Spowiedź generała SS Von dem Bacha. Szczera rozmowa z powstańcem warszawskim

Bardzo ciekawa książka dla tych którzy chcą pogłębić swoją wiedzę na temat powstania Warszawskiego. Polecam

Bardzo ciekawa książka dla tych którzy chcą pogłębić swoją wiedzę na temat powstania Warszawskiego. Polecam

5/6 na 10. Historical fiction. Wymyślona rozmowa polskiego lekarza, byłego powstańca warszawskiego, który w szpitalu w Monachium spotyka szczególnego pacjenta, generała von dem Bacha, dowódcę wojsk pacyfikujących powstanie w Warszawie. Rozmawiają po polsku ! Lekarz podstępem namawia zbrodniarza wojennego do szczerej rozmowy. Wartością książki jest prześledzenie jak von dem Bach zrobił karierę w hitlerowskich Niemczech i jak wywinął się od odpowiedzialności po wojnie.

5/6 na 10. Historical fiction. Wymyślona rozmowa polskiego lekarza, byłego powstańca warszawskiego, który w szpitalu w Monachium spotyka szczególnego pacjenta, generała von dem Bacha, dowódcę wojsk pacyfikujących powstanie w Warszawie. Rozmawiają po polsku ! Lekarz podstępem namawia zbrodniarza wojennego do szczerej rozmowy. Wartością książki jest prześledzenie jak von dem...

Więc tak. Sporo nawiązań do innych książek autora już na pierwszych paru stronach. Scenariusz dość błachy, prosty. Dodatkowo książka o głównym tytule "Spowiedź generała von dem Bacha", a w zasadzie jest to książka o powstaniu warszawskim, co mnie osobiście trochę dziwi. Okładka, tytuł i opis książki wskazują na temat przewodni Erich von Zelewski, a nie fakty o powstaniu warszawskim. Po za tym pomijając to, że książka jest fikcją bazowaną na prawdzie, strasznie w niej dużo całych kartek A4 cytatów ze stron internetowych. Nie wiem jak innym czytającym, mnie nawet nie razi przesadnie czytanie fikcyjnej rozmowy ze zbrodniarzem wojennym, mnie razi to że wiele stron to po prostu tekst z internetu, jakieś relacje powstańców, niezwiązane z tematem przewodnim. Bardzo dziwnie się to czyta, niby jakoś się to trzyma kupy, ale ledwo i to czuć. Dialogi są trochę nudne mając na uwadze to pomiędzy kim się odbywają, często powtarza się formułka oburzenia itp.

Plusami były niektóre części rozmowy które dawały dużo informacji, bazowanych na faktach, było to ciekawe i absorbujące czytać wypowiedź zbrodniarza wojennego która nigdy nie miała miejsca, ale była bazowana na faktach, te rzeczy naprawdę się działy i te informacje bywały w tej książce podawane w przystępnej formie - przyjemne. Jeżeli czytającym nie przeszkadza forma w której napisana jest ta książka to wydaje mi się, że będzie się takiej osobie czytało z ciekawością.

Więc tak. Sporo nawiązań do innych książek autora już na pierwszych paru stronach. Scenariusz dość błachy, prosty. Dodatkowo książka o głównym tytule "Spowiedź generała von dem Bacha", a w zasadzie jest to książka o powstaniu warszawskim, co mnie osobiście trochę dziwi. Okładka, tytuł i opis książki wskazują na temat przewodni Erich von Zelewski, a nie fakty o powstaniu...

Niestety słaba to lektura. Tak infantylnych dialogów dawno nie czytałam. W jakim celu historia hitlerowskiego generała von dem Bacha przedstawiona została w postaci beznadziejnej rozmowy, nie rozumiem. I te współczesne wtręty w postaci, np. telefonu komórkowego. Zaczynałam się gubić w jakim czasie opisane zdarzenia mają miejsce, bo nijak pewne słowa nie pasują do lat 70 - tych!

