Piekło na froncie wschodnim

„Żołnierze Einsatzkommando Waffen SS również są bardzo zajęci. Do południa 25 września wszyscy Żydzi bez wyjątku mają się ujawnić. Jasne, stawi się połowa z nich. Ale nikt nam nie ucieknie, bo obrzeża miasta obsadzono ciasno posterunkami. Rozpoczyna się dzień odwetu za naszych kolegów, którzy stracili życie rozerwani minami. W tej chwili, 24 godziny później, już 2000 Hebrajczyków trafiło do Jahwe!”.

To będzie bardzo osobista opinia.

Dawno już tak emocjonalnie nie podchodziłam do żadnego tekstu. Czytałam i nie mogłam uwierzyć. W fanatyzm. W nienawiść. W okrucieństwo wojny. W wiarę w wyższość rasy i narodowy socjalizm. Autor dzienników, feldfebel Hans Roth, nieustanie mnie irytował. Nic nie mogłam na to poradzić. Doprawdy, jego hipokryzja mnie po prostu powaliła. Hans wciąż powoływał się na Boga, używał jego imienia, ale ja w tej książce dostrzegłam tylko działania samego Lucyfera i wszystkich jego zastępów. Mimo tego nie potrafiłam oderwać się od tej lektury. Odkładałam i znów brałam do ręki. Każda strona kusiła swoją zawartością. Przyciągała. Ciekawość nie dawała zasnąć. Musiałam po prostu dojść do końca tej historii.

To było niezwykłe doznanie, czytać te zapiski. Zajrzeć w umysł człowieka przesiąkniętego na wskroś ideologią narodowego socjalizmu, oddanego Führerowi. Od buty i pychy niemieckiego niezwyciężonego żołnierza do strachu i nieustannej obawy o życie przegrywających…

Mimo trudnych tematów warto przeczytać te dzienniki. Żeby wiedzieć, żeby nigdy nie chcieć uczestniczyć w czymś tak wstrętnym jak wojna. Żeby nie dać się zmanipulować żadnej ideologii.

„Żołnierze Einsatzkommando Waffen SS również są bardzo zajęci. Do południa 25 września wszyscy Żydzi bez wyjątku mają się ujawnić. Jasne, stawi się połowa z nich. Ale nikt nam nie ucieknie, bo obrzeża miasta obsadzono ciasno posterunkami. Rozpoczyna się dzień odwetu za naszych kolegów, którzy stracili życie rozerwani minami. W tej chwili, 24 godziny później, już 2000...

Wybitna książka. Wspomnienia niemieckiego żołnierza, które w pewnym momencie się…

Wybitna książka. Wspomnienia niemieckiego żołnierza, które w pewnym momencie się…

Świetna lektura. Dziennik pisany na bieżąco, więc na szczęście pozbawiony zupełnie powojennych prób wybielania się lub opowiadania o wydarzeniach, w których się nie uczestniczyło. Polecam, chociaż lektura mocno przygnębiająca.

Świetna lektura. Dziennik pisany na bieżąco, więc na szczęście pozbawiony zupełnie powojennych prób wybielania się lub opowiadania o wydarzeniach, w których się nie uczestniczyło. Polecam, chociaż lektura mocno przygnębiająca.

Książka dziwna... Z jednej strony porywa realizmem, a z drugiej strony przeraża butą, dumą niemieckiego żołnierza oraz jego głęboką pogardą dla innych narodów....

Książka dziwna... Z jednej strony porywa realizmem, a z drugiej strony przeraża butą, dumą niemieckiego żołnierza oraz jego głęboką pogardą dla innych narodów....

Książka bardzo trudna w lekturze.Wpisy z dziennika hitlerowskiego żołnierza w zasadzie nie różnią się od siebie-są to faktograficzne opisy ostrzałów z ciężkiej broni z obydwu stron konfliktu.Zastanawia mnie jedno biorąc pod uwagę autentyczność tych dzienników-istna nieśmiertelność głównego bohatera wobec sytuacji frontowych które opisuje.Powieść Haapegob Przystanek Moskwa wydaje mi się być bardziej autentyczna w opisie piekła walk w ZSRR

Książka bardzo trudna w lekturze.Wpisy z dziennika hitlerowskiego żołnierza w zasadzie nie różnią się od siebie-są to faktograficzne opisy ostrzałów z ciężkiej broni z obydwu stron konfliktu.Zastanawia mnie jedno biorąc pod uwagę autentyczność tych dzienników-istna nieśmiertelność głównego bohatera wobec sytuacji frontowych które opisuje.Powieść Haapegob Przystanek Moskwa...

