam.

Moim zdaniem czegoś brakowało.. mimo wszystko polecam.

Trochę to straszne. Odrażający czarny charakter.
Główny bohater serii w następnych tomach być może da się polubić. Narracja autora nie do końca mi odpowiada, są przeskoki w których momentami można się pogubić. W jednej chwili z kimś rozmawia Thorne, a w następnym momencie czytamy wynurzenia psychopaty, albo rozmyślania sparaliżowanej ofiary.
Całość kończy się w miarę sprawiedliwie, choć Thorne nie wymiata swoją inwencją. A gdzie te policyjne spluwy? Z motyką na słońce?
Biorę się za następny tom serii. Zobaczymy, co dalej, czy autor się rozwija.

Trochę to straszne. Odrażający czarny charakter.
Główny bohater serii w następnych tomach być może da się polubić. Narracja autora nie do końca mi odpowiada, są przeskoki w których momentami można się pogubić. W jednej chwili z kimś rozmawia Thorne, a w następnym momencie czytamy wynurzenia psychopaty, albo rozmyślania sparaliżowanej ofiary.
Całość kończy się w miarę...

Inspektor Tom Thorne na tropie inteligentnego i niebezpiecznego mordercy. Ten wyjątkowo przerażający typ zabił już trzy kobiety. Czwarta, choć żywa, już tyle szczęścia nie miała. Psychopata z premedytacją wywołuje udar u porwanej kobiety, który prowadzi do syndromu zamknięcia. Ofiara zostaje wprowadzona w stan uśpienia – umysł i zmysły pozostają nienaruszone, jednak nie może się ona ruszać ani komunikować. Zwyrodnialec wciąga nieustępliwego inspektora Thorne’a w zabawę w kotka i myszkę, ujawniając swoje sadystyczne obsesje. „To jedna z najlepszych debiutanckich powieści, jakie czytałem. Mark Billingham umiejętnie łączy soczyście nakreślone postacie z wciągającą, dającą do myślenia akcją i dylematami codziennego życia. Intryga kryminalna wciąga od pierwszej strony. To naprawdę pasjonująca lektura.

Inspektor Tom Thorne na tropie inteligentnego i niebezpiecznego mordercy. Ten wyjątkowo przerażający typ zabił już trzy kobiety. Czwarta, choć żywa, już tyle szczęścia nie miała. Psychopata z premedytacją wywołuje udar u porwanej kobiety, który prowadzi do syndromu zamknięcia. Ofiara zostaje wprowadzona w stan uśpienia – umysł i zmysły pozostają nienaruszone, jednak nie...

Moje pierwsze spotkanie z autorem . Mam mieszane uczucia co do tej pozycji . Książka nie jest zła, ale czegoś jej brakuje . Dosc ciekawa akcja , fajny pomysł ogólnie. Jednak sami bohaterowie sa jacyś nijacy dla mnie. Zobacze , jak rozwinie się kolejna część, dam szanse autorowi .
Ogólnie nie jest najgorzej, duży plus za zakończenie które mnie zaskoczyło.

Moje pierwsze spotkanie z autorem . Mam mieszane uczucia co do tej pozycji . Książka nie jest zła, ale czegoś jej brakuje . Dosc ciekawa akcja , fajny pomysł ogólnie. Jednak sami bohaterowie sa jacyś nijacy dla mnie. Zobacze , jak rozwinie się kolejna część, dam szanse autorowi .
Ogólnie nie jest najgorzej, duży plus za zakończenie które mnie zaskoczyło.

Mroczna, brutalna historia seryjnego mordercy, która usadza czytelnika w miejscu i nie pozwala oderwać się od pragnienia poznania całej historii. Powala z nóg, eksploduje w umyśle cały tragizm ofiar psychopaty, dla którego śmierć to za mało. Super akcja, ciekawa fabuła i zaskakujące rozwiązanie. Rasowy kryminał.
Serdecznie polecam.

Mroczna, brutalna historia seryjnego mordercy, która usadza czytelnika w miejscu i nie pozwala oderwać się od pragnienia poznania całej historii. Powala z nóg, eksploduje w umyśle cały tragizm ofiar psychopaty, dla którego śmierć to za mało. Super akcja, ciekawa fabuła i zaskakujące rozwiązanie. Rasowy kryminał.
Serdecznie polecam.

Inspektor Tom Thorne kontra niebezpieczny morderca. Tylko ze tym razem morderca nie chce śmierci swoich ofiar. Jego marzeniem jest wprowadzenie ofiary w syndrom zamknięcia, gdy zmysły są nienaruszone ale nie ma kontaktu ze światem zewnętrznym... ofiara tkwi w tytułowym kokonie.
Debiutancka powieść autora, Mark Billingham dość sprawnie przeprowadza czytelnika przez całą fabułę ... niepotrzebnie czasami trochę przynudza.

Inspektor Tom Thorne kontra niebezpieczny morderca. Tylko ze tym razem morderca nie chce śmierci swoich ofiar. Jego marzeniem jest wprowadzenie ofiary w syndrom zamknięcia, gdy zmysły są nienaruszone ale nie ma kontaktu ze światem zewnętrznym... ofiara tkwi w tytułowym kokonie.
Debiutancka powieść autora, Mark Billingham dość sprawnie przeprowadza czytelnika przez całą...