Piękna Zośka. Sztuka zbrodni

Audiobook „Piękna Zośka. Sztuka zbrodni” to mroczny, sugestywny kryminał z atmosferą międzywojennego Krakowa i polskiej prowincji. Stylizowany, gęsty klimat łączy się tu z tragiczną historią, a narracja wciąga nieśpiesznym, ale intensywnym rytmem. To nie tylko kryminał, ale też opowieść o obsesji, w dodatku opowiedziany całkiem intrygująco.

Audiobook „Piękna Zośka. Sztuka zbrodni” to mroczny, sugestywny kryminał z atmosferą międzywojennego Krakowa i polskiej prowincji. Stylizowany, gęsty klimat łączy się tu z tragiczną historią, a narracja wciąga nieśpiesznym, ale intensywnym rytmem. To nie tylko kryminał, ale też opowieść o obsesji, w dodatku opowiedziany całkiem intrygująco.

Lubicie true crime czy raczej wolcie myśleć o makabrycznych wydarzeniach tylko przez pryzmat fikcji, by nie wpaść w zły nastrój mając pewność, że są na świecie osoby, po których można się spodziewać jedynie złego, niemoralnego i podłego podejścia do drugiego człowieka? Ja czasem sięgam po tego typu literaturę, jeśli mam odpowiedni nastrój. Do przeczytania książki Pauliny Stępień skłoniła mnie po prostu wygrana z wyzwania czytelniczego, ale już od pierwszych zdań – przepadłam z kretesem.

Paulina Stępień oddała w nasze ręce dość niepozorną, krótką, ale bardzo treściwą lekturę. Autorka ukończyła kryminologię i kryminalistykę i może to też dzięki temu jej książka od razu do mnie przemówiła. Zapoznanie się z serią True Monsters rozpoczęłam od cyklu opowiadań zatytułowanych Piękna Zośka. Sztuka zbrodni. Każda z czterech historii traktuje o innej zbrodni, motywach i wydarzeniach je determinujących oraz przedstawia różne osobowości sprawców. Chorobliwa zazdrość „mój, albo niczyj” Very Renchi, tajemnicze zaginięcia młodych chłopców w nadmorskiej miejscowości, morderstwo angielskiej studentki i zbrodnia mająca miejsce w czasach międzywojnia uwypuklająca przepaść pomiędzy krakowską bohemą i miejskim „wielkim” światem a biedną podkrakowską wsią, w której miała nieszczęście mieszkać tytułowa Piękna Zośka.
Wszystkie opowiadania wciągają i co ważne są oparte na prawdziwych wydarzeniach. Autorka na końcu rozdziałów wypisała źródła, z których korzystała. Każdą zbrodnię opisała jednak ze swojej perspektywy, oprawiała własnymi przemyśleniami i subiektywną analizą jak to mogło wyglądać. Z rozmysłem nadała kolorytu i emocji, byśmy mogli wczuć się w daną historię. I to jej się udało: były przejmujące i zapadające w pamięć.

„Vera nie była jego nagrodą, tylko klątwą przypieczętowaną ślubnym pocałunkiem, która dopiero nabierała rozpędu, by uderzyć mocno i znienacka”.

Niepozorna krótka książeczka swoją zawartością zmusiła do rozmyślań nad naturą człowieka. Lata mijają, niektóre zbrodnie pozostają niewyjaśnione i nie ma zadośćuczynienia dla ofiar i bliskich. Inne już się przedawniły, po jeszcze innych sprawcy już odbyli karę i wyszli na wolność. Jedne zbrodnie są okrutne i uknute z premedytacją, inne miały miejsce pod wpływem silnych emocji, ale tylko to je od siebie różni, bo motywy są zawsze bardzo podobne, znane i stare jak świat: chciwość, zazdrość, gniew, zemsta, zaborczość, obrona. Zarówno w morderstwach sprzed xx lat, jak i we współczesnych spoiwem są ludzie i bardzo silne emocje. Natura człowieka nigdy się nie zmieni. Od zawsze był zdolny zabijać i zabijać będzie, w każdych okolicznościach i to nie tylko w obronie życia swojego lub bliskich, ale też pod jakimkolwiek pretekstem. Ofiary zaś to osoby, które znalazły się w złym miejscu i w złym czasie.