Niestety słaba to lektura. Tak infantylnych dialogów dawno nie czytałam. W jakim celu historia hitlerowskiego generała von dem Bacha przedstawiona została w postaci beznadziejnej rozmowy, nie rozumiem. I te współczesne wtręty w postaci, np. telefonu komórkowego. Zaczynałam się gubić w jakim czasie opisane zdarzenia mają miejsce, bo nijak pewne słowa nie pasują do lat 70 - tych!

Nie jestem do konca przekonana ile tu fikcji, a ile szczerej rozmowy z Von den Bachem. Jako osoba z Warszawy wychowana na opowiesciach z powstania warszawskiego, nieco innych, aczkolwiek równiez smutnych, przez moja Babcie, osobé cywilná opowiadanych wieczorami. Takiej historii nie znalam. Obce bylo mi nazwisko Bronislawa Kaminskiego, czy Wandy Lurie i Jej tragiczna historia. Ta ksiázka na dlugo zostanie w mej pamiéci. Sama postac genrala, wymazujé, jako ,,nieczlowieka'' ,bo cóz mozna powiedziec o kims kto do konca, nawet przez zblizajacá sié smierciá, nie zaluje swych czynów, nie wspólczuje ofiarom, jest wyzbyty wszelkich emocji. Jesli wahacie sie jeszcze z ocena, choc nie nam sié wypowiadac: Czy powstanie warszawskie bylo potrzebne, czy-nie? Ta ksiázka odpowie na Wasze pytanie. To powinna byc lektura obwiázkowa dla mlodych Polaków. Jestem ciekawa innych pozycji Pana Macht, bo widzé, ze sporo tych ,,spowiedzi'' juz wydal. Polecam, nielatwa w odbiorze, wstrzásnie Wami z pewnoscia.

Nie jestem do konca przekonana ile tu fikcji, a ile szczerej rozmowy z Von den Bachem. Jako osoba z Warszawy wychowana na opowiesciach z powstania warszawskiego, nieco innych, aczkolwiek równiez smutnych, przez moja Babcie, osobé cywilná opowiadanych wieczorami. Takiej historii nie znalam. Obce bylo mi nazwisko Bronislawa Kaminskiego, czy Wandy Lurie i Jej tragiczna...

To moja pierwsza książka z seri spowiedzi i muszę przyznać że całkiem dobrze się tego słuchało mimo tego że to fabularyzowana historia. Sporo w niej zła bo Żelewski bez ogródek wymienia niemieckie zbrodnie. Dzięki książce można się sporo nieznanych faktów dowiedzieć. Ja na przykład nie słyszałem o Wandzie Lurie, Heinzie Reinefahrtcie czy Bronisławie Kamińskim i dowodzenej przez niego RONIe. Adam Bauman jak lektor wypadł jak zawsze fenomenalnie.

To moja pierwsza książka z seri spowiedzi i muszę przyznać że całkiem dobrze się tego słuchało mimo tego że to fabularyzowana historia. Sporo w niej zła bo Żelewski bez ogródek wymienia niemieckie zbrodnie. Dzięki książce można się sporo nieznanych faktów dowiedzieć. Ja na przykład nie słyszałem o Wandzie Lurie, Heinzie Reinefahrtcie czy Bronisławie Kamińskim i dowodzenej...

Forma książki bardzo mi się nie podoba. Dialogi sztuczne i niewiarygodne. Konflikt charakterologiczny głównych bohaterów bardzo sztampowy. Tło opowieści często fałszywe i de facto ujęte w latach współczesnych, a nie w rzeczywistości lat 70, kiedy niby ta narracja trwa. Chwilami wręcz dosłownie zacytowano słowa współczesnych historyków, publicystów i argumentacja wg aktualnych trendów i opinii. Po prostu Autor zebrał historyczne fakty (nawet dość solidnie) i stworzył stereotypowy, współczesny dialog dobrego Polaka i złego Niemca. Ale psychologia tych postaci jest kompletnie odrealniona. Tak na poziomie zdolnego licealisty. Szybko się czyta, więc można po nią sięgnąć, ale oczekiwałem znacznie więcej.

