Mgły Toskanii

"Mgły toskanii" to całkiem lekka i przyjemna w odbiorze powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w malowniczej włoskiej miejscowości Siena. Stanowi dobrą odskocznię, jako przerwa po jakiejś innej bardziej wymagającej lekturze. Polubiłam ją przede wszystkim przez łatwość z jaką mi się ją czytało (bardzo tego teraz potrzebowałam),a także dzięki barwnym opisom Toskanii, jej zwyczajów oraz kolorów. Z mojej strony na minus zasłużyła kreacja głównej bohaterki, która dla mnie była zwyczajnie lekko irytująca. Jej niezdecydowanie, brak poczucia odpowiedzialności za swoje krzywdzące innych decyzje, a ostatecznie finałowy wybór, nie przypadły mi do gustu.
No cóż. Tak czy inaczej spróbowałam czegoś nowego, do tej pory mi obcego. Czy sięgnę po więcej twórczości tej autorki? Tego jeszcze nie wiem - na pewno muszę tą książkę jeszcze trochę uleżeć sobie w głowie.

- Wyzwanie LC Maj 2025 -
"Przeczytam książkę o miłości"

"Mgły toskanii" to całkiem lekka i przyjemna w odbiorze powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w malowniczej włoskiej miejscowości Siena. Stanowi dobrą odskocznię, jako przerwa po jakiejś innej bardziej wymagającej lekturze. Polubiłam ją przede wszystkim przez łatwość z jaką mi się ją czytało (bardzo tego teraz potrzebowałam),a także dzięki barwnym opisom Toskanii,...

Książka nudna jak flaki z olejem.
Wątki słabo poprowadzone

Książka nudna jak flaki z olejem.
Wątki słabo poprowadzone

Nawet piękna Toskania i jej mgły mnie nie porwały. Całkiem niezła ale szału nie było. Jest magiczny trójkąt: Ona Lena i ich dwóch, ojciec i syn. Co z tego wynikło? chyba nic dobrego a może jednak?

Nawet piękna Toskania i jej mgły mnie nie porwały. Całkiem niezła ale szału nie było. Jest magiczny trójkąt: Ona Lena i ich dwóch, ojciec i syn. Co z tego wynikło? chyba nic dobrego a może jednak?

Krótka włoska historia ze sztuką w tle. Dwie miłości, dwa różne życia, każde wydaje się tym właściwym, a jednak bohaterce trudno się zdecydować żeby wybrać jedno z nich. Jak się skończy ta podwójna miłosna historia? Warto się dowiedzieć :-)A przy okazji podziwiać opisy wspaniałych włoskich krajobrazów 🥰

Krótka włoska historia ze sztuką w tle. Dwie miłości, dwa różne życia, każde wydaje się tym właściwym, a jednak bohaterce trudno się zdecydować żeby wybrać jedno z nich. Jak się skończy ta podwójna miłosna historia? Warto się dowiedzieć :-)A przy okazji podziwiać opisy wspaniałych włoskich krajobrazów 🥰

Wyprawa do Toskanii?
Proszę bardzo.
Lena pracuje jako konserwator dzieł sztuki i kocha swoją pracę. Kiedy poznaje Igora, który jest fotografem i ma uwiecznić pracę Leny, tych dwoje łapie nic porozumienia. Szybko ich znajomość przeradza się w szczęśliwy związek.
Lena dostaje propozycję pracy przy tajemniczym dziele w Toskanii. Nie zamierza tego odpuścić, ta praca może się okazać jej życiową szansą. Na miejscu poznaje starszego od siebie mężczyznę, Iana.
Mężczyznę, który nauczył się spokoju… A przy okazji, ten spokój chciał pokazać również Lenie.

„Czy rzeczywiście dzień musi być wypełniony po brzegi, żeby uznać go za wartościowy, za przeżyty?”

Odkąd poznałam twórczość Nataszy Sochy, staram się nadrobić cały jej dobytek literacki, co nie jest łatwe, gdyż kobieta lubi pisać, a co najważniejsze – robi to dobrze!
Przede wszystkim dziękuję, że oczami wyobraźni mogłam przenieść się do Toskanii, mam nadzieje, że kiedyś uda mi się zwiedzić te wszystkie miejsca, które zostały opisane w „Mgłach Toskanii” i nie tylko.
Wiele mądrości można wyciągnąć z tej książki. Niby wszystko jest takie proste i niby o tym wiemy, ale często o tym po prostu zapominamy. Wiecznie gdzieś gnamy, śpieszymy się w życiu, a może by tak na chwilę się zatrzymać? Myślę, że warto.

„Ludzie za mało czasu poświęcają na drobne przyjemności. Wszystko chcą zrobić szybko, jakby bali się, że ktoś im odbierze cenne minuty. Tymczasem one uciekają właśnie wtedy, gdy wiecznie się śpieszymy.”
„Pamiętaj, że żadna minuta Twojego życia już nie wróci.”

P.S. Nie oceniam żadnego z bohaterów, gdyż nie jestem w ich skórze, a gdybym była to nie wiem co bym zrobiła...

Polecam!

