Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Nominacja w Plebiscycie 2023 
Patronat Patronat Witek z pozoru jest wymarzonym mężem. Jednak kiedy decyduje się przyjąć pod swój dach przyjaciela, który właśnie wyszedł z więzienia, Anna jest przerażona. Przez lata Krzysztof był tylko odległym cieniem, historią z przeszłości. Od dziś będą dzielić z nim dom.
Traf chce, że kilka dni po pojawieniu się mężczyzny w okolicy ginie dziesięcioletnia Iga, a życie jej rodziców – Łukasza i Pauli – przeradza się w piekło.
Miejsca cieniste to opowieść o tym, jak ludzkie losy – dawnych przyjaciół, niedoszłych kochanków, sąsiadów, bliskiej rodziny i przypadkowo poznanych osób – splatają się bezpowrotnie. A także o tym, że strata przychodzi niekiedy w najmniej spodziewanym momencie, stopniowo sącząc swój jad i nieodwracalnie zatruwając życie.
Szukamy ofert...Książka "Miejsca cieniste" jest debiutancką powieścią Jacka, a jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych autorów dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. W główniej mierze do sięgnięcia po tą książkę zachęcił mnie intrygujący opis i klimatyczna, trochę mroczna okładka. "Miejsca cieniste" są połączeniem thrillera psychologicznego ze sporą nutą obyczaju, a ja uwielbiam takie kombinacje! Stylistyka i język jakim posługuje się autor jest bardzo przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko. Ja pochłonęłam ją w zasadzie w jeden dzień i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania! Ta historia wciągnęła mnie bez reszty! Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i równie dobrze poprowadzona. Bohaterowie natomiast genialnie wykreowani - nie są krystaliczni, tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy. Myślę, że śmiało moglibyśmy ich spotkać w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy trojga bohaterów - Anny, Łukasza i Oktawii, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Postaci drugoplanowe również odgrywają tutaj istotną rolę, dostarczając Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. Tutaj tak naprawdę każdy ma coś do ukrycia, każdy ma swoje "cienie" co doprowadza do ciągu zdarzeń, które bezpowrotnie splatają losy bohaterów. Autor naprawdę w niesamowity sposób nakreślił portrety psychologiczne wszystkich postaci i ciężko przewidzieć do dostaniemy na kolejnej czytanej stronie! Kalinowski w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych kwestii, które tak naprawdę mogłyby się przytrafić każdemu z nas, między innymi: zaginięcie dziecka, bulimia, przemoc fizyczna i psychiczna, uzależnienie od hazardu. To tak naprawdę tylko mała część poruszanych tutaj wątków, jest ich zdecydowanie więcej - każdy jest dla tej historii równie istotny i każdy wywołuje ogrom skrajnych emocji! Autor w bardzo umiejętny sposób buduje napięcie, zagęszcza atmosferę i wodzi Czytelnika za nos! Uwierzcie - tutaj nic nie jest takim jakim wydawało się na początku! Kiedy już myślałam, że wszystkie elementy układanki zaczęły wskakiwać na swoje miejsce Kalinowski zaserwował takie zakończenie, które pozostawiło mnie z szokiem wymalowanym na twarzy! Tego kompletnie się nie spodziewałam! Tego po prostu nie dało się przewidzieć! "Miejsca cieniste" to emocjonujący, miejscami poruszający, ogromnie wciągający i nieprzewidywalny debiut, od którego z pewnością się nie oderwiecie! Ja jestem zachwycona i czekam już na kolejne powieści autora! Polecam!
1484 
1479 
- A ty jesteś święta Oktawia, patronka niesłusznie skazanych? Nie masz nic na sumieniu? Nie ma ludzi tylko dobrych albo tylko złych. Wszyscy jesteśmy w różnym odcieniu szarości. Jesteś tak samo szara, jak kurwa, cała reszta. Założę się. (...).
OPINIE i DYSKUSJE o książce Miejsca cieniste
„Miejsca cieniste” to nie jest thriller, który czyta się wyłącznie dla zagadki. To raczej historia o tym, co rodzi się w półmroku ludzkich relacji, tam, gdzie światło rzadko dociera.
