JSA - Stowarzyszenie Sprawiedliwości: Następna epoka

Całkiem zgrabna nowa geneza legionu samobójców, w tym tomie są trzy mikrohistorie, które dobrze i sprawnie się czyta. Wiadomo są i mankamenty, są bzdurne teksty i pewne niepotrzebne sceny ale ogółem jest to kawał dobrej rozrywki. Jedyny minus - na koniec zostajemy z nierozwiązaną zagadką.

Uwielbiam komiksy o zabarwieniu detektywistycznym i lubię "wczesnego" Batmana - w sensie nie takiego, który uważa, że musi dźwigać na swych barkach ciężar wszechświata. Tu Wayne jest ludzki, a Killer Croc jawi się jako śmiertelnie groźny rywal. Szkoda tylko, że w tomie kolekcji zabrakło finałowego starcia.

Po "Rozpęta się piekło" sięgnąłem, bo gdzieś natrafiłem na opinię, że jest to pomost między batmanowymi dziełami: sagą "Knightfall" a "Epidemią". No cóż, chyba uda mi się to stwierdzić dopiero po przeczytaniu "Epidemii", niemniej jednak już mogę napisać, że bawiłem się przednio przy 56. tomie serii "DC: Bohaterowie i złoczyńcy". Trykociarze on fire - tak w skrócie mogę ująć swoje odczucia po lekturze tego komiksu. Koncepcja arcyzłego Nerona, który miesza w różnych światach, próbując skusić złoczyńców i superbohaterów do zawarcia paktu z diabłem, bardzo przypadła mi do gustu. Neron przemawia i jest narysowany w taki sposób, że nie da nie czuć do niego estymy. To po prostu mistrz zła! Scena jego spotkania i rozmowy z Barbarą Gordon budzi wielki podziw. Zeszyty poświęcone wydarzeniom na Apokalips również bardzo przypadły mi go gustu. I wizualnie, i fabularnie, są to naprawdę przeciekawe historie. Wątek ten powinien być jednak w większym stopniu rozwinięty w tym albumie. Wydarzenia rozgrywające się na Apokalips skrócono, jak dla mnie, za szybko. Na końcu muszę jeszcze poświęcić słówko najważniejszej z mojego-batmanowego punktu widzenia opowieści, a więc komiksowi "Batman. Diabelski Azyl". Nie jest to może najlepiej narysowana, choć pokolorowana nieźle historia, ale nadrabia jakością fabuły. Zdawało się na początku, że rebelia w Azylu Arkham zakończy się szybkim powodzeniem pensjonariuszy - nic bardziej mylnego! Ostatecznie wiadomo, jak się to zakończy i kto załatwi w swoim stylu sprawę, lecz - na szczęście dla czytelnika - kilka zwrotów akcji tutaj się pojawia. No i mamy dobrze przedstawioną charakterystykę doktora Jeremiaha Arkhama. Dla fanów DC niniejsza powieść graficzna stanowi nie lada gratkę. Trochę Ligi Sprawiedliwości, trochę uniwersum Gotham, czarne charaktery, które już doczekały się ekranizacji, czyli Darkseid i Steppenwolf. Dzieje się!

Booster Gold, jak dotąd, przewijał się w Kolekcji Hachette zaledwie epizodycznie, podczas przygody Ligi Sprawiedliwości. A jego geneza jest z pewnością oryginalna i wymyślona w taki sposób, że intryguje. Co prawda epitety z okładki o "przezabawnym" komiksie można schować, nomen omen, między bajki, ale poza tym - bardzo przyjemnie spędziłem kilka godzin na czytaniu jednego z najobszerniejszych tomów z dotychczasowej kolekcji.

Tom ten traktuje o przyjaźni, współpracy i wspólnych przygodach Flasha ( Barryego Allena ) i Green Lanterna ( Hala Jordana ). Twórcami są Mark Waid i Tom Peyer. Opowieści są ciekawe, pojawiają się różne ważne postacie z obu uniwersów. Widzimy jak różni są obaj bohaterowie, ale jednak łączą siły i zawsze mogą na siebie liczyć.

