rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej

Okładka książki Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej autora Philip Kaplan, 9788324130511
Okładka książki Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej
Philip Kaplan
7,0 / 10
Wydawnictwo: powieść historyczna
248 str. 4 godz. 8 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Data wydania:
2008-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2008-01-01
Liczba stron:
248
Czas czytania
4 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324130511
Średnia ocen
7,0 7,0 / 10
8 opinii 66 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej

Średnia ocen
7,0 / 10
66 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
4 ocen
9
5 ocen
8
11 ocen
7
24 ocen
6
13 ocen
5
7 ocen
4
1 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej

avatar
40
16
Nigel
02.08.2022
3 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Jedna ze słabszych książek o lotnictwie II wojny światowej jaką czytałem. Chaotycznie skomponowany tekst z dygresyjnymi obszernymi cytatami.

Jedna ze słabszych książek o lotnictwie II wojny światowej jaką czytałem. Chaotycznie skomponowany tekst z dygresyjnymi obszernymi cytatami.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
253
241
Łukasz
09.03.2022
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Książka miała potencjał, ale został on zmarnowany z powodu licznych odstępstw tematu głównego książki.

Pozycja powinna być o połowę krótsza.

Książka miała potencjał, ale został on zmarnowany z powodu licznych odstępstw tematu głównego książki.

Pozycja powinna być o połowę krótsza.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
11823
493
Książkolub
22.05.2020
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Ulubione

Dobrze napisana książka o niemieckich pilotach, początkach ich kariery, walkach i powojennych losach.

Dobrze napisana książka o niemieckich pilotach, początkach ich kariery, walkach i powojennych losach.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

117 użytkowników ma tytuł Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej na półkach głównych
  • 78
  • 37
  • 2
50 użytkowników ma tytuł Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej na półkach dodatkowych
  • 35
  • 5
  • 3
  • 3
  • 2
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Wilcze stado. U-booty w II Wojnie światowej Jack Currie, Philip Kaplan
Ocena 7,5
Wilcze stado. U-booty w II Wojnie światowej Jack Currie, Philip Kaplan
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Szalone misje II wojny światowej William B. Breuer
Szalone misje II wojny światowej
William B. Breuer
100 nieznanych epizodów II wojny: najbardziej brawurowe operacje i akcje sabotażowe. Najbardziej śmiałe wyczyny szpiegów, członków ruchu oporu, żołnierzy jednostek specjalnych, komandosów i cywilów obu stron konfliktu. Tajne epizody II wojny światowej, niewyjaśnione tajemnice II wojny światowej) napisanych żywo i z rozmachem dociera zawsze do niepublikowanych informacji i przedstawia je w tempie najlepszej powieści sensacyjno-przygodowej.
Stefan Horn - awatar Stefan Horn
ocenił na61 rok temu
Achtung Panzer! Uwaga czołgi! Heinz Wilhelm Guderian
Achtung Panzer! Uwaga czołgi!
Heinz Wilhelm Guderian
Nazwisko Heinza Guderiana jest znane nie tylko każdemu historykowi wojskowości, ale też pasjonatom broni pancernej oraz taktyki ich użycia. Nie ma się czemu dziwić, gdyż jest to na swój sposób książka-legenda, która wytyczyła drogę dla całej dziedziny teorii wykorzystania tej broni. „Achtung Panzer” to pozycja o tyle interesująca, że stanowi wielopoziomową analizę kondycji nowatorskiego rodzaju broni w okresie Dwudziestolecia poruszającą bogatą problematykę, a przy tym stawiającą tezy pozwalające zrozumieć sposób funkcjonowania czołgów na polu bitwy. Ze względu na całościowe podejście do tematu, książka stanowi dużą wartość i ważny przyczynek w temacie militariów. Główne poruszane aspekty: 1. Aspekt historyczny – opis rozwoju broni pancernej od rachitycznych początków (bitwy w ostatnich dwóch latach Pierwszej Wojny) po stosunkowo sprawnie działające dywizje pancerne Wehrmachtu pod koniec lat 30-tych. Guderian opisuje to dosyć szczegółowo, skupiając się na kilku ważniejszych z punktu widzenia taktyki starciach. 