Jacek Kalinowski splata losy kilku rodzin jak nici w jednym, skomplikowanym splocie. Dorośli i dzieci, sąsiedzi, przyjaciele, partnerzy - każdy niesie swój ciężar. Czasem jest to przem0c, czasem manipulacja, czasem kłamstwo tak drobne, że na początku wydaje się niegroźne. A jednak z tych małych pęknięć powoli zaczyna sączyć się coś znacznie groźniejszego. Autor pokazuje, że tragedie rzadko wybuchają nagle. One raczej narastają po cichu, jak wilgoć w ścianach domu, długo niewidoczna, aż w końcu zaczyna rozsypywać cały fundament.
Styl autora idealnie współgra z tą historią. Jest obrazowy, refleksyjny, momentami niemal ciężki od emocji. Zdania nie pędzą, tylko osiadają. Tworzą gęstą atmosferę, w której powoli zaczyna się rozumieć, że to nie jest opowieść o jednym zdarzeniu, ale o całej sieci decyzji, przemilczeń i ludzkich słabości.
Najmocniej został mi w głowie obraz małej Igi. Dziewczynki, którą spotkało coś, co nigdy nie powinno się wydarzyć. I właśnie to działa jak punkt ciężkości całej fabuły - przypomina, że za każdym dramatem kryje się czyjeś życie, czyjeś dzieciństwo, czyjaś przyszłość.
„Miejsca cieniste” to książka o tym, że w każdym domu są miejsca, do których nie zaglądamy zbyt często, boimy się tego, co moglibyśmy tam zobaczyć. A jednak to właśnie tam, w tych cichych, niewygodnych zakamarkach, najczęściej rodzą się historie, które później zmieniają wszystko.
Więcej obyczajowości niż kryminału, ale całość składa się na świetnie skonstruowaną, poruszającą opowieść, po którą warto sięgnąć. Polecam🔥
„Miejsca cieniste” to nie jest thriller, który czyta się wyłącznie dla zagadki. To raczej historia o tym, co rodzi się w półmroku ludzkich relacji, tam, gdzie światło rzadko dociera.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJacek Kalinowski splata losy kilku rodzin jak nici w jednym, skomplikowanym splocie. Dorośli i dzieci, sąsiedzi, przyjaciele, partnerzy - każdy niesie swój ciężar. Czasem jest to przem0c,...
Ależ to był mocny debiut! 🔥 Przez książkę dosłownie się płynęło.
Jacek Kalinowski stworzył naprawdę klaustrofobiczną atmosferę – przez cały czas czuć ciężki, duszący klimat mrocznej prowincji.
Autor sprytnie poprowadził intrygę, wprowadzając bardzo wiele wątków, co skutecznie rozpraszało i wprowadzało mnie w błąd. Choć niestety momentami miałam wrażenie, że bohaterowie nie działają racjonalnie i ich decyzje wywoływały u mnie lekki zgrzyt...
Mimo to, postaci są mocno zarysowane. I tak szczerze: kilku z nich absolutnie nie polubiłam (co w dobrym thrillerze jest dużym plusem!).
Ależ to był mocny debiut! 🔥 Przez książkę dosłownie się płynęło.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJacek Kalinowski stworzył naprawdę klaustrofobiczną atmosferę – przez cały czas czuć ciężki, duszący klimat mrocznej prowincji.
Autor sprytnie poprowadził intrygę, wprowadzając bardzo wiele wątków, co skutecznie rozpraszało i wprowadzało mnie w błąd. Choć niestety momentami miałam wrażenie, że bohaterowie...
Dałam tej książce szansę, mimo że od początku była niezwykle irytująca. Nie jestem po prostu miłośniczką pozycji obyczajowych, które mają podtekst chałupniczo-psychologiczny. Kiedy nastawiam się na czytanie kryminału, odkrycie, że głównym składnikiem czytanej książki jest właśnie ta mieszanka sprawia, że od tytułu mnie po prostu odrzuca. Ale dałam szansę - bo w opisie jest to sprawne, językowo zjadliwe... miałam nadzieję i nadzieja mnie zgubiła.
Primo - potwierdza się zasada opozycji "less is more". Czyli im więcej, tym gorzej. Dopóki na tapecie było tylko zaginięcie, firma i kumpel z więzienia - jakoś szło wierzyć autorowi, że wie co robi. Niestety z akapitu na akapit dodatki eskalowały a fabułę szlag trafił.
