Pająk

Do 150 strony bardzo się męczyłam. Nie mogłam przyzwyczaić się do stylu narracji, mimo, że czytałam już książki tegoż duetu. No nie ujęła mnie ta powieść. Było ok, ale bardziej zmuszałam się by czytać niż czytałam z przyjemności.

Do 150 strony bardzo się męczyłam. Nie mogłam przyzwyczaić się do stylu narracji, mimo, że czytałam już książki tegoż duetu. No nie ujęła mnie ta powieść. Było ok, ale bardziej zmuszałam się by czytać niż czytałam z przyjemności.

Świetny kryminał, wciągający.

Świetny kryminał, wciągający.

Jak zwykle, bardzo wysoka jakość :)
W tej części znów pojawia się groźny przestępca, tym razem nie jest to Jurek Walter. Jednak ciągnie się za nim ślad i na każdym kroku śledczy dostrzegają powiązania z przeszłością.
Saga Bauer dostaje przesyłki z cynowymi figurkami, a każda z nich wyznacza kolejną ofiarę. Dochodzi presja czasu, gdyż od każdej paczki nie mija wiele czasu, a policjanci muszą rozwiązać zagadkę, gdzie i kto zostanie zamordowany.
Wszystkie ofiary to ktoś, kto podpadł w pewien sposób Sadze. Policjantka również zostaje uznana za podejrzaną, ponieważ jej ślady daje się znaleźć na miejscach zbrodni. Wątek staje się bardzo angażujący; czy Saga rzeczywiście stoi za brutalnymi zbrodniami?
Powieść ciężko byłoby czytać bez znajomości poprzednich tomów, gdyż jest wiele nawiązań do przeszłości. Tropy prowadzą znowu do Jurka, który na wielu osobach wywarł niewymazywalne piętna. Namieszał w psychice tych, którzy pozwolili go wpuścić sobie do głowy.
W każdym tomie możemy poznać grupę śledczych z nieco innej strony. Teraz Joona pokazuje swoją naruszoną stronę i walkę z rosnącym uzależnieniem. Saga natomiast po silnie traumatycznych przeżyciach przeszła terapię i zaczyna pracę na dawnym obszarze, jednak niższym stanowisku.
Osobiście bardzo mi ulżyło widzieć ją żywą po wstrząsającym zakończeniu poprzedniej części.
Straty, jakich dokonał Jurek Walter są bardzo widoczne w życiu wielu postaci i na wielu obszarach.
Pająk nie jest inny, również zabiera życia najdroższym, mimo że nie zawsze bezpośrednio. To jednak w ciągu całej powieści ginie mnóstwo ważnych osób.
Podobało mi się tempo akcji. Kepler pisze w bardzo "zanurzający" sposób, mocno angażując zmysły odbiorcy. Opisy świata można postrzegać nawet jako poetyckie.
Cała sieć pomniejszych wątków, różne detale jak zwykle pod koniec zgrywają się w jasną całość. Ta książka w żadnym wypadku nie odbiega od standardu cyklu. A jest on jednym z moich ulubionych :)
Na pewno nie zawiodłam się na zakończeniu. Niektóre zwroty akcji pewnie dało się przewidzieć, gdyby ruszyć głową, jednak ja cieszyłam się bardziej samym doświadczeniem lektury. Polecam gorąco, jak i zresztą cały cykl.

Jak zwykle, bardzo wysoka jakość :)
W tej części znów pojawia się groźny przestępca, tym razem nie jest to Jurek Walter. Jednak ciągnie się za nim ślad i na każdym kroku śledczy dostrzegają powiązania z przeszłością.
Saga Bauer dostaje przesyłki z cynowymi figurkami, a każda z nich wyznacza kolejną ofiarę. Dochodzi presja czasu, gdyż od każdej paczki nie mija wiele czasu,...

Uwielbiam każdą część. Seria najwyższych lotów. Jest tu absolutnie wszystko. Akcja goni akcję, zagadki, intrygi, chęć na więcej i więcej. Absolutnie warto.

Uwielbiam każdą część. Seria najwyższych lotów. Jest tu absolutnie wszystko. Akcja goni akcję, zagadki, intrygi, chęć na więcej i więcej. Absolutnie warto.

Wielka szkoda, że wszystko to już było. Rozumiem, że Jurek Walter był niesamowitą postacią, ale ciągnąć wszystko pod niego to już jest nudne. Po prostu nudne.

Wielka szkoda, że wszystko to już było. Rozumiem, że Jurek Walter był niesamowitą postacią, ale ciągnąć wszystko pod niego to już jest nudne. Po prostu nudne.

To już 9-ty raz, kiedy wraz z Joonnem Linną i Sagą Bauer rozwiązujemy śledztwo dotyczące zabójstw. Tym razem ktoś przesyła Sadze cynowe figurki i zaszyfrowaną wiadomość, które są odpowiednikiem kolejnej ofiary i miejsca jej uprowadzenia. Policjanci robią wszystko aby znaleźć się krok przed mordercą ale słabo im to idzie. Ofiary są z bliskiego kręgu Sagi. Ostatnią ofiarą ma być Joonna i wg sprawcy tylko Saga jest w stanie go uratować. Na tle wcześniejszych części cyklu ta wypada gorzej. Dużo tu tak niesamowitych zbiegów okoliczności, durnowatych decyzji szefostwa i znowu gra "oklepanym" Jurkiem Walterem - który już się zdążył przejeść przez ten czas.... Mam nadzieję, że to chwilowy spadek formy a kolejna część dorówna poprzednim.