2. Aspekt organizacyjny – sposób uformowania wojsk, ich skład i struktura poszczególnych pododdziałów. Poza kilkoma fragmentami, charakterystyka jest dosyć ogólna i pobieżna dzięki czemu nawet laikowi łatwo zrozumieć wątpliwości jakie mieli twórcy Panzerwaffe. 3. Aspekt polityczny – jeden z ciekawszych wątków powracający właściwie w każdym z rozdziałów. Nie jest tajemnicą, że tworzenie i uniezależnianie wojsk pancernych od innych rodzajów broni nie przebiegało gładko. Guderian – raz bezpośrednio, a innym razem w sposób zawoalowany – daje do zrozumienia, że dochodziło do (nieraz ostrych) różnic poglądowych między decydentami i to zarówno ze strony wojska, jak i polityki. Autor dobrze opisuje tarcia z niektórymi urzędami, napotykane problemy administracyjne, lecz również wsparcie jakie otrzymywał od starszych oficerów (przynajmniej tych podzielających jego wizję). 4. Aspekt wojskowy – taktyka użycia czołgów została przedstawiona przez Guderiana jako mozolny i długotrwały proces rozłożony na lata, który – gdyby nie jego osobiste poświęcenie – nie osiągnąłby poziomu, jaki sobie zamarzył. Świetnie opisano ideę współdziałania wozów opancerzonych ze sobą oraz innymi rodzajami broni, problem wsparcia ze strony wojsk inżynieryjnych („pionierów”) i artylerii, a także opis techniczny samych czołgów. Następstwem tego jest wyłożenie przez autora swoich poglądów na większy problem jakim jest cała, wówczas bardzo nowatorska, koncepcja wojny powietrzno-lądowej, z której w krótkim czasie narodził się Blitzkrieg. To najbardziej wartościowa część „Achtung Panzer” i choćby dla tych kilkudziesięciu stron warto sięgnąć po książkę. Warty odnotowania jest także bardzo dobry wstęp w wykonaniu Krzysztofa Fudaleja, który nie tylko dokonał zgrabnego streszczenia książki, ale przede wszystkim przedstawił sylwetkę samego Guderiana i skonfrontował przemyślenia generała ze stanem faktycznym. Jest to o tyle interesujące i potrzebne, że autorowi „Achtung Panzer” zdarza się koloryzować, uwypuklać własną rolę kosztem pozostałych (wszak byli też inni teoretycy wojskowości forsujący pomysł mechanizacji armii niemieckiej w tamtym okresie) tudzież wyolbrzymiać pewne trudności tak, aby przekonać docelową grupę czytelników do swoich racji. Dobrze współgra to z charakterem generała Wehrmachtu, który uchodził za osobę krewką, dosyć żywiołową i energiczną, a miejscami może nawet agresywną w wyrażaniu swoich – nie zawsze popularnych – opinii. Mając na uwadze powyższe braki, nie można umniejszać roli Heinza Guderiana jako wizjonera, pioniera oraz – co może najważniejsze – praktycznego organizatora oddziałów pancernych i zmechanizowanych/zmotoryzowanych. Rozsądna konceptualizacja przyszłej wojny połączona z możliwościami intelektualnymi oraz pracowitością, a przy tym dalekosiężne myślenie pozwalające stworzyć nowoczesną koncepcję operacyjną słusznie stawia autora na piedestale. Współcześnie przemyślenia Guderiana są „oczywistą oczywistością”, lecz z perspektywy 80 lat wnioski Guderiana były iście rewolucyjne.
Koval - awatar Koval
ocenił na98 lat temu
Pilot Sztukasa. Mój dziennik bojowy Hans-Ulrich Rudel
Pilot Sztukasa. Mój dziennik bojowy
Hans-Ulrich Rudel
W tego typu książkach, - czyli w autobiograficznych, rolę narratora zawsze przejmuje autor - pełniący zarazem rolę korespondenta, reportera i naocznego świadka opisywanych zdarzeń. I niekoniecznie musi to być osoba, z dorobkiem literackim oraz kunsztownym warsztatem pisarskim. Tak jest i w tym przypadku. Hans Ulrich Rudel zapisał się na kartach historii jako legenda niemieckiego Luftwaffe. Pominę, że był pupilem A. Hitlera, że miał całe mnóstwo odznaczeń za wybitne osiągniecia bojowe. Książka ciekawa, opisująca chwile grozy, poświęcenia i odwagi. Ale momentami dość naiwna, bo pisana z perspektywy osoby, której talent słowotwórczy pozostawia wiele do życzenia. Przede wszystkim z opowieści Rudla dowiadujemy się, że był on zwykłym człowiekiem, i jak każdy z - słabymi i mocnymi stronami. To obraz patrioty który dla swojego kraju gotów był zrobić wszystko co słuszne w jego mniemaniu. Myślę, że miłośnikom militariów powinna przypaść do gustu.