Wyprawa do Toskanii?
Proszę bardzo.
Lena pracuje jako konserwator dzieł sztuki i kocha swoją pracę. Kiedy poznaje Igora, który jest fotografem i ma uwiecznić pracę Leny, tych dwoje łapie nic porozumienia. Szybko ich znajomość przeradza się w szczęśliwy związek.
Lena dostaje propozycję pracy przy tajemniczym dziele w Toskanii. Nie zamierza tego odpuścić, ta praca może się...

Książka jest przyjemna w odbiorze. Czyta się ją mając przed oczami uroki Toskanii. Ja co prawda dopiero się tam wybieram, ale fajnie było już zacząć tę podróż wraz z Leną - główną bohaterka powieści.
Nie oceniam negatywnie jej postępowania. No cóż, życie bywa zaskakujące i nieraz błądzimy, sami nie wiedząc jaką decyzję podjąć. Nie zawsze jest to jednoznaczne, nie zawsze widzi się świąt w bialo-czarnych barwach, są też szarości i natura ludzka właśnie czesto błądzi w takich szarościach niczym we mgle..
Ciekawe zakończenie. Nie irytowało mnie, że Lena dokonała takiego a nie innego wyboru. Każdy dokonuje własnych wyborów i nie mamy prawa oceniać innych.

Książka jest przyjemna w odbiorze. Czyta się ją mając przed oczami uroki Toskanii. Ja co prawda dopiero się tam wybieram, ale fajnie było już zacząć tę podróż wraz z Leną - główną bohaterka powieści.
Nie oceniam negatywnie jej postępowania. No cóż, życie bywa zaskakujące i nieraz błądzimy, sami nie wiedząc jaką decyzję podjąć. Nie zawsze jest to jednoznaczne, nie zawsze...

Dawno nie czytałam tak wciągającej książki, i to o Toskanii. Przez kilka ostatnich nie mogłam przebrnąć, dopóki nie otworzyłam TEJ.
Opisy Toskanii nie są przesadzone, wydumane, są prawdziwe, tłumaczenia też (oprócz jednego słowa ;),historia bardzo zmyślnie poprowadzona, a bohaterzy szybko dali się polubić. Pomysł z freskiem, rzetelne opisy procesów - uwielbiam takie książki, zawsze czegoś nowego człowiek się przy okazji nauczy.
Dziękuję autorce za miłą przygodę!

Dawno nie czytałam tak wciągającej książki, i to o Toskanii. Przez kilka ostatnich nie mogłam przebrnąć, dopóki nie otworzyłam TEJ.
Opisy Toskanii nie są przesadzone, wydumane, są prawdziwe, tłumaczenia też (oprócz jednego słowa ;),historia bardzo zmyślnie poprowadzona, a bohaterzy szybko dali się polubić. Pomysł z freskiem, rzetelne opisy procesów - uwielbiam takie...

Akurat Natasza Socha zajmuje dość wysoką pozycję na mojej liście polskich pisarek.
Ta książka jednak nie będzie moją ulubioną, a to za sprawą głównej bohaterki.
Jej podwójne życie , rozterki moralne, niemożność wyboru między narzeczonym a kochankiem i finał, który tylko podkreśla jej niezdecydowanie - za bardzo trąci fałszem. Jak można tak żyć?
Chyba spodziewałam się czegoś innego.
Są też zalety: magiczna Toskania, szczególnie w jej jesiennym wydaniu, w tle sztuka i jeden z moich ulubionych malarzy - Caravaggio.

Dwaj faceci, którzy zawładnęli życiem Leny to przedstawiciele dwóch światów. Igor to Warszawa i nowoczesny styl życia, z pozoru pasujący do młodej kobiety jaką jest Lena.
Ian to zupełnie inna bajka. Straszy, powoli smakujący życie, pokazuje Lenie jak przeżywać Toskanię bez pośpiechu.
Bardzo podobał mi się obraz Toskanii widziany oczami Iana, jej krajobrazów, jedzenia, ludzi.

Nie każdemu ta książka przypadnie do gustu. Niemniej zachęcam do przeczytania, by wyrobić sobie swoje zdanie.

Akurat Natasza Socha zajmuje dość wysoką pozycję na mojej liście polskich pisarek.
Ta książka jednak nie będzie moją ulubioną, a to za sprawą głównej bohaterki.
Jej podwójne życie , rozterki moralne, niemożność wyboru między narzeczonym a kochankiem i finał, który tylko podkreśla jej niezdecydowanie - za bardzo trąci fałszem. Jak można tak żyć?
Chyba spodziewałam się czegoś...

Natasza Socha sprawiła, że motyw, który jest na mojej czarnej liście - trójkąt miłosny - stał się strawny. Do tego opisy Toskanii...Człowiek czuje się, jakby naprawdę tam był.

Natasza Socha sprawiła, że motyw, który jest na mojej czarnej liście - trójkąt miłosny - stał się strawny. Do tego opisy Toskanii...Człowiek czuje się, jakby naprawdę tam był.

Przyjemna, leciutka obyczajka z motywami Caravaggia w tle. Jeden główny wątek- kogo wybrać? Swojego narzeczonego czy jego ojca? Nada się po jakiejś szczególnie trudnej lekturze.

Przyjemna, leciutka obyczajka z motywami Caravaggia w tle. Jeden główny wątek- kogo wybrać? Swojego narzeczonego czy jego ojca? Nada się po jakiejś szczególnie trudnej lekturze.