Lubicie true crime czy raczej wolcie myśleć o makabrycznych wydarzeniach tylko przez pryzmat fikcji, by nie wpaść w zły nastrój mając pewność, że są na świecie osoby, po których można się spodziewać jedynie złego, niemoralnego i podłego podejścia do drugiego człowieka? Ja czasem sięgam po tego typu literaturę, jeśli mam odpowiedni nastrój. Do przeczytania książki Pauliny...

Mocna!

Mocna!

True Monsters to seria opowiadań kryminalnych opartych na faktach. Dzięki uprzejmości Magdy oraz Wydawnictwa Oficynka mogłam przeczytać i zrecenzować część napisaną przez Paulinę Stępień, autorkę książki "Tartak Leśna Osada".

Cztery historie, oparte na faktach, opowiedziane z perspektywy autorki.

Trucizny, zaginięcia, zabójstwa...
Mężczyźni, kobiety, dzieci...
Stare, nierozwiązane sprawy, o których nie wszystko wiadomo...
Ale też sprawy, o których wiadomo, kto zabił. Nie do końca tylko wiadomo, dlaczego...

Autorka wybrała cztery historie, które na swój sposób się wyróżniają, i stworzyła z nich opowieści, które mocno zapadają w pamięć i nie dają o sobie szybko zapomnieć. Mimo trudnego tematu czyta się je lekko i szybko, są bardzo dobrze napisane.

"Kolekcja cynkowych trumien" opisuje poczynania seryjnej trucicielki Very Renczi.

"Krzyżyk na drogę" opowiada o zaginięciach czterech małoletnich chłopców z województwa zachodniopomorskiego: Janusza Asminiena, Marka Paczkowskiego, Andrzeja Ziemniaka i Łukasza Sasa.

Tytułowa "Piękna Zośka" to opowieść o smutnym życiu krakowskiej modelki Zofii Paluchowej.

Ostatnia historia, "Sztuka jest wieczna", przedstawia losy angielskiej studentki Catherine Zaks, zamordowanej przed trzynastoma laty w Krakowie.

Nie ukrywam, że drugie i trzecie opowiadanie chwyciły mnie za serducho i wywołały łezkę w moim oku. Po raz kolejny czytam o bestialstwie, na jakie pozwala sobie tylko człowiek wobec innych żywych istot, i to jest tak bardzo niesprawiedliwe, tak przerażające i okropne, że nikt nawet w najśmielszych snach nie mógłby wymyślić gorszych scenariuszy niż te, które spotkały opisane w tych krótkich historyjkach osoby. Przerasta mnie po prostu bezsens tych zabójstw. Każda z tych osób mogła żyć, tak jak sobie to wymarzyła. Nie zostało im jednak to dane, bo ktoś postanowił zadecydować za nich.

Dzięki takim historiom wiem, że jedyne co nam naprawdę zagraża na świecie, to nie pająki, ćmy, węże, klaustrofobie i wszelakie inne lęki, lecz właśnie człowiek.

True Monsters to seria opowiadań kryminalnych opartych na faktach. Dzięki uprzejmości Magdy oraz Wydawnictwa Oficynka mogłam przeczytać i zrecenzować część napisaną przez Paulinę Stępień, autorkę książki "Tartak Leśna Osada".

Cztery historie, oparte na faktach, opowiedziane z perspektywy autorki.

Trucizny, zaginięcia, zabójstwa...
Mężczyźni, kobiety, dzieci...
Stare,...

Coś strasznego. Każde z tych opowiadań przyprawia o dreszcze. Aż się bałam czy nie będzie mi się to śniło, bo czytałam wieczorem przed snem. Szczególnie, że zostały napisane na faktach, te sytuacje naprawdę się wydarzyły gdzieś w świecie. Coś okropnego

Coś strasznego. Każde z tych opowiadań przyprawia o dreszcze. Aż się bałam czy nie będzie mi się to śniło, bo czytałam wieczorem przed snem. Szczególnie, że zostały napisane na faktach, te sytuacje naprawdę się wydarzyły gdzieś w świecie. Coś okropnego

Opowiadanie o zabójstwie Zofii Paluchowej, modelce z lat dwudziestych XX wieku, jej życiu pełnym udręk i przemocy oraz (jakże schematycznym) powrocie do męża- kata. Zofia tak wiele wywalczyła po ucieczce od męża, co nie było łatwą sprawą w tamtych czasach, a i tak wróciła... Brak słów...