Sclerosis Igor - awatar Sclerosis Igor
ocenił na73 lata temu
Przez wojenną zawieruchę Borys Gorbaczewski
Przez wojenną zawieruchę
Borys Gorbaczewski
Książka napisana przez politruka, więc trzeba to mieć na uwadze. W dodatku pisana po latach przez starszego już człowieka. Jednak warta przeczytania ze względu na inny obraz wojny, inną perspektywę patrzenia, choć moim zdaniem mocno wybielaną. Do książki Guya Sauyera może być podobna w tym, że obydwaj autorzy byli wiernymi sługami swoich systemów i nie do końca potrafili przyznać, że służyli złej stronie. Gorbaczewski krytykuje często stalina i innych dowódców, ale nie wspomina o masowych gwałtach i innych przestępstwach zwykłych sołdatów, a tych jak wiemy z innych źródeł było mnóstwo.
Abotak - awatar Abotak
ocenił na711 miesięcy temu
Tygrysy w błocie Otto Carius
Tygrysy w błocie
Otto Carius
Jeśli ktoś interesuje się niemiecką bronią pancerną, to znajdzie tu sporo ciekawostek i informacji. Nie miałem np. pojęcia że jeden Tygrys mógł bez problemu holować drugiego, że czołgiści w warunkach bojowych potrafili pomóc odpalić koledze czołg "na popych" - i wiele innych. Szczególnie interesująca jest dokumentacja na końcu książki - zawiera ona uwagi zebrane w trakcie eksploatacji maszyn, opis częstych usterek i wad konstrukcyjnych oraz propozycje naprawy. Natomiast same wspomnienia budzą we mnie bardzo skrajne uczucia. Przede wszystkim - od samego początku wyraźnie widać że autor opisuje starannie wyselekcjonowane wydarzenia. Chociaż służył od 1940, to tak naprawdę niczego nie mówi o swojej służbie aż do 1943. To jest bardzo dziwne i od samego początku czytelnik ma wrażenie że facet coś tu próbuje ukryć. Autor nie wspomina ani słowem o tym co się działo z rosyjską ludnością cywilną ani jak była traktowana przez wojska i oddziały niemieckie. Ot, raz napisze że "ludność uciekła z wioski" - i tyle. Aż się chce krzyczeć, że to jakaś kpina, tu coś zostało z rozmysłem przemilczane. A musiałby być ślepy żeby niczego nie widzieć, stąd prosty wniosek że postanowił to przemilczeć. Gardzę takim podejściem. Günter Koschorrek miał dużo więcej odwagi i chociaż w jego wspomnieniach również wyczuwam dziury i przemilczenia, to darzę je większym szacunkiem niż nadęte wypociny Cariusa, bo dał radę wspomnieć o paru niewygodnych rzeczach. Mocno razi stosunek Cariusa do wojny i nazizmu. Facet przyjął bardzo wygodną (dla siebie) postawę: stara się ich nie zauważać. Ideologia i wodzowie przewijają się gdzieś w tle, walka jest najważniejsza. Unika jakichkolwiek deklaracji i wyjawiania swoich poglądów. Nie krytykuje samej zasadności rozpętania wojny i jej prowadzenia, boli go co najwyżej niekompetencja dowództwa i marnowanie okazji. Poza jednym przypadkiem: zażarcie broni niemieckiej armii, dzielności i poświęcenia niemieckich żołnierzy. Mógłbym to zrozumieć, ale facet robi to w najgłupszy możliwy sposób: zrównuje niemieckich agresorów i alianckich żołnierzy jako jedną społeczność ludzi którzy "wykonują rozkazy". Nosz... Nie muszę chyba mówić, jaką wściekłość uruchamia Niemiec mówiący o "wykonywaniu rozkazów"? Podsumowując: wartość techniczną oceniam wysoko, wartość merytoryczna szoruje po dnie. Samego Cariusa szanuję jako żołnierza, ale gardzę za całokształt. Stąd taka ocena a nie inna.
