Tsutomu Nihei

Abara to z pewnością manga dla ludzi o mocnych nerwach. Piękna ale zarazem brutalna opowieść, nawet w czarno białym stylu, krew i przemoc są przedstawione w bardzo realistyczny sposób, sceny przemocy i szczegółowe bitwy podkreślają powagę klimatu. Jednakże, te drobiazgowe detale są mieczem obosiecznym i mogą utrudniać śledzenie fabuły. Często zmuszony byłem do przewracania stron w przód i w tył, by nie przeoczyć żadnego szczegółu. Ostatecznie przeczytałem nowe wydanie od J.P.Fantastica dwukrotnie i myślę, że było warto. Akcja Abary rozgrywa się w dystopijnym świecie, w którym środowisko naturalne Ziemi zostało zniszczone. Ludzie żyją w miastach połączonych jedynie siecią kolejową. Wszystko wydaje się być z pozoru normalne, z wyjątkiem tajnych organizacji. Centralnym punktem opowieści są tzw "pustelniaki". To ludzie, którzy przekształcili się w stwory z kościstym pancerzem na ciele. W mandze zostały rozróżnione jako białe i czarne. Te pierwsze to niszczą wszystko na swojej drodze i pożerają ludzi. Z kolei czarne, zachowały świadomość swojej ludzkiej natury. Tworzone są w laboratoriach, a dwójka z nich, została przekształcona w dzieciństwie. Dzięki temu są bardziej świadome, mogą być wysyłane na misje likwidacji białych "pustelniaków", jednak nadal pozostają niezwykle niebezpieczne, ponieważ wciąż żywią się ludźmi. Akcja mangi zaczyna się od dramatycznej sceny przemiany w białego pustelnika, wprowadzając nas do głównych bohaterów. Atmosfera wykreowana przez Tsutomi Nihei przypomina doskonale znane czytelnikom jego inne mangi, chociażby Blame!. Sprawia wrażenie, jakbym już tu był, znał te ogromne korytarze, sfery i tak dalej. Kolejny raz to bliżej nieokreślona przyszłość, ponury i przytłaczający świat. Po setkach latach ciszy, nagle pojawia się mutacja, która zmienia ludzi w białych pustelników. Bractwo Czwartorzędu oraz Departament Optonadzorczy próbują zapanować nad naglą falą. W związku z tym do akcji wkracza Dywizja Karno-Taktyczna. Tadohomi prosi Denjiego o pomoc w pokonaniu nowego białego pustelnika. Dzięki silnej więzi z przeszłości, Denji zgadza się przemienić w czarnego, ryzykując życie i wolność, by pomóc swojemu miastu i jego mieszkańcom. Dowiadujemy się, żę Tadohomi jest córką dyrektora Departamentu i zna Denjiego z czasów, gdy ten został przekształcony w laboratorium. Fabuła w pierwszej części mangi jest bardziej nastawiona na akcję, niż czytanie dialogów a to rodzi wiele pytań. Lecz po połowie jednak w mandze dostajemy odpowiedzi na te pytania i wszystko nabiera większego sensu, pokazując, że wszystko było zamierzone. Najlepiej przeczytać mangę dwukrotnie aby wyłapać wszystkie szczegóły i niuanse. Fabuła opiera się na pewnego rodzaju intrydze, a akcja skacze między krwawymi i brutalnymi walkami, co chwile odsłaniając kolejne elementy układani. Wszystkie pytania, które zrodziły się w trakcie czytania, były organicznie rozwiązywane, co wpłynęło w znacznym stopniu na jeszcze lepsza satysfakcję. Myślę, że to naprawdę świetna manga, na dłuższe posiedzenie, jeśli chcemy w pełni zrozumieć całą układankę. Z kolei grafika, sugestywnie dystopijna, z kapitalnie narysowanymi lokalizacjami, ogromnym futurystycznym miastem, świetnie uzupełnia fabułę, nadając wszystkiemu mrocznej otoczki. Tym razem, kompletna edycja Abary to powiększony format, z kilkoma kolorowymi stronami, które dodają głębi całej mandze. Oryginalny styl czarno białych paneli z 2014 roku postał w większości nienaruszony, lecz po dłuższej analizie, stwierdzam, że kilka elementów zostało narysowanych na nowo przez Tsutomu NIhei, aby zapewne przystosować niektóre z tych elementów do większego formatu wydania. Z kolei kolory pojawiają się na pełnych ilustracjach, wzmacniając estetykę wykreowanego świata.