Forma książki bardzo mi się nie podoba. Dialogi sztuczne i niewiarygodne. Konflikt charakterologiczny głównych bohaterów bardzo sztampowy. Tło opowieści często fałszywe i de facto ujęte w latach współczesnych, a nie w rzeczywistości lat 70, kiedy niby ta narracja trwa. Chwilami wręcz dosłownie zacytowano słowa współczesnych historyków, publicystów i argumentacja wg...

Nie trafaiją do mnie oparte na historii zbeletryzowane wymyślone niby wywiady.

Nie trafaiją do mnie oparte na historii zbeletryzowane wymyślone niby wywiady.

1 sierpnia obchodziliśmy 80 rocznicę Powstania Warszawskiego, jedno z najważniejszych wydarzeń w historii Polski. 63 dni zaciętych i bohaterskich walk, głodu, frustracji i gniewu.

"Spowiedź Generała von dem Bacha" to rozmowa lekarza - powstańca warszawskiego z pacjentem - niemieckim generałem policji. Czytałam ją z bólem serca, czułam niezrozumienie i ogromną niesprawiedliwość. Generał to oschła i bezduszna osoba, która nawet po tylu latach nie czuje skruchy i żalu za popełnione zbrodnie, może tylko w niektórych przypadkach, kiedy brał udział w masowych zbrodniach na dzieciach w zachodniej Rosji i na Białorusi miał jak to sam nazwał "gorszy czas", "świadomość tego co robi".

-"Traktowaliśmy was jako "untermenschen". To mogę powiedzieć.
-Czyli jako "podludzi". To miał Pan na myśli?
-Niewątpliwie.
-Po tylu latach uważa Pan, ze to słuszne podejście?
-Nie wiem, zapewne tak. Nasze założenie było proste. "Podludzi" trzeba było m0rdować, przeganiać, wykorzystywać do pracy (...)"

Wydawało mi się, że przeczytałam już tyle historii i opowieści o drugie wojnie światowej, że już mnie nic nie zaskoczy, aż do czasu tej książki. Rzucałam gromami jak ją czytałam, poruszyła mnie bardzo mocno. Dialog generała i powstańca przeplatany jest wspomnieniami innych ludzi, którzy brali udział w powstaniu, są też mapy i zdjęcia.

Książkę warto przeczytać, pamiętajmy o tym jak walczono za nasz kraj i pielęgnujmy pamięć o wszystkich tych, których dotknęła ta wojna.

1 sierpnia obchodziliśmy 80 rocznicę Powstania Warszawskiego, jedno z najważniejszych wydarzeń w historii Polski. 63 dni zaciętych i bohaterskich walk, głodu, frustracji i gniewu.

"Spowiedź Generała von dem Bacha" to rozmowa lekarza - powstańca warszawskiego z pacjentem - niemieckim generałem policji. Czytałam ją z bólem serca, czułam niezrozumienie i ogromną...

Nieststy to fikcja literacka. Od pierwszych stron czytelnik jest wprowadzany w błąd gdyż informacja o tym jest napisana tylko na stronie redakcyjnej małymi literami. Dla mnie to duży minus.
Nie jestem dużym znawcą historii by wyłapać nieścisłości więc wymagam od autorka przedstawienia rzetelnych informacji nawet jeśli jest ona przedstawiona w postaci fikcji literackiej, nie mniej jednak powinien autor poinformować o tym czytelnika, podkreślając to na samym początku. Tu tego zabrakło.

Nieststy to fikcja literacka. Od pierwszych stron czytelnik jest wprowadzany w błąd gdyż informacja o tym jest napisana tylko na stronie redakcyjnej małymi literami. Dla mnie to duży minus.
Nie jestem dużym znawcą historii by wyłapać nieścisłości więc wymagam od autorka przedstawienia rzetelnych informacji nawet jeśli jest ona przedstawiona w postaci fikcji literackiej, nie...