stud3nt - awatar stud3nt
ocenił na62 dni temu
Ostatnia walka Jan Zumbach
Ostatnia walka
Jan Zumbach
Po przeczytaniu poczułem lekkie rozczarowanie - bo początek zapowiada się dobrze, ale im dalej, tym bardziej autorowi peron odjeżdżał. Takie przynajmniej odniosłem wrażenie. Ale nieco później w różnych innych, niepowiązanych z Ostatnią walką i IIWŚ książkach trafiałem na wzmianki o Zumbachu lub Misterze Brownie... więc zacząłem weryfikować wydarzenia opisane przez samego Zumbacha. I doznałem.. szoku to może za dużo powiedziane, ale sporego zaskoczenia. Otóż facet nie fantazjował. Faktycznie brał udział we wszystkich opisanych wydarzeniach. Może niekoniecznie wszystko było dokładnie tak, jak to przedstawił (tego nie sposób stwierdzić),ale rzeczywiście BYŁ i UCZESTNICZYŁ. Jego wspomnienia nie są wytworem wybujałej wyobraźni. To chyba największe zaskoczenie. Drugi plus, niezwiązany z powyższym, to brak jakichkolwiek odniesień politycznych, światopoglądowych, bogoojczyźnianego patosu i tego typu ckliwych chwytów.
Janusz - awatar Janusz
ocenił na81 miesiąc temu
Największa bitwa. Moskwa 1941-1942. Stalin, Hitler i rozpaczliwa walka o Moskwę, która zmieniła bieg drugiej wojny światowej Andrew Nagorski
Największa bitwa. Moskwa 1941-1942. Stalin, Hitler i rozpaczliwa walka o Moskwę, która zmieniła bieg drugiej wojny światowej
Andrew Nagorski
Z wielu względów Bitwa o Moskwę była jedną z największych bitew w dziejach ludzkości, dziś trochę zapomniana w cieniu innych wydarzeń i działań II wojny światowej. To bitwa której walki toczyły się na obszarze wielkości Francji a ogrom poległych przewyższał dotychczasowe "rekordy" wojen. Łącznie po obu stronach walczyło około 7 milionów ludzi z czego 2,5 miliona zginęło, trafiło do niewoli lub odniosło rany -co w tamtych warunkach biorąc pod uwagę los, jaki czekał ich z rąk wroga, jeńcy wojenni skazani byli na śmierć. Utajnione albo przemilczane dotychczas fakty czy okoliczności ujrzały w tej książce światło dzienne. Autor umiejętnie wykorzystuje nowe źródła wiedzy jakimi były odtajnione archiwa radzieckie(dziś, znowu zamknięte na głucho) Co ważne jest w tej książce ,to umiejętność połączenia wielkiej historii z losami zwykłych ludzi, bogactwo osobistych przeżyć które odkrywamy w listach, pamiętnikach czy też relacjach żołnierzy obu walczących stron. To też obraz tego co działo się w Moskwie, paniki graniczącej z buntem, to także błędy Hitlera i Stalina i ich wpływu jakie ta bitwa miała na dalszy przebieg wojny.
Jacek - awatar Jacek
ocenił na75 miesięcy temu
Wspomnienia żołnierza Heinz Wilhelm Guderian
Wspomnienia żołnierza
Heinz Wilhelm Guderian
Dzieło to ma swoje wady i trzeba na przynajmniej podstawowym poziomie mieć doświadczenie z tego rodzaju relacjami, aby dojść do wniosku, że Guderian niejednokrotnie przemilcza niewygodne dla siebie fakty oraz że lubi kreować się post factum na "jedynego sprawiedliwego" w kontekście całej niemieckiej machiny wojennej. Nie zmienia to jednak faktu, że jego wspomnienia to bardzo kompetentnie napisane( Guderian posiadał dobre pióro) źródło wiedzy przybliżające czytelnikom, jak w okresie IIWŚ funkcjonował Wehrmacht od kuchni oraz jak destrukcyjny wpływ posiadała nań nazistowska polityka, która oprócz zbrodniczej ideologii przesiąknięta była karierowiczostwem, krótkowzrocznością i absolutną niekompetencją. W moim przypadku lektura ta dodatkowo wywołała ponowny wzrost zainteresowania tą częścią historii powszechnej.