Dziennik niemieckiego żołnierza z frontu wschodniego, identyfikującego się z nazistowską ideologią, "kupującego" teorię, że Niemcy wyprzedzili tylko atak Sowietów. Po lekturze kilku niemieckich książek wspomnieniowych z frontu wschodniego dla mnie najciekawsza była pierwsza część dzienników, kiedy autor z detalami opisuje walki na Wołyniu i szlaku do Kijowa. O ile np. w "Przystanku Moskwa" opisany jest właściwie spacerek dywizji piechoty na głównym kierunku uderzenia aż pod Moskwę, bo przełamań dokonywały dywizje pancerne, to tutaj, na południe od Prypeci Niemcom wcale nie szło jak po maśle - ciężar walk spoczywał na piechocie, która ponosiła ogromne straty, głównie od ognia artylerii rosyjskiej i nalotów lotnictwa. Autor opisuje też podstępy wojenne Rosjan. Im dalej, tym opisy stają się mniej dokładne.

Dziennik niemieckiego żołnierza z frontu wschodniego, identyfikującego się z nazistowską ideologią, "kupującego" teorię, że Niemcy wyprzedzili tylko atak Sowietów. Po lekturze kilku niemieckich książek wspomnieniowych z frontu wschodniego dla mnie najciekawsza była pierwsza część dzienników, kiedy autor z detalami opisuje walki na Wołyniu i szlaku do Kijowa. O ile np. w...

Przeczytałem wiele publikacji dotyczących tematyki frontu wschodniego ale żadna z nich nie pokazywała tak realnie a zarazem okrutnie rzeczywistości toczących się walk w latach 1941 - 1943. Pamiętniki te są swoistym odzwierciedleniem codziennego życia żołnierza frontowego.

Przeczytałem wiele publikacji dotyczących tematyki frontu wschodniego ale żadna z nich nie pokazywała tak realnie a zarazem okrutnie rzeczywistości toczących się walk w latach 1941 - 1943. Pamiętniki te są swoistym odzwierciedleniem codziennego życia żołnierza frontowego.

Tak jak widnieje w tytule publikacji, mamy tutaj do czynienia z dziełem prawie w całości (z krótki notkami od reakcji) opartym na dziennikach Niemieckiego żołnierza, biorącego udział w walkach na froncie wschodnim. Autorem owych dzienników jest Hans Roth, żołnierz batalionu niszczycieli czołgów 299. Dywizji Piechoty. Jego wspomnienia obejmują okres od 12 czerwca 1941 roku do 6 maja 1943. Brał on udział w pierwszych walkach z Armią Czerwoną, wkraczał do Kijowa, uczestniczył w bitwie pod Stalingradem, walczył o Charków i Woroneż. Zaginął on bez wieści w 1944 roku podczas całkowitego rozbicia Grupy Armii „Środek”. Pozostawił jednak po sobie pamiętniki ukazujące tytułowe „piekło”, które czekało zarówno na żołnierzy takich jak on, oraz te, które Niemcy sami gotowali ludziom na podbitych przez siebie terenach. W zapiskach nie brakuje więc wyrazistej bezwzględności obu stron. Ludobójstwa, okrucieństwa dokonywane na cywilach, strzelanie w plecy wycofujących się żołnierzy armii Radzieckiej przez ich oficerów, wykorzystywanie przez Niemców i ZSRR zakazach traktatami broni (miny pułapki, pocisku dum-dum, pociski i granaty fosforowe, broń chemiczna itp.). Wszystko to dosadnie pokazuje tragizm wojny w swojej najgorszej możliwej formie.

Pasjonaci historii, którzy zdecydują się sięgnąć po ten tytuł, muszą być świadomi tego, że nie jest to publikacja, która szczegółowo prezentuje przebieg inwazji Niemiec na Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Forma „pamiętników” automatycznie oznacza ukazywanie danych wydarzeń przez pryzmat wielkich emocji i przekonać danego człowieka. W dziennikach Rotha na czytelnika czeka więc zapis postępujących walk, w których brał udział, całej wojennej atmosfery, emocji towarzyszących żołnierzom czy wielu rozmyślań na temat rodziny. Wszystko to napisane jest językiem prostym, pozbawionym widocznej cenzury, jednocześnie nie zawsze obiektywnym.

