Dai Dark #6

Życie Niewiele o niej wiadomo, nawet jej prawdziwe imię, a większość informacji, które mamy o jej dzieciństwie, stylu artystycznym i studiach, pochodzi z różnych wywiadów, których udzieliła. Jeszcze przed rozpoczęciem studiów Q Hayashida postanowiła zostać artystką mangi, wysyłać prace do różnych magazynów i przez jakiś czas pracować jako freelancer. Jak sama powiedziała, jej styl artystyczny był „okropny” przed studiami i „nawet nie była w stanie skopiować stylu Dragon Ball Toriyamy, nawet gdyby od tego zależało jej życie”. Jej matka również często mówiła jej, jak bardzo jest zły, ale to tylko ją zahartowało i dało jej chęć do rozwoju. Pierwszy raz, kiedy Q Hayashida wydrukowała swoje prace, to była broszura w szkole przygotowawczej do sztuk pięknych, do której wówczas uczęszczała. Wspomina, że ​​nie była zbyt zainteresowana wieloma zajęciami, ponieważ często kazali uczniom robić czarno-białe szkice gipsowych popiersi z różnych kątów, co jej zdaniem czasami mogło prowadzić do niemożności stworzenia czegoś dobrego z powodu niefortunnego kąta. Uznając, że i tak jej to nie wyjdzie na dobre, Q Hayashida opuściła większość zajęć w szkole przygotowawczej. Niemal natychmiast po rozpoczęciu nauki na Uniwersytecie Narodowym Sztuk Pięknych i Muzyki w Tokio, gdzie specjalizowała się w malarstwie, jej styl artystyczny poprawił się i stał się niemal podobny pod względem jakości do prac, z których jest znana dzisiaj. Chociaż Q Hayashida nie była dobrą uczennicą per se, zdając sobie sprawę, że nie ma prawie żadnej różnicy między college'em a tym, co robiła w szkole średniej, nadal rysowała i jeszcze bardziej się rozwijała. To na studiach zaczęła traktować sztukę poważnie i skupić się na rozpoczęciu kariery jako artystki mangi. Zadebiutowała w Shogakukan Monthly Ikki w 1999 roku, gdzie zaczęła pracować nad swoim najbardziej znanym jak dotąd dziełem, Dorohedoro. Jest zafascynowana grami Dynasty Warriors, do tego stopnia, że ​​w pewnym momencie zepsuła jej się konsola PS2, i uważa je za bardzo uzależniające. Lubi czytać mangę Romance of the Three Kingdoms, a także jest wielką fanką mangi Shigurui, serii Omega Motofumi Kobayashi i Soten Koro Kinga Gonty. Według Q, lubi czytać Puripuri-ken podczas jedzenia, ale wydaje się być trochę zawstydzona tym faktem. Jest wielką fanką Akiry i posiada wszystkie dzieła Junji Ito i Kazuo Umezu. Autorka otwarcie przyznaje, że nawet jeśli lubi otwarte spektrum różnych mang i gier wideo, większość rzeczy, które uważa za atrakcyjne, jest skierowana do chłopców, mówiąc, że nie widzi siebie rysującej mangę shojo. Proces pracy Do każdego nowego rozdziału, który tworzy Q Hayashida, pisze około dziesięciu stron roboczych, na których wymyśla historię, korzystając ze szczegółów fabuły, projektów postaci i różnych notatek, które razem tworzą rozdział. Zaczynając od listy wypunktowanej, którą omawia ze swoim redaktorem, Q Hayashida wymyśla bardziej rozbudowany plan fabuły i decyduje o ogólnym wyglądzie i rozmieszczeniu paneli na stronach. W połączeniu z wcześniej napisanymi dialogami i szkicami roboczymi, ostateczny szkic jest ukończony. Chociaż wkłada tyle pracy w szkice rozdziałów, Q Hayashida przyznaje, że wolałaby tuszować poszczególne strony od razu po zakończeniu szkicu, podobnie jak w procesie, w którym narysowała swoją pierwszą mangę na sezonową nagrodę Afternoon. Dopóki nie zaczęła pracować nad Maken X, Hayashida wolała rysować strona po stronie, nie mając na myśli ogólnej fabuły. Uważa, że ​​ważne jest, aby sama również zrobiła okładki tomów, ponieważ według niej rysowanie samej mangi byłoby zbyt monotonne. W tym celu zazwyczaj drukuje obrazy na papierze kalkowym, a następnie używa teksturowanego papieru i wielu warstw farby, które nadają okładkom, jak i kolorowym stronom, ten wyjątkowy, dorohedoro-eskowy wygląd. Inne prace Q Hayashida zadebiutowała jako manga wczesnym stworzeniem Sofa-Chan w 1998 roku, opowiadającym historię ducha kobiety, która mieszka na kanapie. Maken X Another to kolejna seria składająca się z 3 tomów, wydana przez Magazine Z, którą Hayashida tworzyła w latach 1999-2001 we współpracy z twórcą gier Atlus, po ukończeniu ich gry Maken X.