xpjoterx_ - awatar xpjoterx_
ocenił na81 miesiąc temu
Złowroga charyzma Adolfa Hitlera. Miliony prowadzone ku przepaści Laurence Rees
Złowroga charyzma Adolfa Hitlera. Miliony prowadzone ku przepaści
Laurence Rees
Doskonała książka, ukazujące jakie elementy wpłynęły na ogromny sukces Hitlera w zdobyciu władzy i jak to się stało, że pociągnął za sobą miliony Niemców. Zadecydowały o tym między innymi czynniki społeczno-ekonomiczne i polityczne / hiperinflacja, ogromne bezrobocie, odczucia Niemców związane wg nich z ich wielkim upokorzeniem przez traktat wersalski/, ale także pewność Hitlera, jego siła przekonywania do własnych racji, skuteczne wmówienie rodakom, że są "rasą panów" i potrzebują przestrzeni życiowej, znalezienie wspólnego wroga, który odpowiada za niepowodzenia Niemiec, tj. Żydów, a także inne przyczyny. Dla zainteresowanych tematyką II wojny światowej, to obowiązkowa lektura. Serdecznie polecam!
Basia_ - awatar Basia_
ocenił na98 lat temu
Byłem kierowcą Hitlera Erich Kempka
Byłem kierowcą Hitlera
Erich Kempka
Przyznam, że byłem dość zdziwiony, gdy zobaczyłem tę książkę na półce w księgarni. Pamiętałem wprawdzie wspomnienia Traudl Junge „Z Hitlerem do końca”, ale nie kojarzyłem innych osób z tak bliskiego kręgu Führera, które podjęłyby się spisania wspomnień. Książka dość nierówna, choć niekoniecznie z powodu subiektywnego punktu widzenia autora. Jest dość oczywistym, że postrzegał rzeczywistość z innego punktu niż obywatele krajów okupowanych. Niestety dodanie „aneksu” pozbawionego krytycznego komentarza do regularnego tekstu wspomnień zaburzyło lekturę i właściwie nie wnosi nic nowego, poza serią powtórzeń. Myślę, że osoby odpowiednio przygotowane, które poznały dobrze historię III Rzeszy, będą w stanie podejść do wspomnień Ericha Kempki z odpowiednim dystansem i obiektywnie ocenić. Ciekawostka dla wnikliwych.
Kedar - awatar Kedar
ocenił na64 lata temu
Wspomnienia Walter Schellenberg
Wspomnienia
Walter Schellenberg
Postać autora, oficera służb policyjnych III Rzeszy jest niezwykła, wystarczy wskazać, że jako jedyny z tak wysoko postawionych osób z kręgów SS uniknął poważnego wyroku i niejako suchą nogą przeszedł do świata powojennego. Służby, w których awansował na sam szczyt zajmowały się wywiadem i kontrwywiadem, konkurując w tym zakresie z wywiadem wojskowym. Same te okoliczności powinny gwarantować niezwykłość wspomnień takiej postaci. Tymczasem jestem po lekturze trochę rozczarowany. O ile, jak można się było spodziewać, autor wybiela się, pomija niewygodne aspekty, swój udział w zbrodniach III Rzeszy, skupia się często, szczególnie we wspomnieniach z końca wojny na działalności, która dała mu podstawy do łagodnego wyroku i przychylności aliantów, wysuwa na pierwszy plan zabiegi ratujące w tym czasie więźniów obozów, w tym narodowości żydowskiej, to jednak brakuje w książce tego co mogło być najciekawsze, tzn. głębszego wejrzenia w działalność wywiadowczą. Mamy ledwie parę informacji w tym zakresie, trochę o kontaktach z służbami innych krajów, kilka spostrzeżeń, a większość książki poświęcona jest relacją i dziwnym podchodom pomiędzy głównymi aktorami politycznych machin III Rzeszy. Możemy poznać relacje Himmlera z Hitlerem, Heydrichem, Ribbentropem. Ich animozje, wzajemne niechęci i gry przeciwko sobie. Sam Schellenberg przedstawia też swoje wrażenia odnośnie tych najważniejszych postaci, swoje lawirowania między nimi, walkę o względy, wypracowywanie pozycji i ścieżkę kariery. Jest to ciekawe spojrzenie na słabość systemu podporządkowanego rywalizacji osób odpowiedzialnych za decyzyjność w państwie i prowadzenie wojny. Książka wyszła jeszcze w czasach słusznie minionych i opatrzona jest irytującymi przypisami, dotyczącymi niemal wyłącznie poprawiania wizerunku ZSRR w II wojnie światowej. Ciekawiej czytałoby się te wspomnienia z solidnym opracowaniem edytorskim. Książka warta przeczytania, choć więcej obiecuje niż daje.