Opowiadanie o zabójstwie Zofii Paluchowej, modelce z lat dwudziestych XX wieku, jej życiu pełnym udręk i przemocy oraz (jakże schematycznym) powrocie do męża- kata. Zofia tak wiele wywalczyła po ucieczce od męża, co nie było łatwą sprawą w tamtych czasach, a i tak wróciła... Brak słów...

☠️ Kolekcja cynkowych trumien to opowieść o kobiecie, która posunie się do wszystkiego, byle nie zostać odrzuconą. Kocha i pragnie miłości. Cena za tą miłość jest ogromnie wysoka…
☠️ Krzyżyk na drogę to historia Bartka - chłopca z ośrodka wychowawczego. W tle - zaginięcia czterech chłopców. Przygnębiające doświadczenia, trudne życie, tęsknota i strach.
☠️ Piękna Zośka - młoda, pełna życia i radości kobieta - modelka, która zostaje wydana za mąż za tyrana i despotę. Jej życie usłane cierpieniem, strachem i lękiem o dzieci.
☠️ Sztuka jest wieczna to z kolei opowiadanie, którego inspiracją było zabójstwo studentki w Krakowie. Złe miejsce, zły czas i zły człowiek na którego drodze stanęła tego dnia młoda i piękna dziewczyna…
**
Cztery opowiadania. Cztery niezależne historie, które łączy jedno. Strach, smutek i szeroko pojęta groza. Każde z nich, inspirowane jest prawdziwymi zdarzeniami, jakie miały miejsce w Polsce i na świecie. Każde również, kończy się krótkim tekstem od autorki, wyjaśniającym owe inspiracje. Opowiadania napisane są w wybornym stylu, czyta się je naprawdę dobrze, choć chwilami serce krwawi. Historie owe pokazują, jak okrutny potrafi być człowiek i jakie zło może wyrządzić innym ludziom. To lektura dla osób o wyjątkowo silnych nerwach. Mnie, chyba najbardziej sponiewierała emocjonalnie Piękna Zośka… Polecam, kto odporny.

☠️ Kolekcja cynkowych trumien to opowieść o kobiecie, która posunie się do wszystkiego, byle nie zostać odrzuconą. Kocha i pragnie miłości. Cena za tą miłość jest ogromnie wysoka…
☠️ Krzyżyk na drogę to historia Bartka - chłopca z ośrodka wychowawczego. W tle - zaginięcia czterech chłopców. Przygnębiające doświadczenia, trudne życie, tęsknota i strach.
☠️ Piękna Zośka -...

Kolejna część z cyklu „True Monsters”
To zbiór opowiadań kryminalnych opartych na prawdziwych faktach. Bohaterami są zabójcy z całego Świata.
W tej części poznamy 4 historie, które powodują ciary na rękach.
„Kolekcja cynkowych trumien” do czego kobieta jest zdolna, gdy poczuje się odrzucona.
„Krzyżyk na drogę” historia o zaginionych chłopcach pod koniec lat 90-tych
„Piękna Zośka”- tragiczna śmierć modelki malarskiej
„Sztuka jest wieczna”- historia inspirowana sprawa zabójstwa angielskiej studentki z Krakowa

To moje pierwsze spotkanie z seria i te opowiadania wciągają. Dawkowałam je sobie po jednym na dzień :) oczywiście przed snem, żeby mi się lepiej spało.
I zdecydowanie to książka dla ludzi o mocnych nerwach. Opowiadania ukazują jak skomplikowana jest ludzka psychika i jakie demony potrafią nękać człowieka. Morderca może być wśród nas. Może to być sąsiad, mąż, czy koleżanka. A czy Wy jesteście pewni, że w waszym otoczeniu nie ma ukrytego psychopaty?

Kolejna część z cyklu „True Monsters”
To zbiór opowiadań kryminalnych opartych na prawdziwych faktach. Bohaterami są zabójcy z całego Świata.
W tej części poznamy 4 historie, które powodują ciary na rękach.
„Kolekcja cynkowych trumien” do czego kobieta jest zdolna, gdy poczuje się odrzucona.
„Krzyżyk na drogę” historia o zaginionych chłopcach pod koniec lat...

Za mną 11 tom cyklu True Monsters Pauliny Stępień.