Pierwsza miniseria - Koszmar nocy letniej - rewelacyjna. Świetne wprowadzenie do regularnej serii Morrisona a dodatkowo naprawdę dobra historia. Druga - Raj utracony, w moim odczuciu - beznadziejna. Wydarzenia dzieją się w środku runu Morrisona więc jeśli się tego nie czytało to ciężko zrozumieć kto, co i dlaczego. Scenariusz kiepski, liga praktycznie tu statystuje no i zakończenie strasznie miałkie. Oceny 8 i 2.. średnia wychodzi 5 ale dodatkowy punkcik za to, że koszmar był dłuższy no i dołączoną krótką chronologię JLA.

Komiks Ptaki nocy koncentruje się na kobiecych bohaterkach DC, a są to Oracle, Black Canary i Huntress. Wielkie umysły myślą podobnie stworzył zespół składający się z Gail Simone i Eda Benesa. Interesujące historie i dużo wzajemnych relacji bohaterek. Satysfakcjonująca zarówno grafika jak i opowieść.

Mam pewien problem z tym tomem od Hachette. Bo o ile samo opowiadanie główne jest fantastyczne, wielowątkowe i wciągające, o tyle późniejsza, krótsza opowiastka z Człowiekiem-Zagadką w roli drugoplanowej, jest chaotyczna, a przy tym nudna i męcząca. Mimo tego Batman eskortujący Dwie Twarze przez cały stan i usiłujący utrzymać się przy życiu w walce z niezliczoną ilością najemników ewidentnie zawyża ocenę całości.

W tym tomie nie ma nic o Aquamanie. Jest natomiast historia powstania i dalszych losów Atlantydy, z której wywodzi się Aquaman. Mamy tu wiele walk, sporów rodzinnych i tragedii w życiu ludu atlantów. Poznajemy historię przodków Aquamana, jak sobie radzili pod wodą, jak kochali i umierali. Za rysunki odpowiada Esteban Maroto i moim zdaniem dobrze wywiązał się ze swojego zadania. Mamy tu też wplecione stylizowane na naukowe rozprawy profesorskie teksty "potwierdzające prawdziwość" Atlantydy.

Po kryzysie na nieskończonych ziemiach jakoś trzeba było zacząć wszystko od nowa i tu pojawiają się "Legendy" po których (jako naturalne sequele) pojawiają się pierwsze numery Legionu samobójców, Ligi sprawiedliwości i innych. Same "Legendy" to niecne plany Darkseida na zniszczenie superbohaterów poprzez szemranego Gładkiego Gotfreya, który sprawia, że zwykli ludzie odwracają się od superbohaterów (podobny wątek był w wydanych w podobnym czasie - Strażnikach Alana Moore'a). Efekt? Całkiem dobry, wiadomo niektóre rysunki, motywacje oraz sposób postępowania bohaterów czy dialogi często budzą zażenowanie ale ogólnie jest to bardzo dobra miniseria, którą warto poznać, bo mimo upływu czasu jest bardzo aktualna, bo przy obecnej technologii dużo łatwiej jest zmanipulować ludzi do swoich celów. Gdyby było to nowocześniej napisane z bardziej aktualnymi rysunkami a przede wszystkim z lepszym tłumaczeniem to ocena byłaby wyższa.

Liga sprawiedliwości Ścieżka tornada to kolejny tom ze świata DC. Odpowiedzialni są za niego Brad Meltzer i Ed Benes. Moim zdaniem to kawał dobrej roboty. Opowiadania związane z Ligą, w których przewijają się różni superbohaterowie były dla mnie interesujące jeśli chodzi o intrygi oraz satysfakcjonujące graficznie. Polecam.

Po raz pierwszy zetknąłem się z Legionem superbohaterów. Autorem scenariusza jest Paul Levitz, rysował przeważnie Keith Giffen. Mam dość mieszane uczucia po lekturze tego tomu kolekcji DC. Być może dlatego, że nic wcześniej nie wiedziałem o tych bohaterach, a w komiksach tu zawartych jesteśmy wrzuceni w sam wir wydarzeń i ilość bohaterów, ich stroje i moce trochę się zlewają. Ale generalnie nie jest źle i warto się zapoznać z tą pozycją.