Tomasz_K - awatar Tomasz_K
ocenił na62 lata temu
Wehrmacht Władysław Kozaczuk
Wehrmacht
Władysław Kozaczuk
Książkę przeczytałem dobrą dekadę temu i wtedy stanowiło dla mnie doskonałe kompendium wiedzy o prapoczątkach Wehrmachtu oraz historii jego niesamowitego rozrostu z lat 1935-1939. Warsztat historyczny, jakim dysponuje autor, i ilość źródeł, z których korzystał w trakcie pisania książki, też robił wrażenie.
Luke Skywalker - awatar Luke Skywalker
ocenił na63 lata temu
Podziemia III Rzeszy. Tajemnice Książa, Wałbrzycha i Szczawna-Zdroju Jerzy Rostkowski
Podziemia III Rzeszy. Tajemnice Książa, Wałbrzycha i Szczawna-Zdroju
Jerzy Rostkowski
Podziemia III Rzeszy to trzecia książka Jerzego Rostkowskiego wydana nakładem Domu Wydawniczego REBIS, a druga poznana przeze mnie. Wcześniej doskonały biograficzny rys kobiet niezwykłych, kobiet nietuzinkowych, kobiet, które stawiając na szali własne życie, a wcześniej niejednokrotnie brutalne śledztwo prowadzone przez Gestapo, docierały do najbardziej tajnych z tajnych projektów, rozkazów, działań wroga. Myślę o książce Piękne i niebezpieczne. Arystokratki polskiego wywiadu. Na półmetku lektury nie pozostaję obojętnym na mnogość informacji, którymi dzieli się z czytelnikiem autor. Zadziwiające tajemnice zamku, a może raczej zamków w Książu, Wałbrzych, który zawieruchę wojenną przetrwał praktycznie nienaruszony, na który nie spadała nawet jedna przez pomyłkę zrzucona bomba i wreszcie Szczawno-Zdrój, którego tajemnice zaczynam poznawać. Czekając na dodruk Muszkieterów wracam do lektury licząc, że będzie okazja, aby wrócić jeszcze nie raz do tej książki. https://www.facebook.com/943dni https://www.instagram.com/943dni
Summer_Magazine - awatar Summer_Magazine
ocenił na74 lata temu
Jak Hitler mógł wygrać wojnę Bevin Alexander
Jak Hitler mógł wygrać wojnę
Bevin Alexander
Książka dobra ale mogłaby być lepsza. Początkowo bardzo mnie wciągnęła bo uwielbiam II wojnę światową ale w trakcie czytania entuzjazm malał. To głównie zasługa narracji autora, który ma podręcznikowy charakter. Brakuje jej odrobiny fabularyzowanych wątków tak jak u Wołoszańskiego. Fabuła się na głównych błędach strategicznych Hitlera od ataku na zachód w 1940 zaczynając, na obronie Berlina w 1945 kończąc. Brak w niej pozostałych aspektów związanych ze strategią jak polityka i wywiad. Bevin nie wspomina również o udziale Polaków (ale mnie osobiście to nie przeszkadzało). Znalazłem również kilka nieścisłości. W jednym z rozdziałów autor opisuje odbicie Mussolliniego przez Otto Skorzennego wspominając atak na hotel Campo Imeriali na zboczach góry Gran Sasso, a prawdziwa nazwa tego hotelu to Campo Imperatore. Bevin również stanowczo stwierdził, że końca III Rzeszy nie przeżył Martin Borman. Jego śmierć nie została w 100% potwierdzona przez historyków. Przeciwnie, wiele osób uważa że przeżył wojnę i uciekł do Ameryki Południowej (jak Mengele). Cześć osób nawet twierdzi, że mógł zostać ewakuowany przez Rosjan bo był sowieckim szpiegiem. Książka dla fanów tematu.
Grzegorz - awatar Grzegorz
ocenił na64 lata temu
Zdradzona Polska David G. Williamson
Zdradzona Polska
David G. Williamson
Zaciekawiła mnie okładka, więc postanowiłem sięgnąć po tę książkę. Chciałem poznać historię września z perspektywy zagranicznego pisarza. Czyta się bardzo szybko. Nie wnosi nic nowego, wszystko to już wiedzieliśmy od dawna. Raczej pozycja dla obcokrajowców, którzy chcą poznać historię Polski. Ciekawa końcówka książki, gdzie przedstawionych jest kilka fragmentów wspomnień ludzi, którzy brali udział w tamtych wydarzeniach. Na duży plus, zdjęcia.