Secundo - zabieg podtrzymania narratora pierwszoosobowego przy przeskakiwaniu między bohaterami wymaga absolutnego uwiarygodnienia postaci. Jeśli autor tego nie zrobi, czytelnik w połowie rozdziału jest w stanie stracić orientację, czyja perspektywa jest opowiadana. A w efekcie - cały zabieg będzie po prostu psu na budę. Cóż. Metaforyczny pies ma metaforyczną budę. Czteropiętrową.
Dałam tej książce szansę, mimo że od początku była niezwykle irytująca. Nie jestem po prostu miłośniczką pozycji obyczajowych, które mają podtekst chałupniczo-psychologiczny. Kiedy nastawiam się na czytanie kryminału, odkrycie, że głównym składnikiem czytanej książki jest właśnie ta mieszanka sprawia, że od tytułu mnie po prostu odrzuca. Ale dałam szansę - bo w opisie jest...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobra książka! Zaskakujące zakończenie! Do samego końca nie wiadoma. Polecam bardzo
Bardzo dobra książka! Zaskakujące zakończenie! Do samego końca nie wiadoma. Polecam bardzo
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyciągnęła mnie okładka i opis, a za te poddanie się na pokuszenie musiała srogo zapłacić i męczyć się z lekturą przez prawie pół roku. Odkładałam i wracałam do lektury, licząc, że nagle się zaskoczę i w końcu spośród mnogości wątków i miałkich bohaterów, w końcu wyłoni się właściwa akcja i fabuła nabierze rozpędu.
Nie nabrała. Wymęczyła mnie strasznie, nudno, niezbyt sensownie, klasyczny przykład na to, że co za dużo, to niezdrowo. Autor skupił się na zbyt wielu wątkach, zbyt wielu postaciach i wg mnie to nie wypaliło.
Przyciągnęła mnie okładka i opis, a za te poddanie się na pokuszenie musiała srogo zapłacić i męczyć się z lekturą przez prawie pół roku. Odkładałam i wracałam do lektury, licząc, że nagle się zaskoczę i w końcu spośród mnogości wątków i miałkich bohaterów, w końcu wyłoni się właściwa akcja i fabuła nabierze rozpędu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie nabrała. Wymęczyła mnie strasznie, nudno, niezbyt...
Wyborny thriller. Prowadzi labiryntem przemilczeń, które poruszają wyobraźnię. Historia przepełniona bliznami cierpienia, naznaczona tragedią, ma w sobie coś, co przyciąga.
Autor czaruje słowem, kreując portret zdarzeń ukazujący obraz, w którym pomimo starań bohaterowie są bezradni wobec tego co nieuniknione. Wzburzone życie niczym statek na falach morza, płynie w kierunku zgubnej otchłani. Polecam !
Wyborny thriller. Prowadzi labiryntem przemilczeń, które poruszają wyobraźnię. Historia przepełniona bliznami cierpienia, naznaczona tragedią, ma w sobie coś, co przyciąga.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAutor czaruje słowem, kreując portret zdarzeń ukazujący obraz, w którym pomimo starań bohaterowie są bezradni wobec tego co nieuniknione. Wzburzone życie niczym statek na falach morza, płynie w kierunku...
Czytasz z przejęciem, kto jest winny, co i kto zawinił, a na koniec: „o to dobre zakończenie, nie spodziewałam się”
Poruszona jest kwestia niewyleczonej anoreksji , która przechodzi w bulimie co jest raczej zadkim wątkiem w książkach kryminalnych.
Czytasz z przejęciem, kto jest winny, co i kto zawinił, a na koniec: „o to dobre zakończenie, nie spodziewałam się”
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoruszona jest kwestia niewyleczonej anoreksji , która przechodzi w bulimie co jest raczej zadkim wątkiem w książkach kryminalnych.
Świetna fabuła, ciekawi bohaterowie. To moje drugie spotkanie z twórczością autora ale nie ostatnie.
Świetna fabuła, ciekawi bohaterowie. To moje drugie spotkanie z twórczością autora ale nie ostatnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Miejsca cieniste” Jacka Kalinowskiego to naprawdę wciągający thriller. Z męskiej perspektywy doceniam napięcie i tempo, które nie pozwalają oderwać się od lektury. Fabuła jest mroczna, pełna tajemnic i zwrotów akcji, a bohaterowie – szczególnie główny – realistyczni i wyraziści.
