Listy do utraconej

Książka „Listy do utraconej” bardzo mi się podobała, choć nie jest to pozycja wybitna, którą polecałabym każdemu bez zastanowienia. Zdecydowanie jednak uważam, że warto ją przeczytać — można z niej wiele wynieść i czerpać różne refleksje.

Szczególnie spodobał mi się motyw listów zostawianych na cmentarzu. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z takim wątkiem, co sprawiło, że historia była dla mnie świeża i interesująca. Mimo że miejsce to kojarzy się raczej z powagą i smutkiem, w książce zostało przedstawione w sposób zaskakująco romantyczny i uroczy.

Powieść w piękny sposób pokazuje, jak ludzie mogą sobie nawzajem pomagać — czasem wystarczy szczera rozmowa, otwartość i chęć podzielenia się swoimi problemami. Relacje między bohaterami są autentyczne i budujące, co sprawia, że historia zostaje z czytelnikiem na dłużej.

Książka „Listy do utraconej” bardzo mi się podobała, choć nie jest to pozycja wybitna, którą polecałabym każdemu bez zastanowienia. Zdecydowanie jednak uważam, że warto ją przeczytać — można z niej wiele wynieść i czerpać różne refleksje.

Szczególnie spodobał mi się motyw listów zostawianych na cmentarzu. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z takim wątkiem, co sprawiło, że...

Witajcie kochani 💙

Pamiętacie serie, które przez lata pokazywała się wam na IG/YouTube jak tylko wyszła, ale jak tylko została wznowiona przez inne wydawnictwo, to tylko może dwa razy na krzyż mieliście okazją ją widzieć na tik toku, by potem była... Martwa cisza.

Swego czasu doskonale pamiętam recenzję @wybrednamaruda na YT i już wtedy bardzo zaciekawiły mnie motywy, jakie w sobie zawitała ta dylogia. W tamtym czasie wykrzyczałam mnóstwo książek o podobnej tematyce, ale nie umiałam trafić na listy do utraconej — a kolejka w mojej bibliotece wtedy chyba sięgała z 10/15 osób, więc zakładałam, że uda mi się kiedyś zakupić na jakiejś promocji i w końcu zapoznać się z ich treścią.

Ale jak widać, minęło trochę czasu, po wielkim hype'ie w socjal mediach, ale nie sprawiło to, że określiłam tę serię na dobre. Wręcz przeciwnie bardzo dobrze się przy niej bawiłam podczas słuchania i nie będę ukrywać drugi tom ów, wiele bardziej przypadł mi do gustu, jak i sama kreacja tamtejszych bohaterów. Mam wrażenie, że to właśnie z Rev'em i Emmą najmocniej się przywiązałam.

Ale historia Juliet i Declana również sprawiła, że poruszyła moje serce, ale odrobinę mniej. Niestety odrobinę Declan mnie irytował swoim zachowaniem, ale czy można go winić?

Siedemnastoletnia Juliet Young wymieniała listy z mamą, kiedy ta podróżowała. Bardzo się kochały. Po jej śmierci dziewczyna wciąż przelewała słowa na papier, tylko teraz zostawiała listy na cmentarzu.
Nie spodziewała się, że pewien chłopak ze szkoły znajdzie jeden z listów i na niego odpisze. Jednak nie jest on typem człowieka, o którym mogłaby marzyć każda nastolatka.
Declan Murphy to buntownik, podejrzewany o różne przewinienia i znienawidzony przez nauczycieli. Wszyscy wiedzą, że lepiej schodzić mu z drogi.
Juliet nigdy by nie pomyślała, że ktoś, kto w szkole dosłownie ją przeraża i wydaje się agresywny, jest tą samą osobą, która tak doskonale rozumie ją w listach.

Czy kiedy się dowiedzą, kim dla siebie są, ich przyjaźń będzie w ogóle możliwa?

Kończąc mój krótki wywód z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów i wieści na temat serii, a wszystkim tym którzy jeszcze nie nadrobili lub nie znają serii zachęcam do jak najszybszego nadrabiania serii 🤭💖

Moja ogólna ocena obu tomów to 4,5/5 ✨

Witajcie kochani 💙

Pamiętacie serie, które przez lata pokazywała się wam na IG/YouTube jak tylko wyszła, ale jak tylko została wznowiona przez inne wydawnictwo, to tylko może dwa razy na krzyż mieliście okazją ją widzieć na tik toku, by potem była... Martwa cisza.

Swego czasu doskonale pamiętam recenzję @wybrednamaruda na YT i już wtedy bardzo zaciekawiły mnie motywy,...

Jak dla mnie ciekawa historia, wzruszajacą, poruszyła mnie. Czytałam jednym tchem.

Jak dla mnie ciekawa historia, wzruszajacą, poruszyła mnie. Czytałam jednym tchem.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Była prześwietna. Postacie były świetnie wykreowane, miały bogatą historię. Wątek romantyczny bardzo mnie do siebie przekonał. Chciałabym przeczytać o nich więcej. Ogromnie polecam.

Była prześwietna. Postacie były świetnie wykreowane, miały bogatą historię. Wątek romantyczny bardzo mnie do siebie przekonał. Chciałabym przeczytać o nich więcej. Ogromnie polecam.

To chyba jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w 2025 roku. Zupełnie się tego po niej nie spodziewałam. Moje ulubione motywy, ciekawi bohaterowie, nietuzinkowi, każde z nich ma swoją historię. Może tych relacji między nimi mogłoby być więcej, ale i tak mi się podobało do tego stopnia, że kupiłam książkę w papierze. Gorąco polecam.