Łukasz - awatar Łukasz
ocenił na611 lat temu
Rozdarty naród. Polska brygada spadochronowa w bitwie pod Arnhem George F. Cholewczynski
Rozdarty naród. Polska brygada spadochronowa w bitwie pod Arnhem
George F. Cholewczynski
„Rozdarty Naród” autorstwa Cholewczyńskiego to wnikliwe spojrzenie na złożoną historię i tożsamość polskiego społeczeństwa w trudnych momentach dziejowych. Autor umiejętnie łączy perspektywę historyczną z analizą społeczno-polityczną, ukazując, jak głębokie podziały – zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne – wpływały na losy kraju. Książka wyróżnia się starannym opracowaniem źródeł oraz przystępnym, choć rzeczowym stylem narracji. Dzięki temu czytelnik może nie tylko poszerzyć swoją wiedzę o kluczowych wydarzeniach i postaciach, ale także zyskać szersze zrozumienie przemian, które kształtowały polską tożsamość. Choć niektóre fragmenty mogą wydać się mocno szczegółowe, całość pozostaje ważnym głosem w dyskusji nad dziedzictwem i współczesnym znaczeniem historii Polski.
Maciej - awatar Maciej
ocenił na91 rok temu
Bormann. Pierwszy po bestii Volker Koop
Bormann. Pierwszy po bestii
Volker Koop
Przed lekturą czytałem recenzję na Histmagu. Z tego co pamietam, to autor zauważył, że książka stanowi nie tyle opis życia Bormanna, co kronikę wpływu tego człowieka na NSDAP i ogólnie nazistwoskie Niemcy. To bardzo trafna opinia. Czyta się dobrze, a treść jest ciekawa. Widać na pierwszy rzut oka, że autor wykonał ogromnie mozolną pracę z tekstem źródłowym. Dobrze dobranych cytowań jest mnóstwo, a to w książkach historycznych według mnie podstawa. Nie wiem tylko dlaczego fraza "werwolf (wilkołak)" pojawia się kilkukrotnie. W sensie wydaje mi się, że jedno tłumaczenie w zupełności wystarczy. Pierwsza moja ksiażka z serii Oblicza zła (swoją drogą świetny pomysł na taką serię) i moje oczekiwania zostały spełnione. Bormann straszny człowiek.
kliment - awatar kliment
ocenił na82 lata temu
Rycerze Czarnego Krzyża Bryan Perrett
Rycerze Czarnego Krzyża
Bryan Perrett
Fenomen! Największa wada tej książki polega na tym, iż autor nie popełnił większej ilości stron! Czyta się wybitnie przyjemnie, nawet jak na publikację popularnonaukową. Lekkie pióro autora, oraz wyczuwalny momentami angielski dowcip, wraz z rzetelnymi faktami wprowadzają nas w świat Panzervaffe zupełnie bezboleśnie, wręcz z polotem. Duże brawa należą się również polskiemu tłumaczowi, za nieocenione przypisy no i całokształt. Ciężko skrócić książkę, która sama po przeczytaniu działa jak magnes w kwestii tematu, który porusza: po prostu chcesz więcej! Dlatego nie streszczam a odsyłam do lektury!