To już 9-ty raz, kiedy wraz z Joonnem Linną i Sagą Bauer rozwiązujemy śledztwo dotyczące zabójstw. Tym razem ktoś przesyła Sadze cynowe figurki i zaszyfrowaną wiadomość, które są odpowiednikiem kolejnej ofiary i miejsca jej uprowadzenia. Policjanci robią wszystko aby znaleźć się krok przed mordercą ale słabo im to idzie. Ofiary są z bliskiego kręgu Sagi. Ostatnią ofiarą ma...

Kolejna część znów wciągająca. Być może „Pająk” nie jest tak genialna jak pozostałe, ale też świetna. Uwielbiam ten cykl i czekam na najnowszą część. Świetnie się wpasowałam w czasie z czytaniem tych książek, bo autorzy wkrótce wydają kolejną.
Uwielbiam Joonę i Sagę.
Jurek Walter trochę się przejadł - zgadzam się z niektórymi opiniami czytelników. Mam nadzieję, że para bohaterów będzie prowadzić wspólnie razem śledztwa w kolejnych częściach i może już bez mitu Jurka ;)

Kolejna część znów wciągająca. Być może „Pająk” nie jest tak genialna jak pozostałe, ale też świetna. Uwielbiam ten cykl i czekam na najnowszą część. Świetnie się wpasowałam w czasie z czytaniem tych książek, bo autorzy wkrótce wydają kolejną.
Uwielbiam Joonę i Sagę.
Jurek Walter trochę się przejadł - zgadzam się z niektórymi opiniami czytelników. Mam nadzieję, że para...

W mojej opinii zdecydowanie najsłabsza część cyklu. Powoli czuć, że autorom brakuje pomysłu na jego kontynuowanie i idą w coraz bardziej abstrakcyjnych kierunkach. Za dużo naciągania, zbyt wiele analizy psychiki bohaterów, która nic nie wnosi, za dużo skupiania się na ich wewnętrznych problemach. Dodatkowo nadal nie potrafię zrozumieć fenomenu Jurka Waltera jako antagonisty. Przez wszystkie kolejne książki wydawał mi się postacią nijaką i mało charyzmatyczną, a do tego teraz zaczął zwyczajnie męczyć. W dodatku wszyscy go podziwiają, wszyscy z nim współpracują i wszyscy go naśladują, nawet jeśli zabił im całą rodzinę [sic!]. A jego ostatnie słowa… ten zabieg pozostawię bez komentarza.

W mojej opinii zdecydowanie najsłabsza część cyklu. Powoli czuć, że autorom brakuje pomysłu na jego kontynuowanie i idą w coraz bardziej abstrakcyjnych kierunkach. Za dużo naciągania, zbyt wiele analizy psychiki bohaterów, która nic nie wnosi, za dużo skupiania się na ich wewnętrznych problemach. Dodatkowo nadal nie potrafię zrozumieć fenomenu Jurka Waltera jako...

jak każda książka Larsa Keplera ta też jest wspaniała. akcja dzieje się szybko, jest dużo zwrotów akcji i dynamizmu. a zakończenie... zaskakujące. mam nadzieję, że to nie ostatnia powieść z cyklu i jeszcze nie raz spotkam się z bohaterami

jak każda książka Larsa Keplera ta też jest wspaniała. akcja dzieje się szybko, jest dużo zwrotów akcji i dynamizmu. a zakończenie... zaskakujące. mam nadzieję, że to nie ostatnia powieść z cyklu i jeszcze nie raz spotkam się z bohaterami

Trochę jak wygodne kapcie, wskakujesz i już czujesz się jak w domu. Pomimo długiej przerwy jaką sobie zrobiłam między częściami, z przyjemnością przeczytałam i tą. Emocji nie zabrakło, chociaż gdzieś z tyłu głowy mam myśl, że morderca musiałby mieć nadludzką moc, żeby ogarniać miejsca i życie wybranych przez siebie ofiar, żeby akcja się spięła bez niespodzianek. Niemniej, część na tyle była ekscytująca, że miejscami mocno zaciskałam kciuki kibicując ofiarom, czy detektywom. Ja tam się dobrze bawiłam, nawet jeżeli motyw Jurka spowszedniał i jest trochę jak odgrzewany kotlet.

Trochę jak wygodne kapcie, wskakujesz i już czujesz się jak w domu. Pomimo długiej przerwy jaką sobie zrobiłam między częściami, z przyjemnością przeczytałam i tą. Emocji nie zabrakło, chociaż gdzieś z tyłu głowy mam myśl, że morderca musiałby mieć nadludzką moc, żeby ogarniać miejsca i życie wybranych przez siebie ofiar, żeby akcja się spięła bez niespodzianek. Niemniej,...