To chyba jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w 2025 roku. Zupełnie się tego po niej nie spodziewałam. Moje ulubione motywy, ciekawi bohaterowie, nietuzinkowi, każde z nich ma swoją historię. Może tych relacji między nimi mogłoby być więcej, ale i tak mi się podobało do tego stopnia, że kupiłam książkę w papierze. Gorąco polecam.

Piękna i wciągająca książka, którą spokojnie mogą czytać nastolatkowie. Zero golizny i wypaczonych indoktryn wciskanych na siłę. Pięknie pokazana siła i znaczenie przyjaźni, a także to jak czasem jedna osoba która w Ciebie uwierzy, może dać siłę w trudnych chwilach. Perełka wśród literatury młodzieżowej. Polecam.

Piękna i wciągająca książka, którą spokojnie mogą czytać nastolatkowie. Zero golizny i wypaczonych indoktryn wciskanych na siłę. Pięknie pokazana siła i znaczenie przyjaźni, a także to jak czasem jedna osoba która w Ciebie uwierzy, może dać siłę w trudnych chwilach. Perełka wśród literatury młodzieżowej. Polecam.

Brigid Kemmerer znam dobrze z książek fantasy. Lubię jej twórczość, więc tego tytułu, nieco innej jej wersji, byłam bardzo ciekawa. Teraz nie pojmuję, dlaczego kazałam mu czekać na siebie tak długo.

“Listy do utraconej” zrobiła na mnie duże wrażenie. Od pierwszej strony miałam poczucie, jakby otoczył mnie jakiś woal emocjonalny; otoczenie zniknęło, a została tylko ta książka. Jak tylko zaczęłam czytać, poczułam na karku ciężar historii Juliet i Declana. Momentalnie odniosłam wrażenie, że ona będzie mocna. I rzeczywiście była.

Autorka dotyka w niej trudnych tematów i robi to w naprawdę poruszający sposób. Przedstawia nam dwoje siedemnastolatków, zatopionych w ponurych uczuciach, w rozpaczy, w żałobie. Declan jest chłopakiem, który musiał zbyt szybko dorosnąć. Zachowanie dorosłych z jego otoczenia potrafi wzburzyć krew w żyłach. Jego osamotnienie w niektórych momentach aż biło po oczach i ściskało mnie za serce. Juliet, pozornie mająca bardziej uprzywilejowane życie, również zmaga się z własnymi demonami. Rozwiązanie wątku związanego z jej matką bardzo mnie zaskoczyło.

Dwie perspektywy pozwalają nam wniknąć zarówno w myśli dziewczyny ogarniętej żałobą, jak i skomplikowanego chłopaka z przypiętą przez otoczenie łatką. Oboje w nietypowy sposób zaczynają wymieniać ze sobą listy – chwilami aż surowe, wstrząsające – w które my także możemy się zagłębić. Na gruncie tej pisemnej znajomości oraz z początkowej wrogości między bohaterami, rodzi się przyjaźń: anonimowa, pełna zrozumienia, a jednak taka, którą może zniszczyć rzeczywistość.

Na kartach tej powieści wyraźnie widać i czuć niesprawiedliwość losu i przykrych emocji. Przypomina, że pozory i pierwsze wrażenie czasem bardzo mylą, a nawet ludzie, o których myślimy, że dobrze ich znamy, mogą ukrywać swoje drugie twarze.

Dopiero dzięki temu tytułowi uświadomiłam sobie, że najlepiej trafiają do mnie właśnie te młodzieżówki, które poruszają tak trudne tematy. Jest w nich to coś, co pozwala książkom zapaść w pamięć, czego komedie i “luźne” historie nie zawsze są w stanie dostarczyć.

Nie wiem, dlaczego tak zwlekałam z przeczytaniem tej książki. Miałam ją w planach bardzo długo, ale jakoś zawsze omijałam ją wzrokiem. Nie popełniajcie tego samego błędu, bo ten tytuł naprawdę zasługuje na uwagę. Jeśli jeszcze go nie znacie, a macie ochotę na coś wzruszającego, to wiecie, co robić.

Ocena: 4,5/5 🥃

– Magda

Brigid Kemmerer znam dobrze z książek fantasy. Lubię jej twórczość, więc tego tytułu, nieco innej jej wersji, byłam bardzo ciekawa. Teraz nie pojmuję, dlaczego kazałam mu czekać na siebie tak długo.

“Listy do utraconej” zrobiła na mnie duże wrażenie. Od pierwszej strony miałam poczucie, jakby otoczył mnie jakiś woal emocjonalny; otoczenie zniknęło, a została tylko ta...

Kurcze, podeszłam do tej książki z duuużym dystansem i nie sądziłam, że tak bardzo mi się spodoba.

Kurcze, podeszłam do tej książki z duuużym dystansem i nie sądziłam, że tak bardzo mi się spodoba.

Oboje mieli tak ciężkie sytuacje życiowe...że aż trudno uwierzyć w splot tych dwóch "żyć" w najbardziej niespodziewanym momencie. Ksiazka dotknęła mnie doglebnie, porusza wiele ciezkich tematów o których trudno jest mówić, a równocześnie jest napisana w taki sposób, że czyta się z zapartym tchem. Polecajka.

Oboje mieli tak ciężkie sytuacje życiowe...że aż trudno uwierzyć w splot tych dwóch "żyć" w najbardziej niespodziewanym momencie. Ksiazka dotknęła mnie doglebnie, porusza wiele ciezkich tematów o których trudno jest mówić, a równocześnie jest napisana w taki sposób, że czyta się z zapartym tchem. Polecajka.