Alexander

Niemiecki pisarz, autor powieści, noweli, dramatów i esejów, pisał po niemiecku i po angielsku. Był synem Thomasa Manna, laureata literackiej Nagrody Nobla (z 1929 r.). Z powodu trudności wychowawczych Klaus Mann uczył się w czterech gimnazjach, w tym trzech z internatem, w Bawarii, Hesji i Badenii. Ostatecznie w 1924 zrezygnował z przygotowań do matury i w wieku 18 lat dostał pierwszą stałą pracę jako krytyk teatralny w berlińskiej gazecie "Das 12 Uhr Blatt", ale pozostał tam tylko kilka miesięcy. Odtąd żył jako niezależny pisarz i przez całe życie nie miał stałego miejsca zamieszkania. W 1925 wydał debiutancki tom opowiadań "Vor dem Leben", a jesienią jego sztuka teatralna "Anja und Esther" miała premierę w Monachium i Hamburgu. W marcu 1933 w proteście przeciw hitlerowskiej dyktaturze Klaus Mann wyemigrował z III Rzeszy, w 1934 pozbawiono go obywatelstwa niemieckiego. W latach 1933-1935 wydawał w Amsterdamie antyhitlerowskie czasopismo emigracyjne "Die Sammlung". Przebywał we Francji, Holandii, Szwajcarii, Austrii, Czechosłowacji, na Węgrzech, kilkakrotnie odwiedzał Stany Zjednoczone. W 1937 przyjął obywatelstwo czechosłowackie. W 1938 był reporterem na wojnie domowej w Hiszpanii, następnie osiadł na dłużej w USA gdzie już mieszkali jego rodzice. W latach 1941-1942 wydawał w USA czasopismo literackie "Decision". Po jego długotrwałych staraniach 28 grudnia 1942 został powołany do armii amerykańskiej. W 1943 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Jako sierżant sztabowy uczestniczył w działaniach aliantów w Afryce Północnej i w kampanii włoskiej. Zajmował się wojną psychologiczną projektując ulotki przeznaczone dla żołnierzy niemieckich, przesłuchiwał niemieckich jeńców, był dziennikarzem wojskowego dziennika "Stars and Stripes", po zwycięstwie pisał reportaże z okupowanych Niemiec i Austrii, m.in. jedne z pierwszych relacji z wyzwolonych obozów koncentracyjnych. Służbę wojskową zakończył w końcu września 1945. Później podróżował po Europie i USA. Jesienią 1948 zatrudnił się w wydawnictwie w Amsterdamie. W 1949 podczas pobytu w Cannes zabił się przyjmując śmiertelną dawkę środków nasennych.