W książce znajdziemy cztery niezależne od siebie opowiadania. Najbardziej przygnębiające są „Krzyżyk na drogę” oraz tytułowa „Piękna Zośka”. Mimo wszystko, że książka ma raptem 223 strony, to czyta ją się bardzo długo. Lektura przypomniała mi czasy maturalne, kiedy w czwartej klasie omawialiśmy „Medaliony” Zofii Nałkowskiej. Napisane historie są tak samo przygnębiające. Poniżej wklejam kilka cytatów:

„Bartek miał ten krótki moment pomiędzy odejściem ojca od stołu, a pobudką matki, by również poprzeglądać gazetę i wybrać palcami z talerza resztki cebuli i pomidorowego miąższu.”

Kondolencje dla Zofii na pogrzebie 4 miesięcznego synka.

„Dobrze, że go Bóg zabił tak szybko, zanim zdążyłaś począć - mówiła sąsiadka.
Młoda jeszcze jesteś, zaraz będziesz miała dwóch takich i zapomnisz - zapewnił sąsiad.”

[współpraca]

Za mną 11 tom cyklu True Monsters Pauliny Stępień.

W książce znajdziemy cztery niezależne od siebie opowiadania. Najbardziej przygnębiające są „Krzyżyk na drogę” oraz tytułowa „Piękna Zośka”. Mimo wszystko, że książka ma raptem 223 strony, to czyta ją się bardzo długo. Lektura przypomniała mi czasy maturalne, kiedy w czwartej klasie omawialiśmy „Medaliony” Zofii...

Cykl historii kryminalnych pt. TRUE MONSTERS liczy sobie już osiem tomów, zaś ja sama miałam okazję sięgnąć po część piątą. Ogromnym ułatwieniem dla czytelników jest informacja mówiąca o tym, że cykl ten w żaden sposób nie spaja wszystkich części, a zatem nie musimy dbać o chronologię. Cztery pisarki stworzyły opisy prawdziwych lub domniemanych zbrodni, pokazały nam zróżnicowane motywy zabójstw i dowiodły, że szokujący mord wcale nie musi dotyczyć tylko najniższego szczebla społecznego, czyli patologii. To bardzo mylny pogląd.

Dla mnie cztery dość krótkie historie opisane w tomie piątym to także udowodnienie, jak trudna i żmudna jest praca techników policyjnych. Po wielu przeczytanych książkach z cyklu true crime zrozumiałam, że praca przy zwłokach, często zmasakrowanych, nie jest łatwa.. Nasze wyobrażenie o tej pracy pochodzi głownie z telewizji, a tam to, co widzimy, to bardzo delikatna odsłona.

Opowieści zawarte w książce Pauliny Stępień dowodzą też temu, że choć obecna forma wykrywania sprawców zabójstw jest dużo bardziej rozwinięta, to i tak ówczesne sprawy wciąż czekają na sprawiedliwe rozwiązanie. Mija jednak kilka dekad, a sprawa nadal się nie zmienia. Dlaczego tak jest i dlaczego wielu morderców wciąż cieszy się wolnością? Odpowiedzi znajdziemy właśnie w tym krótkim tomie.

Autorka udowodniła także, że morderca wcale nie musi być kimś strasznym z wyglądu, nie musi ociekać krwią i trzymać noża czy innego ostrego narzędzia w ręce. To raczej wizja horrorów, a nie prawdziwych zbrodni, które wciąż się dzieją.

Nie mogę powiedzieć, by tom stworzony przez Paulinę Stępień mi się podobał, nie tak przecież ocenia się prawdziwe zbrodnie. Za najbardziej szokujący i zapadający w pamięć uznaję jednak tekst pt. „Kolekcja cynkowych trumien”. Gdy go czytałam, momentami ciarki przeszły po moim ciele. Jestem przekonana, że moją rekcję odczują także inni odbiorcy.

Pozycja ta odpowiednia jest dla osób o mocnych nerwach, a także dla takich, którzy dawno już zrozumieli, że filmy czy seriale kryminale to nie to samo, co rzeczywistość.

Cykl historii kryminalnych pt. TRUE MONSTERS liczy sobie już osiem tomów, zaś ja sama miałam okazję sięgnąć po część piątą. Ogromnym ułatwieniem dla czytelników jest informacja mówiąca o tym, że cykl ten w żaden sposób nie spaja wszystkich części, a zatem nie musimy dbać o chronologię. Cztery pisarki stworzyły opisy prawdziwych lub domniemanych zbrodni, pokazały nam...