LukasMacer - awatar LukasMacer
ocenił na811 lat temu
Stalin. Terror absolutny Jörg Baberowski
Stalin. Terror absolutny
Jörg Baberowski
Stalinizm. Dyktatura przemocy „Stalin był mistrzem intrygi i igrania z władzą. Wygrywał przeciw sobie wysokich funkcjonariuszy partii, kazał zakładać podsłuch w ich mieszkaniach, kontrolować korespondencję i zawsze uprzedzał ruch, jaki zamierzali wykonać jego przeciwnicy. Przede wszystkim umiał wykorzystywać współpracowników, karierowiczów i ludzi o skłonnościach kryminalnych; wikłał ich w zbrodnicze intrygi, a przez to czynił ich swoim bezwolnym narzędziem”. O Józefie Stalinie napisano już naprawdę bardzo dużo. Właściwie każdego roku wychodzi jakaś nowa jego biografia. Nie powinno nas to dziwić – ludzie jego pokroju zawsze będą w centrum zainteresowania historyków. Jak to się dzieje, że jednostka słaba, w najlepszym razie przeciętna – tak jak Hitler i Stalin, zdobywa władzę absolutną w swoim państwie? W jaki sposób eliminuje swoich konkurentów? Jak przejmuje stery nad partią? Wreszcie, czym kieruje się w swoim postępowaniu? Czy na takie pytania można w ogóle odpowiedzieć? Tego ambitnego zadania podjął się Jörg Baberowski w swojej książce pod tytułem „Stalin. Terror absolutny”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka, w serii „Oblicza zła”. Autor jest profesorem historii, znanym z licznych publikacji na temat Rosji i Związku Sowieckiego. Na początek pewne ważne zastrzeżenie. Otóż książka ta w żadnym razie nie jest biografią Stalina. Myślałem, że jest to klasyczna biografia, jednak nie. Autor skupił się o wiele bardziej na systemie bolszewickich rządów. Systemie, który wprowadził Lenin, a udoskonalił Stalin. W tym sensie moglibyśmy publikację tę nazwać historią stalinizmu. Oczywiście Stalin zajmuje w książce ważne miejsce, ale autor stara się raczej objąć swym spojrzeniem całość rzeczywistości, a nie tylko osobę samego dyktatora. Bardzo wiele miejsca w publikacji poświęcone zostało „imperialnym przestrzeniom przemocy”. Po raz kolejny czytamy więc o Imperium Rosyjskim, o systemie carskich rządów i o ich upadku. Baberowski twierdzi, że były to warunki wstępne do zaistnienia stalinizmu i prawdopodobnie ma rację. Pisze także o rewolucjach i wojnach domowych, choć nie jest to akademicki wykład. W ogóle dobrze jest mieć elementarną historyczną wiedzę przed przystąpieniem do lektury tej książki. Sprawia ona bowiem wrażenie eseju, miejscami publikacji popularnonaukowej. Czasem brakuje zaś klasycznego wykładu historycznego, choć to być może tylko moje odczucia. Widać wyraźnie, że Baberowski kieruje swoją pracę do wszystkich, stąd też sporo miejsca zostało poświęcone bolszewickim rządom pod kierunkiem Lenina. Wreszcie po kilkudziesięciu stronach pojawia się nazwisko Stalina. Opisuje, w jaki sposób po śmierci Lenina przejął władzę w partii. Stalin był mistrzem politycznej intrygi. Dlatego właśnie zdołał przejąć władzę – wbrew okolicznościom. Nie przeszkodziły mu w tym ani testament Lenina, ani silna pozycja Trockiego i innych bolszewików. Józef Stalin nie był oczywiście w partii nieznany czy też bez żadnej pozycji – jednak nikt nie stawiałby na jego zwycięstwo nad Trockim. Tymczasem małymi krokami i budowaniem różnych sojuszy całkowicie podporządkował sobie partię. Następnie brutalnie rozprawił się z tymi, którzy pomogli mu wspiąć się na szczyt. Autor sporo pisze o masowym terrorze, jako o metodzie sprawowania przez Stalina władzy. Niestety niektóre wydarzenia wybrzmiały bardzo słabo – mam tu na myśli głównie II wojnę światową. Uważam, że Baberowski potraktował ten okres zbyt skrótowo. Lata powojenne zaś to już raptem kilka stron. W tym miejscu po raz kolejny powtórzę. Recenzowana książka nie jest biografią Józefa Stalina. Jeśli ktoś będzie czytał ją pod tym kątem, to się zawiedzie. Jest to raczej próba odpowiedzi na jedno pytanie: czym był stalinizm? Publikacja to studium terroru, jaki Stalin wprowadził w Związku Sowieckim. Był to terror absolutny, przed którym nie było ucieczki. Nikt nie mógł czuć się bezpiecznie. Polecam zainteresowanym tematem. Wojciech Sobański
Wojtek - awatar Wojtek
ocenił na611 miesięcy temu
Himmler. Buchalter śmierci Peter Longerich
Himmler. Buchalter śmierci
Peter Longerich
Książka dla pasjonata II wojny światowej. Zaczynając lekturę obawiałem się zbyt wielu dat ale nie było tragedii. 2 tygidnie czytania nawet nie wiem kiedy minęło. Zabrakło mi w niej wypowiedzi osób trzecich które miały kontakt z Himmlerem, ich doświadczeń oraz opinnii na jego temat dlatego daję ocenę 9. Warta przeczytania by zwiększyć wiedzę i zajrzeć w psychikę tego nazisty.
1engineer - awatar 1engineer
ocenił na91 miesiąc temu

Cytaty z książki Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Asy myśliwskie Luftwaffe II wojny światowej