Świetny tom - zwłaszcza ilustracje bomba, Liam Sharp to dla mnie top rysowników. Historia również przyjemna, choć zdecydowanie lepsza w drugiej części tomu, gdy fabuła nabiera tempa, zdecydowanie poczuć można napięcie, choć nie spowodowane walkami Wonder Woman - tu jesteś pewny jej zwycięstwa, przeciwnik nie na jej miarę, ale czujesz przez to co dzieje się w tle (więcej nie powiem, nie chce spojlerować). Rucka naprawdę dobrze poprowadził tutaj intrygę i jestem szczerze zaciekawiony kto za tym wszystkim stoi. Tom zdecydowanie spełnił swoją rolę, gdyż zachęcił mnie do sięgnięcia po resztę serii z Odrodzenia i dowiedzenia się jak skończy sie ta historia. Polecam, dobre czytadło, bawiłem się świetnie.

Moja opinia o tym tomie kolekcji to 6 gwiazdek czyli dobra. Jednocześnie taką ocenę daję wtedy gdy coś nie za bardzo porwała mnie zawartość książki/komiksu. W tomie mamy kilka komiksów, w których bohaterem jest Lex Luthor - odwieczny antagonista Supermana. Ten ostatni oczywiście też tutaj występuję, przewijają się również Joker, Ra's al Ghul, Mister Mind. Swoje momenty ma również androidka Lois. Lex oczywiście próbuje zdobyć moc i siłę, która pozwoli mu zniszczyć Supermana i zapanować nad światem. Jak mu to wychodzi musicie przeczytać/obejrzeć. Na końcu tomu dość dużo komentarza i szkiców.

Godzina zero Kryzys w czasie to kolejny crossover z dużą ilością superbohaterów. Intryga koncentruje się na zawładnięciu zniszczeniu ? czasu. Niektóre postacie zbierają coraz więcej mocy i postanawiają, że ułożą wszystko po swojemu, w ich mniemaniu lepiej. Oddziałuje to na wszystkie ziemie multiwersum i wszelkich superbohaterów je zamieszkujących. Oczywiście oni łatwo się nie poddają i walczą z uzurpatorami ( bo okazuje się, że jest ich więcej ). Komiks stworzony przez Dana Jurgensa to porządna robota, ale trochę dla mnie tego wszystkiego za dużo... Z ciekawostek Waverider to postać, a nie pojazd do podróży w czasie jak to przedstawiono w serialu Legends of Tomorrow :)

Porządny kolejny tom kolekcji komiksów ze stajni DC. Tym razem śledzimy wydarzenia zmierzające w uniwersum do Nieskończonego Kryzysu. Dużo tutaj Wonder Woman i Supermana. Jak walczyć z superbohaterami ? Najlepiej napuścić ich na siebie... mamy też w tym tomie mocny akcent, którego autorką jest Wonder Woman, co ma poważne konsekwencje dla niej samej i całego uniwersum.

DeMatteis, Giffen i Maguire stworzyli całkiem fajne komiksy kończące Amerykańską Ligę Sprawiedliwości i rozpoczynające Międzynarodową Ligę Sprawiedliwości. Mimo uczestnictwa wielu superbohaterów nie było przesytu. Nawet Batman pokazał, że umie współpracować i co ciekawe miał momenty z poczuciem humoru, co u tej postaci jest wręcz niespotykane. Denerwujący był Guy Gardner jako Green Lantern, który wręcz rozwalał Ligę od środka, ale w pewnym momencie zmienił się nie do poznania. W tomie nie było wyjaśnienia tej zmiany. Całkiem przyjemnie się to czytało i oglądało.

Legion samobójców Próba ognia Johna Ostrandera i Luke'a McDonella to kawał interesującego komiksu. Bohaterami są członkowie tytułowego legionu, który składa się z czarnych charakterów, które dostają szansę odpokutowania swoich win poprzez wykonywanie tajnych operacji, których USA nie chce przeprowadzać oficjalnie. Dowodzą nimi Amanda Waller ( zdalnie ) i Rick Flag ( w terenie ). W tomie mamy klika opowieści o ich przygodach i genezę powstania tej formacji. Na końcu interesujący esej redaktora Roberta Greenbergera.