„Miejsca cieniste” Jacka Kalinowskiego to naprawdę wciągający thriller. Z męskiej perspektywy doceniam napięcie i tempo, które nie pozwalają oderwać się od lektury. Fabuła jest mroczna, pełna tajemnic i zwrotów akcji, a bohaterowie – szczególnie główny – realistyczni i wyraziści.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to☕Są książki, które wciągają fabułą, są takie, które urzekają stylem. Są też takie, które… zostają pod skórą. "Miejsca cieniste" Jacka Kalinowskiego to właśnie ten ostatni typ. Thriller psychologiczny utkany z emocji, tajemnic i niewypowiedzianych myśli. Historia, która nie daje o sobie zapomnieć - nie przez twisty, a przez atmosferę, która sączy się z każdej strony jak powolna trucizna.
📚Poznajemy Witka - idealnego męża, przynajmniej z pozoru. Kiedy pod jego dach trafia przyjaciel z przeszłości, świeżo po odsiadce, życie Anny,jego żony, zaczyna przypominać emocjonalną ruletkę. Krzysztof - do tej pory jedynie cień wspomnień, nagle staje się codziennością. A kiedy w ich okolicy znika dziesięcioletnia Iga, cienistość tej opowieści staje się dosłowna i niepokojąca.
☕To nie jest książka, którą się po prostu czyta. To książka, która się z Tobą dzieje. Każdy bohater to osobny świat - pełen zranień, ukrytych intencji, przeszłości, która nigdy tak naprawdę nie minęła. Autor świetnie oddaje to, że zło nie zawsze ma twarz potwora. Czasem wygląda jak sąsiad zza ściany. Albo jak człowiek, którego kochasz.
📚Fabuła to misternie utkany gobelin. Nie znajdziesz tu przypadkowych wątków. Wszystko splata się w logiczną, choć mroczną całość. I choć akcja płynie czasami leniwie, jak rzeka przecinająca mglisty las, to napięcie nie znika ani na moment. To taka książka, w której ciągle czujesz, że coś się wydarzy. Że coś czai się za rogiem. I masz rację. Wydarzy się. Ale nie wtedy, kiedy się tego spodziewasz.
☕Na szczególną uwagę zasługuje kreacja bohaterów. Są autentyczni do bólu. I bardzo ludzcy. Irytujący, niekonsekwentni, zranieni. Czasem po prostu słabi. Ale to właśnie ich niedoskonałości sprawiają, że ta opowieść tak mocno rezonuje z czytelnikiem. A Oktawia? Nie można o niej nie wspomnieć. To postać, która wrzyna się w pamięć. Z jednej strony wycofana, z drugiej przenikliwa. Jej spojrzenie rozbiera wszystkich do kości. I może właśnie dzięki niej ta książka aż tak uwiera.
📚Jeśli lubicie thrillery psychologiczne, które nie krzyczą, tylko szeptem rozrywają spokój, to pozycja dla Was. To nie horror, nie znajdziecie tu przerażających scen. Ale klimat? Osaczający. Gęsty jak dym. I ten niepokój, który wkrada się gdzieś głęboko i zostaje jeszcze długo po odłożeniu książki na półkę.
🖤 Miejsca cieniste to książka o cieniu, który każdy z nas nosi w sobie. O tym, jak łatwo go zignorować. I jak bardzo niebezpieczne bywa to, czego nie chcemy widzieć.
☕Na koniec - słowo osobiste. Sięgnęłam po tę książkę po obietnicy złożonej autorowi. Po "Sześciu snach Laury" byłam ostrożna - tamta historia nie do końca mnie porwała. Ale dziś mogę szczerze powiedzieć: warto było dać Jackowi Kalinowskiemu drugą szansę. I jeśli "Miejsca cieniste" to kierunek, w którym podąża jego twórczość - chcę iść tam dalej. Nawet, jeśli będzie to droga przez mrok.
☕Są książki, które wciągają fabułą, są takie, które urzekają stylem. Są też takie, które… zostają pod skórą. "Miejsca cieniste" Jacka Kalinowskiego to właśnie ten ostatni typ. Thriller psychologiczny utkany z emocji, tajemnic i niewypowiedzianych myśli. Historia, która nie daje o sobie zapomnieć - nie przez twisty, a przez atmosferę, która sączy się z każdej strony jak...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to