Należy być gotowym na to, że obraz wojny ukazany zostaje tutaj oczami człowieka mocno zindoktrynowanego, który jest przekonany o słuszności wojny i wyższości swojej rasy nad innymi. W niektórych momentach ślepo wieży on w nieomylność władzy, pod żądamy której każdemu będzie się żyło lepiej.

Cała recenzja na:

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-ksiazki-pieklo-na-froncie-wschodnim-dzienniki-niemieckiego-zolnierza-1941-1943/

Tak jak widnieje w tytule publikacji, mamy tutaj do czynienia z dziełem prawie w całości (z krótki notkami od reakcji) opartym na dziennikach Niemieckiego żołnierza, biorącego udział w walkach na froncie wschodnim. Autorem owych dzienników jest Hans Roth, żołnierz batalionu niszczycieli czołgów 299. Dywizji Piechoty. Jego wspomnienia obejmują okres od 12 czerwca 1941 roku...

Bardzo dobre wspomnienia, ale przy takich pozycjach jak "krwawy śnieg" czy "zapomniany żołnierz" lub genialny "sołdat" to książka ta jest płytka i prosta, chociaż barwna i sporo ciekawych nieznanych mi szczegółów o froncie wschodnim tutaj znalazłem. Jednak mamy do czynienia z zaślepionym propagandą prostym żołnierzem, a nie prawdziwym artystą przeżywającym wojnę. Mimo wszystko polecam i żałuję że historia ta się urywa...

Bardzo dobre wspomnienia, ale przy takich pozycjach jak "krwawy śnieg" czy "zapomniany żołnierz" lub genialny "sołdat" to książka ta jest płytka i prosta, chociaż barwna i sporo ciekawych nieznanych mi szczegółów o froncie wschodnim tutaj znalazłem. Jednak mamy do czynienia z zaślepionym propagandą prostym żołnierzem, a nie prawdziwym artystą przeżywającym wojnę. Mimo...

Książka "wpadła"mi przypadkowo z rodzinnej biblioteki, mi czytało sie bdb.to ksiązka dla fanów dokumentu,historii..Autor jako żołnierz 1 lini frontu opisuje na bieżąco(co dodaje realizmu)swoje spostrzeżenia i odczucia--autor dziwi sie niezrozumialej radzieckiej formie prowadzenia wojny,ich natarciom,dowiadujemy sie dlaczego po stronie radzieckiej ginie 10x wiecej żołnierzy niż po niemieckiej,jednakże autor i jego koledzy wiedzą że maja doczynienia z odważnym,nieobliczalnym przeciwnikiem,autor walczył też na zachodzie i porownuje tamtem front jako"wakacje",tchórzliwi francuzi i inni,słaba artyleria zachodu---autor"wychwala"radziecką artylerię jako niezwykle skuteczną,siejaca spustoszenie i łzy wsród niemieckich wojsk,pokazuje tez w jak prymitywnych warunkach zyli ludzie na ówczesnej Ukrainie-autor wielokrotnie wspomina i teskni do swojego domu,łóżka--do rzeczy dla cywilizowanego czlowieka normalnych,lecz na wschodzie wtedy niedoswiadczalnych...Wreszcie autor i koledzy źle wspomina wspolprace z sojusznikiem wloskim"tchórzliwe maminsynki"-pisze o nich,nawet jak Włosi uciekają w panice przed radzieckim natarciem gdziie Niemcy zostaja na polu walki i w koncu zdziesiatkowali wycofujac sie spotykaja zbomabardowaną ,spaloną włoską jednostkę to niemają ani cienia współczucia do zabitych Włochów...

Książka "wpadła"mi przypadkowo z rodzinnej biblioteki, mi czytało sie bdb.to ksiązka dla fanów dokumentu,historii..Autor jako żołnierz 1 lini frontu opisuje na bieżąco(co dodaje realizmu)swoje spostrzeżenia i odczucia--autor dziwi sie niezrozumialej radzieckiej formie prowadzenia wojny,ich natarciom,dowiadujemy sie dlaczego po stronie radzieckiej ginie 10x wiecej żołnierzy...